보관함
검색
홈 / แฟนตาซี / ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน / ตอนที่ 18 แยกย้าย

공유

ตอนที่ 18 แยกย้าย

작가: จินเหมยเทียน
last update 게시일: 2026-11-10 14:00:45

ตอนที่ 18 แยกย้าย

เช้าวันรุ่งขึ้น อากาศหนาวเย็นปะทะเข้ากับผิวของซูซินตั้ง

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน   ตอนที่ 20 รางวัล

    ตอนที่ 20 รางวัลหลังจากอาบน้ำได้อย่างเต็มที่ ขัดทุกซอกทุกมุมแล้วเปลี่ยนมาใส่ชุดที่สะอาด และยังได้กินอาหารอุ่น ๆ ก็ทำให้ทั้งสามคนต่างหัวเราะออกมาอย่างสุขใจ คาดหวังว่าพรุ่งนี้และวันต่อ ๆ ไปจะได้รับการต้อนรับอย่างเช่นวันนี้ด้วยการเดินทางตลอดทั้งวัน และยังขี่ม้าตลอดเส้นทาง พอหัวถึงหมอน ทุกคนก็พร้อมหลับ ขณะที่ซูซินกำลังจะหลับ จู่ ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! โฮสต์มีชีวิตอยู่รอดครบ 7 วันตามที่กำหนด ภารกิจเอาชีวิตรอดสำเร็จ! ] ระบบแจ้งเตือนทันทีที่ภารกิจแรกสำเร็จ“โอ้ ผ่านมาเจ็ดวัน เจอหลายเหตุการณ์จนคิดว่าผ่านมาเจ็ดปีแล้วเสียอีก... ” ซูซินรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ[ต่อไปคือรางวัลที่โฮสต์จะได้รับ] อย่าว่าแต่โฮสต์รู้สึกแบบนั้นเลย ระบบที่ไม่มีความรู้สึกยังเห็นด้วยกับโฮสต์“รางวัลเหรอ... ดีจัง~ ได้กินอิ่มนอนอุ่น แล้วยังได้รางวัลอีกด้วย” ไม่มีอะไรดีไปมากกว่านี้แล้ว[รางวัลของโฮสต์คือ... เพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายระดับต้น : ร่างกายจะฟื้นตัวเร็วขึ้น ทนต่อความเหนื่อยล้า และปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดีขึ้น]

  • ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน   ตอนที่ 19 หมู่บ้านกลางป่าใหญ่

    ตอนที่ 19 หมู่บ้านกลางป่าใหญ่กลุ่มของเมิ่งชวนมุ่งหน้าฝ่าป่าลึกไปอย่างไม่เร่งรีบ ระหว่างทางพวกเขาหยุดพักเป็นระยะ บ้างก็พักเพื่อให้ม้าได้ดื่มน้ำ บ้างก็หยุดเพื่อล่าสัตว์เติมเสบียงระหว่างทางผู้ที่ติดตามก็ไม่ได้เร่งรีบกับการเดินทางเหมือนกัน ลูกพี่พาเดินทางแบบไหน ก็เดินทางแบบนั้น พวกเขายังคงทำสิ่งที่ทำเป็นประจำ คอยสอดส่องเส้นทาง จับตาดูร่องรอยของสัตว์ป่า และหยุดไล่ล่าเมื่อสบโอกาสเสียงลูกธนูแหวกอากาศตามด้วยเสียงสัตว์ล้มดังขึ้นหลายครั้งในระหว่างการเดินทาง ซูซินเห็นพวกเขาสื่อสารกันด้วยภาษามือเป็นส่วนใหญ่ ทุกอย่างดูเป็นระบบและเงียบงันจนน่าแปลกใจ พวกเขาช่างเหมือนนักล่าในวันสิ้นโลกจริง ๆเธอกับเพื่อนอีกสองคนได้แต่เกาะหลังม้าแน่น และสังเกตการณ์สิ่งรอบตัวอย่างเงียบ ๆ พวกเธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าคนกลุ่มนี้ไม่ใช่เพียงแค่คนล่าสัตว์ธรรมดา พวกเขาแข็งแกร่ง ว่องไว และไม่เสียเวลาแม้แต่นิดเดียวในการจัดการกับสิ่งที่ขวางหน้าซูซินตื่นตาตื่นใจตลอดทั้งเส้นทาง คันไม้คันมืออยากออกล่าสัตว์เหมือนคนอื่น ๆ แต่ติดตรงที่ถูกเสียงเข้มสั่งห้ามลงจากหลังม้า และคิดได้ว่าร่

  • ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน   ตอนที่ 18 แยกย้าย

    ตอนที่ 18 แยกย้ายเช้าวันรุ่งขึ้น อากาศหนาวเย็นปะทะเข้ากับผิวของซูซินตั้งแต่ยามรุ่งสาง หมอกจาง ๆ ลอยเหนือพื้นดิน ปกคลุมไปทั่วแนวป่า ทว่าความเงียบสงบของยามเช้ากลับถูกทำลายลงเมื่อเสียงสั่งการดังขึ้น“เตรียมม้าให้พร้อม” เมิ่งชวนหันไปบอกคนของตัวเองเมื่อคืนเขาได้บอกทุกคนแล้วว่าจะส่งเสบียงที่หามาได้ให้ขบวนใหญ่ทั้งหมด ก่อนจะออกเดินทางล่วงหน้าไปรอที่หมู่บ้าน โดยที่เขาอ้างว่าจะได้เตรียมตัวเข้าป่าลึกเพื่อล่าสัตว์ ซึ่งพี่ซานหรือหัวหน้าหมู่บ้านนั้นเข้าใจ และให้เขากับพรรคพวกรวมถึงหญิงสาวทั้งสามคนเดินทางล่วงหน้าได้เลย แน่นอนว่ามีหลายคนที่ไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ขอแค่หัวหน้าหมู่บ้านเห็นด้วยเท่านั้นก็พอกลุ่มของเขานั้นต้องเดินทางออกล่าเพื่อหาอาหารให้ทุกคนในขบวน เลยไม่ได้อยู่รวมกับขบวนใหญ่ตลอดเวลา เขาไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงทั้งสามคนโดนอะไรบ้าง และเขายอมรับว่าค่อนข้างพึงพอใจที่หญิงสาวบอกกับเขาตามตรง รู้จักเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเอง เขาต้องการผู้หญิงแบบนี้แหละ ผู้หญิงที่สามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง ผู้หญิงที่สามารถดูแลตัวเองและลูกของเขาในยามที่เขาไม่อยู

  • ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน   ตอนที่ 17 ความวุ่นวายเกิดขึ้นกลางดึก

    ตอนที่ 17 ความวุ่นวายเกิดขึ้นกลางดึกกลางดึกสงัด เสียงโวยวายดังขึ้นจากบริเวณกลางที่พัก ซูซินที่กำลังจะข่มตาหลับสะดุ้งตื่น เช่นเดียวกับเพื่อนอีกสองคนที่พักอยู่ด้วยกัน“เกิดอะไรขึ้น” ม่านจิงขยับตัวลุกขึ้น ดวงตาสะลึมสะลือแต่เต็มไปด้วยความระแวงเพ่ยหนิงเงี่ยหูฟัง เสียงทะเลาะดังขึ้นเรื่อย ๆ จนแยกแยะได้ว่ามีหลายคนกำลังโต้เถียงกัน ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาหาร ทั้งสามคนต่างมองหน้ากัน ก่อนจะพากันออกจากที่พักเพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นทันทีที่มาถึง พวกเธอก็พบกลุ่มชายฉกรรจ์หลายคนกำลังยืนเผชิญหน้ากันท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด ฝั่งหนึ่งเป็นกลุ่มของเมิ่งชวน ชายร่างสูงใหญ่มีกลิ่นเลือดจาง ๆ และกลิ่นสาบสัตว์โชยมาจากตัวพวกเขา ส่วนอีกฝั่งเป็นกลุ่มชายหญิงที่อยู่ในขบวนเดินทาง“พวกเราเพิ่งกลับมาจากล่าสัตว์เกือบค่อนคืน! แต่พอมาถึงแม้แต่น้ำแกงสักถ้วยก็ไม่มีเหลือ! ” เสียงหนึ่งตวาดขึ้นอย่างขุ่นเคือง“แล้วจะให้พวกเราทำยังไง! พวกนายกลับมาช้าเอง อาหารที่ทำไว้พวกเราก็กินไปแล้ว! ” หญิงคนหนึ่งสวนกลับเสียงแข็ง“อย่างน้อยก็ควรเหลือไว้ให้คนที่ออกไปท

  • ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน   ตอนที่ 16 สัญชาตญาณ

    ตอนที่ 16 สัญชาตญาณขบวนเดินทางเคลื่อนผ่านเส้นทางลูกรังที่คดเคี้ยว ฝุ่นแดงฟุ้งตลบไปทั่วเมื่อกีบเท้าม้ากระทบพื้น เสียงรถแทรกเตอร์คันเก่าดังกระหึ่ม ทำลายความเงียบทุกสถานที่ที่เดินทางผ่าน สองข้างทางเต็มไปด้วยป่าสนหนาทึบ บางช่วงปรากฏแนวหน้าผาสูงชันที่มองลงไปเห็นธารน้ำไหลคดเคี้ยวอยู่เบื้องล่างอากาศยามเช้าหนาวเหน็บ แต่แสงแดดกลางวันแผดเผาอย่างไร้ความปรานี ซูซินกระชับเสื้อที่ได้จากชาวบ้านแน่นขึ้นพลางมองไปรอบ ๆ สังเกตบรรยากาศและผู้คนในขบวนตลอดการเดินทางจากที่เธอเฝ้ามองก็รับรู้ว่า แท้จริงแล้ว… แม้พวกเขาจะเป็นกลุ่มล่าสัตว์เหมือนกัน แต่ใช่ว่าทุกคนจะสามัคคีกลมเกลียว เธอใช้เวลาเพียงไม่นานก็พอจับทางได้ว่าขบวนนี้แบ่งออกเป็นหลายกลุ่มกลุ่มแรกคือกลุ่มของว่าที่สามีของเธอ กลุ่มนี้มีประมาณสิบกว่าคน ส่วนใหญ่เป็นชายฉกรรจ์ที่มีร่างกายแข็งแกร่ง พวกเขาใช้ม้าเป็นพาหนะ และแม้แต่ในยามพักก็ยังไม่แยกออกจากกัน แสดงให้เห็นถึงสายสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นและความเป็นพวกพ้องกลุ่มที่สองคือกลุ่มใหญ่อีกกลุ่มที่มีสมาชิกมากกว่า ซึ่งกลุ่มนี้คือกลุ่มที่ไปรับตัวเธอกับเพื่อนจาก

  • ข้ามกาลเวลามาเป็นภรรยาของนายพราน   ตอนที่ 15 เผชิญหน้า

    ตอนที่ 15 เผชิญหน้ารุ่งอรุณมาเยือนพร้อมกับแสงแรกของวันใหม่ ซูซินและเพื่อนอีกสองคนตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เพื่อช่วยกันทำอาหารเช้าสำหรับทุกคน อาหารง่าย ๆ ถูกเตรียมอย่างรีบเร่ง มีเพียงข้าวต้มใส ๆ กับเนื้อแห้งแช่น้ำให้นุ่ม ซูซินใช้ทัพพีคนหม้อเพื่อไล่ฟองข้าวต้ม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของข้าวที่กำลังเดือดผสมกับกลิ่นควันไฟ ทำให้ท้องของทุกคนเริ่มร้องประท้วงเมิ่งชวนยืนกอดอกหลบมุมอยู่อีกด้านหนึ่ง ดวงตาคมเข้มภายใต้หนวดเครารกครึ้มทอดมองไปยังหญิงสาวร่างผอมบางที่กำลังก้มหน้าจัดเตรียมอาหารเขาคิดว่าผู้หญิงที่ตนเลือกช่างดูอ่อนแอเหลือเกิน ไหล่เล็กนั่นดูเหมือนจะแบกรับน้ำหนักตัวเองแทบไม่ไหว ขาทั้งสองเรียวบางเสียจนเขาสงสัยว่าหากเจอลมหนาวพัดแรงสักหน่อยจะปลิวไปกับสายลมหรือไม่ เส้นผมยาวยุ่งเหยิงเกาะกันเป็นปม แก้มตอบเล็กน้อยบ่งบอกถึงภาวะขาดสารอาหาร และผิวที่ขาวซีดจนดูไร้ชีวิตชีวา… แบบนี้หรือที่เขาต้องพากลับไปดูแลลูก ๆ ของเขา“คิดผิดหรือถูกกันแน่... ” เขาพึมพำกับตัวเองตอนแรกเขาคิดว่าการรับหญิงสาวมาจะเป็นเรื่องง่าย และถือเป็นเรื่องดีสำหรับลูกของเขา เขายอมรับว่าไม่ชอบผู้หญิงในหมู่บ้านมากนัก ไม่ว่าจะเป็นนิสัยใจคอหรือ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status