เข้าสู่ระบบครืด ครืด ครืด
“ครับมามี้” (พรุ่งนี้ลูกว่างไหมจ้ะมามี้...) “ผมติดงานครับ มี้ไม่ต้องหลอกให้ผมไปดูตัวเลย” กี่ครั้งแล้วที่แม่บังคับให้เขาไปดูตัวกับคนที่แม่หาให้ เขาจึงหาทางเลี่ยงเรื่อยมา (เซริวลูกอายุ 35 แล้วนะมี้อยากอุ้มหลาน) “มี้ก็ให้ไอ้เซบมันทำหลานให้สิครับ ผมติดงานแค่นี้ก่อนนะครับ” อย่าคิดว่าครั้งนี้จะหลอกเขาได้ การคลุมถุงชนไม่เป็นการดีเสมอไป บางคู่แต่งงานกันเพราะหน้าที่ทางธุรกิจ สำหรับเขาต้องเป็นคนที่รักเท่านั้น “นายครับคุณวีวี่มาแล้วครับ” วีวี่ วีรดา นางแบบและดาราที่กำลังโด่งดังคู่ขาคนล่าสุดของเซริว หญิงสาวเดินเข้ามาและส่งยิ้มให้เซริวที่วันนี้เรียกเธอเข้ามาหา เธอต้องมัดใจเขาให้ได้แล้วจะสบายไปทั้งชาติ “วีวี่มาแล้วค่ะเซริว” “อืม” วีวี่ไม่รอช้าเธอรีบเข้าไปปลดเข็มขัดเขาเอาและล้วงมังกรยักษ์ออกมา เธอเพิ่งได้นอนกับเขาครั้งเดียว “ถ้าเธอทำดีฉันมีรางวัลให้” “วีวี่จะทำให้สุดความสามารถเลยค่ะ” หญิงสาวนั่งคุกเข่าที่พื้นและเริ่มจัดการกับท่อนเอ็นที่อยู่ตรงหน้า ด้วยความชำนาญ แค่ได้ยินเสียงครางของเซริวเธอก็พอใจแล้ว “อุ้ย คุณไม่ถอดเสื้อเหรอคะ“ “ฉันจะเอาแบบนี้” เขาสวมเครื่องป้องกันและดันท่อนเอ็นเข้าไปจากทางด้านหลัง และเริ่มตอกสะโพกเข้าไปโดยไม่สนใจว่าคนตรงหน้าจะเจ็บแค่ไหน “อื้อ อ๊ะ อ๊า! วิวี่เสียวค่ะ อ๊ะ” เสียงครางของหญิงสาวดังออกมาไม่หยุด เซริวเหมือนกำลังระบายความโกรธลงที่เธอมากกว่า “จะ เจ็บค่ะ อื้อ” “เธออย่าร้องเหมือนตัวเองซิงได้ไหม” เขาตอกอัดสะโพกแบบไม่หยุดพัก พร้อมกับหลับตาพริ้มคิดถึงใบหน้าสวยๆ ของแพรไหมหากเป็นหญิงสาวมานอนอยู่ใต้ร่างของเขาคงจะดีไม่น้อย “อื้อ อ๊ะ วีวี่เสร็จแล้วค่ะ อ่าส์” “ซี้ดดด น้องแพรรร” เขาปลดปล่อยน้ำกามออกมาใส่เครื่องป้องกัน เผลอครางชื่อแพรไหมออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขาถอนแก่นกายออกมาเมื่อประตูห้องทำงานถูกเปิดออกพร้อมกับเพื่อนที่เดินเข้ามา “ไม่ทำต่อวะ กลางวันมึงเงี่ยนไม่ดูสถานที่เลย” “กูเสร็จแล้วจะเอาต่อไหมล่ะ” เซริวไม่ได้สนใจว่าจะใช้ผู้หญิงคนเดียวกันกับเพื่อน พวกเขาทำแบบนั้นมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว “คุณเซริว! วีวี่ไม่เอานะคะ” “ไม่เอาก็ไปแต่งตัวยืนโชว์ให้ใครเห็น” เขาจัดแจงเสื้อผ้าที่ยังอยู่ครบ และเดินมานั่งที่โชฟา “งานที่สั่งได้แล้วครับ” “มึงแอบไปสืบประวัติใครวะ” เจ้าคุณแอบมองซองสีน้ำตาล แสดงว่าเพื่อนต้องถูกใจเป็นพิเศษถึงขั้นลงทุนตามสืบประวัติ “ไม่ต้องเสือกได้ป่ะ” วีวี่ที่แอบฟังอยู่กำหมัดแน่นต้องเป็นมันแน่ๆ น้องแพรอะไรนั่น เซริวถึงได้ครางชื่อมันออกมา เธอไม่ยอมเขาต้องเป็นของเธอเท่านั้น แพรไหมฝากเอาเสื้อสูทของเขามาซักที่ร้านซักรีดข้างบริษัทที่เธอทำงาน ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครทำไมถึงต้องให้เอาเสื้อไปคืนที่ชั้นผู้บริหาร “น้องแพรครับช่วยพี่อีกเรื่องได้ไหม” “ช่วยเรื่องอะไรคะ” “ช่วยถ่ายแบบให้พี่ได้ไหมครับ” เขางุนงงไปหมดว่าทำไมเบื้องบนถึงสั่งมาว่าให้แพรไหม เป็นนางแบบแทนพลอยนิตา “แพรนี้เหรอคะ! ไม่ดีมั้งคะ” “นะช่วยพี่หน่อย เงินดีมากเลยถ่ายไม่ถึงชั่วโมงเดือนนี้จะได้ไม่ต้องทำงานหนัก” แพรไหมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเลือกเธอ เธอไม่เคยถ่ายแบบมาก่อน ไม่เคยออกกล้องสักครั้งทำไมผู้ใหญ่ถึงเลือก “ถ่ายกับเดวิดเดียวพี่ช่วยเอง” “ค่ะ” เรื่องเงินเรื่องใหญ่ เดือนนี้จะได้ไม่ต้องทำงานหนักมาก เซริวเดินเข้ามาในสตูดิโอเขากวาดสายตามองไปเรื่อยๆ จนไปหยุดที่ชายหญิงคู่หนึ่ง เขาจำได้ดีว่าเป็นคนที่ทำให้เขามัวแต่คิดถึงใบหน้าสวยๆ ของแพรไหม “เข้าใกล้หน่อยได้ไหมครับ” “พอไหมครับ” เดวิดส่งยิ้มให้แพรไหมเพื่อให้หญิงสาวไม่กดดัน เขาเคยเห็นหน้าคนตรงหน้าผ่านๆ ไม่คิดว่าพอแต่งหน้าแต่งหน้าไปแล้วจะสวยขนาดนี้ “ขออนุญาตครับ” “ค่ะ” แพรไหมยอมให้เขายอมเพราะเหลือรูปเซตสุดท้ายแล้ว รีบถ่ายจะได้รีบจบ “ขอกอดได้ไหมครับ” ช่างภาพตะโกนออกไป ทำให้แพรไหมรู้สึกเกร็งไม่น้อยสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เธอ เดวิดเอามือมาแตะที่สะโพกของเธอและออกแรงรั้งให้เธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด “จะใกล้กันไปไหน!” น้ำเสียงราบเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ เดินเข้ามาทำให้เดวิดถอยห่างจากแพรไหม ทุกคนที่รู้ว่าเขาเป็นใครต่างพากันเกร็งไปหมด “เอ่อ คุณเซริวต้องการอะไรหรือเปล่าครับ” “อุ้ย ค