MasukShare
ตอนที่ 8 พบเจออีกครั้ง
Terakhir Diperbarui:
2026-03-12 17:42:06ตอนที่ 8
พบเจออีกครั้ง สองวันผ่านไปหลิวซีจินกลับมาจากการถวายการตรวจสุขภาพให้ไทเฮา...ความจริงนั้นหลิวซีจินเองก็ถูกทาบทามให้เข้ารับราชการเป็นหมอหลวงอยู่หลายครา... แต่ทว่านางปฏิเสธด้วยเหตุผลว่าต้องการเปิดโรงแพทย์ที่ช่วยเหลือได้หลายกลุ่มคนในชนบท ที่สำคัญนางจะทิ้งโรงหมอแห่งนี้ไปได้อย่างไร....ในเมื่อมันคือโรงหมอที่บิดานางสร้างมากับมือแม้เวลานี้บิดาของนางจะออกบวชเป็นไต้ซือแล้วก็ตามนางก็ยังอยากสานเจตนารมณ์ที่บิดาเคยฝากไว้ ' เจ้าจงรักษาคนด้วยจิตเมตตา อย่าโลภหวังผลมากเกินไป...มนุษย์ทุกคนถือเป็นเพื่อนร่วมโลก จงใช้ความรู้ที่มีให้เกิดประโยชน์ แบ่งปันให้มากอย่าได้หวงความรู้เอาไว้' นี่...คือประโยคที่บิดานางเคยกล่าวไว้ก่อนออกบวช หลิวซีจินยืนนิ่งคิดกับตนเองครู่หนึ่ง...ในขณะที่มองดูบรรยากาศโดยรอบโรงหมอที่คุ้นเคย...แม้นางจะเหน็ดเหนื่อยแต่นางคิดว่านี่คือความคุ้มค่ายิ่งที่ได้ทำในชาตินี้ และในขณะที่นางกำลังยืนครุ่นคิดอยู่หน้าโรงหมอนั่นเอง "พี่หลิว! มาเถิดข้าช่วยถือของ" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนเดินมาจะรับกล่องที่นางถือมาด้วย "ขอบใจเจ้ามาก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มเล็กน้อยให้เด็กสาว แล้วจึงเตรียมสาวเท้าเดินเข้าโรงหมอ แต่หลิวซีจินก้าวเท้าได้เพียงสามก้าวเท่านั้นก็พบว่ามีผู้มาเยี่ยมเยียนโรงหทอแห่งนี้พอดี "หมอใหญ่ องค์ชายสี่มาขอรับ" ผู้ช่วยหมอคนหนึ่งมารายงาน คำรายงานนั้นทำให้นางประหลาดใจ องค์ชายสี่เช่นนั้นหรือ? ณ โถงกว้าง "คารวะองค์ชายสี่" หลิวซีจินทำความเคารพ "ไม่ต้องมากพิธี ....ข้ามารับตัวสตรีที่พามารักษาเมื่อสองวันก่อน นางอาการดีขึ้นแล้วใช่หรือไม่?" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้น หลิวซินซินที่ยืนอยู่ไม่ไกล นางรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ ในใจคิดว่า ที่แท้...เขาคงมารับตัวหญิงสาวผู้บาดเจ็บที่ทิ้งไว้ที่แห่งนี้เมื่อสองวันก่อน ที่ในขณะนี้ฉางมี่ผู้นั้นอาการดีขึ้นมากแล้ว...ฉางมี่ผู้นี้ นางเกี่ยวข้องอะไรกับเขากันแน่? ช่างเถิดมิใช่เรื่องของนาง...ขอเพียงเขาอยู่ห่างนางให้มากที่สุดก็เพียงพอแล้ว... "หม่อมฉันเพิ่งกลับมาจากตรวจอาการไทเฮาเพิ่งมาถึงเช่นกัน จึงไม่ทราบมาก่อนว่าองค์ชายพาคนมารักษา องค์ชายโปรดรอสักครู่" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะหันหน้ามาทางหลิวซินซินที่ยืนอยู่ไม่ไกล "นางอาการดีขึ้นแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ท่านสามารถพากลับจวนได้เลยเจ้าค่ะ" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นอย่างรู้งานโดยไม่มีพิรุธแต่อย่างใด ในใจพลางคิด 