LOGINครืด ครืด ครืด
“ครับมามี้” (พรุ่งนี้ลูกว่างไหมจ้ะมามี้...) “ผมติดงานครับ มี้ไม่ต้องหลอกให้ผมไปดูตัวเลย” กี่ครั้งแล้วที่แม่บังคับให้เขาไปดูตัวกับคนที่แม่หาให้ เขาจึงหาทางเลี่ยงเรื่อยมา (เซริวลูกอายุ 35 แล้วนะมี้อยากอุ้มหลาน) “มี้ก็ให้ไอ้เซบมันทำหลานให้สิครับ ผมติดงานแค่นี้ก่อนนะครับ” อย่าคิดว่าครั้งนี้จะหลอกเขาได้ การคลุมถุงชนไม่เป็นการดีเสมอไป บางคู่แต่งงานกันเพราะหน้าที่ทางธุรกิจ สำหรับเขาต้องเป็นคนที่รักเท่านั้น “นายครับคุณวีวี่มาแล้วครับ” วีวี่ วีรดา นางแบบและดาราที่กำลังโด่งดังคู่ขาคนล่าสุดของเซริว หญิงสาวเดินเข้ามาและส่งยิ้มให้เซริวที่วันนี้เรียกเธอเข้ามาหา เธอต้องมัดใจเขาให้ได้แล้วจะสบายไปทั้งชาติ “วีวี่มาแล้วค่ะเซริว” “อืม” วีวี่ไม่รอช้าเธอรีบเข้าไปปลดเข็มขัดเขาเอาและล้วงมังกรยักษ์ออกมา เธอเพิ่งได้นอนกับเขาครั้งเดียว “ถ้าเธอทำดีฉันมีรางวัลให้” “วีวี่จะทำให้สุดความสามารถเลยค่ะ” หญิงสาวนั่งคุกเข่าที่พื้นและเริ่มจัดการกับท่อนเอ็นที่อยู่ตรงหน้า ด้วยความชำนาญ แค่ได้ยินเสียงครางของเซริวเธอก็พอใจแล้ว “อุ้ย คุณไม่ถอดเสื้อเหรอคะ“ “ฉันจะเอาแบบนี้” เขาสวมเครื่องป้องกันและดันท่อนเอ็นเข้าไปจากทางด้านหลัง และเริ่มตอกสะโพกเข้าไปโดยไม่สนใจว่าคนตรงหน้าจะเจ็บแค่ไหน “อื้อ อ๊ะ อ๊า! วิวี่เสียวค่ะ อ๊ะ” เสียงครางของหญิงสาวดังออกมาไม่หยุด เซริวเหมือนกำลังระบายความโกรธลงที่เธอมากกว่า “จะ เจ็บค่ะ อื้อ” “เธออย่าร้องเหมือนตัวเองซิงได้ไหม” เขาตอกอัดสะโพกแบบไม่หยุดพัก พร้อมกับหลับตาพริ้มคิดถึงใบหน้าสวยๆ ของแพรไหมหากเป็นหญิงสาวมานอนอยู่ใต้ร่างของเขาคงจะดีไม่น้อย “อื้อ อ๊ะ วีวี่เสร็จแล้วค่ะ อ่าส์” “ซี้ดดด น้องแพรรร” เขาปลดปล่อยน้ำกามออกมาใส่เครื่องป้องกัน เผลอครางชื่อแพรไหมออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขาถอนแก่นกายออกมาเมื่อประตูห้องทำงานถูกเปิดออกพร้อมกับเพื่อนที่เดินเข้ามา “ไม่ทำต่อวะ กลางวันมึงเงี่ยนไม่ดูสถานที่เลย” “กูเสร็จแล้วจะเอาต่อไหมล่ะ” เซริวไม่ได้สนใจว่าจะใช้ผู้หญิงคนเดียวกันกับเพื่อน พวกเขาทำแบบนั้นมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว “คุณเซริว! วีวี่ไม่เอานะคะ” “ไม่เอาก็ไปแต่งตัวยืนโชว์ให้ใครเห็น” เขาจัดแจงเสื้อผ้าที่ยังอยู่ครบ และเดินมานั่งที่โชฟา “งานที่สั่งได้แล้วครับ” “มึงแอบไปสืบประวัติใครวะ” เจ้าคุณแอบมองซองสีน้ำตาล