بيت / รักโบราณ / ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ / เป็นนายพรานแบบไหนเนื้อยังไม่มีให้ลูกกิน

مشاركة

เป็นนายพรานแบบไหนเนื้อยังไม่มีให้ลูกกิน

last update تاريخ النشر: 2025-06-27 12:12:36

จ้าวเหลียนเฟยไม่สนใจเขาอีกนางเดินเชิดหน้าคอตั้งไปที่ลำธารเพื่อจัดการตัวเองทันที ยังดีที่บ้านอยู่ใกล้ลำธาร เนื้อตัวสกปรกเพียงนี้ใครจะทนไหว บ้านของเฉินมู่หยางอยู่ติดลำธารตีนเขา ไม่มีใครผ่านไปมา จ้าวเหลียนเฟยเองก็ไม่ได้สนใจธรรมเนียมขนาดนั้น นางถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนโคลนออกมาซักตาก แล้วลงไปอาบน้ำในลำธาร

เฉินมู่หยางที่ปลอบบุตรสาวเรียบร้อยก็ให้บุตรชายดูแลน้อง เขาต้องจัดการกับนางให้รู้เรื่อง อีกสองเดือนเขาต้องเดินทาง หากสามารถหาคนมาดูแลเด็กๆ ได้เขาคงเหวี่ยงสตรีน่าตายคนนี้ออกจากบ้านไปนานแล้ว

กระทั่งเขาเดินมาถึงลำธารภาพที่เห็นทำเอาถึงกับต้องผินหน้าหนี นางเป็นสตรีหยาบคายจริงๆ กลางแจ้งเช่นนี้อีกทั้งยังกลางวันแสกๆ กล้าเปลื้องผ้าลงอาบน้ำได้อย่างไรกัน

แต่จ้าวเหลียนเฟยไม่ได้สนใจ นางมาจากอีกศัตวรรษหนึ่ง แก้ผ้าใส่แต่บิกินี่เดินขายหาด นอนเหยียดยาวที่สระน้ำของโรงแรมก็ทำมาแล้ว และนี่มันที่รโหฐานไม่มีใครเข้ามาอยู่แล้ว จึงไม่รู้ว่าคนที่เพิ่งจะขู่ขายเธอนั้นกำลังยืนสำรวจสมบัติของตัวเองอยู่

ใช่นางคือคนของเขาคือสมบัติของเขา อยากหย่าหรืออย่าฝันเฟื่องเลย ก่อนเดินไปหาคนที่กำลังอาบน้ำสบายใจ แม้ว่ากลางลำตัวจะคัดตึงเพราะรูปร่างเย้ายวนที่อยู่ตรงหน้า แต่ต้องข่มอารมณ์ วันนี้ต้องคุยกับนางให้รู้เรื่อง

จ้าวเหลียนเฟยไม่รับรู้ว่ามีบางคนกำลังจ้องนางอยู่ เพราะเป็นคนสะอาดจึงทนไม่ได้ที่ต้องมาอยู่ในร่างที่เปื้อนดินโคลนตั้งแต่หัวจรดเท้าย

นางฉีกเอาชายกระโปรงที่หลุดลุ่ยออกมาเพื่อใช้เป็นที่ขัดตัว ยายหนูนี่อาบน้ำครั้งล่าสุดเมื่อไหร่กันนะ มิน่าตาแก่อัปลักษณ์นั่นถึงไม่แตะต้อง ขนาดแต่งกันมาจะครึ่งเดือนแล้ว ก็เล่นสกปรกขนาดนี้ เฮ้อ...

