ตอนที่ 10 ดีจริง ๆ

ตอนที่ 10 ดีจริง ๆ

"เด็กคนนี้ไม่สบายมาหลายวันแล้วใช่ไหม" เจ้าของเงินถามตรงเข้าประเด็น

"ใช่ ฉันคือคนที่ตามหมอมารักษาและตรวจร่างกายก่อนออกเดินทาง เด็กคนนี้ต้องเดินทางไปหมู่บ้านล่าสัตว์เพื่อแต่งงานกับคนที่นั่น มีอะไรหรือเปล่า" ผู้ใหญ่บ้านตอบและถามกลับไปด้วย

"ฉันอยากรู้ว่าเด็กคนนี้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับครอบครัวนี้บ้าง" เจ้าของเงินยังถามต่อ

"เป็นลูกสาวของซูหม่า เป็นลูกเลี้ยงของจงลี่ และเป็นพี่สาวต่างแม่ของซูเหวินกับซูหนิง ถือว่าเป็นคนในครอบครัว" ผู้ใหญ่บ้านก็ตอบไปตามตรง

"ใช่ พวกเราอยู่บ้านเดียวกัน ผู้ใหญ่รู้ไหมว่าอีกไม่นานนังเด็กนั่นจะย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว มันเลยขโมยเงินแล้วจะหนีไปอยู่ที่หมู่บ้านล่าสัตว์ เจ้าของเงินมาตามแล้วเนี่ย" จงลี่หันไปบอกผู้ใหญ่บ้าน

“ฉันไม่รู้เรื่องเลย อย่ามาโยนความผิดให้ฉัน ทั้งที่ฉันแทบไม่ได้ออกจากบ้านไปไหนเลย ออกไปก็ไปทำงานตามที่สั่งเท่านั้น” ซูซินบอกปัด

“ฉันไม่เคยไว้ใจแกเลย! แกอาศัยอยู่ในบ้านเราแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเป็นหนอนบ่อนไส้ คงรู้ว่าเราฝังเงินไว้เลยขโมยไปแน่ ๆ ! ” จงลี่ตะโกนเสียงแหลม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

“ใช่ ! ” ซูหม่ารีบพูดเสริม

“เมื่อหลายวันก่อนยังนอนอยู่ดี ๆ แต่จู่ ๆ ก็มีหมอมาตรวจและยังจ่ายยาให้ด้วย นี่มันแปลกเกินไป ฉันเดาว่ามันคงเอาเงินซื้อยาให้ตัวเองมากกว่า แล้วเอาชื่อผู้ใหญ่บ้านมาอ้าง! ” แม้จะยังปวดระบมไปทั้งตัว แต่จะให้อยู่เฉย ๆ ก็คงไม่ได้ ยังไงก็ต้องพูดเอาตัวรอดให้ได้

“เดี๋ยว ๆ เรื่องอื่นฉันไม่รู้ แต่เรื่องหาหมอ ฉันคือคนที่ไปตามหมอมาเอง และเป็นคนเอาเงินไปจ่ายก่อนมาที่นี่ ไม่เชื่อไปถามหมอเท้าเปล่ากับครอบครัวของฉันได้เลย เพราะเรื่องนี้ฉันเลยโดนเมียด่าอยู่เนี่ย” ผู้ใหญ่บ้านออกตัว

“และไม่ใช่แค่ตรวจคนเดียว เมื่อวานหมอเท้าเปล่าไปตรวจร่างกายหญิงสาวที่จะออกเดินทางไปหมู่บ้านล่าสัตว์ทุกคน ก่อนหน้านี้ฉันก็มาคุยแล้ว แต่พ่อกับแม่ของเด็กคนนี้ไม่ยอมจ่ายเงิน” ถึงแม้มันจะเป็นคำขอของซูซิน แต่เขาเป็นคนไปตามหมอมาเอง ครอบครัวอื่นยังเจียดเงินจ่ายค่ายา แต่ครอบครัวซูกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

