EP11 : ลักหลับ NC+

แกร็ก...

เสียงกลไกประตูคอนโดถูกปลดล็อกอย่างง่ายดาย ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะก้าวข้ามผ่านประตูเข้ามาในความมืดมิด กลิ่นบุหรี่จางๆ และน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลติดเสื้อสูทบ่งบอกถึงตัวตนของเขาได้เป็นอย่างดี ทุกฝีก้าวของมาร์ตินเต็มไปด้วยความแน่วแน่ มุ่งตรงไปยังห้องนอนเล็กๆ ที่เขาเคยเฝ้าสอดส่องมานับครั้งไม่ถ้วน

เขายืนนิ่งจ้องมองอลิซที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง หน้าอกอวบหยัดขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจที่สม่ำเสมอ มาร์ตินหยุดยืนอยู่ที่ปลายเตียง ขณะที่ดวงตาคมกริบจับจ้องร่างบางด้วยความหมกมุ่นที่ยากจะถอนตัว

“...กว่าจะหลับได้นะ”

มือหนาคลายกระดุมเสื้อสูทออกช้าๆ พลางวางมันลงบนเก้าอี้ จากนั้นจึงหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดไฟ ท่ามกลางความเงียบงันมีเพียงแสงสีแดงวาบจากปลายมวนที่สว่างขึ้นเป็นระยะ ควันสีขาวหม่นลอยละล่องวนเวียนไปทั่วห้อง ปะปนไปกับกลิ่นอายดิบเถื่อนจากตัวเขา

เขานั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงพลางไขว้ขาราวกับที่แห่งนี้คืออาณาจักรของเขาเอง สายตาคมเข้มจับจ้องใบหน้าหวานที่หลับใหล... ขนตาเรียงหนาและริมฝีปากอิ่มที่เผยอออกเล็กน้อย ความไร้เดียงสานั้นกลับกลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่โหมกระพือไฟในดวงตาเขาให้ลุกโชน

“สวยเกินไปแล้ว... อลิซ” เสียงทุ้มแหบพร่าพึมพำผ่านม่านควัน “เธอไม่ควรมานอนหลับอย่างไร้เดียงสา... ต่อหน้าผู้ชายอย่างฉันเลยจริงๆ”

เขาก้มตัวลงเล็กน้อย ปลายนิ้วแกร่งลูบไล้เส้นผมของเธออย่างแผ่วเบา ทว่าความรู้สึกในใจกลับสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง มันทั้งคลั่งไคล้และรุนแรงจนแทบจะอดรนทนไม่ไหว มาร์ตินสูดควันเข้าปอดอีกเฮือกใหญ่ ก่อนจะ จงใจเป่ามันลงบนข้างแก้มเนียนขาว ควันสีหม่นแตะสัมผัสผิวอุ่น ในขณะที่เขาเอื้อมมือไปเชยคางเธอขึ้นเล็กน้อย

ริมฝีปากหยักยกยิ้มร้ายคล้ายสัตว์นักล่าที่กำลังหยอกเย้าเหยื่อในกรง

“เธออยู่ใต้อาณัติของฉัน... ตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว”

น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความลุ่มหลงที่เข้าขั้นเสพติด และเมื่อควันมวนสุดท้ายดับลง ร่างหนาก็ขยับตัวขึ้นคร่อมร่างบางอย่างใจเย็น พลางสะบัดเสื้อเชิ้ตทิ้งเผยให้เห็นกล้ามเนื้อกำยำที่สมบูรณ์แบบ เขาไม่รอช้าที่จะก้มลงจุมพิตหน้าผากมนเพื่อประทับตราความเป็นเจ้าของ

“อืม... หอม” จมูกโด่งสันไล่พรมจูบต่ำลงมาที่แก้มนวลพลางจ้องมองริมฝีปากสีอ่อนที่เผยอขึ้นราวกับกำลังเชื้อเชิญ “...คิดถึงจะแย่”

ทันใดนั้น มาร์ตินก็ประกบริมฝีปากลงบนความนุ่มหยุ่นอย่างรุนแรงจนแทบจะควบคุมสติไม่อยู่ เขากดจูบหนักหน่วงและลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปชิมความหวานตรงหน้าอย่างมูมมาม ดูดดึงริมฝีปากเล็กคล้ายต้องการจะกลืนกินความไร้เดียงสานี้เข้าไปให้ถึงขั้วหัวใจ