'รีบพาสตรีของท่านกลับไปเสียสิ' "เช่นนั้นข้าจะพานางกลับวันนี้เลย และ นี่เป็นค่ารักษา" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะทำสัญญาณมือให้องครักษ์สองคนถือหีบที่มีทองคำอยู่ในนั้นหนึ่งหีบ "องค์ชาย นี่มันมากเกินไปเพคะ โรงหมอของเรามิได้ทำเพื่อหวังร่ำรวยถึงเพียงนั้น" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย นางรู้จักองค์ชายสี่ผู้นี้มาก่อน ทั้งยังได้ทราบเรื่องราวระหว่างเขากับหลิวซินซิน....ดังนั้นนางคิดว่าต้องห่างคนผู้นี้ไว้เป็นดีที่สุด "ข้าเห็นว่าโรงหมอของท่านทำประโยชน์มากมายให้กับแคว้น อีกทั้งยังไม่เก็บค่ารักษาในผู้ป่วยที่ยากจน ดังนั้นทองหีบนี้ถือว่าข้าร่วมทำบุญด้วย" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยเสียงเรียบในขณะที่สายตาจดจ้องอยู่กับใบหน้างามของหลิวซินซินคล้ายกับการจับผิดบางอย่าง ด้านหลิวซินซินที่ถูกจับตามองเช่นนั้นแม้นางจะเปลี่ยนใบหน้าแล้วแต่ก็อดหวาดหวั่นกับสายตาคู่นั้นมิได้..เขาจ้องนางทำไมกัน? คงไม่ใช่ว่าเขาจำนางได้ขึ้นมาหรอกกระมัง...หญิงสาวคิดกับตนเอง... ด้านหลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้นก็ขยับตัวเพื่อบังร่างของหลิวซินซินไว้ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "หากเป็นเช่นนั้นหลิวซีจินขอรับไว้ ขอบคุณในความเมตตาขององค์ชายเพคะ ซินซิน เจ้าไปพาคนขององค์ชายสี่ มาเถิด" หลิวซีจินหันไปเอ่ยกับหลิวซินซินที่ยืนหลบอยู่ "เจ้าค่ะ" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นอย่างว่าง่ายก่อนจะวางกล่องไว้ที่โต๊ะแล้วจึงหมุนตัวเข้าห้องเพื่อไปพาฉางมี่ออกมาส่งผู้มารอรับกลับ เมื่อหลิวซินซินประคองฉางมี่ออกมา เฉิงเจิงอวี้ก็เข้ามารับรับอีกฝ่ายอย่างไม่ถือตัว "อีกเรื่อง ...ที่ข้าพาสตรีผู้นี้มารักษาขอท่านโปรดกำชับ ทุกคนที่นี่ให้เก็บเป็นความลับด้วย" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นในขณะที่สายตายังคงจับจ้องผู้ที่อยู่ด้านหลังหลิวซีจิน เหตุใดเขาจึงรู้สึกแปลกประหลาดกับสตรีที่อยู่ด้านหลังเจ้าของโรงหมอแห่งนี้ขึ้นมา...คราก่อนเขาเห็นนางแต่ก็ไม่ได้สนใจเพราะเร่งรีบไปทำเรื่องสำคัญก่อน หรือเขาจะคิดมากไปเอง ...ชายหนุ่มคิด "จรรยาบรรณของหมอย่อมรักษาความลับของผู้ป่วย ขอท่านโปรดวางใจ" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ "องค์ชาย ขอบพระคุณที่ช่วยเหลือฉางมี่ บุญคุณนี้ต้องตอบแทน" ฉางมี่ หรือสตรีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บประสานมือ หลิวซินซินหันไปมองเล็กน้อย นางเห็นท่าทางเคอะเขินและใบหน้าที่แดง ระเรื่อของฉางมี่...อีกทั้งสีหน้าของเฉิงเจิอวี้ที่ดูเป็นบุรุษผู้อบอุ่น นางก็อดเบ้ปากเล็กน้อยไม่ได้ "ไม่เป็นไร...