ตอนนี้ยอมรับแล้วว่าตัวเองต้องใช้ชีวิตในร่างใหม่และเป็นจ้าวเฟยเฟยสตรีร้ายกาจแห่งหมู่บ้านอวี๋หยาง ทำไงได้มาแล้วนี่หว่า นางนั่งลงบนโขดหินเพื่อใช้เศษผ้าขัดตัวชำระล้างร่างกาย เสียงท้องของนางร้องโครกคราก

จากความทรงจำเดิมยายหนูนี่ก็ไม่ได้ใจร้ายเท่าไหร่นักหรอก เห็นพ่อเด็กไม่อยู่พอออกจากบ้านที่สูบเลือดสูบเนื้อได้ก็อยากจะกินดีๆ สักมื้อ กำลังจะถอนขนไก่เพื่อปรุงอาหาร

แต่ได้เด็กเหลือขอเฉินโม่หวายอยากเห็นนางถูกท่านย่าใหญ่กับย่าทวดทุบตีตอนที่บิดาของเขาไม่อยู่จึงไปบอกท่านย่าใหญ่ว่าที่บ้านมีไก่อยู่หนึ่งตัว หากเขาเอามาให้ท่านย่าทวดกับท่านย่าใหญ่ ท่านย่าใหญ่จะช่วยแบ่งเนื้อให้เขากับน้องได้หรือไม่

ยายป้ามหาภัยนั่นได้ทีก็รีบมาแย่งทันที ไอ้เด็กเลวนั่นเนื้อก็ไม่ได้กิน แถมถูกยายแก่นั่นทุบตีอีก สมน้ำหน้าจริงๆ ไอ้เด็กบ้า เป็นเจ๊เหรอไม่ตีให้เสียมือหรอก เจ๊จะปล่อยให้หิวตายไปเลย คนน้องยังดีรู้จักห่วงใยคนอื่น ส่วนไอ้เด็กนั่นเหมือนบิดาจริงๆ นิสัยใช้ไม่ได้ ก่อนจะบ่นฝากลมฝากแล้ง

"เฮอะ..นึกว่าเจ๊ง้อหรือไง ฉันไม่ใช่คุณหนูหมื่นล้านที่วันๆ นั่งใช้เงินพ่อแม่ไปวันๆ กินแต่คราเวียร์นราดซอสเกรวี่นะย่ะ นี่ใครเจ๊เฟยนะโว้ย เหอะฉันหากินเองได้ย่ะไอ้แก่อัปลักษณ์ ว่ะ ว้าย"

สิ้นคำด่าว่าไอ้แก่อัปลักษณ์ร่างบางก็ถูกกระชากขึ้นจากน้ำทันที เสื้อผ้าที่แทบปิดไม่มิดเพราะมันตัวเล็กยิ่งขับให้ทรวดทรงองเอวของเธออะร้าอร่ามแนบเนื้อไปหมด จ้าวเหลียนเฟยทนไม่ไหวแล้ว ตาลุงนี่มันต้องโดนสักทีเถอะ

เขาจับมือนางไว้หนึ่งข้าง จ้าวเหลียนเฟย มือข้างที่เหลือกระแทกปลายคางคนตัวโตทันที ก่อนที่จะสะบัดหลุดออกมาแล้วคว้าเสื้อที่เพิ่งซักเสร็จมาคลุมร่าง และอาศัยจังหวะที่เขาเผลอยันบั้นท้ายจนเฉินมู่หยางหัวคะมำหน้าทิ่มลงไปน้ำในลำธาร

ร่างสูงสำลักน้ำทันที จากนั้นเขาก็พลิกกายลุกขึ้นก่อนจะย่างสามขุมมาหานาง ส่วนจ้าวเหลียนเฟยก็ตั้งการ์ดพร้อมรบเต็มที่เช่นกัน เฉินมู่หยางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

"จ้าวเฟยเฟย เจ้ามีความเป็นกุลสตรีบ้างหรือไม่ กล้าลงมือกับสามีตนเอง ที่บ้านเจ้าสั่งสอนมายังไง"

