Share

ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง
Penulis: ภัสสพิชชา

คำสั่งเสีย

last update Tanggal publikasi: 2026-09-07 22:15:26

ชายชราที่ผมขาวโพนไปทั้งหัว กำลังนอนหายใจรวยระรินบนเตียงผู้ป่วย ฝ่ามือที่เหี่ยวย่นกำมือหลานสาวเอาไว้จนแน่น

“เหยียนเหยียน อย่าเสียใจไปเลย ปู่รู้ว่าหลานเก่งถึงขนาดนี้ หลานต้องมีชีวิตที่ดีต่อไป” ใบหน้าที่นองน้ำตาของหลิงเฉวียนเยี่ยส่ายไปมา

“หลานไม่อยากอยู่คนเดียว อยู่ต่อด้วยกันอีกนิดเถอะนะคะ” คำขอร้องนั้นไม่เป็นผล เธอซบแก้มลงบนฝ่ามือของคุณปู่อันเป็นที่รักยิ่ง

“เอาแต่ร้องไห้คร่ำครวญ ตอนพ่อแม่แกตายก็ร้องแบบนี้ เอาแต่ร้องๆๆๆ แกน่าจะชินกับความสูญเสียได้แล้ว!! น่ารำคาญจริงๆ” เสียงของป้าสะใภ้อย่างหลินเยว่พูดไม่เบานัก มือเหี่ยวย่นที่กำมือเธออยู่บีบแน่นขึ้น

“จำที่ปู่บอกได้ไหม?” เธอพยักหน้า ก่อนจะกล้ำกลืนความเสียใจ

“ขายทุกอย่างไม่ต้องเสียดาย วิลล่านั้น คนชั่วไม่มีทางเข้าไปได้!! ทำตามที่ปู่บอกแล้วชีวิตหลานจะสงบสุข”

นั่นคือคำสั่งเสียสุดท้ายที่เธอได้ยิน ตอนนี้ร่างผอมบางที่แทบไร้เรี่ยวแรงกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าหลุมศพของคนที่เธอรัก ทั้งคุณปู่ผู้เลี้ยงดูและบิดามารดาผู้ให้กำเนิด ด้านหลังมีลุงและป้าสะใภ้ยืนถือร่มรออยู่

“หักอกหักใจสะเถอะ อาเหยียนอีกไม่กี่ชั่วโมงคุณทนายจะเปิดพินัยกรรมเราไม่มีเวลามารอเธอทั้งวันทั้งคืนหรอกนะ!!” เสียงดุของผู้เป็นลุงเร่งเร้า มือเล็กปาดน้ำตาออกจากใบหน้านวลก่อนยกยิ้ม

“รีบจังเลยนะคะ รีบขนาดนี้ไม่ให้ทนายเปิดตั้งแต่คุณปู่โคม่าไปเลยหล่ะคะ!!”

ร่างผอมบางจากที่นั่งคุกเข่าตอนนี้ลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับทุกคน

“คุณปู่เข้าโรงบาล35วัน พวกคุณโผล่หัวกันมาวันสุดท้าย ฝังเสร็จขอทนายรีบเปิดพินัยกรรม หึ!! จะอ้วกกับความกตัญญูนี่จริงๆเลยค่ะ!!” คนที่ถูกหลานสาวประจานต่อหน้าแขกเหรื่อนับ50คน ยืนหน้าซีด

“เหยียนเหยียน แกไว้หน้าพ่อแม่ฉันหน่อย หรือเพราะว่าหลังจากคุณอาตายแกก็ไม่มีใครสอน!!” ชุนหลานที่เป็นลูกสาวลุงกับป้าและเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเธอพูดเสียงรอดไรฟัน

“อายทำไม!! เรื่องจริงทั้งนั้น!! อยากรู้พินัยกรรมมากก็เชิญค่ะ เผื่อจะได้สมดังปรารถนา” ทันทีที่เธอก้าวเท้าออกจากตรงนั้น ทั้งเลขาของคุณปู่หลี่และคนของเธอเดินประกบเธอทันที

ทนายความที่มองเหตุการณ์อยู่นาน เดินหน้านิ่งเข้ามาบอกกั้วหมิงลูกชายคนโตของเจ้าสัวหลี่อย่างชัดถ้อยชัดคำ เมื่อเห็นเขาจะตามไปเอาเรื่องหลานสาว

“อย่าทำให้มันยุ่งยากเลยคับ คุณหนูเหยียนเด็ดขาดพอๆกับท่านเจ้าสัว คงไม่ลืมใช่ไหมคับ ว่าเจ้าสัวเคยพูดไว้ว่าอย่างไง!!” นั่นเป็นการเตือนกลายๆ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง   ENDสตรีที่โชคดีที่สุดในใต้หล้า