ไปกันเถอะ... ข้าจะไปส่งเจ้าที่จวน " หลิวซินซินได้แต่มองดูเฉิงเจิงอวี้พาฉางมี่ขึ้นรถม้าออกไปแล้ว...นางอดคิดถึงเรื่องในอดีตไม่ได้ ไม่เคยมีสักครั้งที่เฉิงเจิงอวี้จะพูดดีกับนาง...อาจเพราะนางในตอนนั้นร้ายกาจเกินไป... "สตรีแพศยาเช่นท่านไม่สมควรจะได้เป็นสนมของบิดาข้าด้วยซ้ำ" เพียะ! "สารเลว! ตบนี้เพื่อเรียกสติท่าน อย่างไรข้าก็เป็นสนมของบิดาท่าน " "หากข้าสารเลว ท่านก็สารเลว เราก็เหมาะสมกันยิ่งนัก!" หลิวซินซินนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตก็อดนึกถึงตอนที่เขาเป็นผู้มอบยาพิษให้นางเองกับมือไม่ได้...ทั้งที่นางเคยร้องขอชีวิตจากเขา... "เฉิงเจิงอวี้ อย่างไรข้าก็เคยเป็นภรรยาท่าน ช่วยปล่อยข้าไปได้หรือไม่? ข้าสาบานว่าข้าจะเปลี่ยนตนเอง ข้าจะไม่ร้ายกาจอีกแล้ว " จ้าวซินเอ่ยขึ้นในขณะที่น้ำตายังคงไหลอย่างต่อเนื่อง...สองมือเรียวกอบกุมกรงขังไว้...นางเพียงอยากมีชีวิตอยู่ต่อเพื่อสร้างความดีบ้างเท่านั้น "จ้าวซิน...ความผิดของเจ้ามีหลายอย่างนัก...วางแผนทำร้ายฮองเฮาถือเป็นโทษหนัก.....แม้กระทั่งบิดาของเจ้าก็ยังไม่คิดเข้ามาช่วยเหลือเจ้า...." เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะมองใบหน้างามของเจ้าซินที่บัดนี้เลอะเทอะไปด้วยน้ำตา "ข้าย้อนเวลาไปแก้ไขไม่ได้…ท่านให้โอกาสข้าสักครั้งมิได้หรือ? ข้ารู้ว่าท่านสามารถช่วยข้าได้" จ้าวซินเอ่ยขึ้นในขณะที่สองมือเรียวยังคงกำกรงขังไว้ สายตาของนางเว้าวอน ร้องขออย่างน่าเวทนา "คิดได้เมื่อสายไป....เจ้าไม่มีโอกาสนั้นแล้ว" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นเสียงเรียบสีหน้านั้นเฉยชาเหลือเกิน... หญิงสาวสะบัดความคิดในอดีตออกไป...ไม่มีประโยชน์ที่จะคิดถึงมันอีก เวลานี้นางควรก้าวเดินข้างหน้าเท่านั้น...เพราะในตอนนี้นางคือ หลิวซินซิน หาใช่จ้าวซินไม่...หญิงสาวคิดกับตนเองก่อนจะสาวเท้าก้าวเข้าไปในห้องโถงตามหลิวซีจินไป
Bab terbaru
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮา
ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮายามอิ๋น(03:00-04:59)...หลิวซีจินลืมตาขึ้นก็พบเพดานห้องที่หรูหรา นางยกแขนและมือขึ้น อาภรณ์ที่นางสวม ล้วนไม่ใช่อาภรณ์ของนางเหตุการณ์ก่อนหน้ามิใช่ความฝัน...นางมาอยู่ในร่างหลิวซีจินฮองเฮาจริงๆ หญิงสาวคิดก่อนลุกเดิน สำรวจรอบห้อง....นางเดินเข้าไปใกล้คันฉ่องอย่างช้าๆ หญิงสาวมองดูคันฉ่องที่ปรากฏใบหน้างามหยดย้อยของฮองเฮาหลิวซีจิน...เวลานี้นางไม่ใช่หลิวซีจินหมอหญิงคนเดิม.....นี่นาง...เกิดใหม่ในร่างคนตายเช่นนั้นหรือ?หรือสวรรค์จะให้โอกาสนางได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้...หลิวซีจินคิดในขณะที่ใช้มือจับที่ใบหน้างามที่ไม่ใช่ของตนเองก่อนจะมองในคันฉ่องหรูหราก่อนสลบไป...