Cruel Love รัก (ร้าย)

Cruel Love รัก (ร้าย)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-17
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Peringkat. 2 Ulasan-ulasan
31Bab
1.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อความรัก...เริ่มต้นด้วยความเกลียด “อย่าหวังว่าฉันจะแตะต้องเธอ…แค่หน้าก็ไม่อยากมอง” แต่เมื่อเธอกลับหันหลังจากไป…เขากลับรู้ว่า "ขาดเธอ เขาก็หายใจไม่ออก" สำหรับเขา...เธอคือความน่ารังเกียจ สำหรับเธอ...เขาคือบุญคุณที่เธอจำต้องตอบแทน

Lihat lebih banyak

Bab 1

" งานแต่งงาน "

"ผมไม่แต่ง..!

"แกต้องแต่ง..ฉันสู่ขอหนูเกลจากแม่รำเพยแล้ว งานก็เตรียมไว้หมดแล้ว

"แม่....นี่มันชีวิตของผม...จะให้ผมเอายัยลูกคนใช้นั่นมาเป็นเมียได้งัย...ถ้าแม่อยากได้หลานก็บอก..เดี๋ยวผมจะจัดการให้ ไม่ต้องแต่งงานก็ได้..

"หึ..แกจะเอาลูกที่เกิดจากอีตัวพวกนั้นมาเป็นหลานฉันเนี้ยนะ...ฝันไปเถอะ

"ก็แม่อยากได้หลานไม่ใช่เหรอ. ถึงบังคับให้ผมแต่งงานกับยัยขี้เหร่นั่น

"แกเอาตาที่ไหนดู..ถ้าหนูเกลขี้เหร่..แล้วผู้หญิงที่ไหนจะสวย

"หึ..แม่ก็เขาข้างแต่ยัยคนใช้นั่น

"แกหยุดพูด แล้วไปเตรียมตัวได้แล้ว ยังงัยวันนี้แกก็ต้องแต่ง...

"แม๊.......

"ไม่ต้องมาเรียก...ยังงัยฉันก็ยืนยันว่าฉันจะให้แกแต่งกับหนูเกล

"..แต่งกับผม..แล้วแม่ถามยัยนั่นรึยังว่าเธออยากแต่งไหม

"แต่งสิ....หรือแกมองไม่ออกว่าน้องคิดยังงัยกับแก...

"หึ..คงจะดีใจจนเนื้อเต้นทั้งแม่ทั้งลูกสินะ....” น้ำเสียงประชดของเขาเย็นเฉียบ ริมฝีปากกระตุกยิ้มเหยียดอย่างดูแคลน

"ตาเว...อย่าพูดแบบนี้กับแม่รำเพยนะ...แกรู้ไหมว่าเขาคือคนที่ช่วยชีวิตแก..ถ้าไม่มีเขาป่านนี้แกตายไปพร้อมกับพ่อของแกแล้ว..

"แม่ก็ให้เงินเป็นการตอบแทนเขาไปสิ ไม่เห็นต้องแต่งเลย...สองคนนั้นจนจะตาย..ให้เงินไปก็จบ..” คำพูดของเวหาเย็นชาราวกับไม่มีหัวใจ แววตาเย้ยหยันปนรังเกียจ

"ฉันชอบหนูเกล..หนูเกลเพียบพร้อมทุกอย่าง...ทั้งเรียนเก่ง...ทำงานบ้านเก่ง..ทำอาหารก็เก่งด้วยนะ...เหมาะกับการที่จะมาเป็นลูกสะใภ้ฉัน” แม่พูดด้วยสีหน้าภูมิใจ ชัดเจนว่ามีความรักและชื่นชมในตัวเด็กสาวคนนั้นจริงๆ

"ยังงัยก็จะบังคับผมให้แต่งกับยัยนั่นให้ได้เลยใช่ไหม..” เวหายืนจ้องแม่เขม็ง เสียงเข้มต่ำราวกับคนที่พยายามข่มความรู้สึก

"ใช่..

"ก็ได้แค่ผมมีข้อแลกเปลี่ยน

"อะไร....

