บทที่2 ครั้งแรก

มือบางที่กำลังจับชายเสื้อยืดของตนเองสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ความเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางไม่ได้เป็นสาเหตุเดียวที่ทำให้ร่างอรชรสะท้านไปถึงกระดูกดำ แต่เป็นเพราะบรรยากาศที่หนักอึ้งและแสนจะกดดันจากบุรุษผู้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ลมหายใจของอลิซติดขัดและขาดช่วง ใบหน้าหวานงุ้มลงต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะช้อนสายตาขึ้นสบกับดวงตาคมกริบดุดันคู่นั้น น้ำตาเม็ดโตเอ่อคลออยู่บริเวณหางตาก่อนจะร่วงหล่นลงมากระทบหลังมือของเธอทีละหยด ราวกับหยาดฝนที่ร่วงหล่นในคืนที่มืดมิดที่สุดของชีวิต

“ฉันบอกให้เงยหน้าขึ้นมองฉัน อลิซ... ความอดทนของฉันมีจำกัด และเธอคงไม่อยากรู้หรอกว่าเวลาที่ฉันหมดความอดทน มันจะเป็นอย่างไร” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจกระซิบชิดผะแผ่ว กลิ่นไวน์แดงชั้นเลิศผสมผสานกับกลิ่นซิการ์คิวบาชั้นดีลอยมาเตะจมูก มันเป็นกลิ่นที่บ่งบอกถึงความมั่งคั่ง อำนาจ และอันตราย อิทธิพลของชายวัยสี่สิบเจ็ดปีตรงหน้าแผ่ซ่านกดทับจนอากาศรอบตัวคล้ายจะกลายเป็นน้ำแข็ง เขาก้าวเข้ามาประชิดตัว ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธและกุมอำนาจในโลกมืด วางลงบนลาดไหล่บางของเด็กสาว ก่อนจะออกแรงบีบกระชับหนักแน่นขึ้น ราวกับคีมเหล็กที่กำลังเตือนให้เธอรู้ซึ้งถึงสถานะของตนเองในเวลานี้... สถานะของ 'ลูกหนี้' ที่ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะต่อรอง

อลิซกัดริมฝีปากล่างของตนเองแน่นจนรับรู้ถึงรสชาติเฝื่อนคาวของเลือดที่ซึมออกมา เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความกล้าหาญที่แตกกระสานซ่านเซ็นให้กลับคืนมา แต่ความหวาดกลัวก็ยังคงเกาะกินหัวใจ ร่างกายของเธอแข็งทื่อเมื่อปลายนิ้วร้อนระอุของเขาเชยคางมนของเธอขึ้น บังคับให้ใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้าย

ริชาร์ดทอดสายตามองใบหน้างดงามที่กำลังตื่นตระหนกอย่างเงียบเชียบ แววตาคู่คมสีเทาเข้มของเขาฉายประกายลึกล้ำ ยากแท้แก่การคาดเดา มันไม่ได้มีเพียงความแข็งกร้าวและเย็นชาอย่างที่ทุกคนในวงการธุรกิจมืดเคยเห็น แต่มันซุกซ่อนความปรารถนาอันแรงกล้า ความต้องการที่จะครอบครองและบดขยี้ความพยศของนกน้อยตัวนี้ให้อยู่ในกำมือ ชายรุ่นพ่อที่ครั้งหนึ่งเธอเคยให้ความเคารพในฐานะผู้มีพระคุณ บัดนี้กลับกลายเป็นมัจจุราชที่กำลังจะพรากอิสรภาพและทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชีวิตเธอ

“ลืมตาขึ้นมามองฉันสิ อลิซ มองให้เต็มตาว่าตอนนี้ชีวิตของเธออยู่ในกำมือของใคร” เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเด็ดขาดจนไม่อาจขัดขืน

หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างหวาดหวั่น ดวงตากลมโตที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำตาช้อนมองใบหน้าคมเข้มของเขา สันกรามที่ขบเข้าหากันแน่น ริ้วรอยแห่งประสบการณ์บนใบหน้าที่ยิ่งขับเน้นความน่าเกรงขาม ทุกองค์ประกอบของริชาร์ดตะโกนก้องถึงอำนาจเบ็ดเสร็จที่เขามีเหนือโลกใบนี้ และเหนือชีวิตของเธอ