แสดงว่าเพื่อนต้องถูกใจเป็นพิเศษถึงขั้นลงทุนตามสืบประวัติ “ไม่ต้องเสือกได้ป่ะ” วีวี่ที่แอบฟังอยู่กำหมัดแน่นต้องเป็นมันแน่ๆ น้องแพรอะไรนั่น เซริวถึงได้ครางชื่อมันออกมา เธอไม่ยอมเขาต้องเป็นของเธอเท่านั้น แพรไหมฝากเอาเสื้อสูทของเขามาซักที่ร้านซักรีดข้างบริษัทที่เธอทำงาน ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครทำไมถึงต้องให้เอาเสื้อไปคืนที่ชั้นผู้บริหาร “น้องแพรครับช่วยพี่อีกเรื่องได้ไหม” “ช่วยเรื่องอะไรคะ” “ช่วยถ่ายแบบให้พี่ได้ไหมครับ” เขางุนงงไปหมดว่าทำไมเบื้องบนถึงสั่งมาว่าให้แพรไหม เป็นนางแบบแทนพลอยนิตา “แพรนี้เหรอคะ! ไม่ดีมั้งคะ” “นะช่วยพี่หน่อย เงินดีมากเลยถ่ายไม่ถึงชั่วโมงเดือนนี้จะได้ไม่ต้องทำงานหนัก” แพรไหมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเลือกเธอ เธอไม่เคยถ่ายแบบมาก่อน ไม่เคยออกกล้องสักครั้งทำไมผู้ใหญ่ถึงเลือก “ถ่ายกับเดวิดเดียวพี่ช่วยเอง” “ค่ะ” เรื่องเงินเรื่องใหญ่ เดือนนี้จะได้ไม่ต้องทำงานหนักมาก เซริวเดินเข้ามาในสตูดิโอเขากวาดสายตามองไปเรื่อยๆ จนไปหยุดที่ชายหญิงคู่หนึ่ง เขาจำได้ดีว่าเป็นคนที่ทำให้เขามัวแต่คิดถึงใบหน้าสวยๆ ของแพรไหม “เข้าใกล้หน่อยได้ไหมครับ” “พอไหมครับ” เดวิดส่งยิ้มให้แพรไหมเพื่อให้หญิงสาวไม่กดดัน เขาเคยเห็นหน้าคนตรงหน้าผ่านๆ ไม่คิดว่าพอแต่งหน้าแต่งหน้าไปแล้วจะสวยขนาดนี้ “ขออนุญาตครับ” “ค่ะ” แพรไหมยอมให้เขายอมเพราะเหลือรูปเซตสุดท้ายแล้ว รีบถ่ายจะได้รีบจบ “ขอกอดได้ไหมครับ” ช่างภาพตะโกนออกไป ทำให้แพรไหมรู้สึกเกร็งไม่น้อยสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เธอ เดวิดเอามือมาแตะที่สะโพกของเธอและออกแรงรั้งให้เธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด “จะใกล้กันไปไหน!” น้ำเสียงราบเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ เดินเข้ามาทำให้เดวิดถอยห่างจากแพรไหม ทุกคนที่รู้ว่าเขาเป็นใครต่างพากันเกร็งไปหมด “เอ่อ คุณเซริวต้องการอะไรหรือเปล่าครับ” “อุ้ย ค คุณ” แพรไหมตกใจที่เขาเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างเธอกับนายแบบ ยังไม่ครบวันเลยหรือจะมาทวงเสื้อสูทราคาแพงของเขาแล้ว “ยืนบื้ออะไรอยู่ถ่ายดิ” เซริวคว้าเอวแพรไหมเข้ามาใกล้ ทั้งสองสบตากันและกัน ช่างภาพต่างพากันกดชัตเตอร์รั่วๆ ไม่คิดว่าภาพที่ได้จะออกมาสวยขนาดนี้ “ปล่อยค่ะ” “อย่าหวังว่าหนีจะฉันพ้น” เขากระซิบข้างใบหูของแพรไหม และปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระ “ผมเอาภาพพวกนั้นส่งมาให้ผมจะคัดเอง” “ไอ้ภูมึงว่าเจ้านายเราอาการหนักไหมวะ” “แล้วจะจ้างนายแบบทำไมให้เปลืองเงินวะ” ไนล์ส่ายหน้าการกระทำไม่ต้องบอกว่าหมายถึงอะไร หวงเขาทั้งที่ยังไม่เป็นอะไรกัน “นายหญิงเราจะเป็นใครไปไหนได้” “งานนี้มีคนคลั่งวะ” ดูจากสถานการณ์แล้วเหมือนจะเป็นเซริวที่คลั่งมากกว่า คิดภาพไม่ออกวันที่เจ้านายอกหักแต่คิดว่าคนนี้ต้องไม่ธรรมดา “ค่าตัวเรา” “ทำไมได้เร็วจังเลยคะ” แพรไหมตกใจเพราะเพิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จ ไม่คิดว่าจะได้เงินเร็วขนาดนี้ “เรารู้จักคุณเซริวเป็นการส่วนตัวไหม” “แพรจะไปรู้จักเขาได้ยังไงคะ” เธอเพิ่งรู้ว่าเขาชื่อเซริวเป็นผู้บริหารระดับสูง ตกใจที่เขาเดินเข้ามาแบบนั้น “พี่คิดว่าเขาหวงเราเสียอีก ออกอาการขนาดนั้น” ภาพที่ถ่ายกับเดวิดเขาไม่เลือก แต่เลือกภาพที่เซริวถ่ายคู่กับแพรไหม “ม ไม่ค่ะแพรไม่รู้จักเขามาก่อน” “ดีแล้วผู้ชายแบบนั้นอันตรายรวยใช้เงินแก้ปัญหา เราอยู่ห่างๆ เขาไว้ก็ดี” “ค่ะ” “พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงปิดกองเดี๋ยวไปกับพี่นะ” ดนุพลเอ็นดูแพรไหมไม่น้อย แต่เขากลัวว่าหากพูดความในใจออกไป แพรไหมจะไม่เหมือนเดิมเพราะรู้ดีว่าคนตรงหน้า คิดกับเขายังไง“แอ้ๆ” เซริวสะดุ้งตื่นนี่เขานั่งหลับได้ยังไงแถมในมือกำลังอุ้มลูกอยู่ ส่วนในเปลมีแฝดพี่นอนหลับปุ๋ย คนน้องกำลังส่งยิ้มให้เขา “ทำไมไม่หลับ” เขาไม่ได้หลับได้นอนตอนนี้เด็กแฝดอายุได้ครบหนึ่งเดือนพอดี แพรไหมไปพบแพทย์ตามที่หมอนัดจึงให้เขาอยู่ดูลูก “แอ้” “อย่าเสียงดังเดี๋ยวน้องตื่นลีโอ” เขาดุลูกแต่เด็กน้อยกลับร้องเสียงดัง จนเขาส่ายหน้า ลีโอ คือแฝดพี่ส่วน โนเอลคือแฝดน้อง หน้าตาไม่ต้องพูดถึงได้เขามาเต็มๆ คนพี่เหมือนจะดื้อกว่าเขาอีก เขาให้กินนมจนหมดไปขวดหนึ่งละ แต่ไม่ยอมนอนสักที “ให้ผมช่วยไหมครับ” ไนล์เห็นสภาพพ่อลูกอ่อนแล้วนึกสงสาร ขอบตาดำเหมือนไม่ได้หลับได้นอนมาหลายคืน คุณหนูก็เหมือนไม่อยากนอน “เออ เอาไป” “ทำไมไม่นอนครับ” ไนล์รับเด็กน้อยขึ้นมาอุ้มและพาเดินเล่นแถวนั้น ไม่น่าเชื่อว่าลีโอจะหลับทันที สงสัยชอบพาเดินหลับปุ๋ยเลย “เห้อ เมียก็นานกลับจัง” คิดถึงเมียขึ้นมาทันที แพรไหมเก่งมากที่เลี้ยงลูกพร้อมกันถึงสองคน เขาจ้างพี่เลี้ยงไว้ถึงสี่คนแต่วันนี้แพรไหมอยากให้เขาอยู่เลี้ยงลูกเอง ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ขนาดเขาเข้าคอร์สเรีย