"ผมแต่งกับยัยนั่นก็ได้ แต่แม่ต้องยกไนต์คลับให้เป็นคนดูแล

"ก็ได้...ฉันจะยกให้แก

ผมชื่อ เวหา อายุ 25 ปี เรียนบริหารปี 4 เป็นลูกชายคนโตของตระกูล มีน้องชายชื่อวายุ พ่อของผมเสียไปตั้งแต่ผมอายุได้ 10 ขวบ ตอนนี้ผมจึงมีแค่แม่กับน้องชาย แม่บังคับให้ผมแต่งงานกับยัยคนใช้ ซึ่งเป็นลูกสาวของคนที่เคยช่วยชีวิตผม ตั้งแต่เด็กยัยนั่นชอบเอานั่นเอานี่มาให้ผม บอกว่าชอบผมอย่างนั้นอย่างนี้ และตามผมต้อยๆ ผมไม่ชอบขี้หน้ายัยนั่นเลย เธอขี้เหร่มาก เนื้อตัวสกปรก มอมแมม น้ำมูก น้ำลายเต็มไปหมด ยิ่งเห็นยิ่งน่ารังเกียจ เจอทีไรผมไม่เคยมองหน้ายัยนั่นเลยสักครั้ง

@09.09 น.

งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่บ้านโดยแขกที่มาร่วมงานมีเพียงญาติสนิทเท่านั้น ขนาดเพื่อนๆของผม มันยังไม่รู้เลยว่าผมแต่งงาน สาบานเลยว่าเรื่องนี้จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด ฝั่งของยัยนั่นก็มีแค่แม่เธอกับคนรับใช้คนอื่นๆ

บรรยากาศภายในบ้านเงียบงัน งานแต่งถูกจัดอย่างเรียบง่าย แต่ทุกมุมถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาวนวล และกลิ่นหอมจางๆ ของดอกลิลลี่ลอยในอากาศ เย็นเช้าของวันใหม่กลับปกคลุมด้วยบรรยากาศที่ไม่มีความสุขแม้แต่นิดเดียว

เวหานั่งนิ่งอยู่ข้างเจ้าสาวด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ขมวดคิ้วแน่นจนเกิดรอยพับตรงหน้าผาก มือที่วางบนตักกำแน่น ริมฝีปากเม้มสนิทอย่างไม่ยอมให้ความรู้สึกใดๆ เผยออกมา

"ตาเว..ทำหน้าดีๆหน่อย...แม่ดุผมในขนาดที่กำลังเข้าพิธีผมทำหน้างอบิดไปบิดมาไม่สบอารมณ์

"สวมแหวนให้น้องสิ...

"เอามือมา..ลีลาอยู่ได้..

"ขอโทษค่ะ

พิธีเสร็จสิ้นผมจึงรีบกลับคอนโดทันที...

"นี่ตาเว...ใจคอจะไม่พูดกับน้องบ้างเลยหรืองัย...

"ไม่...ผมขยะแขยง...หน้ายังไม่อยากจะมอง..

"เว แกพูดดีดีกับน้องหน่อย..

"ไม่เป็นไรค่ะ..คุณท่าน..เกลไม่ถือสาอะไร..

"อย่างเธอมีสิทธิ์อะไรมาถือสาฉัน..ยัยคนใช้

"ตาเว...!!!!...

"ถ้าแกจะไป..แกต้องพาน้องไปอยู่คอนโดด้วย

"ได้งัย...ผมไม่ยอมพายัยนี้ไปอยู่คอนโดผมหรอกครับ..

"แต่แกแต่งงานกับน้องแล้ว..แกอยู่ไหนน้องก็ต้องอยู่ด้วย...ไม่อย่างนั้นฉันจะยกเลิกการโอนหุ้นไนต์คลับให้แก

"แม่..!!!!!.... ผมพูดออกมาอย่างไม่พอใจ ..

"เธอนี้มันตัวซวยชัดๆ..ยืนเซ่ออยู่ทำไม...ไปเก็บของ..