“สวย... เธอโตขึ้นมาก สวยงามกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้เสียอีก” ริชาร์ดเอ่ยเสียงพร่า ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยซับหยาดน้ำตาที่ข้างแก้มเนียนอย่างเชื่องช้า สัมผัสของเขาไม่ได้อ่อนโยน แต่มันคือการสำรวจกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินชิ้นใหม่ที่เขาเพิ่งประมูลมาได้ด้วยราคาที่สูงลิบลิ่ว “จดจำวินาทีนี้ไว้ให้ดีอลิซ เพราะนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ทุกลมหายใจ ความคิด และทุกตารางนิ้วบนร่างกายของเธอ... เป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว”

พูดจบ ร่างสูงใหญ่ก็โน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากของตนลงบนเรียวปากบางที่กำลังสั่นระริก อลิซเบิกตากว้างด้วยความตกใจ อารมณ์ตื่นตระหนกและหวาดกลัวจู่โจมเข้ามาจนสมองของเธอพร่ามัว จูบของริชาร์ดไม่ได้มีความนุ่มนวลหรือความรักเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยการบังคับ เรียกร้อง และดุดันราวกับพายุคลั่งที่โหมกระหน่ำใส่ร่างน้อยๆ ของเธอ ลิ้นร้อนชื้นแทรกซึมเข้ามากวาดต้อนตักตวงรสชาติความหวานภายในโพรงปากเล็กอย่างถือสิทธิ์ บังคับให้เธอต้องเปิดรับสัมผัสอันหนักหน่วงและจาบจ้วงนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เสียงสะอื้นอุดอู้ประท้วงอยู่ในลำคอของเด็กสาว สองมือเล็กยกขึ้นผลักไสแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของเขาตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ทว่าร่างกายที่แข็งแกร่งดั่งหินผาภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทนั้นกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่นิลเดียว ยิ่งเธอออกแรงขัดขืนและทุบตี ริชาร์ดก็ยิ่งรวบรัดเอวบางของเธอเข้าหาตัวแน่นขึ้น ร่างกายของทั้งสองแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง อลิซสามารถสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเขา และจังหวะการเต้นของหัวใจที่หนักแน่นทรงพลัง ซึ่งสวนทางกับหัวใจของเธอที่กำลังเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกราวกับนกตัวน้อยที่ติดจั่น

เนิ่นนานจนอลิซเริ่มรู้สึกหน้ามืดและแทบจะขาดอากาศหายใจ ริชาร์ดจึงยอมถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบของเขาก้มลงมองริมฝีปากที่บวมเจ่อและแดงระเรื่อของเด็กสาวด้วยความพึงพอใจอย่างถึงที่สุด เขายกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะย่อตัวลงเล็กน้อยและช้อนร่างบางของเธอขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขนอย่างง่ายดายราวกับเธอไม่มีน้ำหนัก

“อุ๊ย! คุณริชาร์ด... ปล่อยนะคะ!” อลิซหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจ สองมือรีบคว้าคอเสื้อของเขาไว้แน่นด้วยความกลัวว่าจะร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น

“เรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงแบบนั้นแหละ... เด็กดี” เขากระซิบชิดใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดทำให้หญิงสาวขนลุกซู่ไปทั้งตัว ก่อนที่เขาจะออกก้าวเดินอย่างมั่นคง พาร่างของเธอตรงไปยังมุมหนึ่งของห้องทำงาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของชั้นหนังสือไม้กฤษณาขนาดใหญ่ที่สูงจรดเพดาน

ริชาร์ดเอื้อมมือไปกดสวิตช์ลับที่ซ่อนอยู่หลังสันหนังสือเล่มหนา เสียงกลไกทำงานดังคลิกเบาๆ ก่อนที่ชั้นหนังสือทั้งแผงจะค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นบานประตูกลที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง เมื่อประตูบานนั้นเปิดอ้าออก สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของอลิซคือห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด การตกแต่งภายในเน้นโทนสีเทาเข้มและสีดำสอดคล้องกับรสนิยมสไตล์มาเฟียของเจ้าของห้อง เตียงนอนคิงไซส์ขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ปูทับด้วยผ้าปูที่นอนผ้าไหมสีเข้มที่ดูหรูหราทว่ากลับให้ความรู้สึกเย็นเยียบ บรรยากาศภายในห้องที่ปิดทึบและไร้ซึ่งหน้าต่างบานใด ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกอึดอัดและไร้ทางหนีให้กับเธอเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

