ตอนที่2 สามีกับตั๋วเงิน ข้าเลือกตั๋วเงินเจ้าค่ะ 1/3

ตอนที่ 2 สามีกับตั๋วเงิน ข้าเลือกตั๋วเงินเจ้าค่ะ

เสียงหายใจสม่ำเสมอของหวังลี่เจินบอกได้ว่าเด็กสาวนั้นหลับสนิทไปแล้ว ทำให้คนเป็นพี่สาวนั้นได้แต่อมยิ้มกับความมืด วันนี้หวังลี่เจินใช้กำลังหาบเอาถังของเสียมากกว่าหกรอบ เด็กวัยเพียงสิบสี่กินอิ่มย่อมต้องหลับเป็นตายทันที

“แล้วเจ้าเล่าเคยคิดว่าจะแต่งงานออกไปบ้างหรือไม่ เช่นไรขออภัยที่ต้องถามเจ้าอายุเท่าใดแล้ว”

คนบนเตียงเอ่ยถามเด็กสาวคนพี่ที่นางนั้นคาดว่าอีกฝ่ายคงยังไม่ได้หลับไปเช่นคนเป็นน้องอย่างแน่แท้ เพราะเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายยังหนักแน่นมิได้ผ่อนคลายเช่นแม่นางหวังคนน้อง

“เรียนท่านป้าหลิว ข้าอายุสิบแปดเต็มไปเมื่อเดือนก่อนเจ้าค่ะ”

สตรีวัยสิบแปดปีของชาวโยวโจวนับว่าถึงเวลาต้องแต่งงานออกเรือนแล้ว แต่หญิงสาวกำพร้าอาศัยอารามแม่ชีเป็นที่ซุกหัวนอน ทำงานรับจ้างมันเสียทุกอย่างแม้นแต่ลอกหลุมส้วมของคนรวย ยังจะมีคุณชายสกุลใดมาแต่งกับนางกัน ถึงมีก็เป็นเพียงอนุภรรยา ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นหวังลี่จูยอมอยู่เป็นโสดเลี้ยงน้องสาวไปจนตายจะยังดีเสียกว่า นางมีสมองกับสองมือและสองเท้า ไยจึงต้องง้องอนให้บุรุษมาดูแล เพราะนางคิดว่าตนเองเป็นที่พึ่งแห่งตนแล…

“แล้วเจ้าไม่คิดแต่งบ้างหรือ”

“ไม่เจ้าค่ะ ลี่จูเป็นเพียงสตรีต่ำต้อย หากคิดแต่งงานก็คงเป็นได้เพียงอนุภรรยานางหนึ่งเท่านั้น ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นข้าขออยู่เป็นโสดไปจนตาย ทำมาหาเลี้ยงลี่เจินตลอดไปเช่นนี้ย่อมดีกว่าเจ้าค่ะ”

คำตอบของเด็กสาวมั่นคงยิ่งนัก ช่างน่าสนใจเกินไปแล้วเด็กสาวผู้นี้ นิสัยเช่นนี้ถูกใจถูกชะตาของหลิวไทเฮาอย่างยิ่ง

…มิได้เป็นที่หนึ่งก็ไม่ยอมก้มศีรษะให้ผู้ใดเด็ดขาด!!!...

ช่างเป็นสะใภ้ในฝันของนางเสียจริง ชาติกำเนิดคนเราเลือกเกิดมิได้ แต่หวังลี่จูคือสะใภ้เล็กที่นางมองหามานาน ใจแกร่ง สู้คน ไม่ย่อท้อ แถมยังสู้ยิบตาหากเจอสถานการณ์เลวร้าย นางใจกว้าง นางเข้มแข็ง สตรีที่จะเคียงข้างชินอ๋องจ้าวจวินหลางต้องเป็นสตรีเช่นหวังลี่จูเท่านั้นจึงจะเหมาะสม ส่วนเจ้าตัวกินเก่งหลับง่ายอายุคงเพียงสิบสามสิบสี่เท่านั้นคงต้องดูกันไปอีกนานว่าตำแหน่งฮองเฮาสมควรเป็นหวังลี่เจินหรือไม่

บุตรชายสองคนนางเลี้ยงดูมากับมือ คนใดนิสัยเป็นเช่นไรย่อมทราบได้ เขาชอบกินสิ่งใด ชอบอาภรณ์สีใด จวบจนไปถึงสตรีบุตรชายของนางทั้งสองชอบแบบใด นางมีหรือจะมิแจ้งแก่ใจ หวังลี่เจินสดใสน่ารักอยู่ใกล้แล้วมีแต่รอยยิ้ม สตรีเช่นนี้เหมาะที่จะดูและบุรุษที่มีงานมาก ทั้งวันทั้งคืนล้วนมีแต่ราชกิจและราชกิจ