    ซาลาเปาทั่งเข่งถูกยื่นมาให้“ท่านแม่ทัพ ท่านเองก็กินมากหน่อยเถิดวันๆท่านช่วยชาวบ้านที ช่วยฝึกทหารทีไหนจะงานลาดตระเวน เท่านี้ยังให้น้อยไป” หญิงชราที่เดิมทีไม่มีอาชีพแต่นางมอบสูตรซาลาเปาจักพรรดิ พร้อมกับมอบวัตถุดิบให้อีก บัดนี้ยืนบ่นที่นางและจ้งหลินพยายามจะจ่ายเงิน “เช่นนั้นข้าต้องขอบคุณท่านยายครานี้รับเอามาเป็นน้ำใจคราหน้าต้องคิดเงินนะขอรับ” เป็นจ้งหลินที่ยอมพยักหน้าทั้งคู่จึงชักชวนกันไปนั่งที่โต๊ะตัวนึง “ท่านแม่ทัพท่านอยู่นี่นี่เอง ข้าตามหาเสียทั่ว” ชายที่สวมชุดทหารเต็มยศเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ“ท่านผู้ตรวจการมีอะไรงั้นหรือ” ชายผู้นั้นนำจดหมายออกมา“นี่ไม่ใช่ราชโองการหรอกจึงไม่ได้เปิดอย่างเอิกเริก แต่ว่านี่เป็นราชสาร์นขอความร่วมมือ เมืองหลวงจะจัดงานโคม ฮองเฮาจึงขอความร่วมมือว่า ทุกที่ใต้หล้าจัดงานโคมพร้อมกัน ในอีก5วันข้างหน้า เพื่อเริ่มปีใหม่” เพราะปีนี้แล้งจัด การจัดงานโคมจึงลังเลเพราะฤดูเหมันต์ไม่มาตามเวลา แต่เมื่อขอความร่วมมือก็ใช่ว่าจะทำให้ไม่ได้“ประกาศออกไปอีก5วันต้าตงจะจัดงานโคม“ เขาสั่งการทันทีเพราะเวลามีน้อย”ทุกบ้านขอให้ช่วยกันประดับประดาบ้านตัวเองด้วยป้ายมงคล ใครใคร่ขายโคม

  • ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง   อาณาจักรต้าตง

    “เพราะมีท่านเป็นที่คุ้มแดดคุ้มฝนให้ข้าด้วยต่างหาก” ต้าตงในตอนนี้แทบไม่เหลือร่องรอยของซากปรักหักพัง ไม่มีเสียงร้องโอดโอยด้วยความอดอยาก จากน้ำแห้งขอดที่แม้แต่ปลาตัวน้อยยังตาย บัดนี้ทุกห้วยหนองคลองบึงเต็มไปด้วยสัตว์น้ำเล็กๆน้อยๆจากหมู่บ้านที่เงียบสงบค่ำมาแทยไม่ตื่นรู้ใดๆ กลับกลายเป็นสว่างไสวทุกประตูบ้าน ทหารเฝ้ายามมีเสื้อผ้าอุ่นใส่ยามค่ำคืน ค่ายทหารที่เหลือทหารไม่กี่ร้อยตอนนี้กองทัพเริ่มโตขึ้นจากคนที่รัชทายาทส่งมา มีอาวุธเป็นเหล็กน้ำดีที่นางหอบข้ามมิติให้ฝึกฝนทุกวันระหว่างรอพืชผลเติบโต ข้าวสารในถังของทุกบ้านไม่เคยน้อยกว่า1จิน ชาวบ้านทำงานแลกข้าว สร้างหออักษรที่ใหญ่และครบคัน รอเพียงอาจารย์จากเมืองหลวงมาสอนเท่านั้น อีกทั้งโรงหมอก็ใหญ่โตพอจะช่วยชีวิตคนได้อีกหลายร้อยคน“พรุ่งนี้เปิดตลาดวันแรก ชาวบ้านรอให้ท่านไปเปิดป้าย” นางซุกตัวในอ้อมกอดยามลมหนาวปะทะเข้ามา กลิ่นรวงข้าวที่เริ่มเหลืองโชยมาตามลมให้ความสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก“หลังจากเปิดป้ายตลาด ข้าจะไปนั่งเป็นคนนำโชคให้เจ้าที่ร้านขายเครื่องปรุงของเจ้า“ ฝ่ามือหนาจับมือนางไปรับกระดาษบางที่เขายัดใส่มือนาง ก่อนที่เฉวียนเยี่ยจะค่อยๆไล่สายตาอ่านทีละ

  • ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง   เมืองที่เจริญแล้ว

    หลังจากแม่บ้านกลับไปครานี้ได้เวลานางเรียกที่นอนแสนนุ่มออกมาจากมิติ เปลี่ยนห้องหอให้กลายเป็นที่นอนที่ดีที่สุด “การนอนมีค่ามาก พักผ่อนดี อายุยืน” นั่นคือสิ่งที่นางจดจำมาตลอด เมื่อเรียบร้อยจึงเดินไปห้องครัว เรียกชาในมิติออกมาก่อนจะทำการเปลี่ยนทั้งหมด จากนั้นเตรียมอาหารที่ควรทำ“ไก่ผัดพริกหวาน ข้าวขาวไม่ผสมธัญพืช คะน้าน้ำมันหอย เนื้อกะทะร้อน ไก่ตุ๋นยาจีน ขนมหวานเป็น…” นางคิดอยู่ครู่นึงก่อนเรียกเค้กออกมา จัดการตัดเป็นชิ้น3เหลี่ยม2ชิ้นก่อนจะจัดโต๊ะ ส่วนตัวนางนั้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่สวมชุดนอนบาง้บาออกมารอสามีร่างกายที่กำยำขึ้นไม่ผอมสูบเหมือนเมื่อเดือนก่อนเดินกลับมาที่จวนก็ต้องแปลกใจ เมื่อบัดนี้ในเวลาเริ่มค่ำ ปกติจนนี้จะมีเพียงคบไฟไม่กี่ที่ กลับสว่างไสวเต็มไปด้วนโคมไฟ และป้ายมงคล “มีความสุข2เท่า”“เทพเจ้าอวยพรให้ร่ำรวย”“อายุยืนยาว” ทุกคำนั้นเขาไม่ได้อ่าน แต่เป็นชาวบ้านที่พอจะรู้หนังสือ ที่พึ่งเลิกจากงานไร่งานสวนและกำลังเดินกลับบ้านอ่าน ทุกคนแสดงออกถึงความชื่นชม ยังตื่นเต้นที่ในเมืองต้าตงแห่งนี้เริ่มมีสีสันมาจากจวนท่านแม่ทัพ“ข้าจะกลับไปทำให้บ้านข้าสว่างไสวบ้างชีวิตข้าจะได้รุ่งโรจน์”“ท่านแ

  • ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง   เจริญได้มากกว่านี้

    ฝ่ามือหนายกขึ้นมาเท้าคางมองนางที่อธิบายส่วนต่างๆของตลาด และยังเสนอที่จะให้เครื่องประดับลวดลายใหม่ที่นางวาดมานับ100แบบ ไหนจะรองเท้าลายปักที่ควรค่าแก่การเอาไปขายให้ราชวงศ์นั่นอีก ทุกอย่างที่นางทำมีแบบแผนที่รองรับและมีประโยชน์แก่ชาวบ้านจริงๆ“เจ้าเหนื่อยหรือยัง” คนที่ยกน้ำชาขึ้นจิบส่ายหัว“ข้าตั้งใจมากินอาหารเช้ากับท่าน” พูดจบก็ขออาหารจากมิติ วันนี้เลือกเป็นหมั่นโถวและขาหมู ของหวานเป็นน้ำแข็งไสถ้วยเล็ก“ท่านกินเยอะหน่อย ข้าเห็นงานที่ท่านหอบมามากมายทีเดียว” นางไม่ได้ถามว่าหนังสือราชการที่เขานำมาจากเมืองหลวงเกี่ยวกับอะไรแต่คิดว่าสำคัญ ตอนนี้มันกองอยู่ในห้องทำงานจนแทบเป็นภูเขา“ส่วนใหญ่เป็นการฝึกทหารที่อีกหน่อยที่นี่จะที่ฝึกกองกำลังเพิ่ม” นางกัดหมั่นโถวคำโตก่อนจะเบิกตากว้างขยับเข้าไปใกล้ชิดเขาก่อนกระซิบ“ท่านจะซ่องสุมกำลังพลจริงๆหรือ?” เขายกยิ้มและพยักหน้า“หากในใต้หล้านี้ใครจะไว้ใจไม่ได้ก็คงเป็นเสิ่นอ๋อง เขาสั่งให้ข้าเกณฑ์ชายฉกรรณ์เพื่อฝึกรบ และจะส่งคนมาฝึกเรื่อยๆ” เขาพูดพร้อมกินอาหารไปด้วยเหมือนไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรแต่สำหรับเฉวียนเยี่ยนั้นนี่มันกำลังก่อกบฏชัดๆ“จ้งหลินท่านเห็นด้วยกับเขา

  • ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง   หวนสู่ต้าตง

    รถสิบล้อที่เบรคไม่อยู่พุ่งตรงมายังรถตำรวจคันนั้นคันที่มีกั้วหมิงและทนายไป๋อยู่ ไฟที่ลุกท่วมทำทุกคนวิ่งหนีกันวุ่นวาย เสียงกรีดร้องเังทั่วถนนหน้าโรงแรมใจกลางเมืองทุกอย่างถูกถ่ายทอดสดออกทีวีเฉวียนเยี่ยมองภาพนั้นด้วยความเฉยเมย เดินไปที่หน้าป้ายวิญญาณคุณปู่หลี่ บิดา และมารดาก่อนคำนับ มือบางยกเหล้าขึ้นมาเทราดไปด้านหน้า”คนที่วางยาคุณปู่ คนที่ตัดสายเบรกพ่อกับแม่เขาได้รับกรรมแล้วค่ะ ต่อจากนี้จะเราจะเจอกันที่ต้าตงนะคะ“ ภาพเหล่านั้นเธอยกมันใส่กล่องใบใหญ่ก่อนจะเก็บเข้ามิติ มือบางเปิดประตูตู้ออก ก้าวเท้าเข้าไปอีกมิติ เธอมองภาพห้องทำงานครั้งสุดท้ายก่อนจะสวมแม่กุญแจที่จับประตูและเดินเข้าไปไม่หันมามองอีกทันทีที่ก้าวออกมาจากประตูมิติ คนที่ยืนรอนางอยู่ตรงหน้าคือบุรุษร่างสูงใหญ่ ลู่จ้งหลินมองนางด้วยความสงสารสุดหัวใจ ร่างเล็กวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดที่อบอุ่น“คนพวกนั้นได้รับกรรมแล้ว” เสียงเล็กอู้อี้ทำเขาปวดใจเหลือเกิน มือหนาลูบแผ่นหลังพร้อมกระชับกอดแน่น“เฉวียนเยี่ย ต่อจากนี้ที่นี่คือบ้านของเจ้า ที่นี่คือครอบครัวของเจ้า อยู่ที่นี่เจ้าเหนือกว่าผู้ใด” เขาได้ยินทุกอย่างตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อวาน เพราะนางพกหยกไป

  • ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง   ลากไปลงนรก

    หลินเยว่พูดไม่ออก เธอเคยคิดว่าความเย้อหยิ่งของหลานสามีคงแกล้งได้บ่อยและเจ้าตัวคงทำได้แค่เดินหนีเพราะลำคาญ“เฉวียนเยี่ยแกตบแม่ฉัน!!” ฝ่ามือของชุนหลานที่พุ่งเข้ามาไม่ทันได้ปะทะหน้าเธอ กลับถูกชายชุดดำ3-4คนวิ่งเข้ามาก่อนจะจับลูกพี่ลูกน้องของเธอล็อคเอาไว้จนแน่น“คุณหนูเป็นอะไรไหมคับ”ชายคนหนึ่งที่เป็นหัวหน้ารีบวิ่งเข้ามาดู เฉวียนเยี่ยส่ายหน้าก่อนจะมองคนที่กรีดร้องโวยวายด้วยสายตาแห่งความเกลียดชัง“ชุนหลานแกคิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาแกอยู่หนือฉันเพราะเป็นหลานสาวคนโตงั้นหรอ ฉันจะบอกอะไรแกให้เอาบุญ…”มือเล็กๆบีบปากชุนหลานแน่น“แกมันอยู่ต่ำกว่าฉันจนเห็นแกเป็นแค่ไรฝุ่น ชีวิตที่เอาตัวเองไปเป็นอีตัวของเสี่ยแก่เพื่อให้มีทุกอย่างเหนือฉันมันสกปรกสิ้นดี” คำพูดนั้นเธอตั้งใจพูดให้ดังจนคนรอบข้างหันมามอง“เมื่อไหร่แกจะปรับปรุงตัวเอง เมื่อไหร่จะรู้สักทีหล่ะว่าประธานฟู่หลงมีภรรยาแล้ว แกนอนกับเขาแลกรถราคาไม่กี่ล้านมันดีแล้วหรอ” มือถือของหลายคนยกขึ้นมาถ่ายทอดสด และนั่นแหละคือสิ่งที่เธอต้องการ“อีบ้า!!แกหยุดพูดเดี๋ยวนี้” ชุนหลานแทบเป็นบ้าแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะโดนจับตัวเอาไว้ ดิ้นก็ไม่หลุด“ฉันแค่พูดความจริง แต่ว่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status