ร่างสูงพาร่างในอ้อมแขนก้าวเข้ามาในห้องลับ ก่อนจะใช้เท้าเตะบานประตูให้ปิดล็อคสนิท เสียงกลอนประตูที่ดังกึกราวกับเสียงประกาศิตที่ตัดขาดเธอออกจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์แบบ ริชาร์ดเดินตรงไปยังเตียงกว้าง เขาค่อยๆ วางร่างบางของอลิซลงบนฟูกหนานุ่มอย่างระมัดระวัง แต่ทว่ารวดเร็วเกินกว่าที่เธอจะทันได้ตั้งตัวหรือขยับหนี ร่างสูงกำยำก็ทาบทับลงมาคร่อมกักขังเธอเอาไว้ใต้ร่างทันที

สองมือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะ กดตรึงไว้กับหมอนใบใหญ่ด้วยมือเพียงข้างเดียว เรี่ยวแรงมหาศาลของเขาทำให้เธอไม่สามารถขยับเขยื้อนหรือดิ้นรนไปไหนได้เลย สายตาของเขาก้มลงมองผู้ที่อยู่ใต้ร่างด้วยแววตาของผู้ชนะที่กำลังประเมินรางวัลชิ้นงาม

“คุณ... คุณจะทำอะไรคะ” อลิซเค้นเสียงถามออกมาอย่างแผ่วเบา หัวใจเต้นตึกตักรุนแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความกลัวที่แทรกซึมเข้าสู่กระดูกดำทำให้เสียงของเธอสั่นพร่าอย่างน่าสงสาร

“ถามคำถามที่ไร้เดียงสาออกมาได้นะ อลิซ” ริชาร์ดแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความอันตรายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน “เธอคิดว่าการที่ฉันยอมจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อล้างหนี้สินทั้งหมดให้ครอบครัวเธอ มันเป็นเพียงการทำการกุศลของนักบุญหรือยังไง? ฉันคือนักธุรกิจ และนี่คือการลงทุน... ตอนนี้ฉันก็แค่กำลังจะตรวจสอบ 'สินค้า' ของฉันให้ถี่ถ้วน เพื่อให้แน่ใจว่ามันคุ้มค่ากับราคาทุกเซนต์ที่ฉันสูญเสียไป”

คำว่าสินค้าที่หลุดออกมาจากปากของเขาเปรียบเสมือนมีดแหลมคมที่กรีดลึกลงไปในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของเธอ อลิซน้ำตาร่วงหล่นอีกครั้ง เธอพยายามเบี่ยงหน้าหนีสัมผัสจากปลายนิ้วของเขาที่กำลังไล้ไปตามโครงหน้าของเธอ

“แต่ว่าคุณพ่อ... คุณพ่อของอลิซกำลังรอการผ่าตัด...” เธอพยายามยกเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอยอมเอาตัวเข้ามาแลก ยกขึ้นมาเป็นเกราะกำบังสุดท้าย หวังเพียงให้ผู้ชายตรงหน้ามีความเห็นใจหลงเหลืออยู่บ้าง

ริชาร์ดหยุดการกระทำของตนเองลงชั่วขณะ ดวงตาคมดุก้มลงสบตากับเธออย่างจริงจัง “ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น รอยด์... มือขวาของฉัน กำลังจัดการเรื่องเปลี่ยนตัวทีมแพทย์ที่ดีที่สุดในประเทศ และโอนเงินจำนวนเจ็ดหลักเข้าบัญชีของโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว พ่อของเธอจะได้รับการดูแลระดับวีไอพี และจะมีชีวิตรอดปลอดภัยอย่างแน่นอน”

น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและทรงพลัง มันเป็นการยืนยันที่ทำให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายของอลิซคลายความกังวลลงไปได้เปลาะหนึ่ง แต่ทว่าประโยคถัดมาของเขากลับผลักเธอให้ร่วงหล่นลงสู่ขุมนรกที่ลึกยิ่งกว่าเดิม

“ฉันรักษาคำพูดของฉันเสมอ อลิซ... ฉันมอบชีวิตใหม่ให้กับพ่อของเธอไปแล้ว และตามกฎของการแลกเปลี่ยน ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เธอจะต้องชดใช้ราคาของมันด้วยชีวิตและอิสรภาพของเธอ”

สายตาของริชาร์ดกวาดมองร่างอรชรที่กำลังสั่นเทาอยู่ใต้ร่างเขา ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ปล่อยมือที่ตรึงข้อมือของเธอออก แล้วเปลี่ยนมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของตนเองออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง และรอยแผลเป็นจางๆ จากกระสุนปืนและคมมีดที่ฝากฝังไว้ในอดีต บ่งบอกถึงชีวิตที่ผ่านความตายมานับครั้งไม่ถ้วน กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขาขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่เริ่มหนักหน่วงขึ้น