"ค่ะ

 

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ติดตามผลงานนะคะ
2026-06-06 11:21:24
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากก อ่านไปหน่วงไป แต่แอบบงงๆกับการเขียนนิดนึง
2026-06-06 11:21:17
0
0
31 Bab
" งานแต่งงาน "
"ผมไม่แต่ง..!"แกต้องแต่ง..ฉันสู่ขอหนูเกลจากแม่รำเพยแล้ว งานก็เตรียมไว้หมดแล้ว"แม่....นี่มันชีวิตของผม...จะให้ผมเอายัยลูกคนใช้นั่นมาเป็นเมียได้งัย...ถ้าแม่อยากได้หลานก็บอก..เดี๋ยวผมจะจัดการให้ ไม่ต้องแต่งงานก็ได้.."หึ..แกจะเอาลูกที่เกิดจากอีตัวพวกนั้นมาเป็นหลานฉันเนี้ยนะ...ฝันไปเถอะ"ก็แม่อยากได้หลานไม่ใช่เหรอ. ถึงบังคับให้ผมแต่งงานกับยัยขี้เหร่นั่น"แกเอาตาที่ไหนดู..ถ้าหนูเกลขี้เหร่..แล้วผู้หญิงที่ไหนจะสวย"หึ..แม่ก็เขาข้างแต่ยัยคนใช้นั่น"แกหยุดพูด แล้วไปเตรียมตัวได้แล้ว ยังงัยวันนี้แกก็ต้องแต่ง..."แม๊......."ไม่ต้องมาเรียก...ยังงัยฉันก็ยืนยันว่าฉันจะให้แกแต่งกับหนูเกล"..แต่งกับผม..แล้วแม่ถามยัยนั่นรึยังว่าเธออยากแต่งไหม"แต่งสิ....หรือแกมองไม่ออกว่าน้องคิดยังงัยกับแก..."หึ..คงจะดีใจจนเนื้อเต้นทั้งแม่ทั้งลูกสินะ....” น้ำเสียงประชดของเขาเย็นเฉียบ ริมฝีปากกระตุกยิ้มเหยียดอย่างดูแคลน"ตาเว...อย่าพูดแบบนี้กับแม่รำเพยนะ...แกรู้ไหมว่าเขาคือคนที่ช่วยชีวิตแก..ถ้าไม่มีเขาป่านนี้แกตายไปพร้อมกับพ่อของแกแล้ว.."แม่ก็ให้เงินเป็นการตอบแทนเขาไปสิ ไม่เห็นต้องแต่งเลย...สองคนนั้นจนจะตาย..ให้เงิ
Baca selengkapnya
" สัญญาหย่า "
@ มิเกลฉันชื่อมิเกล อายุ 24 ปี เรียนบริหารปี 3 ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว แม่ฉันทำงานเป็นแม่บ้านที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของคุณท่าน คุณท่านเป็นคนส่งเสียฉันเรียนหนังสือ ท่านเอ็นดูฉันมาก ฉันเองก็รักและเคารพท่านมากเช่นกัน คุณท่านขอให้ฉันแต่งงานกับลูกชายของท่าน เพราะท่านอยากตอบแทนที่แม่ฉันเคยช่วยชีวิตลูกชายท่านไว้ และแม่ของฉันท่านกำลังป่วยหนักด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้าย ท่านฝากฉันไว้กับคุณท่าน และขอให้ฉันทำเพื่อท่านสักครั้ง ฉันจึงยอมแต่งงานเพื่อแม่และตอบแทนบุญคุณที่คุณท่านเลี้ยงดูฉันมาอย่างดีตอนเด็กๆนั้นฉันเคยหลงรักคุณเวหา แต่พอเริ่มโตขึ้นก็พอจะรู้ตัวเองดีว่าไม่สมควรไปชอบคนระดับเขา เขากับฉันมันคนละชั้นกัน และที่สำคัญเขาคงไม่หันมาชายตามองฉัน เพราะเขาเกลียดฉันมาก ดูถูก เหยียดหยามฉันสารพัด เขาไม่เคยเข้าใกล้ฉัน เขารังเกียจฉันมาก ฉันจึงต้องเจียมตัว ไม่กล้าไปชอบคนแบบเขา@ในรถบรรยากาศภายในรถเงียบงัน อึดอัดและเย็นยะเยือกอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ปนกับกลิ่นหนังจากเบาะรถหรูยิ่งตอกย้ำความห่างเหินระหว่างเราสองคน ฉันยืนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปิดประตูหลังอย่างเก้ ๆ กัง ๆ แล้วทรุดตัวลงนั่ง เงาของเขาที่นั่งอ