"ที่บ้านไม่มีคนสอนโว้ย พ่อหลงเมียน้อยเอาใจลูกเมียน้อย ข้าเติบโตมาเองไม่ปากกัดตีนถีบจะใช้ชีวิตได้อยู่รอดหรือตาแก่ ขนาดดิ้นรนให้หลุดพ้นสุดท้ายยังถูกยายแม่เลี้ยงใจมารนั่นยุยงบิดาข้าให้ขายเป็นเมียตาแก่ลูกติดอย่างเจ้าเลย"

เฉินมู่หยางไม่อยากทะเลาะกับนางต่อ ปากคอช่างร้ายกาจ กิริยาก็หยาบคาย เขาจึงเอ่ยในสิ่งที่ต้องการออกมาเท่านั้น

"แต่งตัวให้เรียบร้อย เดี๋ยวข้าจะให้ผิงผิงเอาเสื้อของข้าที่ใส่ไม่ได้มาให้ ข้ามีเรื่องต้องคุยกับเจ้า"

"เอาไว้ก่อนนะ..ข้ายังไม่ว่างคุยตอนนี้ ข้ามีเรื่องต้องทำก่อนตาเฒ่า"

"จ้าว เฟย เฟย พูดจาให้สมกับเป็นภรรยาหน่อยวาจาหยาบกระด้างหากข้าได้ยินอีกจะให้เจ้าอดข้าว"

"เหอะๆๆ ให้ข้าอดข้าว ไปดูลูกเจ้าเถอะตายหรือยัง อยากเห็นข้าถูกยายแก่นั่นทุบตี อุตส่าห์คาบข่าวไปบอกที่บ้านใหญ่ว่าที่บ้านมีเนื้อ สุดท้ายกระดูกพวกเขาก็ไม่คายแถมยังทุบตีกลับมาอีก ใครทุบตีบุตรเจ้ากันแน่ข้าหรือญาติเฮงซวยของเจ้าสืบดีหรือยัง"

"เจ้ากล้าแช่งลูกข้า อยากตายหรือไง"

"ฮ่าๆๆ โอ๊ยย...ไม่ต้องแช่งหรอก อีกไม่นานก็อดตายอยู่แล้ว หึ...เป็นนายพรานประสาอะไร เนื้อยังไม่มีให้ลูกกิน ลูกชาวบ้านอ้วนยังหมูก่อนตรุษจีน แต่ลูกตัวเองยังกับศพเดินได้ ถามจริงๆ นะตาเฒ่า เจ้าโง่ขนาดนี้ไปอยู่ชายแดนไม่เดินโง่ๆ ไปให้เขาเอาดาบเสียบตายเฉยๆ หรอกหรือ น่าอนาถยิ่งนัก"

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   สัญญารักตลอดกาล (จบบริบูรณ์)

    หลังจากนั้นรถม้าก็เคลื่อนออกจากเมืองหลวง สกุลมู่มีคนตามไปกว่าห้าสิบคนเพราะนายท่านรองไปกับคุณหนูด้วย จวนมู่เงียบเหงาลงทันทีเมื่อคุณหนูจากไป เมืองหลวงกลับมาปกติดังเดิม หลังจากที่ซ่งมู่หยางไปไม่นานรัชทายาทก็พาเฉินเหว่ยออกเดินทางไปดูความเป็นอยู่ราษฎรและส่งข้อมูลกลับมาให้ฮ่องเต้วินิจฉัยเพื่อมีพระดำริต่อไป จางซือเหยียนออกเดินทางไปด้วยเพื่อคุ้มครองรัชทายาทและสอนวรยุทธทั้งคู่ไปพลางๆด้วยสิบสามปีผ่านไปจวนอ๋องยามนี้เต็มไปด้วยพี่เลี้ยงเนื่องจากพระชายาและท่านอ๋องทรงมีบุตรธิดาถึงแปดคนและพระชายาทรงพระครรภ์ที่เก้าได้ห้าเดือนแล้ว ร่างอุ้ยอ้ายกำลังทำบัญชี เด้กหนุ่มคนหนึ่งเดินมาหานาง เมื่อเงยหน้าก็เห็นยเป็นเวี่ยหยุนที่ไปทำงานดูและพื้นที่กลับมารายงาน ยามนี้เจ้าตัวน้อยที่เคยมาของานทำและขอเสื้อผ้าไปให้มารดาเขาได้สวมหมวกจอหงวนแล้ว"พระชายากระหม่อมไปดูมณฑลหมางหยวนและนำตัวอย่างดินมาให้ทอดพระเนตรแล้วพ่ะย่ะค่ะ""อืม เอามาดูสิ"มู่เฟยเฟยพิจารณาดินที่เซี่ยหยุนนำมาอย่างละเอียดมือเรียวหยิบดินขึ้นมาหนึ่งกำมือ ดินนั้นไม่มีความชุ่มชื้นพอจะจับตัวเป็นก้อน แต่มันกลับมีลักษณะพิเศษที่ทำให้ดวงตาของนางเป็นประกาย"ดินนี่คื