มือหนาประคองใบหน้าสวยไว้มั่น ก่อนจะเลื่อนลงมาทาบบนผิวเนียนละเอียด ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างไร้การกักขัง ร่างกายที่แข็งแกร่งบดเบียดเข้าหาหน้าอกอวบนุ่มตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เขาผละจูบออกเพียงนิดเพื่อกวาดสายตามองร่างเล็กที่ยังคงนิ่งสนิท ยิ่งเห็นเธอไร้ท่าทีขัดขืน เขายิ่งรู้สึกย่ามใจว่าตนคือเจ้าของชีวิตเธอโดยสมบูรณ์

“หึ... น่าสนุก”

นิ้วร้ายบี้ลงบนเนื้อผ้าบางเบาตรงยอดอกที่ชูชันขึ้นมา ก่อนจะลงมือปลดกระดุมชุดนอนของเธอออกอย่างรวดเร็ว จนกระดุมตัวสุดท้ายกระเด็นหลุดไป เผยให้เห็นผิวกายขาวผ่องนวลตาที่ถูกปกปิดมานาน

“...สวย...” เขาพึมพำเสียงสั่นพร่า สายตาคมกริบไล่มองตั้งแต่อกอวบอิ่มที่ชูยอดสีหวาน เรื่อยลงมาจนถึง เนินเนื้อสาวที่งดงามอย่างไร้ที่ติ “แค่เห็น... ก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว”

มาร์ตินยกยิ้มอย่างพึงพอใจพลางกดริมฝีปากลงบนความนุ่มนิ่มของทรวงอก ลากลิ้นสากไล้เลียสลับไปมาจนร่างบางส่งเสียงครางแผ่วออกมาในยามหลับ ซึ่งนั่นเปรียบเสมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟแห่งความกระหาย

“อือออ...”

“...ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองฉันนะอลิซ”เขากระซิบชิดผิวเนียนพลางงับชิมยอดอกและขยำเต้าเนื้อนุ่มด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

“ฉันจะทำให้เธอจำสัมผัสของฉันให้ขึ้นใจ... แม้แต่ในความฝันเธอก็หนีฉันไม่พ้น”

มาร์ตินก้มลงประกบจูบซ้ำอีกครั้ง แทรกลิ้นร้อนเข้าไปดูดดึงลิ้นเล็กอย่างอุกอาจ ก่อนจะลากลิ้นสากเลียวนยาวลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายที่แฝงไปด้วยกลิ่นสบู่อ่อนๆ จนแทบคลั่ง

“เธอหนีฉันไม่พ้นแล้ว... อลิซ”

“อืออ...~”

เสียงหวานที่ครางแผ่วระคนละเมอ เพิ่มความกระหายของมาเฟียหนุ่มให้พลุ่งพล่านอย่างไม่อาจยับยั้ง ริมฝีปากหนากดจูบลงบนทรวงอกนุ่ม ก่อนจะลากไล้เลื่อยต่ำลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ มือหนาเลื่อนลงไปบีบกระชับเอวคอดกิ่วแน่นขึ้น แล้วแทรกกายเข้ากลางหว่างขาเรียว พร้อมกับบังคับแยกออกทีละน้อยอย่างใจเย็น ประหนึ่งกำลังเปิดประตูต้องห้ามที่ไม่มีวันปิดลงได้อีกตลอดกาล

“โอ้ว…” กลีบกุหลาบอวบอิ่มค่อยๆ แย้มบานต่อหน้าดวงตาคมกริบที่จับจ้องอย่างหมกมุ่น ริมฝีปากที่แห้งผากของเขาพ่นลมหายใจติดขัดออกมา

และไวกว่าความคิดใบหน้าคมคายก็โน้มลงไปจนชิด ริมฝีปากประชิดแตะกลีบนุ่มนิ่ม ก่อนจะเริ่มตะโบมดูดดุนอย่างหิวโหยราวกับคนขาดสารอาหารมาเนิ่นนาน เขาเฝ้าสูดดมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธออย่างลุ่มหลงจนแทบคลั่ง

“อ๊าา...~”

เพียงแค่เรียวลิ้นสากสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว ร่างบางก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที อลิซเผลอขยับกายแอ่นส่วนล่างเข้าหาริมฝีปากร้ายโดยไม่รู้ตัว เมื่อสัญชาตญาณถูกปลุกเร้าขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

“ฉันแข็ง... จนมันปวดไปหมดแล้วอลิซ”

มาร์ตินคว้ามือเรียวของเธอมาบังคับให้กำรอบแก่นกายใหญ่ที่ร้อนระอุ เขากดมือเธอให้รูดรั้งขึ้นลงตามจังหวะที่เขาต้องการ ซึ่งเพียงแค่สัมผัสจากฝ่ามือนุ่มก็ทำเอาเขาแทบระเบิด

“อืมม... อลิซ...”

