หลานอยากแต่งงาน

 เสี่ยวฮวามาถึงก็ส่งกระดาษให้หลายแผ่น  เงินตำลึงที่เป็นเงินสินสอดห้าพันตำลึงถูกจ่ายไปเพื่อจ้างช่างตีเหล็กสร้างเครื่องมือแกะสลัก   พรุ่งนี้นางจะขายทอดตลาดสินสอดทั้งหมดรวมถึงสมบัติในจวน  เพื่อไปเริ่มต้นใหม่ที่อื่นกับครอบครัว  

ร่างบางยืนร้องไห้อยู่ข้างๆเซียวอี้เซียน  นางเงยหน้ามาก็เจอเจ้าของร่างเดิมที่เป็นเพียงวิญญาณอยู่ตอนนี้

"ไปเถอะอย่าเสียใจ  เจ้าเลือกทางนี้แล้วจงรับผลกรรม  ครอบครัวของเจ้า  ความแค้นของเจ้าข้าจะช่วยแบกรับเอง"

เซียวอี้เซียนคนเก่าพยักหน้าให้ก่อนจะค่อยๆเลือนหายไป  เซียวอี้เซียนสงสารชะตาร่างเดิมจริงๆ  นางหัวอ่อนเชื่อใจคนถึงได้มีจุดจบเช่นนี้  อย่าบอกว่าสตรีโบราณอยู่ในจารีตต้องอ่อนแอ  ถ้าเป็นเช่นนี้จริงๆหลิวเย่วสตรีอสรพิษจะทำเรื่องเลวทรามกับคนที่เรียกว่าสหายได้อย่างไร 

"ได้เวลาเอาคืนแล้วสินะ  เจ้าไปอย่างหมดห่วงเถอะ"

ตกค่ำขอทานที่เสี่ยวฮวาไปหามาก็รออยู่ประตูข้าง  เซียวอี้เซียนที่สวมผ้าคลุมเดินออกมาก่อนจะเรียกเด็กๆเหล่านนั้นมาแล้วกระซิบบางอย่าง  พร้อมกับเด็กอีกกลุ่มไปแจกใบปลิว  เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เข้าบ้าน  เซียวอี้เซียนมองไปยังต้นไม้ใหญ่ที่ทอดกิ่งมาทางจวนของนาง  ทำไมให้ความรู้สึกเหมือนมีคนกำลังมองมา  จากนั้นก็สลัดศีรษะเดินจากไปไม่สนใจ   บุรุษสามคนที่อยู่บนต้นไม้มองตามร่างไปแล้วยิ้มหนึ่งในนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจ อีกสองคนก็พูดคุยวิจารณ์ต่างๆนาๆ

"หึ..คุณหนูเซียวคนนี้รับมือไม่ง่ายนัก  จ้าวเฉิงคิดอันใดทำลายหักหน้าจวนเซียวเพียงนี้กัน"

"ได้ยินนางสั่งขอทานเหล่านั้นให้กระจายข่าว  เรื่องที่คุณหนูหลิวแอบมีสัมพันธ์กับจ้าวเฉิงจนต้องแต่งงานกันเพราะในครรภ์ของนางมีสายเลือดสกุลจ้าวอยู่  พี่เทียนหลงพี่ว่าเรื่องนี้เป็นเช่นไร"

"อืม..นางฉลาดเมื่อวานนางเป็นเจ้าสาวที่ถูกจ้าวบ่าวทอดทิ้ง  ชาวบ้านหัวเราะไปทั่วเมืองหลวง  ประตูจวนเซียวปิดสนิทไม่เปิดต้อนรับคนที่จะมาแสดงความเสียใจหรือคนที่จะมาเยาะเย้ย  แต่หากเรื่องที่หลิวเย่วกับจ้าวเฉิงทำผิดประเวณีจนต้องแต่งงานกัน  สินสอดเหล่านั้นที่นางจะขายทอดตลาดยิ่งมีความชอบธรรม  ต่อให้จ้าวอันป๋อผู้นำตระกูลมาเองก็ไม่สามารถตำหนินางได้   นับว่านางวางแผนได้แยบยลนัก  นางเหมาะกับข้าที่สุด"

พูดจบเขาก็ดีดตัวไปจากที่นี่ทันที  อีกสองคนเกาหัวเหมาะกับท่าน  สตรีที่ถูกเจ้าบ่าวทอดทิ้งงานแต่งเนี่ยนะ  ก่อนทั้งสองคนจะดีดตัวตามไป