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   กลับอวี๋หยาง

    มู่เฟยเฟยยามนี้นางคลอดคู่แฝดได้หกเดือนแล้ว แฝดสามได้หนึ่งขวบแปดเดือนซ่งมู่หยางกำลังเดินทางมารับนางและลูกกลับอวี๋หยาง ท่านตาทวดร้องไห้ไม่อยากให้นางไปจนฝ่าบาททราบเรื่องจึงอนุญาตให้เขาไปอยู่กับนาง แต่หากราชสำนักมีเรื่องจะใช้เขาก็ต้องกลับมา ซึ่งมู่หย่งเหอรีบรับปากเพราะกลัวไม่ได้อยู่กับเหลนและลูกๆ ของนางหลังปีใหม่ที่ผ่านมาฝ่าบาทสถาปนาหลินกุ้ยเฟยขึ้นเป็นฮองเอาและแต่งตั้งองค์ชายแปดขึ้นเป็นรัชทายาท เฉินเหว่ยได้เป็นเพื่อนเรียนของรัชทายาท ซ่งโม่หวายกลับซ่งผิงผิงใส่ใจมารดามากขึ้นเพาะพระชายาเสิ่นกำลังตั้งครรภ์มู่เฟยเฟยมองดูเด็กที่เดินเตาะแตะๆ อยู่กลางลานก็ยิ้ม เสียงฝีเท้าม้าดังมาแต่ไกล นางจำได้ดี เสียงควบม้าอย่างองอาจดุดันนี้เป็นซ่งมู่หยางสามีของตน"ชิงหลิงดูเหมือนท่านอ๋องจะมาถึงแล้ว เจ้าให้พี่เลี้ยงอุ้มซื่อจื่อกับท่านชายและท่านหญิงไปล้างหน้าล้างตาสักหน่อย เดี๋ยวเจอเสด็จพ่อจะได้ไม่มอมแมม""เพคะพระชายา ซื่อจื่อ ท่านชาย ท่านหญิงไปล้างหน้ากันเถอะเจ้าค่ะเสด็จพ่อกำลังมาแล้ว"เด็กทั้งสามรู้ความต่างกางแขนให้พี่เลี้ยงอุ้ม ไม่นานคนที่ถูกกล่าวถึงก็ปรากฏตัว ซ่งมู่หยางลงจากหลังม้าได้ก็ตรงมาหามู่เฟยเฟยทันที

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   เริ่มต้นชีวิตคู่อย่างจริงจัง