จังหวะของเขาไม่ได้เร่งรีบ ทว่าทุกการเคลื่อนไหวกลับเต็มไปด้วยแรงกดทับของการครอบครอง ริมฝีปากหนาบดจูบไล่จากซอกคอลงมาอีกครั้งอย่างหนักหน่วง ราวกับเป็นการประทับตราจองไว้เพียงผู้เดียว กระทั่งมาร์ตินโน้มตัวลงนอนทาบทับคร่อมปิดกั้นเธอไว้ใต้ร่างหนา น้ำหนักกายที่กดแนบลงมาทำให้ไร้ซึ่งช่องว่างระหว่างกัน

เขากดแก่นกายท่อนล่างแนบชิดกับดอกไม้งาม เคลื่อนไหวถูไถไปตามรอยแยกส่วนอ่อนไหวอย่างจงใจ แม้จะ เป็นเพียงการสัมผัสผ่านรอยแยกโดยไม่ได้ล่วงล้ำเข้าไป ทว่าในใจของเขากลับร้อนรุ่มจนอยากจะก้าวข้ามเส้นพรหมจรรย์นั้นเข้าไปทำลายเธอให้ยับเยินเสียเดี๋ยวนั้น

“อืม... อลิซ... เธอเป็นของฉัน...”

ความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วร่างหนา แรงเสียดสีที่ทวีความรุนแรงขึ้นทีละน้อยทำให้ร่างเล็กสั่นคลอนอยู่ใต้ร่างเขา เสียงสะอื้นแผ่วเบาที่หลุดจากริมฝีปากอิ่มกลับยิ่งทำให้เขายิ้มอย่างพึงใจ

“อ้าส์... เธอทำฉันคลั่งจริงๆ”

เอวสอบขยับโยกแปรเปลี่ยนจังหวะจากเนิบนาบเป็นรุนแรงและดิบเถื่อน เรียวลิ้นสากตวัดหยอกล้อกับยอดปทุมถัน สลับกับการบีบขยำทรวงอกอวบใหญ่ที่กระเพื่อมไหวไปตามแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ

ตั่บ!! ตั่บ!!

ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยเสียงหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบกันเป็นจังหวะที่เขาเป็นผู้กำหนด ทุกการเคลื่อนไหวคือการบงการ ทุกจังหวะคือการประกาศอาณาเขตบนเรือนร่างของเธอ

“ซี๊ดดด! ฉันจะแตกแล้ว!” เลือดในกายสูบฉีดจนร่างหนากระตุกเกร็งถี่ ก่อนที่ในที่สุดเขาจะปลดปล่อยแรงปรารถนาที่อัดอั้นออกมาอย่างรุนแรง ร่องรอยแห่งความครอบครองแผ่ซ่านเปรอะเปื้อนไปทั่วดอกไม้งาม ความอุ่นร้อนที่พุ่งทะลักออกมานั้นเกินกว่าจะยับยั้งได้อีกต่อไป

“อ้าสสสส!!!”

เขากอดรัดเธอไว้แน่นพลางสูดลมหายใจหอมหวานเข้าปอดราวกับคนติดยาที่โหยหาความสุข “หลับต่อไปเถอะ... แต่ตื่นมาครั้งหน้า เธอจะเป็นของฉันทั้งคืนทั้งวัน”

น้ำเสียงทุ้มแผ่วพร่านั้นเต็มไปด้วยคำมั่นสัญญา ก่อนที่เขาจะจูบหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน ซึ่งช่างขัดกับสิ่งที่เขาเพิ่งทำลงไปอย่างสิ้นเชิง

“สักวัน... เธอจะไม่ได้นอนหลับอย่างสงบแบบนี้อีก... อลิซ”