คุณ” แพรไหมตกใจที่เขาเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างเธอกับนายแบบ ยังไม่ครบวันเลยหรือจะมาทวงเสื้อสูทราคาแพงของเขาแล้ว “ยืนบื้ออะไรอยู่ถ่ายดิ” เซริวคว้าเอวแพรไหมเข้ามาใกล้ ทั้งสองสบตากันและกัน ช่างภาพต่างพากันกดชัตเตอร์รั่วๆ ไม่คิดว่าภาพที่ได้จะออกมาสวยขนาดนี้ “ปล่อยค่ะ” “อย่าหวังว่าหนีจะฉันพ้น” เขากระซิบข้างใบหูของแพรไหม และปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระ “ผมเอาภาพพวกนั้นส่งมาให้ผมจะคัดเอง” “ไอ้ภูมึงว่าเจ้านายเราอาการหนักไหมวะ” “แล้วจะจ้างนายแบบทำไมให้เปลืองเงินวะ” ไนล์ส่ายหน้าการกระทำไม่ต้องบอกว่าหมายถึงอะไร หวงเขาทั้งที่ยังไม่เป็นอะไรกัน “นายหญิงเราจะเป็นใครไปไหนได้” “งานนี้มีคนคลั่งวะ” ดูจากสถานการณ์แล้วเหมือนจะเป็นเซริวที่คลั่งมากกว่า คิดภาพไม่ออกวันที่เจ้านายอกหักแต่คิดว่าคนนี้ต้องไม่ธรรมดา “ค่าตัวเรา” “ทำไมได้เร็วจังเลยคะ” แพรไหมตกใจเพราะเพิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จ ไม่คิดว่าจะได้เงินเร็วขนาดนี้ “เรารู้จักคุณเซริวเป็นการส่วนตัวไหม” “แพรจะไปรู้จักเขาได้ยังไงคะ” เธอเพิ่งรู้ว่าเขาชื่อเซริวเป็นผู้บริหารระดับสูง ตกใจที่เขาเดินเข้ามาแบบนั้น “พี่คิดว่าเขาหวงเราเสียอีก ออกอาการขนาดนั้น” ภาพที่ถ่ายกับเดวิดเขาไม่เลือก แต่เลือกภาพที่เซริวถ่ายคู่กับแพรไหม “ม ไม่ค่ะแพรไม่รู้จักเขามาก่อน” “ดีแล้วผู้ชายแบบนั้นอันตรายรวยใช้เงินแก้ปัญหา เราอยู่ห่างๆ เขาไว้ก็ดี” “ค่ะ” “พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงปิดกองเดี๋ยวไปกับพี่นะ” ดนุพลเอ็นดูแพรไหมไม่น้อย แต่เขากลัวว่าหากพูดความในใจออกไป แพรไหมจะไม่เหมือนเดิมเพราะรู้ดีว่าคนตรงหน้า คิดกับเขายังไง“จะไปไหน!”“ไอ้คนสารเลว นิสัยไม่ดี” แพรไหมตะโกนออกมาด่าเขา พร้อมกับหลับหูหลับตากรีดร้องออกมา โดยไม่สนใจเสียงของเขา“เฮ้ย เงียบ!”“ปล่อยฉัน อื้ออออ”เขาจูบเธอด้วยความดุดัน แต่หญิงสาวไม่ยอมเผยปากขึ้น เซริวจึงปิดปลายคางให้แพรไหมยอมตอบรับจูบของเขา เรื่องแค่นี้ไม่พ้นมือเขาหรอก“อ๊ะ อื้อ ป ปล่อย”“เข้ามาแล้วอย่าหวังว่าจะได้ออกไป” เซริวอุ้มร่างบางพาดบ่าแลัเดินไปที่เตียงกว้าง โยนหญิงสาวลงด้วยความโมโห ไม่เข้าใจจะเล่นตัวอะไรนักหนา“กรี๊ดดดด ปล่อยฉัน ฉันไม่ชอบคนแก่”อึก เซริวหยุดการกระทำและจ้องมองใบหน้าสวยของแพรไหมด้วยดุดัน เขาเพิ่งจะ 35 กล้ามาว่าเขาแก่ คนนี้ฟังแล้วมันคันที่หัวใจไม่น้อย“แก่? ฉันเพิ่งจะ 35 ดีเลยคืนนี้จะทำให้เธอรู้ว่าฉันมีแรงเย็บเธอทั้งคืน!”