"ดีจริง ๆ ผู้ใหญ่ทำผิด แต่กลับโยนความผิดให้เด็กเพียงคนเดียว ผู้ใหญ่บ้าน... ผมอยากให้ผู้ใหญ่บ้านรู้ว่าครอบครัวซูนั้นทำผิดร้ายแรง ขโมยเงินของทางการ ผมเป็นตัวแทนแจ้งให้ทุกคนได้รับรู้ รวมถึงผู้ใหญ่บ้านด้วย ครอบครัวนี้จะถูกจับแล้วนำตัวไปสอบสวนในเมือง มีอะไรจะคัดค้านไหม" เขาไม่เชื่อคำพูดของสองผัวเมียนี้เลยแม้แต่น้อย แววตาท่าทางเจ้าเล่ห์แบบนี้มันเชื่อใจได้ที่ไหน

"แต่ว่าซูซินต้องเตรียมเดินทางแล้วนะ" ผู้ใหญ่บ้านไม่อยากมีปัญหากับเจ้าหน้าที่หรือคนจากหมู่บ้านล่าสัตว์

"มีคนยืนยันหรือไม่ว่าเด็กคนนี้ไม่มีส่วนรู้เห็น" เจ้าของเงินหันไปถามลูกน้องอีกคน นั่นก็คือพี่ชายของเจ้าของบ้านหลังนี้

"เด็กคนนี้ไม่ค่อยสนิทกับคนในบ้านครับ ผมไม่แน่ใจถึงความสัมพันธ์" เขาอยากช่วยน้องสาว แต่น่าจะยาก มาถึงขั้นนี้แล้วเขาคงต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน

"ผมก็ไม่อยากมีปัญหากับหมู่บ้านล่าสัตว์ หากผู้ใหญ่บ้านมีคนมาช่วยยืนยัน ผมจะปล่อยเด็กคนนี้ไป" เจ้าของเงินหันมาบอกผู้ใหญ่

"ความจริงแล้วคนในหมู่บ้านก็ยืนยันเรื่องนี้ได้" ผู้ใหญ่บ้านบอกไปตามตรง เรื่องเจ้าหน้าที่นั้น เขาไม่รู้เรื่อง ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวซูนั้น ชาวบ้านต่างรู้ดี แต่ไม่มีใครยุ่งเท่านั้นเอง

ซูซินใช้เวลาไม่นานก็เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เจ้าของเงินคงมาเอาเงิน แล้วสองสามีภรรยาก็คงจะพาไปขุดหา แต่ไม่เจออะไร เลยคิดจะโยนความผิดให้ไกลตัว หากให้พูดตามตรงก็ช่างดีเหลือเกิน พวกเขาคงไปขุดเงินตอนกลางคืน แล้วคงไม่เห็นร่องรอยต่าง ๆ ถึงเธอจะปกปิดอย่างดี แต่เธอเพิ่งไปขุดเมื่อวานนี้เอง ยังไงก็ต้องมองเห็นร่องรอย แต่เพราะเขาไปตอนกลางคืน ความมืดเลยบดบังจนพวกเขาไม่เห็นร่องรอยเหล่านั้น

และที่สำคัญกว่านั้น เธอได้เห็นกับตาก่อนจากไป ว่าครอบครัวนี้คงไม่มีความสุขอีกต่อไป เงินที่เธอขโมยมานั้นไม่ใช่น้อย ๆ เจ้าของเงินไม่มีทางยอมยกให้ง่าย ๆ และดูเหมือนเงินที่ได้มาอย่างไม่ถูกต้องนั้นจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่น่ากลัว ไม่อย่างนั้นเจ้าของเงินคงไม่อ้างเรื่องเจ้าหน้าที่ นอกเสียจากว่ามีเจ้าหน้าที่อยู่เบื้องหลังจริง ๆ

"ระบบ ฉันชอบแบบนี้ มันดีมากเลยนะ ฉันได้เห็นคนพวกนี้ลำบากก่อนจากไป" ซูซินพูดกับระบบผ่านทางความคิด เธอยังกลัวว่าเวลาเหลือน้อยแล้วจะไม่ทันเห็นคนพวกนี้รับกรรม