Baca selengkapnya
" ทนได้ทนไป Nc "
@ไนต์คลับ ~ เวหาแสงไฟวิบวับสลับสีสาดผ่านผนังด้านในของไนต์คลับสุดหรู เสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์กระแทกกระทั้นกับผนังและหัวใจของผู้คนที่กำลังเต้นรำ มือถือแก้วเหล้า ผิวกายเสียดสีกันในบรรยากาศร้อนระอุจากอารมณ์ดิบและแรงปรารถนาผมนั่งเอนตัวพิงโซฟาหรูในมุมวีไอพีของคลับ หญิงสาวหน้าตาหวานในชุดเดรสสั้นรัดรูป กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่บนตักผม เราสองคนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน กลิ่นน้ำหอมฉุนปะปนกลิ่นแอลกอฮอล์ชวนเวียนหัว เสียงดูดจูบดังแผ่วปนไปกับเสียงเพลง"จ๊วบบ..จ๊วบบ...อืม.." ริมฝีปากเธอแนบกับลำคอผม ซอกไซ้ด้วยความเร่าร้อน ผมเองก็ไม่ต่าง มือสองข้างลูบไล้ไปตามแผ่นหลังและสะโพกแน่นๆ อย่างลืมตัว"เห้ยไอ้เว...ทำขนาดนี้มึงไปเปิดห้องเลยดีกว่าไหม : มาคาส" มาคาส เพื่อนสนิทเอ่ยขึ้นพร้อมยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ สีหน้ากึ่งเอือมกึ่งตลก ดวงตาเบิกกว้างอย่างอึ้ง"เสือก..." ผมหันไปสบตาเพื่อนเสียงเรียบ น้ำเสียงแข็งและเย้ยหยัน ขณะที่มือยังไม่ละจากร่างสาวในอ้อมแขน"อ้าวไอ้นิ..มึงแทบจะเอากันอยู่แล้ว...กูอายแทนน้องเขา : มาคาส" เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นแทรกบรรยากาศ มันยกมือขึ้นลูบหน้าอย่างอ่อนใจ"มึงยุ่งไรกับเขาวะไอ้คาส..น้อง
Baca selengkapnya
" กลั่นแกล้ง "
@ 1 เดือนต่อมาแสงแดดยามเช้าส่องผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องนั่งเล่นของคอนโดหรู ตัดกับความเงียบงันและอากาศที่ตึงเครียด ดวงตาของตาเวกวาดมองโทรศัพท์ที่กำลังวางอยู่บนโต๊ะด้วยความรำคาญ ปลายนิ้วกดรับสายพร้อมสีหน้าบึ้งตึง"ตาเว..แกกับน้องไปถึงไหนแล้ว" น้ำเสียงแม่ดังมาจากโทรศัพท์ แฝงความคาดหวังและกดดันอย่างชัดเจน"ถึงไหนคืออะไรครับ.." ตาเวตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาไม่สบสายตาใคร ราวกับต้องการตัดบทเรื่องนี้ให้จบๆ ไป"แกแต่งงานกับน้องจะสองเดือนแล้ว เปิดใจให้น้องบ้างหรือยัง.." น้ำเสียงแม่ยังคงเร่งเร้า ดวงตาของตาเวหลุบต่ำ เหมือนรับรู้ความหนักหน่วงที่ถูกบีบคั้น"ไม่มีทาง.." คำตอบออกมาอย่างหนักแน่นและแข็งกร้าว"ทำไม...น้องเป็นคนดี...ทำไมแกไม่ลองเปิดใจให้น้องบ้าง..ฉันมั่นใจว่าแกจะต้องรักน้องเหมือนที่ฉันรัก" เสียงแม่สั่นเครือแต่จริงใจ ปลายสายคงอยากเห็นลูกชายเปลี่ยนใจ"ผมเกลียดยัยนั่น...ยัยนั่นเป็นลูกคนใช้ แม่เอาลูกคนใช้มายกย่องให้เป็นเมียผม แค่นี้ผมก็รังเกียจจะแย่ จะให้ผมเปิดใจให้ยัยนั่น ไม่มีทาง.." ตาเวพูดออกมาด้วยความรังเกียจในเสียง สายตาแฝงความเย็นชาและดูถูก เหมือนย้ำเตือนตัวเองและแม่ไปพร้อมกัน"ถ้