“ฮือ ไม่นะปล่อยแพรไปเถอะนะคะ” แพรไหมยกมือขึ้นไหว้เขา น้ำตาไหลเปียกชุ่มบนหมอน เผ้าผมสยายไปตามแรงดิ้นของหญิงสาว“แพรไหม!” เห็นน้ำตาแล้วกูหมดอารมณ์จริงๆ ลูกชายหดกลับไปอยู่ที่เดิมแล้ว เขาไม่ได้จะข่มขืนเด็กมันสักหน่อย ได้กับเขาต้องดีใจสิเซริวก้มหยิบของบางอย่างขึ้นมาเขาจับฉีกซองและเทเข้าปากตัวเอง มือหนาบีบแก้มให้แพรไหมอ้าปาก เขาประกบปากบางและดันลิ
“ขอโทษนะคะฉันเอาของมาให้คุณเซริวค่ะ” แพรไหมจะเอาเสื้อมาคืนเขา แต่ไม่อยากเจอหน้าชายหนุ่มจึงจะฝากไว้ข้างล่างเค้าน์เตอร์ “ได้นัดไว้ไหม” “ไม่ค่ะ” “น้องพี่ไม่มีเวลามาเล่นด้วยนะ รู้อยู่ว่าบอสหล่อไม่ต้องมาใช้มุกตลกๆ แบบนี้” “ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ” “อยากจะจับผู้ชายรวยๆ ต้องทำตัวให้มีค่านะรู้ไหมผู้ชายจะได้เสียดาย” พนักงานสวยส่ายหน้าคนสมัยนี้ใช้วิธีสกปรกเพื่ออ่อยผู้ชาย นี่ไม่ใช่เหตุการณ์ครั้งแรกที่มีสาวๆ อยากเจอเขา “พ แพรเอาของมาคืนเขาค่ะ” “พี่ไม่ว่างเล่นด้วยมาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยก่อนที่พี่จะเรียก รปภ. มาลากออกไป” “คุณแพรไหมเอาอะไรมาคืนเจ้านายครับ” ไนล์จำคนตรงหน้า คนนี้คนโปรดของเจ้านาย “คุณเป็นลูกน้องของเขาใช่ไหมคะ แพรฝากเสื้อไปคืนเขาด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ” แพรไหมยัดของใส่มือชายหนุ่มตรงหน้า และรีบเดินออกไปจากตรงนั้นเพราะอายสายตาหลายๆ คู่ที่มองมา “คุณไนล์ถืออะไรเข้ามาคะ” “เมื่อกี้คุณคุยอะไรกับผู้หญิงคนนั้น” “คนเมื้อกี้เหรอคะ น่าจะเป็นสาวๆ ที่มาตามตื๊อบอสค่ะอ้างว่ามีของมาให้” ตามตื
