LOGINขณะเดียวกัน หมออลันที่ยืนเผชิญหน้ากับมาเฟียหนุ่มโดยตรงก็ขมวดคิ้วมุ่น แววตาอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมลงทันตา แม้เขาจะเป็นเพียงหมอ แต่ตระกูลของเขาก็มีหน้ามีตาและมีอิทธิพลไม่น้อยในวงการแพทย์ อลันไม่ชอบใจนักที่เห็นอาเธอร์แสดงท่าทีคุกคามออกมา แม้อาเธอร์จะเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนของโรงพยาบาลรัฐหลายแห่งที
นัยน์ตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มตวัดหันไปมองหมออลันทันที แววตาพลันวาวโรจน์และมืดครึ้มลงกว่าเดิมหลายเท่า ท่อนแขนแกร่งที่ริน่าเกาะกุมอยู่เกร็งขึ้นจนริน่าสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมา คริสและภัทรลอบสบตากันอีกครั้ง คราวนี้ความสนุกบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นระทึกใจแทน "หมออลัน..." เอวาเงย
คริสส่ายหน้าเบา ๆ พลางแกล้งทำเป็นยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบเพื่อบดบังรอยยิ้มระอา ส่วนภัทรทำเพียงแค่ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับอย่างคนกำลังดูเรื่องสนุก ทั้งสองคนรู้ดีว่าคำว่า "หมั้น" ที่ริน่าเอาไปป่าวประกาศทั่วงานนั้น มันก็แค่ละครฉากใหญ่ "เธอร์คะ ไปทางนู่นกันดีกว่าค่ะ คุณพ่อของริน่ารออยู่ อยากจะคุยเรื่องท
อีกด้านหนึ่งของงานมีกลุ่มลูกสาวนักธุรกิจกำลังจับกลุ่มพูดคุยในนั้นก็มีดาราสาวอย่างริน่าที่กำลังยืนพูดคุยหัวเราะอยู่กับกลุ่มเพื่อน "ริน่า ๆ แกดูนั่นสิ คู่หมั้นแกมาแล้วนู่น!" เสียงกระซิบกระซาบอย่างตื่นเต้นของไฮโซสาวเพื่อนในกลุ่มดังขึ้นริน่าปล่อยข่าวอย่างรวดเร็วเรื่องการหมั้นหมายของเธอกับมาเฟียหนุ่ม
"พวกมึงจะยืนวิจารณ์ยัยนี่กันอีกนานไหม" เสียงทุ้มต่ำติดจะดุของอาเธอร์ดังขึ้นนิ่ง ๆ สายตาคมกริบตวัดมองคริสและภัทรเป็นเชิงเตือน "อ้าว ๆ มีหวงเว้ยไอ้เสือ" คริสหัวเราะในลำคอ ยักไหล่อย่างกวน ๆ "กูแค่แปลกใจ มาทรงนี้แล้วยัยดารานั่นล่ะคร้าบคุณอาเธอร์ มึงจะเอาไปไว้ไหน?" "เรื่องของกู" อาเธอร์ตัดบทเสียงเ
ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาว…ย่านใจกลางเมือง รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบที่หน้าทางเข้างานเลี้ยง แสงไฟระยิบระยับของงานสังคมชั้นสูงบวกกับกองทัพนักข่าวที่ยืนออกันอยู่ด้านหน้าทำให้เอวาเริ่มใจคอไม่ดี เธอมองซ้ายมองขวาด้วยความประหม่า ชุดเดรสสีเงินระยิบระยับที่เธอสวมใส่อยู่นั้นสวยงามมากก็จริง แต่สถานะข
ภายในห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ที่หรูหราและเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง เอวายืนอยู่ด้านหลังร่างหนา ทอดสายตาจ้องมองแผ่นหลังกว้างสลับกับใบหน้าคมคายของเขาผ่านกระจกบานใสบานใหญ่ตรงหน้า เธอมองภาพสะท้อนนั้นด้วยความรู้สึกขื่นขมในอก เธอช่างแตกต่างกับเขามากเหลือเกิน…เกินกว่าที่จะจิน
[เวลา 09:30 น.] สวบ… อาเธอร์ถอนแท่งเนื้อร้อนผ่าวออกจากร่องสีหวานอย่างเชื่องช้า ตาคมก้มลงไปมองยังใจกลางสาวที่ตอนนี้แดงแจ๋แถมยังบวมเป่งจากการรองรับอารมณ์ดิบเถื่อน น้ำหวานสีใสปนคราบขาวขุ่นของร่างบางไหลทะลักออกมาตามหน้าขาเนียนจนผ้าปูที่นอนผืนใหม่เปียกชุ่มเป็นวงกว้าง มาเฟียหนุ่มปรายตาไปมองยังเจ้าตัวท
มือหนาข้างที่ว่างเลื่อนขึ้นไปบีบขยำอกอวบจนขึ้นรอยนิ้วมือสีแดงจัด แรงบีบเค้นอย่างไร้ความปรานีเน้นย้ำความป่าเถื่อนที่เขามอบให้เพื่อเป็นบทลงโทษเด็กดื้อรั้น อาเธอร์โน้มตัวลงมาบดจูบเรียวปากบางอย่างรุนแรง ตวัดซุกไซ้ดูดดึงเสียงดังน่าอายเพื่อกักเก็บเสียงกรีดร้องสั่นเครือไม่ให้เล็ดลอดออกมาจากลำคอระหง “อื้อ
“อ๊ะ...เจ็บ...” ความเจ็บจี๊ดที่แล่นปราดเข้าสู่ทรวงอกอวบอิ่มดึงสติที่กระจัดกระจายของเอวากลับคืนสู่ปัจจุบันในฉับพลัน ภาพหลอนของชายขี้เมาและเฮียกวงมลายหายไป เหลือเพียงใบหน้าหล่อเหลาดุดันของอาเธอร์ที่กำลังซุกไซ้และตีตราจองบนร่างกายของเธออย่างบ้าคลั่ง กลิ่นอายที่โชยเข้าจมูกไม่ใช่กลิ่นเหล้าโสโครกอย่าง







