ขังรัก มาเฟีย:0 - เปิดเรื่อง

“คะ...คุณ..จะทำอะไร”

“ตรงนี้ของเธอ คงจะไม่สวยเหมือนเดิม”

:: มาร์โค คาร์โล ::

มาเฟียหนุ่มแถวหน้าและนักธุรกิจชื่อดังฉลาดเจ้าเล่ห์ และปากร้าย ไม่มีคำว่าพลาด ไม่ว่าจะธุรกิจหรือแม้กระทั่งชีวิต 

"เป็นแค่หมากตัวเล็กๆ

จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด..."

:: ใบบัว::

เด็กสาวผู้น่ารักราวกับตุ๊กตาเดินได้ดวงตาเปล่งประกายด้วยความใสซื่อหากใครพบเห็นก็ต้องหลงใหลและหลงเชื่อในแววตานี้

“..บัวจะยกให้คุณ...และคุณ....ก็จะสัมผัสมัน ได้แค่คนเดียว..”

เปิดเรื่อง...

@คลับXX

ท่ามกลางแสงไฟสลัว มีมาเฟียหนุ่มลูกครึ่งใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ชื่อ มาร์โค คาร์โล ที่ใครๆ ก็ต่างรู้จักกันดีในฐานะนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่พึ่งเข้ามาตีตลาดที่ประเทศไทยได้ไม่นาน แต่สามารถสร้างเม็ดเงินได้อย่างมหาศาลจนเป็นที่หน้าจับตามอง

ไม่ต่างจากโลกอีกใบ โลกสีเทาเข้มที่เขาอยู่มาเนิ่นนาน ที่ไม่มีใครไม่รู้จักเขาเช่นเดียวกัน และที่นั่นเขาก็ไม่เคยแพ้ใคร เขาถูกเลื่องลือเรื่องความเลือดเย็นและหลอกล่อเหยื่อให้ตายใจก่อนจะจัดการแบบไม่เหลือซาก เพราะเขานั้นฉลาด รอบคอบ และ ก้าวนำศัตรูอยู่เสมอ จนไม่อาจมีใครกล้ามาต่อกรได้...

มาร์โคนั่งไขว่ห้างแกว่งแก้วใส มองดูน้ำสีอำพัน ด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ก่อนจะขยับแก้วใส กลอกกลิ้งกลุ่มน้ำไปมา ราวกับกำลังหยอกล้อเล่นกับมัน พร้อมกับฟังการรายงานจากลูกน้องไปด้วย

“นายครับ สายของเราบอกว่ามันจะเริ่มกันอีกแล้ว...” เรย์ลูกน้องมือขวาคนสนิท เริ่มรายงานเจ้านายหนุ่มด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด

"….มันยังไม่ยอมแพ้กันอีกเหรอ..." เสียงทุ้มดังขึ้น พร้อมละสายตาออกจะแก้วใบใส เลื่อนขึ้นไปจ้องมองใบหน้าของลูกน้องด้วยสีหน้าและแววตาที่เคร่งขรึม

"ครับ....แต่ครั้งนี้แตกต่างไปจากเดิมนิดหน่อย”

“....แตกต่าง? ....ยังไง?”

“นายลองดูนี้ก่อน”

มาเฟียหนุ่ม รับไอแพดจากมือของลูกน้อง ไล่สายตามองภาพบนหน้าจออย่างละเอียด ก่อนที่มุมปากหนาจะกระตุกยกยิ้มขึ้นมาด้วยความชอบใจ

“จะให้ผมจัดการเลยไหมครับ" เรย์รีบเสนอขึ้นอย่างรู้ใจ เมื่อเจ้านายวางไอแพดลงที่โต๊ะแก้วตรงหน้า

"หึ...ไม่ล่ะ...มึงไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น”

“ครับ?”

“มึงแค่ไปเตรียมตัวกันให้พร้อม....ครั้งนี้...กูจัดการเอง" มาร์โคเลื่อนไอแพดคืนกลับไปให้ลูกน้องพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แตกต่างจากดวงตาคมที่มืดสนิท จนลูกน้องไม่อาจคาดเดาความคิดของเจ้านายหนุ่มได้เลย

“มึง...ไปได้แล้ว”

“ครับ” เรย์ที่กำลังจะอ้าปากถาม เป็นอันว่าต้องเงียบลง รับคำของนายและเดินออกจากห้องนี้ไปในทันที

มาร์โคไม่ได้ให้ความสนใจลูกน้องอีกต่อไป เขาเพียงมองขวดไวน์ราคาแพงที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะจับมันขึ้นมาเทน้ำอำพันลงไปในแก้วใสใบเดิมจนมันเอ่อล้นไหลนองลงไปทั่วโต๊ะและพื้นพรม ไม่ให้เหลือทิ้งไว้แม้แต่หยดเดียว

“.....หมดแล้ว....” เสียงทุ้มพึมพำปานเสียงกระซิบ มือหนายกแก้วใบนั้นขึ้นมายกดื่มจนหมดในคราวเดียว เอนกายหนาพิงไปกับโซฟาหรู ส่วนมือหนาอีกข้างก็ลูบไล้จี้สี่เหลี่ยมเล็กๆ บนลำคอ โดยที่ดวงตาดำยังคงมืดสนิทเช่นเดิม แตกกันจากหัวสมองที่กำลังสว่างไสว

"....ฉัน...จะอดทนรอเธอ...ไม่ไหวแล้วนะ...”