ครืด ครืด ครืด“ครับมามี้”(พรุ่งนี้ลูกว่างไหมจ้ะมามี้...)“ผมติดงานครับ มี้ไม่ต้องหลอกให้ผมไปดูตัวเลย” กี่ครั้งแล้วที่แม่บังคับให้เขาไปดูตัวกับคนที่แม่หาให้ เขาจึงหาทางเลี่ยงเรื่อยมา(เซริวลูกอายุ 35 แล้วนะมี้อยากอุ้มหลาน)“มี้ก็ให้ไอ้เซบมันทำหลานให้สิครับ ผมติดงานแค่นี้ก่อนนะครับ”อย่าคิดว่าครั้งนี้จะหลอกเขาได้ การคลุมถุงชนไม่เป็นการดีเสมอไป บางคู่แต่งงานกันเพราะหน้าที่ทางธุรกิจ สำหรับเขาต้องเป็นคนที่รักเท่านั้น“นายครับคุณวีวี่มาแล้วครับ”วีวี่ วีรดา นางแบบและดาราที่กำลังโด่งดังคู่ขาคนล่าสุดของเซริว หญิงสาวเดินเข้ามาและส่งยิ้มให้เซริวที่วันนี้เรียกเธอเข้ามาหา เธอต้องมัดใจเขาให้ได้แล้วจะสบายไปทั้งชาติ“วีวี่มาแล้วค่ะเซริว”“อืม”วีวี่ไม่รอช้าเธอรีบเข้าไปปลดเข็มขัดเขาเอาและล้วงมังกรยักษ์ออกมา เธอเพิ่งได้นอนกับเขาครั้งเดียว“ถ้าเธอทำดีฉันมีรางวัลให้”“วีวี่จะทำให้สุดความสามารถเลยค่ะ” หญิงสาวนั่งคุกเข่าที่พื้นและเริ่มจัดการกับท่อนเอ็นที่อยู่ตรงหน้า ด้วยความชำนาญ แค่ได้ยินเสียงครางของเซริวเธอก็พอใจแล้ว“อุ้ย คุณไม่ถอดเสื้อเหรอคะ““ฉันจะเอาแบบนี้” เขาสวมเครื่องป้องกันและดันท่อนเอ็นเข้าไป
“กรี้ดดดดดด พลอยไม่ยอมนะคะคุณแม่”“ใจเย็นๆ นะคะลูกสาวแม่”“พลอยไม่ดีตรงไหน ยังไงพลอยจะต้องได้แต่งงานกับเขา” เธอนัดดูตัวกับคุณอาแอลลี่ แต่โดนลูกชายเขาเทอ้างว่าติดงานด่วน“เราสวยเขาต้องได้เขาค่ะ”“พลอยจะต้องไปเจอเขาให้ได้”เธอเห็นเขาผ่านทีวีมาตลอด เมื่อสัปดาห์ก่อนคุณอาแอลลี่ติดต่อมาให้เธอไปดูตัว เธอดีใจรีบตอบรับทันทีเพราะรู้จัก เซริว ดีว่าเขาเป็นใคร“อีลูกเมียน้อยแกไปไหนมา!”“ดึกๆ ดื่นๆ เพิ่งกลับไปขายตัวมาหรือไง”“แพรมีงานด่วนค่ะ” แพรไหมจึงเดินหลีกหนีเข้าห้องพัก เธอชินกับคำพูดเหล่านี้แล้ว“แม่ดูมันสิคะ ไปทำงานหรือไปทำอะไรมา”“อย่าไปสนใจมันเลยลูก”คฤหาสน์หลังใหญ่โตตั้งตระหง่านกลางใจเมืองกรุงเทพมีสวนดอกไม้ตลอดทางเข้ามาคฤหาสน์หลังนี้เป็นของ ตฤณ ธนสุนทรวงศ์ หนุ่มใหญ่วัยห้าสิบปี เขามีลูกสาวสุดที่รักหนึ่งคน “แพร ยัยแพร!” “พี่พลอยมีอะไรหรือเปล่าคะ”แพรไหมรีบวิ่งมาหาพลอยนิตา ตอนนี้เธอต้องรีบออกไปทำงานแล้วกองถ่ายมีถ่ายทำให้ช่วงเช้าตรู่ “เตรียมเสื้อผ้าให้ฉันเร็วๆ วันนี้ฉันต้องสวยเพราะคุณเซริวจะมา” พลอยนิตายิ้มมุมปาก หากเซริวถูกใจเธอ ชีวิตจะสบายไปทั้งชาติไม่ต้องมาทนทำงานให้