นางได้เห็นความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮาที่ผุดขึ้นมาหลิวซีจินฮองเฮาผู้นี้เป็นบุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีฝ่ายขวาที่มีนามว่าหลิวโซว่ เพราะหลิวโซว่เคยรับคมดาบให้ชุนหลุนซีผู้เป็นฮ่องเต้ในเวลานี้ เพื่อตอบแทนความดีของเสนาบดีหลิวโซว่ ประจวบกับความดีเรื่องการช่วยฮ่องเต้องค์ก่อนทำงานเพื่อบ้านเมืองมาโดยตลอดหลิวซีจินซึ่งเป็นบุตรสาวจึงถูกยกให้แต่งกับชุนหลุนซีในเวลาต่อมา....ในตอนนั้นหลิวซีจินอายุเพียงสิบหกหนาวเท่านั้นก็ถูกแต่งเข้าตำ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ
ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ"สวรรค์! เหตุใดท่านไม่ให้ข้าช่วยพวกเขาก่อน! ไยต้องให้ข้าตายก่อนจะมาช่วยคนพวกนี้ด้วย! ใจร้ายเกินไปแล้ว!"สิ้นเสียงของนาง...ทันใดนั้นเอง... ก็มีเสียงฟ้าผ่าตรงหน้าหลิวซีจินครั้งหนึ่ง เปรี้ยง!พรึ่บ!หลิวซีจินมองสายฟ้านั้นนางรู้สึกราวกับร่างโปร่งแสงนี้ถูกบางอย่างดึงดูดไปอีกครั้ง....ก่อนสติทุกอย่างจะดับวูบไป....ณ ตำหนักฮองเฮาแคว้นหนิงหลง....หลังจากที่หลิวซีจินฮองเฮาหมดลมหายใจวันนี้นับเป็นวันที่สามแล้ว..... แต่ทว่า...ร่างกายฮองเฮานั้นยังคงอุ่นคล้ายคนมีชีวิตอยู่ สร้างความประหลาดใจให้หมอหลวงและทุกคนเป็นอย่างมาก“วันนี้ฮองเฮาหมดลมครบสามวันแล้ว ฝ่าบาทบอกไว้ว่าหากนางไม่ฟื้นภายในสามวันให้จัดการนางตามพิธีขอรับ” หมอหลวงและผู้ที่รับหน้าที่ประกอบพิธีศพเอ่ยขึ้นกับเสนาบดีหลิวโซว่ผู้เป็นบิดาด้านเสนาบดีหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นบุตรสาวมาตายจากไปโดยไร้สาเหตุเช่นนี้..เขาไม่เชื่อว่านางจะเป็นลมหมดสติและตายไปเสียดื้อ ๆ....แม้นางจะร้ายกาจแต่นางก็คือบุตรสาวคนเดียวของเขา......หลิวซีจิน…'เจ้าจะต้องไม่ตายเปล่า พ่อจะหาความยุติธรรมให้เจ้า....' เสนาบดีหลิวโซ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 40 ไร้ผล
ตอนที่ 40 ไร้ผลพรึ่บ!ผลั่ก!"ฝ่าบาท! เหตุใด! เหตุใดมนต์ของข้าถึงทำอะไรท่านไม่ได้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่านอกจากสิ่งที่นางทำจะไม่ได้ผลแล้วอีกฝ่ายยังชักกระบี่ใส่ตนอีก"เพราะเจ้ามันโง่เขลาอย่างไรเล่า น่าเสียดายยิ่งนักเสนาบดีหลิวโซว่ไม่ควรมีบุตรีเช่นเจ้า" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นในขณะที่สาวเท้าเข้ามาหาหลิวซีจินฮองเฮาที่ก้าวถอยหลังทันใดนั้นเองจู่ ๆ ก็มีแสงสีเขียวประหลาดออกมาจากป้ายแคว้นหนิงหลงที่ผู้เป็นฮ่องเต้แขวนอยู่ก่อนจะพุ่งไปยังร่างของผู้เป็นฮองเฮาในเวลานี้"เจ้าตายเสียเถิดหลิวซีจิน!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้วงกระบี่ใส่ผู้เป็นฮองเฮาแต่ทว่า...