อลิซนอนนิ่งงันอยู่บนเตียงกว้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวและสับสน เธอรู้ดีว่าหน้าที่ของตนเองคืออะไร และรู้ดีว่าไม่สามารถหันหลังกลับได้อีกแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่เธอจรดปากกาเซ็นสัญญายอมรับเงื่อนไขของมาเฟียร้ายผู้นี้ ร่างกายและจิตวิญญาณของเธอก็ไม่ได้เป็นของเธออีกต่อไป

ความเงียบสงัดภายในห้องลับมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงลมหายใจที่ติดขัดของเด็กสาว ริชาร์ดไม่ได้เร่งรัดที่จะจาบจ้วงหรือใช้กำลังบังคับขืนใจเธออย่างป่าเถื่อนในทันที ทว่าเขากลับใช้สายตาและอำนาจที่กดข่ม สร้างความหวาดหวั่นทางจิตวิทยาจนเธอแทบจะสิ้นสติ เขาต้องการให้เธอจำนนต่อเขาทั้งร่างกายและจิตใจ ต้องการให้เธอเป็นผู้เปลื้องปราการความหยิ่งยโสของตนเองออกและยอมรับฐานะของทาสที่ถูกจองจำในกรงทองแห่งนี้

“ถอดเสื้อของเธอออกซะ อลิซ” เขาเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ

อลิซสะดุ้งสุดตัว มือเล็กๆ ที่สั่นเทายกขึ้นมากำคอเสื้อยืดของตนเองไว้แน่น น้ำตาที่เพิ่งเหือดแห้งไปเริ่มไหลรินลงมาอาบสองแก้มอีกครั้ง เธอส่ายหน้าไปมาอย่างเชื่องช้า ความอับอายและความกลัวตีรวนกันจนจุกอยู่ในอก

“ฉันจะไม่พูดซ้ำเป็นครั้งที่สองนะ เด็กดี” ริชาร์ดโน้มหน้าลงมากระซิบชิดริมฝีปากบาง “หรือเธออยากจะให้ฉันเป็นคนลงมือจัดการเอง... ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ฉันรับรองได้เลยว่าเสื้อผ้าของเธอคงไม่เหลือชิ้นดี และความอ่อนโยนที่ฉันพยายามจะมีให้ในตอนนี้ ก็จะหมดลงไปพร้อมกัน”

คำขู่ที่แสนจะเย็นชาทำให้หญิงสาวไม่มีทางเลือกอื่น เธอจำใจต้องปล่อยมือจากคอเสื้อ แล้วค่อยๆ สอดมืออันสั่นเทาเข้าไปใต้ชายเสื้อยืดของตนเอง ด้วยความจำยอมและน้ำตาที่หลั่งริน เธอค่อยๆ เลิกชายเสื้อขึ้นช้าๆ ผ่านหน้าท้องแบนราบที่หดเกร็ง ผิวขาวเนียนละเอียดปะทะกับลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศจนขนอ่อนลุกซู่ เธอข่มตาลงแน่น กัดฟันฝืนทนต่อความอดสู ยอมถอดเสื้อยืดตัวบางออกจากเรือนร่าง แล้วปล่อยมันทิ้งลงบนพื้นพรมข้างเตียง

ริชาร์ดมองภาพความงดงามที่เปิดเผยอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาที่เข้มขึ้น เขากวาดสายตามองทุกสัดส่วนของหญิงสาวด้วยความหลงใหลและพึงพอใจ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปประทับจุมพิตแผ่วเบาที่ลาดไหล่เนียน สัมผัสจากริมฝีปากร้อนผ่าวทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก แต่เขากลับใช้ท่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวคอดของเธอเอาไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอขยับหนีไปไหน

“เธอเป็นของฉัน อลิซ... ทุกหยาดน้ำตา ทุกความเจ็บปวด และทุกความสุขที่กำลังจะเกิดขึ้นนับจากนี้ มันจะเป็นสิ่งที่ฉันมอบให้เธอเพียงผู้เดียว” เขากระซิบถ้อยคำที่เปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น คล้องจองจำอิสรภาพของเธอไว้ชั่วนิรันดร์

ไฟในห้องลับถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ท่ามกลางความมืดมิดและบรรยากาศที่หนักอึ้ง อลิซได้แต่หลับตาลง ยอมรับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง เธอได้ชดใช้หนี้ชีวิตของบิดาด้วยการแลกเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด นั่นคือการมอบทั้งชีวิตและจิตวิญญาณให้ตกอยู่ภายใต้ปีกอันดำมืดของพญาอินทรีผู้ทรงอำนาจ ในค่ำคืนนี้และค่ำคืนต่อๆ ไปตลอดกาล...