Baca selengkapnya
" แผนกำจัดเมียในนาม "
ผมกลับมาถึงคอนโดนโดยพาผู้หญิงกลับมาด้วยอย่างเช่นทุกครั้ง พอเปิดประตูเข้าไปในห้องพร้อมกับกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้หญิงที่หิ้วมา เข้ามาถึงด้านในก็เห็นยัยคนใช้นั่งทานข้าวอยู่ในครัว พอผมเข้ามาเธอก็รีบเก็บทันที แล้วถือน้ำเปล่าเดินเข้าไปในห้องของตัวเอง ผมมองดูจานข้าวที่เธอยังไม่ได้เตะเลยสักคำ สงสัยกำลังจะกิน แต่เห็นผมเข้ามาก่อนผมเข้าไปในห้องนอนนัวเนียกับผู้หญิงสักพัก จนเสร็จสมดังใจ จึงไล่ผู้หญิงคนนั้นให้กลับไป บรรยากาศกลับมาเงียบอีกครั้ง แต่ความคิดในหัวผมกลับดังก้อง ผมยกยิ้มมุมปาก ขณะที่เท้าเริ่มก้าวออกจากห้อง เดินไปหยุดที่หน้าห้องของยัยเกล ก่อนจะเริ่มแผนการกำจัดเมียจำเป็น"ก๊อกก..ก๊อกกก...." เสียงเคาะประตูดังขึ้นประตูเปิดออกอย่างช้าๆ ร่างของเธอโผล่มาด้วยแววตางุนงง ผมยืนนิ่ง สีหน้าเรียบเฉยอย่างที่ถนัด"คุณเวหา.....?"ดวงตาของผมเหลือบมองร่างเธอด้วยสายตาเย็นชา ชุดนอนหลวมๆ กับผมที่ชี้ฟูยิ่งทำให้เธอดูไม่พร้อมสำหรับอะไรทั้งนั้น"อืม..ไปเปลี่ยนชุด ฉันจะพาเธอไปทำงาน"เธอขมวดคิ้ว ความสงสัยฉายชัดบนใบหน้า แววตาเริ่มมีความกังวล"ทำงาน?""ก็ใช่งัย เธออยู่ที่นี่ ไม่ได้ทำอะไร วันวันเอาแต่ใช้เงินที่แม่ฉันส
Baca selengkapnya
" ตั้งใจหลอก "
@ 1 เดือนต่อมาอากาศยามเย็นหลังเลิกเรียนอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นบนพื้นทางเดิน ลมเบาๆ พัดปลิวผมนุ่มของฉันให้ไหวเอนไปตามจังหวะธรรมชาติ ฉันยืนอยู่ตรงมุมเงาใกล้กำแพงหลังคณะ...ที่ประจำของฉันกับเขา มือสองข้างกอดหนังสือไว้แนบอก สายตามองออกไปไกลอย่างเหม่อลอย เสียงพูดคุยของนักศึกษาที่ทยอยกลับบ้านเริ่มเงียบลงทีละคน จนสุดท้าย...มีเพียงฉันที่ยังคงยืนรออยู่ตรงนั้น ฉันมารอคุณเวหาอยู่หลังคณะ หลังเลิกเรียนคุณเวหาจะให้ฉันมารอที่นี่เสมอ บอกให้กลับพร้อมกันทุกวัน ตั้งแต่วันนั้นเขาทำดีกับฉันมาก จนฉันเชื่อสนิทใจว่าเขามีความรู้สึกดีๆ ให้ฉันอยู่ ฉันจึงพยายามทำดีกับเขา เอาใจเขาทุกอย่าง และดูแลเขาเป็นอย่างดีแล้วเสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นใกล้เข้ามา ฉันหันไปตามเสียงนั้นทันที หัวใจเต้นแรงเพียงแค่เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของเขา ร่างสูงเดินเข้ามาด้วยท่าทางรีบร้อน แววตาแม้จะเหนื่อยล้า แต่ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่นจางๆ ที่เขาไม่ค่อยแสดงให้ใครเห็น"เกล....รอนานไหม..." น้ำเสียงของเขาแฝงความรู้สึกผิดอยู่ลึกๆ ฉันยิ้มบางๆ พยักหน้าเบาๆ"ไม่นานค่ะ.." ฉันตอบเสียงนุ่ม พยายามปิดบังความเหนื่อยล้าในแววตาตัวเอง"ไม่นานนี่กี่ชั่วโมง" เขาขยับเ
Baca selengkapnya
" แผนกำจัดเมียในนาม EP 2"