    เมื่อทุกคนกลับหมดแล้วร่างสูงก็เปิดประตูเข้ามา ยามซวีแล้วงานเลี้ยงจึงได้เลิกรา คู่บ่าวสาวจึงมีเวลาอยู่ด้วยกัน ซ่งมู่หยางเดินมาหาคนท้องที่เอนหลังอยู่ เขานั่งลงขอบเตียง มือจับปอยผมทัดหูให้อย่างแผ่วเบา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย"เหนื่อยหรือไม่น้องหญิง ขอโทษนะที่ทิ้งให้เจ้าอยู่คนเดียวเหงาหรือเปล่า""ไม่เพคะ พอดีไป๋ฮูหยินกับหลินฮูหยินมาหา ผิงผิงกับเสี่ยวฮวาและคู่แฝดมาหาช่วยกันบีบนวดและพูดคุยเป็นเพื่อน"ซ่งมู่หยางพาเมียเข้ามิติ มู่เฟยเฟยรู้เลยว่าคืนนี้เขาเอาแต่ใจแน่ๆ แล้วคนตัวโตก็เอ่ยออกมาจริงๆ"อืม..ดึกแล้วเดี๋ยวจะเลยฤกษ์นะ เราสองคนเข้าหอกันเถอะ"มู่เฟยเฟยมองหน้าเขา ซ่งมู่หยางเลื่อนมือลงมาที่สายผูกเอวเขาคลายปมออก มู่เฟยเฟยจับมือหนาเอาไว้จ้องตาสามีเป็นเชิงห้ามปราม คนตัวโตจ้องตอบเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่า"น้องหญิง ตั้งแต่งานเลี้ยงวันนั้นพี่ยังไม่ได้รักเจ้าอีกเลยนะ""ท่านอ๋อง...ทรงหิวเก่งเหลือเกินนะเพคะ ทรงรับอนุสักคนไหม อื้อ"ซ่งมู่หยางไม่ยอมให้เมียพูดต่อ เขาจูบนางอย่างเรียกร้อง กระทั่งมู่เฟยเฟยทุบหลังเขาเพราะนางหายใจไม่ออก บึ๊ก ๆ ๆๆ ร่างสูงยอมปล่อยอย่างเสียดาย ปากจิ้มลิ้มบวมเจ่อ นางเอ่ยทันทีที

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   แต่งงาน

    ขณะที่ผู้อาวุโสในตระกูลมู่กำลังถกเถียงกันเรื่องธรรมเนียมการจูงเจ้าสาวออกไปส่งที่เกี้ยว เพราะเกรงว่าครรภ์ของมู่เฟยเฟยจะทำให้การก้าวเดินลำบากจนเกินไป ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงก็ดังรุกล้ำเข้ามาถึงหน้าห้องหอโดยไม่รอการเชิญ"ไม่ต้องลำบากพวกท่านหรอก ข้าจะอุ้มนางไปขึ้นเกี้ยวเอง""แต่ว่า นางครรภ์ใหญ่มากนักเกรงว่าท่านอ๋องจะอุ้มลำบาก""ข้าอุ้มได้ นางตัวเบาราวกับลูกนก"ไม่ทันที่ทุกคนจะเอ่ยอันใดมู่เฟยเฟยก็ถูกประคองออกมา นางเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"ท่านอ๋อง...เชื่อท่านตาเถอะเจ้าค่ะ หม่อมฉันขึ้นเกี้ยวไปจะดีกว่า ชาวบ้านมากมายต่างเฝ้าดู ภาพที่เจ้าบ่าวอุ้มเจ้าสาวท้องแก่คงทุลักทุเลไม่น่ามอง ทรงเชื่อหม่อมฉันนะเพคะ"ซ่งมู่หยางคิดตามก่อนจะพยักหน้า นางพูดถูกภาพที่เขาอุ้มเจ้าสาวท้องโตอาจดูไม่น่ามองนัก เขาเป็นเชื้อพระวงศ์ต้องสำรวมให้มาก จากนั้นจึงหันไปทางมู่หย่งอันและมู่หย่งเหอเอ่ยกับทั้งสองคน"ท่านตาทวดของเสี่ยวเฟยเช่นนั้นก็เอาตามความตั้งใจเดิมพวกท่านเถอะ น้องหญิงพี่จะรอเจ้าที่เกี้ยวเจ้าสาว""เพคะ...พูดง่ายๆแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย""เชื่อเมียแล้วจะเจริญพี่ยังจำได้ น้องหญิงทุกอย่างล้วนฟังเจ้

