LOGINShare
ต้องแข็งแกร่งกว่านี้ (1)
publish date:
2026-09-19 19:00:40ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้น จื่อซู่แบกร่างของหวังลู่เจ๋อออกมาจากถ้ำอย่างทุลักทุเล สองข้างทางล้วนเต็มไป
Latest chapter
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ลองดีกับไป๋เสวี่ย (3)
แต่นางนั้นไม่ได้ชื่นชอบมารยาสตรีที่น่ารำคาญเช่นนี้ ทั้งตอนนี้นางยังหิวแล้วด้วย แล้วจะให้เสียเวลาอยู่ที่นี่ไปจนถึงเมื่อใดกัน“ขออภัยคุณหนูไป๋ พวกเราไปกันเถิด...ข้าขอตัว” ซางเริ่นเองก็รู้สึกเสียเวลา จึงกล่าวตัดบท และหาได้สนใจสิ่งที่อี้หนิงพูดออกมา เพราะชายหนุ่มไม่จำเป็นต้องฟังต่อให้จบ ก็พอจะเดาได้ว่าอี้หนิงต้องการสิ่งใดเมื่อได้ยินคำพูดที่ดูไม่ได้สนใจไยดีนางเลยของซางเริ่น นั่นจึงยิ่งทำให้อี้หนิงรู้สึกขุ่นเคืองและตวัดสายตาไปมองไป๋เสวี่ยผู้ซึ่งเป็นต้นเหตุของทุกอย่างด้วยความไม่พอใจไป๋เสวี่ยมองเห็นสายตาของอี้หนิงที่มองมา นางจึงสบสายตากลับไปตรง ๆ ก่อนจะยิ้มเยาะเล็กน้อย และตีสีหน้าเรียบเฉยตามเดิม จนไม่มีผู้ใดมองเห็นได้ทัน นอกเสียจากคนที่นางจงใจให้มองเห็นอย่างอี้หนิง!แค่เพียงอี้หนิงเป็นน้องสาวของอี้หลิงฟาง ทั้งยังมองนางด้วยแววตาเกลียดชัง ไป๋เสวี่ยเองก็มีเหตุผลที่จะไม่ชอบสตรีผู้นี้เช่นกัน“เจ้า!”คุณหนูผู้ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจเช่นอี้หนิงมีหรือจะทนการยั่วยุปลุกปั่นเช่นนี้ได้ เพราะไม่เคยมีผู้ใดแสดงสีหน้าและท่าทางไม่ดีใส่นางมาก่อนเพราะเหตุนี้
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ลองดีกับไป๋เสวี่ย (2)
ไม่คิดเลยว่านางจะได้พบเจอกับซางเริ่นหนที่สองในยามนี้ ตอนแรกอี้หนิงรู้สึกยินดีมาก เพราะซางเริ่นมีนิสัยที่ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด การจะได้พบเจอเขาไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ไม่คิดเลยว่าการได้เจอกันในครั้งนี้ บุรุษที่นางพึงใจจะเดินมาพร้อมกับสตรีที่นางรู้สึกเกลียดชังมากยิ่งนักเช่นไป๋เสวี่ย!“ศิษย์พี่เจ้าคะ?” อี้หนิงปรับสีหน้าและแววตาของตนให้เป็นปกติ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูอ่อนหวานเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าซางเริ่นไม่ยอมตอบคำถามของตนซึ่งเมื่อไป๋เสวี่ยได้ยินก็รู้สึกอยากจะเดินหนีไปให้ไกล เหตุเพราะรู้สึกคลื่นไส้ยิ่งนัก“เจ้าเป็นผู้ใด?” ซางเริ่นขมวดคิ้วลงและมองอี้หนิงอย่างพินิจ ก่อนจะถามกลับไปอย่างไร้ซึ่งความรู้สึก หาได้หวั่นไหวกับท่าทางยั่วยวนของฝ่ายตรงข้ามไม่ซางเริ่นนั้นเหตุที่ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใดก็เป็นเพราะเหตุนี้ ด้วยฐานะของเขา ทำให้มีคนเข้าหามาก และเกือบทั้งหมดก็หวังประโยชน์จากเขาทั้งสิ้น ซางเริ่นเคยเจอมาไม่น้อยเลย จากความรู้สึกรังเกียจก็กลายเป็นเฉยชา จากความเฉยชาจนตอนนี้เขาก็เปลี่ยนเป็นไร้ความรู้สึกแล้วหากคิดหวังจะกอบโกยผลประโยชน์จากซางเริ่น
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ลองดีกับไป๋เสวี่ย (1)