ปัจจุบัน “คุณเซริวพร้อมแล้วครับ” เซริว ทิ้งบุหรี่ลงที่พื้นเขาใช้เท้าเหยียบเพื่อดับให้สนิท มองไปที่โกดังล้างกลางป่า ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งทุกอย่างจึงเงียบสงบ “นายครับไว้ชีวิตผมด้วย” “มึงแอบทำแบบนี้ในพื้นที่ของกู ยังจะขอร้องกูอีก” ใบหน้าของเขาเรียบเฉยไร้อารมณ์ในมือข้างหนึ่งถือวัตถุสีดำเงา เขาสวมชุดดำทั้งตัวพร้อมกับถุงมือสีดำ เศษสวะพวกนี้ไม่รู้จักคิดกล้าแอบส่งยาในพื้นที่ของเขา “ผมจะไม่ทำแล้วครับ ขอโอกาส...” ปัง เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดคนตรงหน้าล้มลงเสียชีวิตทันที เขาไม่ฟังคำแก้ตัว เซริวยื่นปืนให้ลูกน้องและหันหลังทันที เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เอาศพพวกมันโยนลงทะเล” “ครับคุณเซริว” “ผมเตรียมของสวยๆ งามๆ ไว้รอแล้วครับ” “หึ ทำดีมาก” แค่มองตาก็รู้ว่าของสวยๆ งามนั้นหมายถึงอะไรผู้หญิงก็เป็นแค่เครื่องมือใช้ระบาย แค่จ่ายเงินทุกอย่างก็จบไม่เคยผูกมัดหรือผูกพัน เขาตั้งปณิธานไว้หากไม่เจอคนแบบมามี้ จะไม่มีวันรักเด็ดขาด เซริวเดินเข้ามาในโรงแรมหรูในเวลาเกือบตีสาม เขาเดินตรงไปที่ห้องที่ลูก
วินเชนโซ เซนต์มอร์ หยาง วัย 35 ปี หรือที่รู้จักในชื่อ เซริว ลูกชายคนโตของแอลลี่กับเคลวิน ดวงตากลมโตจมูกโด่งรับกับใบหน้าที่หล่อคมผิวขาวเนียน เส้นผมสีดำเทา ทำให้เขาดูบุคลิกดี ส่วนสูงที่เกิน 180 เซนติเมตรทำให้ยิ่งดูสง่างามเขาดูแลกิจการต่อจากพ่อตั้งแต่เขาสู่วัยทำงาน สมองระดับปริญญาโทของเขาทำให้เซริว พาองค์กรทำกำไรสูงสุดถึงสามปีซ้อนส่วนไคโรน้องชายอีกคนขึ้นมาดูแลท่าเรือส่งออกสินค้าแถมภาคตะวันออก รายนั้นไม่ต้องพูดถึงเรื่องผู้หญิง เขาว่าสุดแล้วแต่ไคโรสุดกว่า เรียกได้ว่าไม่ได้นิสัยพ่อมาเลยสักคนเซริวมีน้องสาวอีก 1 คน แคนดี้ที่อยู่ในวัยกำลังดื้อเพราะเพิ่งจบการศึกษาปริญญาตรีมาหมาดๆ พวกเขาหวงน้องสาวยิ่งกว่าอะไร“อุ้ย ขอโทษค่ะ”“เดินใช้ตามองบ้างดิวะ” เซริวอารมณ์เสียตอนนี้เสื้อสูทราคาแพงเปื้อนไปด้วยกาแฟที่กำลังร้อนๆ เขาไม่พอใจอย่างมากดูท่าทางคงจะเป็นพนักงานระดับล่าง“เสื้อสูทของฉันราคากี่แสนมีปัญญาชดใช้หรือไง!”“ขอโทษจริงๆ ค่ะฉันไม่ได้ตั้งใจ”“เวลาคุยกับผู้ใหญ่ให้มองหน้า” ก้มหน้าก้มตายังกับเขาเป็นยักษ์เป็นมาร“ค คุณจะให้หนูชดใช้ยังไงคะหรือจะให้หนูเอาไปซักให้” แพรไหมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ทันทีทั