ปลายคมกระบี่ยังไม่ถึงตัวนาง จู่ ๆ ร่างบางของผู้เป็นฮองเฮาก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียอย่างนั้น...กรี๊ด!ตุบ!ด้านหลิวซีจินที่เป็นร่างโปร่งแสงที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงุนงง....ด้านชุนหลุนซีที่บัดนี้เพิ่งสังเกตว่าคล้ายกับว่าป้ายหนิงหลงที่เขาแขวนอยู่เป็นประจำนั้น มีแสงสีเขียวกระจายพุ่งไปยังร่างของฮองเฮาที่หมดสติอยู่....นี่มันเรื่องใดกัน?เขาสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อเรียกสติก่อนจะหันไปตะโกนไปยังทิศทางประตู"ใครอยู่ด้านนอก! มาดูแลฮองเฮา
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 39 จิตสุดท้าย
ตอนที่ 39จิตสุดท้าย...พรึ่บ! คล้ายกับความฝันหลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นในสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นตา นางตายแล้วใช่หรือไม่? หลิวซีจินหมอหญิงสังเกตร่างของตนก็พบว่าโปร่งแสง...เวลานี้นางคงจะเป็นวิญญาณอย่างไม่ต้องสงสัย...หญิงสาวคิดก่อนสังเกตไปรอบห้องที่แห่งนี้คือที่ใด?และเหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่?ที่แห่งนี้ดูแล้ว เป็นห้องของคนชั้นสูงมองจากความกว้างของห้องและเครื่องของใช้นั้นดูมีราคามากทีเดียว ในขณะที่ร่างบางโปร่งแสงของหลิวซีจินหมอหญิงกำลังมองดูโดยรอบ ทันใดนั้นนางก็เห็นสตรีผู้หนึ่งเดินเข้ามาภายในห้อง...อารมณ์ของผู้มาใหม่นั้นคล้ายว่ากำลังโกรธเคืองบางอย่าง ดูจากการแต่งกายของอีกฝ่ายอาภรณ์สีแดงหรูหราและเครื่องประดับบนศีรษะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงมีตำแหน่งไม่ธรรมดา และดูเหมือนทั้งคู่คงจะมองไม่เห็นนาง...เพล้ง!สตรีอาภรณ์สีแดงหรูหราคว้าแจกันมาปาลงพื้นจนแตกกระจายราวกับต้องการระบายโทสะ พอดีกันกับที่สตรีอีกคนก็วิ่งเข้ามาตามหลังผู้เป็นนาย"เหตุใดฝ่าบาทไม่เคยคิดแลข้า! ไม่ว่าข้าจะทำเช่นไร ฝ่าบาทกลับไม่คิดสนใจข้าเลย!" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้น น้ำตาไหลอาบใบหน้างาม"ฮองเฮา โปรดระงับโท
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอ
ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอหลังจากหลิวซีจินอ่านจดหมายนั้น ภาพที่ตามหลอกหลอนในความฝันก็ปรากฎขึ้น"ช่วยพวกเราด้วย…” เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะไอเป็นระยะ สร้างความหดหู่เหลือเกิน“ทรมานเหลือเกิน …ข้าหายใจไม่ออกแล้ว…” เสียงอีกคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างน่าสงสารนางอดนึกถึงความฝันวันนั้นไม่ได้หากนางปฏิเสธ การเดินทางไปช่วยแคว้นหนิงหลง คนอีกจำนวนมากอาจจะติดโรคแล้วล้มตายไป…อาจจะเพราะนี่คือครั้งแรกที่แคว้นหนิงหลงพบเจอกับโรคระบาดเช่นนี้ จึงยังไม่สามารถรับมือกับโรคระบาดได้แน่นอนว่ากว่าหลิวซีจินจะค้นพบการรักษาและป้องกันโรคระบาดนี้นางต้องสูญเสียมารดาและน้องสาวอันเป็นที่รัก...