กิริยาในการก้าวเดินของไป๋เสวี่ยนั้นดูเรียบง่ายแต่ก็สง่างาม ไม่เว้นแม้กระทั่งองครักษ์ทั้งสามและจื่อถิง คนทั้งหมดไม่ได้ถูกอบรมเรื่องนี้มาโดยตรง แต่พวกเขาเพียงแค่ทำตามในสิ่งที่ไป๋เสวี่ยทำก็เท่านั้นซางเริ่นพยายามสังเกตอาการของคนทั้งหมด แม้จะผ่านต้นไม้พลังวิญญาณที่มีผลอยู่เต็มต้น แต่คนเหล่านี้ก็หาได้มีสีหน้าที่สนใจ ทั้งยังมองผ่านราวกับมันไม่ใช่ของล้ำค่าซึ่งชายหนุ่มก็คิดถูก สำหรับไป๋เสวี่ยแล้วผลไม้พลังวิญญาณเหล่านี้ ต่างก็มีพลังวิญญาณน้อยกว่าผลไม้พลังวิญญาณที่ปลูกอยู่ในไร่ตระกูลไป๋ค่อนข้างมากแม้คนภายนอกอาจจะตื่นตาตื่นใจกับผลไม้พลังวิญญาณรอบข้าง แต่มันย่อมต้องไม่ใช่กับไป๋เสวี่ยและคนตระกูลไป๋ที่ได้เห็นผลไม้พลังวิญญาณมาจนชินตาแล้วอย่างแน่นอน“ศิษย์พี่ซาง?”เสียงเอ่ยทักเป็นเหตุให้ไป๋เสวี่ยต้องหยุดเดินอีกครั้งแม้ไป๋เสวี่ยจะไม่รู้แน่ชัดว่าซางเริ่นเป็นผู้ใด แต่เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้เป็นบุคคลสำคัญของสำนักเฟิ่งเยี่ยนไม่น้อยเลยเพราะหากเขาเดินผ่านศิษย์คนใด ทุกคนก็มักจะค้อมกายลงเพื่อแสดงความเคารพต่อเขา แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเอ่ยเรียกซางเริ่นแ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด แขกเพียงหนึ่งเดียว (3)
มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่แม้จะเป็นสำนักใหญ่ แต่ก็มีต้นไม้พลังวิญญาณน้อย เหตุผลก็เรียบง่ายมาก เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปลูกต้นไม้พลังวิญญาณเหล่านี้ขึ้นมาได้ด้วยตนเอง เพราะองค์ประกอบหลายสิ่งอย่างนานาประการแต่แน่นอนว่านางทำได้ ตระกูลไป๋ทำได้นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ใช้เวลาเพียงแค่สองปี ร้านสมุนไพรตระกูลไป๋ก็โด่งดังและมีลูกค้ามากมาย เพราะนอกจากจะขายสมุนไพรแล้ว ผลไม้พลังวิญญาณก็เป็นหนึ่งในสินค้าหลักของร้านสมุนไพรตระกูลไป๋เช่นเดียวกันแต่การจะยิ่งใหญ่มาได้ ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนอิจฉาริษยา ไป๋เสวี่ยจึงแก้ปัญหาโดยการให้จื่อซู่เดินทางไปสลักอักขระป้องกันไว้ที่ร้านสมุนไพรตระกูลไป๋ทุกหนแห่งและผู้ดูแลร้านแต่ละเมือง ก็ล้วนแล้วแต่มีพลังอยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิ้น เพียงเท่านี้คิดหรือว่าจะมีผู้ใดกล้าลงมือกับร้านสมุนไพรตระกูลไป๋อีกแต่ก็ยังมีขุมอำนาจและตระกูลชนชั้นสูงบางกลุ่มที่ไม่ยินยอม และพยายามส่งคนออกมาสืบเรื่องราวเกี่ยวกับตระกูลไป๋ เพื่อจะได้วางแผนเล่นงานตระกูลไป๋ แต่ยิ่งสืบกลับยิ่งรู้ว่าไม่ควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลไป๋จริง ๆเพราะตระกูลไป๋ทั้งเป็นญาติกับ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด แขกเพียงหนึ่งเดียว (2)
