Home / รักโบราณ / ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด / ผู้ใช้โอสถระดับเซียน (3)

Share

ผู้ใช้โอสถระดับเซียน (3)

last update publish date: 2026-08-18 19:02:25

การรักษาเช่นนี้นางพึ่งทดลองเป็นครั้งแรกโดยใช้เส้าหว่านโจวเป็นหนูทดลองอย่างสบโอกาส

นี่เป็นว

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   จื่อซู่ลงมือ พัฒนาไปอีกขั้น (3)

    ด้วยเหตุผลนี้ค่ายกลเหนือลิขิตจึงเป็นค่ายกลต้องห้าม เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ที่ใช้ดวงจิตดับสูญไปและไม่มีวันหวนคืน แน่นอนว่าไป๋เสวี่ยมีดวงจิตที่แข็งแกร่งมากพอ ไม่เช่นนั้นนางคงวางค่ายกลนี้ให้แก่ลานฝึกตระกูลไป๋ และค่ายฝึกของตระกูลหูภายในเกาะสายลมไม่ได้“ข้าจะหาทางอื่น” หลังจากนิ่งไปสักพัก ไป๋เสวี่ยก็กล่าวบอกจื่อซู่แม้ว่านางจะมีหนทางแก้ค่ายกลแล้ว แต่เพราะค่ายกลครั้งนี้เป็นค่ายกลอักขระ นางไม่อยากทำลายค่ายกลโบราณ เช่นนั้นผู้ที่แก้ค่ายกลในครั้งนี้ก็จำเป็นจะต้องเป็นผู้ใช้อักขระ ซึ่งนั่นก็คือจื่อซู่เพียงแต่ว่านี่มันเสี่ยงมากเกินไป และไป๋เสวี่ยก็ไม่อยากให้คนของตนต้องมาเสี่ยงเช่นนี้ด้วย“ให้ข้าทำเถิดขอรับ” จื่อซู่รู้ว่าไป๋เสวี่ยกำลังกังวลเรื่องใด เขาจึงเสนอตัวเองและนั่นก็ทำให้ไป๋เสวี่ยต้องเงียบลง จื่อซู่จึงอธิบายความคิดของตนออกมา“หนทางข้างหน้าคุณหนูจะต้องเจอศัตรูที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกมาก หากจะดูแลปกป้องคุณหนูให้ได้ ข้าก็ต้องทำเรื่องเล็ก ๆ เช่นนี้ให้ได้ เช่นเดียวกันขอรับ”ไป๋เสวี่ยมองดวงตาที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและแน่วแน่ของจื่อซู่ สุดท้ายก็ต้องยินยอ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   จื่อซู่ลงมือ พัฒนาไปอีกขั้น (2)

    นางหลับตาลงช้า ๆ ก่อนจะส่งพลังในกายของตนเข้าไป เพื่อคำนวณดูว่าตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับค่ายกลประเภทใด“คุ้มกันคุณหนูใหญ่และคุณชายซาง”ทันทีที่ไป๋เสวี่ยเริ่มปลดปล่อยพลังออกมา จื่อซู่ก็ออกคำสั่งทันทีเขามักจะเป็นผู้ที่อยู่ข้างกายไป๋เสวี่ยในยามที่นางวางค่ายกลเสมอ นั่นจึงทำให้จื่อซู่รู้ว่าในยามที่ไป๋เสวี่ยต้องใช้สมาธิมาก ๆ คุณหนูจะปิดประสาทสัมผัสและการรับรู้ทุกอย่าง เพื่อเพ่งจิตไปยังจุดจุดเดียวเพื่อความรวดเร็วและแม่นยำเพราะฉะนั้นนี่จึงเป็นช่วงเวลาสำคัญที่ไป๋เสวี่ยจะไร้การป้องกันโดยสิ้นเชิงและหน้าที่คุ้มกันภัยก็จะตกไปเป็นของจื่อซู่ในทันทีโดยที่นางไม่ต้องออกคำสั่ง ซึ่งความลับนี้ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้“ไม่ต้อง ข้าจะช่วยพวกเจ้าคุ้มกันนาง” ซางเริ่นไม่รู้เรื่องที่ตอนนี้ไป๋เสวี่ยกำลังปิดกั้นประสาทการรับรู้แต่เขาเดาว่าการกระทำของไป๋เสวี่ยยามนี้จำเป็นจะต้องใช้สมาธิและพลังยุทธ์เป็นอย่างมาก หากมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน นางก็คงจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน เพราะเหตุนี้ซางเริ่นจึงอาสาจะช่วยปกป้องไป๋เสวี่ยด้วยอีกแรง

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   จื่อซู่ลงมือ พัฒนาไปอีกขั้น (1)

    ซางเริ่นไม่ได้สังเกตเลยว่าในระหว่างที่เขากำลังเคร่งเครียดแต่ไป๋เสวี่ยกลับผ่อนคลายความเครียดลงได้แล้วสาเหตุเป็นเพราะว่าในเมื่อยามนี้ได้รู้แล้วว่านี่เป็นค่ายกล มันก็ต้องมีหนทางแก้ปัญหา แม้ว่าจะเป็นค่ายกลอักขระ แต่ทุกค่ายกลจำเป็นจะต้องมีตาค่ายกลและตอนนี้ไป๋เสวี่ยก็รู้แล้วว่าตาค่ายกลอยู่ที่ใดเรื่องออกไปจากค่ายกลแห่งนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอีกต่อไป อย่างน้อยนางก็รู้แล้วว่าสมควรจะทำอย่างไร เพื่อให้ทุกคนได้เป็นอิสระ“เราจะพักอีกหนึ่งชั่วยาม แล้วจะเดินทางกันต่อ” น้ำเสียงของร่างบางผ่อนคลายลง นั่นจึงทำให้ซางเริ่นหันไปมองนางอย่างไม่เข้าใจ“...” แต่เขาก็ต้องเงียบลงเมื่อได้สบสายตากับนาง ไป๋เสวี่ยในตอนนี้ไม่มีความกังวลหลงเหลือแล้ว เพราะนางมั่นใจว่าจะแก้ค่ายกลนี้ได้แม้จะไม่ใช่ผู้ลงมือ แต่นางจะเป็นคนคำนวณและให้จื่อซู่เป็นคนลงมือแก้เอง ดวงตาที่แสดงออกถึงความมั่นใจ นั่นทำให้ซางเริ่นที่ร้อนรนกลับมาสงบได้อีกครั้งไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเขาถึงได้สงบลง มันไม่มีเหตุผล แต่เขากลับรู้สึกว่าตนวางใจในตัวของไป๋เสวี่ยมาก ไม่เช่นนั้นคงจะไ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ค่ายกลอักขระ (3)