@โรงพยาบาลผมรีบอุ้มร่างบางที่ยังคงหมดสติของมิเกลเข้าไปในโรงพยาบาล ความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นทันทีที่เจ้าหน้าที่เห็นอาการของเธอ พยาบาลรีบเข็นเตียงเข้ามารับต่อจากอ้อมแขนผม แล้วเร่งพาเธอเข้าไปยังห้องฉุกเฉินโดยไม่เสียเวลาผมได้แต่ยืนมองตามร่างของเธอที่หายลับไปกับประตูสีขาวสะอาดนั้น หัวใจบีบรัดจนเจ็บ หน้าอกหนักอึ้งอย่างไร้เหตุผล ภาพร่างเธอที่หมดสติซ้อนทับกับคำพูดเย็นชาของผมเมื่อคืนมันวนเวียนในหัวไม่หยุด เวลาผ่านไปหลายนาที แต่สำหรับผม มันเหมือนผ่านไปชั่วโมง...จนกระทั่งเสียงรองเท้าของใครบางคนเดินออกมาจากประตูห้องฉุกเฉินชั้นเลื่อน เสียงนั้นสะท้อนก้องในหูผมอย่างชัดเจน คุณหมอในชุดกาวน์สีขาวสะอาด หน้าตาหล่อเหลาคมคาย ใบหน้าดูสุขุมเดินตรงมาหาผม สายตานิ่งเรียบแต่มากไปด้วยความมั่นใจ"คุณหมอเธอเป็นยังงัยบ้างครับ" น้ำเสียงผมเร่งร้อน รีบถามทันทีที่หมอปรากฏตัว ความกังวลยังคงเกาะแน่นเต็มอก"คุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับ"คำถามของหมอทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อย สายตาของเขามองมานิ่งๆ ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ...แต่ผมกลับรู้สึกไม่ชอบอย่างประหลาดโดยเฉพาะพอเห็นหน้าหล่อๆ นั่น ผมหายใจแรงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพลั่งคำตอบออกไปโดยไม่ทั
Baca selengkapnya
"ชอบเธอแล้วจริงๆ NC"
"จ๊วบบ.."เธอยังพูดไม่ทันจบประโยค ผมที่ห้ามใจตัวเองไม่อยู่จึงประกบปากจูบเธอเบาๆ จูบที่นุ่มนวล เนิบช้า มันช่างหวานนุ่มนวล ผมไม่เคยจูบกับใครแล้วรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน โพร่งปากเล็กจูบผมตอบอย่างเงอะๆ งะๆ ไม่ประสีประสา ด้วยยังอ่อนด้อยประสบการณ์ ผมใช้สองมือประคองใบหน้าของเธอไว้แน่น จากนั้นก็สอดลิ้นร้อนเข้าไปชกชิมความหวานจนสมใจ ด้วยอารมณ์ที่มันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนห้ามไม่อยู่ ผมก้มใบหน้าลงไปที่ต้นคอขาว ขบเม้ม ซอกไซ้ร์ไปตามลำคอ จนเกิดร้อยซ้ำเต็มไปหมด มือหนาสอดแทรกเข้าไปใต้ร่มผ้า บีบคั้นหน้าอกคู่งามอย่างเบามือ"อืม."จ๊วบ..จ๊วบ.."เกล..ฉันคิดว่าฉันชอบเธอเข้าแล้ว.."..คุณโกหกเกลอีกแล้วใช่ไหมคะ..""ฉันชอบเธอจริงๆ จ๊วบบบบ...เราสองคนแลกลิ้นกันอยู่นาน จากนั้นผมจึงไล่ปากหนาลงมาที่เนินอกขาว จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้น จนร่างกายเธอเปลือยเปล่า ผมจ้องมองเรือนร่างขาวนวลเนียนอยู่นาน ร่างกายของเธอสวยงามมาก สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา ไม่มีที่ติเลยสักนิด ผมก้มลงดูดไปที่สองเต้างาม..นวดคลึงเบาๆ สลับกันไปมา...เธอสะดุ้งตัวเล็กน้อย จากนั้นจึงแอ่นอกรับสัมผัสจากผม เต้างามที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้ผมลืมทุกสิ่ง
Baca selengkapnya
" เธอไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น "
หัวใจผมเต้นผิดจังหวะทันที คำเหล่านั้นทำให้ผมกลืนน้ำลายแทบไม่ลง มือที่ถือปากกาสั่นเล็กน้อยจนต้องรีบกำแน่นไว้ใต้โต๊ะ จากั้วเบิกตากว้างทันที เขาหันหน้ามาจ้องมาที่ผม สีหน้าของมันเริ่มจริงจังขึ้น"หรือว่า? ... : ไอ้จากั้วหันหน้ามามองผมทันที ผมรู้สึกร้อนรุ่มในใจแต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ ที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผม"ผมหลุบตามองพื้น พยายามควบคุมสีหน้าให้เรียบเฉย ทั้งที่ข้างในมันร้อนรุ่มเหมือนโดนไฟสุม ความรู้สึกสับสน สำนึกผิด หวาดกลัว และบางอย่างที่ผมไม่กล้ายอมรับ...มันถาโถมเข้ามาไม่หยุด"อะไรกันว่ะ... : มาคาส""กูกับไอ้เวคุยเรื่องยัยเกลอยู่ เรื่องที่ไอ้เวมันหลอกน้อง : จากั้ว"คำว่า "หลอกน้อง" ทำให้หัวใจผมบีบรัดแน่นขึ้นอีกหลายเท่า เสียงจากั้วฟังดูเหมือนฟาดใส่หน้าผมแรงๆ ทั้งที่มันพูดไปตามความจริงเท่านั้น"อะไรนะ...หรือเกลจะได้ยินหมดแล้วว่ะ ไม่น่าล่ะขอบตาเธอดูแดงๆ แล้วยังรีบวิ่งออกไปอีก : มาคาส"แล้วมึงจะทำยังงัยว่ะไอ้เว : จากั้ว"รู้ก็ดี..จะได้ยอมอย่าง่ายๆ"ผมพูดออกไปเหมือนไม่ใส่ใจอะไร แต่ในใจ...มันโคตรตรงข้าม เสียงของตัวเองฟังดูเย็นชา...เหมือนคนใจดำที่ไม่รู้จักความรู้สึก แต่ในอก
Baca selengkapnya
" ไม่คิดจะเอาคนใช้มาทำเมีย "
แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาในห้องนอน ผมขยับตัวอย่างเชื่องช้า พลางยกมือกดขมับเบาๆ ความรู้สึกมึนงงแล่นปราดขึ้นมาทันทีที่เปลือกตาถูกเปิดออก อาการคล้ายคนเมาค้างยังเกาะกุมร่างกายอยู่ไม่คลาย ร่างกายหนักอึ้งเหมือนไม่ใช่ของตัวเอง แต่ผมก็ยังฝืนพาตัวเองลุกขึ้นจากเตียง เดินเซไปยังห้องน้ำอย่างคนหมดแรงน้ำเย็นจัดจากฝักบัวไหลผ่านร่างกายเปลือยเปล่า ความเย็นช่วยปลุกความรู้สึกให้ตื่นขึ้นบ้าง ความคิดเริ่มกลับมาเข้าที่เข้าทาง หลังอาบน้ำเสร็จ ผมหยิบผ้าเช็ดตัวมาซับผมแล้วเดินออกมานอกห้องนอน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของซุปลอยมาแตะจมูก สายตาผมสะดุดเข้ากับเธอ ยัยคนใช้ที่ตอนนี้กำลังก้มหน้าก้มตาตั้งอกตั้งใจจัดเตรียมอาหารบนโต๊ะ ด้วยท่าทีที่เงียบขรึมและอ่อนโยนอย่างที่เธอเป็นเสมอ"ทำอะไร"ผมถามเสียงแหบต่ำเล็กน้อยจากอาการเพิ่งตื่น เสียงของผมทำให้เธอหันขวับมาทางผมทันที แววตาของเธอสบตาผมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหลุบตาลง แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเบาแต่อบอุ่น"ตื่นแล้วเหรอคะ..""ทานซุปหน่อยนะคะ จะได้ดีขึ้น"เธอเดินเข้ามาแล้วยกถ้วยซุปอุ่นๆ มาวางตรงหน้าผม มือเล็กสั่นน้อยๆ จากความร้อนของชาม แต่เธอไม่ได้บ่นหรือแสดงอาการรังเกียจเลยแม้แ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status