@คลับL

“มาค่ะ เดี๋ยวบัวช่วยนะคะ” ใบบัวหญิงสาวร่างอรชรสวมใส่ชุดเมดน่ารักเรียบร้อยแต่ดูหรูหราตามแบบฉบับยูนิฟอร์มของทางร้าน กำลังทำหน้าที่เป็นพนักงานต้อนรับ ดูแลความเรียบร้อยในคลับหรูพึ่งเปิดใหม่ คลับแห่งนี้มีการติดป้ายเกรดของพนักงานหลายๆ ระดับ ซึ่งใบบัวคือพนักงานระดับสูงที่แขกไม่สามารถล่วงเกินเธอได้ มันเป็นกฎกติกาของคลับนี้ ซึ่งลูกค้าที่มาใช้บริการทราบกฎระเบียบนี้กันเป็นอย่างดี ทำให้ใบบัวมาทำงานที่นี้ด้วยความสบายใจ ตามคอนเซ็ปต์คลับหรูของคุณหนูเอลลี่

ใบบัวสาวน้อยดวงหน้าสวย ที่มีใบหน้าจิ้มลิ้ม รับกับหน้าม้าแสนน่ารัก ยิ่งขับให้เธอดูเด่นกว่าใครเพื่อน ด้วยความสมบูรณ์แบบทางหน้าตาและเรือนร่าง ทำให้หนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่จ้องมองเธอตาเป็นมันคอยเรียกใช้บริการเธอเป็นจำนวนมาก เพราะมันคืออาหารตาชั้นดี

“ขอบคุณนะบัว ที่มาช่วยงานให้” เอลลี่หญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวย รูปร่างเซ็กซี่ ดีกรีเจ้าของคลับหรู เอ่ยขอบคุณคนรุ่นน้องที่ห่างกันเพียงปีเดียวเท่านั้น ด้วยความชื่นใจ

“ยินดีมากค่ะคุณเอลลี่ จริงๆ บัวต้องขอบคุณที่ชวนบัวมาทำงานมากกว่าค่ะ” รอยยิ้มหวานฉีกออกมากว้าง งานและเงินที่ดีขนาดนี้เธอคงหาเองไม่ได้แน่

“พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ต้องเรียกว่าคุณ เรียกพี่ธรรมดาก็พอ”

“ไม่ได้ค่ะ บัวขอเรียกคุณเอลลี่เหมือนเดิมดีกว่าค่ะ”

“ตามใจ แต่พี่ขอบคุณมากจริงๆ นะที่มาช่วยพี่ เดี๋ยวงานนี้พี่จะให้พิเศษเราเพิ่มอีก”

“พอแล้วค่ะ คุณเอลลี่ให้บัวมาเยอะมากแล้ว”

ใบบัวปฏิเสธอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เอลลี่ไม่สนสีหน้าลำบากใจของใบบัวเลยสักนิด เอลลี่รู้สึกชินกับความเกรงใจของเธอเสมอ แต่เรื่องนี้เธอคิดมาดีมากแล้ว เพราะกำไรที่ได้จากการมาทำงานของใบบัวมันไม่ใช่น้อยๆ เลย เธอไม่อยากเอาเปลี่ยนใคร โดยเฉพาะผู้มีพระคุณ

“อย่าปฏิเสธกันสิ พี่ให้ก็คือให้นะ แค่เรายอมมาทำงานกลางคืนแบบนี้ให้ คงจะต้องต่อสู้กับต้นกล้ามากเลยใช่ไหม”

“คิก..คิก....ใช่ค่ะ ต้นกล้าเอาเรื่องอยู่นะคะ”

“พี่คิดสีหน้าต้นกล้าออกเลย แบบนี้ก็ยิ่งห้ามปฏิเสธพี่เลยนะ ไม่งั้นพี่จะงอนเรานะ!”

“งั้น...บัวไม่ปฏิเสธก็ได้ค่ะ”

“มันต้องแบบนี้สิ คิก..คิก..” เอลลี่ยิ้มร่าอย่างชอบใจแตกต่างจากเมื่อครู่ เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามอย่างที่คิด

“คุณเอลลี่ชอบแกล้งบัว”

“คิก..คิก..งั้นพี่ว่าบัวไปช่วยดูๆ โซนVVIPให้หน่อยดีกว่า ตรงนี้เราน่าจะเหนื่อยเกินไป พี่เห็นลูกค้าเรียกเราไม่หยุดเลย แค่นี้พี่ก็น่าจะรวยมากแล้วนะ คิกๆ”

“คิก..คิก..ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“ค่ะ ไปเถอะ ไปเชียร์แขกVVIPให้พี่หน่อย เอาให้พี่รวยๆ กว่านี้ไปเลยนะ ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ได้ค่ะ บัวจัดให้นะคะ คิก..คิก..”

สองสาวสวยเจ้าของร้านและลูกจ้างหัวเราะขบขันด้วยความสนิทสนม เอลลี่เป็นเจ้านายที่ทำให้ใบบัวมีรอยยิ้มเสมอ และนับตั้งแต่วันที่ใบบัวได้เจอกับเอลลี่ชีวิตของเธอก็ดีขึ้นมากๆ เลย