[โฮสต์มั่นใจเหรอว่าพวกเขาจะได้รับเคราะห์จริง ๆ มนุษย์นั้นสามารถพลิกลิ้นกลับผิดเป็นถูกได้อย่างหน้าตาเฉยนะโฮสต์] ระบบเคยเห็นมาแล้ว หากมีผลประโยชน์ ไม่ต้องพูดถึงความถูกต้องเลย

"ใช่ แต่ต้องดูก่อนว่าพลิกลิ้นกับใคร คนคนนั้นหลงเชื่อหรือไม่ ฉันว่าพวกเขาเจอเจ้ากรรมนายเวรของจริงแล้วล่ะ แม้แต่พี่ชายยังยืนหน้าซีด ไม่ช่วยครอบครัวของน้องสาวเลย แค่นี้ก็รู้แล้วว่ามันต้องหนักมากแน่ ๆ " ใครจะไปคิดว่าทุกอย่างจะถูกจัดการทั้งที่เธอยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย...

ผู้ใหญ่บ้านไม่อยากมีปัญหากับหมู่บ้านล่าสัตว์ และเขามั่นใจว่าซูซินนั้นไม่มีทางขโมยเงินแน่นอน เขาเลยไปตามชาวบ้านมาช่วยยืนยันเรื่องความสัมพันธ์ภายในครอบครัวซู ถึงแม้ซูซินจะอยู่ในครอบครัวนี้ แต่ก็เหมือนเป็นคนงานมากกว่าเป็นสมาชิกในครอบครัว ซึ่งชาวบ้านก็ตอบตามจริง ไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าเป็นอย่างไรชาวบ้านก็รู้ดีอยู่แล้ว

เจ้าของเงินจ้องลูกน้องซึ่งเป็นญาติของคนซ่อนเงิน เขาส่งสายตาออกไป ซึ่งเขารู้ดีว่าลูกน้องต้องรู้ว่าควรทำอย่างไร ไม่อย่างนั้นคงไม่นิ่งเงียบแบบนี้แน่นอน

สำหรับเขาอาจเสียดายเงินจำนวนนั้น แต่ถ้าเขาไปเอาเงินออกมาอีกก้อนและมากกว่าเดิม โดยโยนความผิดทั้งหมดให้คนพวกนี้ ก็ถือว่าเป็นการเอาคืน ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งทำโทษคนที่มันคิดจะหักหลังเขา และยังสามารถแสดงให้ลูกน้องได้เห็นด้วยว่าเขานั้นลงมือจริง หากใครยังกล้าที่จะหักหลังเขาก็เตรียมตัวรับมือได้เลย

ความจริงแล้วเจ้าของบ่อนตัวจริงคือเจ้าหน้าที่คนใหญ่คนโต และให้เขารับบทเป็นผู้ร้ายแทน ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่ได้ดี สามารถทำเงินส่งให้อย่างมหาศาล และเขาก็อยากได้อยากดีเหมือนคนอื่น ๆ เลยค่อย ๆ ยักยอกเงินออกมาทีละนิดและเอามาฝากไว้กับคนที่ไม่รู้จัก

ตอนที่เงินหายไป เขาก็มีความคิดดี ๆ ขึ้นมา เขาแค่โยนความผิดทุกอย่างให้ครอบครัวนี้ แล้วนำเงินออกมาอีกก้อนก็ได้แล้ว และเขามั่นใจว่าเจ้าของบ่อนตัวจริงจะเชื่อ เพราะเขาทำงานมานานไม่เคยมีปัญหา และเขาจะให้พี่ชายแท้ ๆ ของสะใภ้ครอบครัวนี้ ซึ่งเป็นลูกน้องของเขาช่วยยืนยัน อย่างไรก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แค่นี้เขาก็ได้เงินมาชดเชยและส่งคนพวกนั้นไปใช้แรงงานในเหมืองหรือพื้นที่ห่างไกล เท่านี้ก็จบปัญหาที่จะตามมาทีหลังได้แล้ว...