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   รับเจ้าสาว

    เสียงมโหรีบรรเลงดังกังวานทั่วทั้งเมืองหลวง วันนี้เฉินอ๋องจะแต่งงานกับคุณหนูสกุลมู่เป็นสมรสพระราชทาน ทั่วท้องถนนมีแต่ผู้คนยินดี บางคนก็มารับของโปรยทานได้ยินว่าเฉินอ๋องทุ่มเงินกว่าห้าพันตำลึงเพื่อโปรยหว่านตามทางตอบที่ขบวนรับเจ้าสาวเคลื่อนผ่านมโหรีดังมาจากทางทิศตะวันออกของเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งจวนหลันฮวาขอเฉินอ๋อง เพื่อที่จะไปทิศเหนือของเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของสกุลมู่ ขนมและลูกกวาดรวมถึงเหรียญอีแปะถูกโปรยมาต่อเนื่อง ขบวนเจ้าบ่าวนั้นยิ่งใหญ่มากนัก เฉินหยางอ๋องในฉลองพระองค์สีแดงสดปักลวดลายมงคลด้วยด้ายสีทอง ผมรวบมวยตรึงกลางศีรษะ สวมกว๊านหยกสีขาวปักด้วยปิ่นที่แกะสลักรูปนกอินทรี ดูแล้วองอาจยิ่งนักร่างสูงนั่งตัวตรงบนหลังอาชาตัวสูงใหญ่ ชุดอาภรณ์สีแดงที่สวมใส่นั้นตัดกับขนสีขาวราวหิมะ ขนของมันเงางามราวกับหยกมันแพะที่ราคาแพงและหายาก เขามองตรงไปข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาราวกับหยกสลักยิ้มเล็กน้อย คุณหนูที่มาดูขบวนรับเจ้าสาววันนี้ต่างก็แอบเสียดาย ชายงามเพียงนี้เหตุใดก่อนหน้าพวกนางถึงไม่เคยเจอกันนะ เจิ้นเป่ยอ๋องที่มากับน้องชายยิ่งทำให้ขบวนวันนี้ยิ่งใหญ่กว่าเดิม แม่ทัพไร้พ่ายขี่อาชาเคียงคู่แม่ทัพบูรพาพยัคฆ

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   แต่งตั้งรัชทายาท

    ซ่งมู่หยางลูบศีรษะเด็กหนุ่ม เสด็จพี่มีพระดำริจะแต่งตั้งเขาเป็นรัชทายาท และสถาปนาหลินกุ้ยเฟยเป็นฮองเฮา ส่วนสตรีที่ตำหนักเย็นคนนั้นมีส่วนในการจากไปของเสด็จปู่และเสด็จย่าของเขา แต่เรื่องนั้นเกิดตอนที่เขายังไม่เกิด จะไปหาความนางก็จะดูไม่สมเหตุสมผล ซ่งมู่หยางเอ่ยถามหลานชายเกี่ยวกับบทลงโทษสนมหลี่"ฝ่าบาททรงกักขังสนมหลี่ไว้ตำหนักเย็น พระองค์ทรงอยากให้มารดาเจ้าลงโทษนางด้วยตนเอง หลินกุ้ยเฟยได้พบนางหรือยัง"ซ่งเทียนนอวี้ถอนหายใจเบาๆก่อนจะตอบกลับ"เสด็จแม่ทรงพระทัยดีเกินไป พระองค์ไม่อยากให้เป็นเวรกรรมต่อกัน แต่ตอนที่สกุลหลี่ทำกับพวกเรานั้นพวกเขาไม่ได้นึกถึงเวรกรรมสักนิดพ่ะย่ะค่ะเสด็จอา""อืม..นางเป็นคนจิตใจดี อวี้เอ๋อร์ไม่ว่าเจ้าจะเป็นองค์ชาย หรืออนาคตจะเป็นอ๋องหรือว่าฮ่องเต้จำไว้ว่าคนที่เจ้าควรให้ความสำคัญที่สุดคือมารดาของเจ้า สตรีที่ไม่เคยลำบากกลับยอมปักผ้าขาย ยอมกินรากไม้ยอมให้คนดูถูกต่างๆนาๆเพื่อแลกกับการที่ให้เจ้ามีชีวิตรอด ไม่มีใครรักเจ้าได้เท่านางอีกแล้ว""พ่ะย่ะค่ะหลานจะจำไว้ เสด็จอาจะอยู่ที่จวนหลันฮวาใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ""อืม..อีกสามวันจะถึงงานแต่ง ตามประเพณีมิอาจเจอหน้ากัน ข้าคิดถึงนาง