เซริวนั่งหน้านิ่งอยู่ในห้องประชุมเพราะเขาโดนพ่อตามตัวให้เข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ เป็นการประชุมงบประมาณประจำปีของปีหน้า ผู้บริหารทุกคนต้องเข้าร่วม “ท่านประธานมีอะไรจะแย้งไหมครับ” “ไม่เลิกประชุมได้” หลังจากประชุมเรื่องนี้เสร็จ เขาต้องเข้าประชุมกับคู่ค้าธุรกิจคนสำคัญ แต่แปลกที่ครั้งนี้ไม่ใช่คนที่เขาเคยร่วมงานด้วย “สวัสดีค่ะฉันข้าวหอมเข้าประชุมแทนพี่ขุนค่ะ” ข้าวหอมส่งยิ้มให้คนตรงหน้า วันนี้เธออาสาเข้าประชุมแทนพี่ชาย เพื่ออยากเจอหน้าเซริว พี่ชายเตือนว่าเขานั้นมีคนรักอยู่แล้วแต่เธอไม่เชื่อ “ครับ เชิญคุณตามสบาย” เขาไม่ชอบทำงานกับผู้หญิงที่หวังเรื่องอื่น ไม่ใช่เรื่องงาน เมื่อก่อนเขาไม่ขัดแต่ตอนนี้เขามีภรรยาแล้ว “รบกวนคุณแต่งตัวให้เรียบร้อยครับ” “ข ขอโทษค่ะ” ข้าวหอมดึงชุดสายเดี่ยวขึ้นเธอสวมทับด้วยเสื้อสูทกระโปรงนั้นสั้นมาก หญิงสาวนั่งไม่ไกลจากเซริว พยายามส่งยิ้มให้เขาตลอด “คุณไม่เข้าใจตรงไหนถามมาเลย” “แล้วถ้าไม่เข้าใจคุณเซริวจะบอกแบบละเอียดไหมคะ” “คุณอยากรู้อะไรครับ” นับหนึ่งถีงสามไว้ในใจ เซริวหลับตาสูดหายใจเข
เซริวกลับเข้ากรุงเทพในช่วงเช้า เขามีงานด่วนต้องกลับมาจัดการ มีภูผาและไนล์กลับมาด้วย พวกมันทั้งสองเหมือนจะยังเคืองๆ เขาอยู่ “กาแฟครับ” “เดี๋ยว! มึงเป็นเมียกูหรือไงงอนไปได้” ทุกครั้งเขาอารมณ์เสียให้หน่อยก็ไม่เห็นโกรธอะไรกัน เริ่มกำแหงขึ้นมามากแล้วนะ “ก็คุณไม่ยอมให้พวกผมพักร้อน” เขาทำงานหนักมาตลอดทั้งปี ให้พักสักสิบวันก็ไม่ได้ใจร้าย หน้าเลือดมากด้วยสมแล้วที่เมียหนีไป “โกรธกูแค่นี้ เคลียร์งานนี้เสร็จกูจะให้ตั๋วไปเที่ยวฮาวายเลย” “จริงเหรอครับ” ไนล์หูผึ่งขึ้นมานานๆ ทีจะได้พักร้อนและไปเที่ยวต่างประเทศคงต้องหาชุดหล่อๆ ไปอ่อยสาวเสียแล้ว “โห่เจ้านายใจดีที่สุดเลย เจ้าแฝดคลอดออกมาคงดีใจที่มีพ่อสายเปย์ อุปส์” หลุดปากออกมาจนได้กู คุณแพรไหมเล่นงานกูตายแน่ “ใคร? แฝดไหน” เซริวมือไม้อ่อนแรงมันพูดหมายความว่าอะไร ลูกแฝดของใครเขาเพิ่งเสียลูกไปไม่ใช่เหรอ หน้าอย่างไอ้ไนล์เก็บความลับไว้ไม่เคยได้ “ผมไม่รู้ครับ” “กูให้ 1 แสนบอกกูมา” “...” ไนล์เอามือปิดปากและส่ายหน้ารัวๆ ถ้าเขาพูดออกไปคุณแพรไหมเล่นงานเขาแน่ “3 แสนพร้