และเห็นคนตายไปหลายร้อยชีวิตในเมื่อนางตั้งใจจะอุทิศชีวิตให้กับการเป็นหมอแล้ว ไยต้องลังเลสิ่งใดอีก...ความรู้ที่นางมีจะต้องเป็นประโยชน์ให้กับคนในใต้หล้า...หลิวซีจินตัดสินใจกับตนเองแล้วจึงเอ่ยกับองครักษ์ที่ยืนรอคำตอบอยู่"ท่านรอข้าเก็บของสักครู่" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะเข้าห้องไปทันทีหลิวซีจินเก็บของที่จำเป็น หลักฐานกบฏที่ได้จากซ่งเอวี่ย และสมุนไพรรวมถึงอุปกรณ์ฝังเข็มตลอดจนตำราใส่ห่อผ้าของตน นางไม่ลืมที่จะหยิบป้ายที่มี
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือ
ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือณ ห้องตำราส่วนพระองค์“ถวายบังคมฝ่าบาท” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นเมื่อเดินทางมาจากการตามล่ากบฏ“พี่ใหญ่ อยู่กันสองคน ท่านไม่ต้องมากพิธี ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง” ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นกับผู้เป็นพี่ชาย“ข้าคิดว่า ซ่งเอวี่ย หนีหายเข้าไปในแคว้นเฉิง ข้าส่งเรื่องนี้เข้าทูลฮ่องเต้แคว้นเฉิงแล้ว ทางนั้นจะช่วยตามหาอีกแรง” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม กับผู้เป็นฮ่องเต้“ข้าไปค้นหาตามแถบชายแดนในแคว้นเฉิงและโรงหมอที่หนึ่ง ไม่พบเช่นกัน ช่างเถิด ...เวลานี้ข้าเป็นห่วงประชากรที่ติดโรคระบาด.... ข้าต้องการหมอฝีมือดีที่สามารถถ่ายทอดให้คนในแคว้นเรา” ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น“ท่านไม่ไว้ใจสำนักหมอหลวงของเราหรือ?” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ“มิใช่มิไว้ใจ แต่การแพทย์เราต้องยอมรับว่าไม่สามารถรับมือโรคระบาดนี้ได้ พวกเขาต่างก็กลัวตายล่าสุดมีผู้ติดโรคระบาดตายไปไม่น้อย หมอของเราก็เอาไม่อยู่อีกทั้ง ชุนชวนหยูเองก็สงสัยเช่นกัน...ว่าคนในสำนักหมอหลวงมีความผิดปกติ” ชุนหลุนซีเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ข้าว่าลองขอสูตรยาจากโรงหมอต่างแคว้นที่เคยประสบโรคระบาดนี
Anda juga akan menyukai
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว74.7K Dibacaชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง43.0K Dibacaบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง77.3K Dibacaท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่141.7K Dibacaข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ
ฝ้ายสีคราม226 Dibacaเกิดใหม่เป็นสาวท้วมพร้อมมิติพิเศษ
ลัยลา7.7K Dibacaเชลยรักสองพยัคฆ์
เสวี่ยเยว่4.7K Dibacaกลวิธีเอาตัวรอดของสตรีหลงยุค
LycDin2.1K Dibaca