และที่ภายในสำนักจะมีสิ่งใดน่าสนใจหรือไม่ นั่นเป็นสิ่งที่ไป๋เสวี่ยให้ความสำคัญเพื่อที่นางจะได้นำกลับไปปรับใช้ที่ตระกูลไป๋“เชิญขอรับ ข้าจะนำทางพวกท่านไปด้านในเอง”เมื่อได้ยินเสียงตอบรับ ไป๋เสวี่ยก็ขยับเดินลงมาจากรถม้า ด้วยฝีเท้าที่แผ่วเบาจนไม่ได้ยินเสียง บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่านางเป็นวรยุทธ์ทันทีที่คนทั้งหมดปรากฏกายออกมาอาสือก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง ด้วยเพราะกลุ่มของไป๋เสวี่ยทุกคนต่างก็มีใบหน้าที่งามล้ำและดูสูงส่ง เสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวมใส่ต่างก็ดูล้ำค่าเป็นอย่างมากบนนิ้วมือมีแหวนมิติ กำไลข้อมือและปลอกแขนก็มีส่วนประกอบจากหยกและแร่ธาตุชั้นเลิศที่หาไม่ได้ง่าย ๆ แม้กระทั่งจะเข้าไปในป่าหินมรณะก็ตาม หรือแม้แต่ขุมอำนาจบางกลุ่ม ก็คงจะไม่มีของเหล่านี้ในครอบครองและที่สำคัญคนทั้งหมดเป็นเพียงรุ่นเยาว์ แต่เขากลับไม่อาจรู้ถึงระดับพลังของคนทั้งหมดได้ ทั้งที่เขามีพลังอยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์ก็ตามเหตุที่เป็นเช่นนี้แม้ว่าจื่อถิงจะอยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน แต่เพราะว่าบนร่างของนางมีอักขระคุ้มกันระดับเทพของจื่อซู่สลักอยู่ จึงไม่แปลกที่เวรยามผู้นี้จะ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด แขกเพียงหนึ่งเดียว (1)
เช้าวันต่อมา กลุ่มของไป๋เสวี่ยเดินทางมายังสำนักเฟิ่งเยี่ยนที่อยู่ห่างจากเมืองพิรุณออกไป ครั้งนี้นางต้องเดินทางอย่างคนปกตินั่นคือนั่งรถม้า ดังนั้นกว่าจะเดินทางมาถึงสำนักเฟิ่งเยี่ยนก็ใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วยามเลยทีเดียวแต่เพราะนี่เป็นการเดินทางมายังสำนักเฟิ่งเยี่ยนเป็นครั้งแรก ไป๋เสวี่ยจึงถือโอกาสนี้มองสำรวจเส้นทางที่นางผ่านมาเพื่อแก้เบื่อแทนและไม่นานนักสำนักเฟิ่งเยี่ยนที่ยิ่งใหญ่ทัดเทียมขุมอำนาจก็ปรากฏต่อหน้านาง เบื้องหน้าคล้ายกับเป็นภูเขาลูกใหญ่หนึ่งลูกที่โอบล้อมไปด้วยกำแพงหินและหน้าผาที่สูงชันเพียงเห็นเท่านี้ก็รู้แล้วว่าการจะโจมตีสำนักเฟิ่งเยี่ยนคงไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายนัก เพราะมีปราการธรรมชาติเช่นนี้อยู่รถม้าที่ดูเรียบง่ายไม่ได้โดดเด่นนัก จอดลงที่หน้าสำนักเฟิ่งเยี่ยน แต่เวรยามที่ทำหน้าที่เฝ้าหน้าประตูเช่นอาสือก็ไม่ปล่อยปละละเลยเหตุเพราะมีหลายครั้งที่ผู้สูงส่งมักจะเดินทางมาด้วยรถม้าเช่าที่ดูเรียบง่ายเช่นนี้และอาสือเองก็ยังทำหน้าที่เฝ้าประตูสำนักมากว่าร้อยปีแล้ว จึงไม่แปลกนักที่เขาจะไม่ทำตัวไม่รู้ความ“ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดกับสำนักเ
You May Also Like
ข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.5K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.4K viewsท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา594.5K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.9K viewsพระชายาข้ามภพ ป่วนใจท่านอ๋อง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์1.3K viewsทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี411 viewsสตรีที่ท่านรักเชิญรับจวนไป: ข้าจะอุ้มท้องหนีให้ไกลสุดหล้า!!
มาตารดา1.3K viewsเชลยเช่นข้า มิใช่สตรีอุ่นเตียง
แคลร์ออสติน337 views