เซริวเดินเป็นหนูติดจนเมื่อกลับมาบ้านแล้วไม่เจอแพรไหม แถมเสื้อผ้าบางส่วนก็หายไป แพรไหมไม่มีญาติที่ไหนจะหนีไปไหนได้ ทำไมต้องหนีเขาไปด้วย “คุณเซริวใจเย็นๆ ก่อนนะครับ” “ใจเย็นได้ก็บ้าแล้ว เมียกูหายไปทั้งคน” เขาโทรไปแล้วแพรไหมปิดเครื่อง ให้คนไปแอบดูที่บ้านของตฤณ ก็ไม่เจอใครหรือว่าจะมีคนแกล้งเขา “พวกผมตามสัญญาณมือถือแล้วครับ ปิดเครื่อง” ไนล์คิดในใจว่าเขาซวยอีกแล้ว ช่วงนี้เจ้านายอารมณ์ไม่ดีอยู่ ทำอะไรก็ไม่เคยเข้าตา “ตามหาให้เจอ! นี่เป็นคำสั่ง” “เจ้านายก็ปล่อยให้คุณแพรไปพักผ่อนหน่อยไม่ได้หรือไงครับ บางทีเขาอาจไม่อยากเจอหน้าก็ได้” ไนล์เองก็ลำบากทำตัวไม่ถูก “ไอ้ไนล์กูไล่มึงออก” มันขยันกวนโมโหเขาจริงรู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นคนใจร้อน อารมณ์ไม่ได้ดีเหมือนหน้าตา “ครับ ไม่ต้องมาง้อไนล์นะ” “ไอ้ไนล์มึงก็เกินไปนะ” ภูผาปวดหัวแทนเจ้านายไล่มันร้อยครั้งมันไม่ยอมไปไหน มาครั้งนี้กลับยอมไปง่ายๆ “ไม่ต้องมาตามง้อผมนะ” “เออ ไปเลย!” ไนล์หยิบปืนประจำกายออกมาและป้ายชื่อวางไว้ตรงหน้าเซริว และเดินออกมา ใครจะไปง้อต่อจากนี้อย
แพรไหมนอนร้องไห้น้ำตาไหลออกมาเป็นสายน้ำ หญิงสาวกุมท้องน้อยไว้ ตอนนี้ยังคงรู้สึกเจ็บปวดหน่วงๆ ที่ท้อง แต่ที่เจ็บคือเจ็บใจมากกว่า ที่ปล่อยให้ผู้หญิงของเขาทำร้ายเธอได้ “น้องแพรหิวไหมครับ” “ออกไป” หญิงสาวไม่อยากเจอหน้าเขา ยิ่งเห็นเธอยิ่งรู้สึกเจ็บ เพราะเขาทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้ แค่ลูกยังดูแลไม่ได้ในอนาคตเธอจะฝากชีวิตไว้ได้ยังไง “น้องแพร พี่ไม่รู้ว่าเขาจะทำแบบนั้น” “ออกไปแพรไม่อยากเจอหน้าคุณ” “พี่ก็เสียใจเหมือนกันน้องแพรหันหน้ามาคุยกันดีกว่า” เขาเจ็บปวดไม่แพ้กันที่มารู้ทีหลัง แถมหมอยังบอกว่าแพรไหมท้องลูกแฝด มันทำให้เขาแทบขาดสติจะไปฆ่าผู้หญิงคนนั้นให้ได้ แต่แม่เอาห้ามไว้ก่อน “แพรอยากอยู่คนเดียวหวังว่าคุณจะกรุณา” “น้องแพรใจเย็นลงก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่กลับไปรอ” เขาจะเข้ามาลูบศีรษะของแพรไหม แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี เซริวจึงเก็บมือลงและออกไปจากห้องผู้ป่วย “ฮึก ฮือ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย” เซริวทรุดกายลงข้างเตียงและปล่อยน้ำตาออกมาอย่างไม่อายใคร ในหัวของเขามีแต่คำว่าทำไมๆๆ “เซริว / พี่เซริว” มังกรแคนดี้เข้ามาดูอาการเซริว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก “Hi คุณเซริวคะ” แอนนี่ส่งยิ้มทักทายให้เขา เธอได้ยินข่าวว่าเขาป่วยจึงมาเยี่ยม ทีแรกบอดี้การ์ดของเขาไม่ให้เข้าเยี่ยม