คำสั่งเสีย2

ใครบ้างจะลืมที่เฉวียนเยี่ยมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัยทุกวันนี้ เพราะพินัยกรรมของน้องชายผู้ล่วงลับ กั้วหมิงที่อยากรู้ว่าตอนนี้เขาจะได้ทรัพย์สินจากผู้เป็นพ่อเท่าไหร่ อยากรู้ว่ามันมากพอจะกำจัดหลานสาวได้หรือยัง!!

“มากันครบแล้วนะคับ ถ้าอย่างนั้นผมจะเปิดพินัยกรรมฉบับแรก”

“จากที่ท่านเจ้าสัวหลี่เสวียนคุนได้ทำการแต่งตั้งผมที่เป็นทนายประจำตระกูลหลี่ มีคำสั่งตอนท่านยังมีสติครบถ้วน100% ลงวันที่1มกราคม2568 ให้เขียนพินัยกรรมฉบับแรกนี้ว่า…” สองมือของชุนหลานกุมมือมารดาไว้แน่น ส่วนกั้วหมิงนั้นยืดตัวตรงคล้ายกับคิดว่ามันต้องเป็นไปตามที่เขาต้องการ

“เนื่องจากข้าพเจ้ามีลูกชาย2คน ก่อนหน้านี้ทั้งคู่แต่งงานแล้ว ข้าพเจ้าได้แบ่งทรัพย์สินคนละเท่าๆกันอย่างชัดเจน ฉะนั้นในส่วนนี้บุตรชายที่เหลือของข้าพเจ้าจะไม่ได้สิ่งใดอีก!!” สองสามีภรรยาอย่างกั้วหมิงและหลิวเยว่เบิกตากว้าง กำลังจะอาละวาดแต่ลูกสาวกลับส่งสัญญานให้หยุดเสียก่อน จึงจำใจต้องนั่งฟังต่อ

“แต่สมบัติที่ข้าพเจ้าพอจะมีอยู่บ้างก็จำเป็นต้องแบ่งให้หลานสาวทั้ง2คน หลี่ชุนหลานจะได้ห้องชุดในปักกิ่ง จำนวน3ห้อง ตึกแถวย่านการค้า3คูหา รวมถึงเงินปันผลของหลี่กรุ๊ป จำนวน15% รวมถึงทองคำแท่ง50บาท และเงินสด1ล้านหยวน” คนที่ได้แทบทุกอย่างสมใจดีใจจนเนื้อเต้น รีบกอดมารดาที่มีสีหน้าดีขึ้นทันที

“ส่วนคุณหนูรองหลี่เฉวียนเยี่ย เนื่องจากหลี่กรุ๊ปจัดตั้งโดยหลี่เมิ่งฮัวบิดาของหลาน สิทธิ์ขาดในการบริหารเป็นของหลานทันที จะจ้างกั้วหมิงและชุนหลานทำงานหรือไม่ให้สิทธิ์ขาดหลานพิจารณา” ข้อนี้ไม่มีใครกล้าโต้แย้ง เพราะบริษัทนั้นพ่อเธอสร้างมาเองจริงๆ

ทุกวันนี้แบ่งเงินปันผลให้ก็เพราะความเป็นญาติเท่านั้น หลังคุณปู่ตาย ส่วนของคุณปู่ยังแบ่งให้หลาน แต่เธอที่เป็นทายาทโดยตรงก็ได้สิทธิขาดในการบริหารทันที

“และได้รับทองคำแท่ง50บาท ปั่นส่วนหุ้นของปู่15%เงินสด1ล้านหยวน กิจการค้าผ้าหงซื่อ โรงผลิตข้าวสาร และวิลล่าที่ซานตง ทั้งหมดยกให้เฉวียนเยี่ย ฉบับที่1มีเท่านี้คับ” ฉบับแรกนับว่าสมน้ำสมเนื้อ ทุกอย่างเท่าเทียมกัน

“เปิดฉบับที่2เลยสิ!!” เมื่อฉบับแรกไม่ได้ กั้วหมิงก็คิดว่า ฉบับที่2มันใหม่กว่า บิดาอาจจะเขียนอะไรเพิ่มเติมที่เป็นประโยชน์แก่เขาบ้าง

“พินัยกรรมฉบับที่2 เป็นคำสั่งเสียสุดท้ายลงบันทึกวันที่20มีนาคม2026 ข้าพเจ้าหลี่เสวียนคุน ขอออกคำสั่งให้ทราบโดยทั่วกัน หากวันใดหลังจากข้าพเจ้าตายแล้ว ให้ทุกคนปฏิบัติต่อเฉวียนเยี่ยอย่างดีที่สุด เพราะตระกูลหลี่รุ่งเรื่องได้เพราะบิดาของเธอ หากวันใดที่เฉวียนเยี่ยมีอันเป็นไป สมบัติทุกอย่างที่เคยมอบให้ทั้งลูกและหลาน ถือว่าเป็นโมฆะ ยึดเข้าบัญชีกลาง และบริจาคให้ประเทศนำไปใช้ประโยนช์ ลงชื่อพยาน ผู้บริหารและกรรมการบริษัทหลี่กรุ๊ป และเจ้าหน้าที่ระดับสูงในมณฑลฉงฉิ่ง….หลี่เสวียนคุน!!”