ส่วนหวังลี่จูเข้มแข็ง อดทน ขยัน คิดการณ์ไกล ที่สำคัญนางไม่ใช่คนยอมคน สตรีเช่นนี้จึงจะสยบบุรุษทระนงเช่นจ้าวจวินหลางได้ราบคาบ บุตรคนเล็กของนางเป็นพวกปากร้ายใจดี ที่สำคัญพ่ายแพ้ก็มารยาสตรีง่ายเกิน หากปล่อยให้เขาเลือกชินหวางเฟยเองย่อมไม่พ้นบุตรีของท่านเจ้ากรมกลาโหมผู้นั้นที่ภายนอกนุ่มนิ่มอ่อนหวานเอาใจเก่ง แต่ภายในนางล้วนมักใหญ่ใฝ่สูงสนใจเพียงพวกพ้องพี่น้องเท่านั้น เรียกว่าในสายตาของคนเป็นมารดา สตรีนางนั้นมันก็นางอรสพิษดี ๆ นี่เอง

“แล้วเจ้าไม่ห่วงใยน้องสาวของเจ้าหรือ?” หวังลี่จูนั้นเข้าใจดีว่าหญิงชราบนเตียงหมายความว่าอย่างไร นางอายุนับรวมกับชาติก่อนด้วยบัดนี้ก็ใกล้ยี่สิบ และยี่สิบในยุค 2022 นั้นไม่ใช่ดังคนยุคสมัยนี้ นางคิดได้ไปไกลกว่านั้นจึงเข้าใจที่ท่านป้าหลิวกำลังจะสื่อ

“หากมีแล้วไม่ได้ดีก็มิสู้อย่ามีให้เดือดร้อนทั้งกายและใจจะไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะท่านป้าหลิว สามีเราไม่มีย่อมอยู่ได้ ทว่าหากขาดเงินทอง และที่อยู่ที่กินนั่นจึงตายแน่นอน ดังนั้นสำหรับข้ากับน้องสาวไม่มีสามีจึงไม่ตาย ขอเพียงมีบ้านหนึ่งหลัง มีที่ทำกินหนึ่งผืน ไม่ต้องมากมายย่อมพึงใจแล้ว”

ความคิดเช่นนี้หลิวรุ่ยเซียงเพิ่งเคยได้ฟังจากปากของสตรีแห่งโยวโจว แม้นแต่ดินแดนที่นางอยู่มาจนใกล้จะหกสิบปีในอีกไม่กี่เดือนก็ไม่เคยได้ยินได้ฟังสตรีวัยเพียงสิบแปดปีมีความคิดเช่นนี้ นับว่านางมาวัดในคราวนี้ได้เปิดโลกในยามชราโดยแท้ ‘ไม่มีสามีไม่ถึงตาย แต่หากไม่มีกินนั่นจึงอดตายแน่นอน’ อา...ช่างเป็นประโยคเด็ดที่นางฟังแล้วคาดว่าตายแล้วเกิดใหม่สักสิบชาติคงยากจะลืมเลือน...

“แล้วหากสามีผู้นั้นร่ำรวย มีฐานะ มียศถาบรรดาศักดิ์ยิ่งใหญ่เล่า เจ้ายังคิดว่ามีเงินมีทองยังดีกว่ามีสามีหรือไม่” หลิวไทเฮานั้นอายุขนาดนี้แล้วไม่เคยรู้สึกว่าพูดคุยกับผู้ใดแล้วสนุกอีกทั้งเท่าทันกันได้เท่าเด็กสาวแซ่หวังนางนี้เลยจริง ๆ

“ยิ่งมากยศถาบรรดาศักดิ์ และมีฐานะร่ำรวย สตรีย่อมแย่งชิงวุ่นวายปวดศีรษะหนักกว่าบุรุษชาวไร่ชาวนาตัวดำยากจนเสียอีกเจ้าค่ะ บุรุษยิ่งมีฐานะ เขาร่ำรวย ย่อมไม่ทราบความยากลำบาก สตรียิ่งง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ อันใดล้วนได้มาง่ายดายในความรู้สึกของพวกเขา จึงคิดเอาว่าตนเองยิ่งใหญ่ในใต้หล้านี้เขาล้วนกำเอาไว้ได้ในกำมือตนเองได้จนสิ้น คุณค่าของภรรยาในสายตาของเขาจะมีได้เท่าเศษธุลีหรือไม่ข้าเองยังไม่แน่ใจเลยเจ้าค่ะ”

...เปิดใต้หล้ายิ่งนัก....ช่างเปิดโลกอันคับแคบของนางอย่างยิ่ง!!!...