ห้องอักษร

ฮ่องเต้กำลังอ่านฎีกาของวันนี้ที่เหล่าบัณฑิตถวายขึ้นมา  ยังมีเรื่องภัยน้ำท่วมที่เมืองอี้  กับน้ำท่วมใหญ่ที่เมืองซ่างกู่  ลู่กงกงเห็นคนที่เดินเข้ามาก็ยิ้มให้ก่อนจะเอ่ยทักทาย

"คารวะหนิงอ๋องพ่ะย่ะค่ะ"

"หยางเทียนหลง ถวายพระพรฝ่าบาท   ขอพระองค์จงทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปีพ่ะย่ะค่ะ"

ฮ่องเต้วางหนังสือในมือเงยหน้ามองคนที่มาใหม่ก่อนจะโบกมือให้เขาลุกขึ้น

"อืม  ลุกขึ้นเถอะเหตุใดมาเสียค่ำมืดเชียว"

"เสด็จลุงหลานมีเรื่องอยากขอพระเมตตาพ่ะย่ะค่ะ"

"ฮ่าๆๆ  ขอร้องข้า  ไอ้หยาเทียนหลง  อย่างเจ้ายังมีเรื่องมาขอร้องตาแก่อย่างข้าด้วยหรือ  อย่าบอกนะว่าจะผลัดผ่อนไม่ยอมดูตัวสตรีที่มารดาเจ้าหามาให้   เทียนหลงปีนี้เจ้าสามสิบแล้ว  ไหว้พระจันทร์นี้ก็สามสิบเอ็ดคนอื่นเขาจนหมั้นบุตรชายแต่งบุตรสาวกันแล้ว  แต่เจ้ายังหาเมียไม่ได้สักคน  พระชายาหลินคงนอนไม่หลับสักคืนแน่ๆ"

"เสด็จลุง  หลานมีสตรีที่พึงใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ  อยากขอพระราชโองการสมรสพระราชทานจากเสด็จลุงได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ"

"หืม...สตรีบ้านไหนคุณหนูจวนใดกัน"

หยางเทียนหลงเอ่ยออกไปทำเอาฮ่องเต้กับลู่กงกงถึงกับนิ่วหน้า  ก่อนจะเอ่ยตรัส

"เทียนหลงที่ผ่านมาลุงตามใจเจ้า  แต่เรื่องนี้จะดีหรือสตรีผู้นั้นเพิ่งมีเรื่องฉาวโฉ่  จะเสื่อมเสียราชวงศ์หรือไม่"

พรุ่งนี้เสด็จลุงก็จะทรงทราบเองพ่ะย่ะค่ะว่าใครกันแน่ที่สร้างเรื่องฉาวโฉ่   หลานต้องการนางขอเสด็จลุงเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ"

"ไปชอบพอกันตอนไหน"

"นิสัยนางน่าจะติดตามหลานได้  ปกติหลานมักท่องเที่ยวหลังจากสงครามสงบต้าฉินของเราพักรบมานานเลยอยากมีสตรีปรนนิบัติข้างกายสักคน  อย่างไรเสียพรุ่งนี้ลองส่งคนไปดูก็ได้พ่ะย่ะค่ะ"

หยางเทียนฮั่วสบตากับคนสนิท  ลู่กงกงรับทราบก่อนจะเดินตามหลังหลานชายตัวดีออกไป  พรุ่งนี้เมืองหลวงจะมีหัวข้อสนทนาไหนอีก  เรื่องที่สกุลจ้าวหักหน้าสกุลเซียวไปแต่งคุณหนูหลิวหลานสาวรองเจ้ากรมการคลังยังถูกถกเถียงตำหนิกันในท้องพระโรงวันนี้ว่าอำมาตย์ซ้ายรังแกคนอื่น  แม้ว่าเซียวหานจะจากไปแล้วแต่อย่างไรก็เคยเป็นถึงเจ้ากรมโยธา  ทำเช่นนี้กับหลานสาวของเขาช่างไร้ยางอาย

"ไร้ยางอายแล้วอย่างไร  หงส์ควรคู่กับหงส์  สกุลเซียวเป็นแค่กาฝากในราชสำนักคุณหนูเซียวคนนั้นใฝ่ฝันหลานชายข้าเป็นนางต่างหากที่ไร้ยางอาย"

นี่เป็นคำพูดของจ้าวอันป่อผู้นำตระกูลจ้าวในท้องพระโรงเมื่อวานนี้