  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   ชื่อเสียงเมียไม่เบาเลย

    อำเภอเฉินมู่หยางมาถึงที่อำเภอก็เอาเกวียนไปฝากคนดูแลก่อนจะทำตามคำสั่งเมียนำซาลาเปาไปให้กับใต้เท้าทั้งสอง เมื่อมาถึงที่ศาลาว่าการทหารก็จำเขาๆได้ทันทีก่อนจะทักทาย"พี่ชาย..ท่านนี่เองวันนี้ภรรยาท่านไม่มาด้วยหรือ"เฉินมู่หยางมองหน้าพวกเขาก่อนจะเอ่ย"ท่านเจ้าหน้าที่จำข้ากับภรรยาได้นับเป็นเกียรติยิ่งนัก

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   สั่งสอนเฉินเฉิง

    เสียงโหวกเหวกโวยวายดังมาจากบ้านใหญ่เฉินตั้งแต่ยามเฉิน ชาวบ้านเริ่มที่จะระอากับคนบ้านนี้ นอกจากก่อเรื่องก็ไม่มีอะไรเป็นประโยชน์กับหมู่บ้านสักนิด ขนาดหลานสะใภ้ยังใส่ร้ายจนผู้คนพากับเกลียดนางเพราะเข้าใจผิด แต่สุดท้ายคนดีสวรรค์ย่อมคุ้มครอง อีกทั้งยังหาเสบียงอาหารให้พวกเขาอีกด้วยเฉินมู่หยางเห็นเฉิน

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   นางมาจากไหนกัน

    จากนั้นจ้าวเฟยเฟยก็ขยับตัว เฉินมู่หยางหลับตาต่อ จ้าวเฟยเฟยเอาแขนเขาออกแล้วลุกขึ้นห่มผ้าให้เขา เมื่อลืมตาเต็มที่กำลังจะลุกก็เจอกับสายตาเขียวปั๊ด มิหนำซ้ำสองมือยังกอดอกทำปากยู่ไม่พอใจอีกด้วย จ้าวเฟยเฟยเอ่ยถามเบาๆ"ตื่นแต่เช้าเชียว อยากไปสุขาหรือ"".........""หืม...ลูกชายแม่เป็นใบ้เสียแล้ว"

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
  • ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงแสนร้ายกาจ   ขึ้นเขาหาเสบียง2

    จ้าวเฟยเฟยกลอกตามองบน ร่างนี้อายุสิบหกเท่านั้นเป็นทั้งแม่เลี้ยงเป็นทั้งแม่เด็กสิบขวบคงไม่ไหวกระมัง จากนั้นก็เดินมาจนถึงยังบริเวณที่มีกอของมันเทศขึ้นอยู่กระจาย ก่อนเรียกทุกคน"พี่สาวทั้งหลาย เด็กๆมาตรงนี้ที่นี่มีมันเทศขึ้นอยู่"ทุกคนต่างเดินมาที่นางยื่นอยู่ เฉินโม่หวายกับเฉินผิงผิงเคยกินแล้ว

    last updateآخر تحديث : 2026-03-21
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status