แต่เจอกับน้องชายเขาพอดีเลยได้เข้ามา “มาทำอะไร” เขาเคยเอากับหญิงสาวแต่จำชื่อไม่ได้ ตอนนั้นใครมีรูก็เด้าได้หมดแหละ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วเพราะเขามีเมียแล้ว “แอนนี่ไงค่ะ คุณลืมพวกเราได้ยังไง” “น้องแพรพี่ไม่ได้...” “พวกคุณคุยกันไปเลยค่ะ” แพรไหมไม่อยากขัดจังหวะเลยขอตัวออกมา ถึงแม้แซริวจะเรียกก็ตาม ฮอร์โมนคนท้องทำให้แพรไหมรู้สึกน้อยใจไปหมดทุกอย่าง “คุณ” “เธอนี่เอง” มีญ่ามองคนตรงหน้าที่ทำให้เธอหมดอนาคต วันนั้นที่เธอเผลอตบมัน เซริวตบเธอจนหน้าจนจมูกแทบเบี้ยว ต้องเข้ามาแก้จมูกใหม่ แถมยังโดนเขาแบนงาน เธอกลายเป็นคนไม่มีงานทำ แถมคนในวงการต่างพากันรังเกียจเธอ เขาทำขนาดนี้แปลว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญมาก “เธอคงภูมิใจสินะที่เห็นฉันเป็นแบบนี้” “คุณพูดอะไรของคุณ” “คุณเซริวเขาแบนงานฉันวันนั้นที่ฉันตบเธอไง เธอรู้ไหมว่าฉันหมดเงินไปเท่าไรกับที่ต้องแก้จมูกใหม่ เพราะฉันโดนเขาตบไง” พูดแล้วเจ็บใจไ
ภูผาและไนล์พาเซริวมาส่งที่บ้านพวกเขาเตรียมกันมาแบบที่เจ้านายบอกทุกอย่าง ภูผาหิ้วปีกเซริวเข้ามาในบ้านส่วนไนล์รีบไปเรียกแพรไหมให้มาดูแลเจ้านาย “คุณแพรไหมครับ” “คุณไนล์มีอะไรหรือเปล่าคะ” แพรไหมเห็นเขามีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี ไม่รู้ว่ามีเรื่องร้อนใจอะไรหรือเปล่า “คุณเซริวค
เซริวพักรักษาตัวแค่สามวันหมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้ ตลอดสามวันที่ผ่านมาแพรไหมไม่ได้มาเยี่ยมเขาเลย ตั้งแต่วันนั้นวันนี้จึงรีบออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปดักรอแพรไหมที่หน้าบริษัท “เซริวลูกจะไปทำงานแล้วเหรอ” “ปาป๊า ผมหายดีแล้วครับ” “ออกไปทำงานเช้าขนาดนี้ไปตามใคร?”
แพรไหมเห็นแขกที่นั่งอยู่กับคุณพ่อจึงแปลกใจ ว่าเขาเรียกเธอมาพบทำไมรอวันพันปีไม่เคยคุยกัน เรียกว่าต่างคนต่างหลบหน้ากันมากกว่า “แพรมานั่งข้างพ่อสิลูก” ตฤณเรียกลูกสาวมานั่งข้างๆ นานแล้วที่เขาไม่เคยเรียกลูกสาวแบบนี้ ความเย็นชาที่แพรไหมส่งให้ทำให้คนเป็นพ่อไม่สบายใจ “หนูแพรไหมใช่ไห
เพล้ง! เซริวปาแก้วกาแฟลงพื้น เขาติดต่อแพรไหมไม่ได้ตลอดสองวันที่ผ่านมา ได้เขาแล้วกับไม่รับผิดชอบเขาตื่นมาก็ไม่เห็นแม้แต่เงา หากแพรไหมถามหาความรับผิดชอบจากเขาก็ยังดี แต่นี้เล่นหนีหายงานไม่ยอมมาทำ “เซริวลูกเป็นอะไร” เคลวินเห็นสภาพห้องทำงานของลูกชายแล้วส่ายหัว “ป