    “ได้อย่างไรกัน?”“อ่านตำรา รู้เรื่องแต่ไม่อาจใช้หรือแก้ไขได้ดังเช่นผู้ใช้อักขระ เหมือนกับคนที่มีความรู้เรื่องสมุนไพร แต่ไม่มีธาตุพฤกษา ไม่อาจจะปรุงยา ไม่อาจจะเป็นผู้ใช้โอสถได้ ข้าก็เป็นเช่นนั้น” ไป๋เสวี่ยอธิบายและไม่รู้ว่าซางเริ่นจะเข้าใจในคำอธิบายของนางหรือไม่ เพราะยามนี้ไป๋เสวี่ยกำลังตั้งใจมองอักขระในมือ“...”ซางเริ่นเงียบลง และมองไป๋เสวี่ยด้วยความนับถืออย่างหาที่สุดไม่ได้ ใช่มันคล้ายกัน เพียงแต่ว่าการจดจำอักขระได้นั้นยากเย็นแสนเข็ญเป็นอย่างมากคนทั่วไปหากไม่ใช่ผู้ที่ถือครองธาตุแสง คงจะไม่คิดจะศึกษาเรื่องอักขระอย่างแน่นอนแต่เหตุผลนี้คงจะใช้ไม่ได้กับไป๋เสวี่ย เพราะว่าไป๋เสวี่ยศึกษาและรู้จริง นางช่วยแก้ปัญหาได้ด้วยปัญญา โดยที่ตนเองไม่จำเป็นต้องลงมือเอง เพราะว่านางมีผู้ใช้อักขระอยู่ข้างกายซางเริ่นมองกายบาง ตอนนี้เขาเข้าใจสายตาของหม่าซูเหยาที่มองไป๋เสวี่ยอย่างชื่นชมแล้ว คนเช่นนี้สมควรที่จะถูกมองด้วยสายตาเช่นนั้นจริง ๆ เขาไม่สมควรจะรู้สึกอิจฉาเลยแม้แต่น้อย“มีอันใดให้ข้าช่วยหรือไ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ค่ายกลอักขระ (2)

    นางเป็นเพียงผู้มาเยือนและอักขระโบราณพวกนี้ก็มีมาก่อนนาง หากไม่จำเป็นไป๋เสวี่ยก็ไม่คิดจะทำลายของที่มีมาตั้งแต่โบราณให้หายไป คิดว่าจะต้องมีเหตุผลที่ทำให้ผู้ใช้อักขระท่านนั้นต้องลงมือสลักอักขระเอาไว้มากมายถึงเพียงนี้อาจจะเพื่อป้องกันคนที่อยู่อาศัยด้านในจากคนภายนอก หรือไม่ก็ใช้เพื่อป้องกันคนภายนอก จากสิ่งที่อยู่ภายใน“ข้าจะลองหาทางออกดู จื่อซู่...เจ้าลองมองดู ว่าอักขระพวกนี้มีไว้เพื่อเหตุใด และต้นไม้ต้นใดบ้างที่ถูกสลักอักขระลงไป”“ขอรับ” เมื่อตัดสินใจได้ไป๋เสวี่ยก็หันไปสั่งการจื่อซู่ทันที อีกฝ่ายจึงพยักหน้ารับและกระโดดทะยานไปยังต้นไม้ทีละต้นที่มีอักขระโบราณสลักเอาไว้อยู่“พยายามเก็บพลังยุทธ์เอาไว้ หากไม่จำเป็นอย่าใช้ออกมาโดยเด็ดขาด ข้าคิดว่าที่หุบเขาลงทัณฑ์มีพลังวิญญาณน้อยเช่นนี้ จะต้องเป็นเพราะอักขระโบราณที่ถูกสลักเอาไว้อย่างแน่นอน”ไป๋เสวี่ยหันหน้ากลับมาบอกซางเริ่นและคนของนาง ซึ่งคนทั้งหมดก็พยักหน้ารับและเข้าใจเป็นอย่างดี ปกติแล้วสัญชาตญาณของไป๋เสวี่ยมักจะถูกต้องเสมอ ซึ่งนางก็มั่นใจว่าครานี้ก็เช่นกัน

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ค่ายกลอักขระ (1)

    ภายในป่าที่เงียบสงบ เงียบสงบจนไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงของแมลงตัวเล็ก ๆ คนทั้งหกกำลังเดินไปเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง แต่ยิ่งเดินก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงความเหนื่อยล้าที่มีเพิ่มมากยิ่งขึ้นนี่เป็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งไป๋เสวี่ยนัยน์ตากระจ่างใสกวาดมองไปรอบด้านอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะนางรู้สึกและรับรู้ได้ถึงความไม่ปกติ แต่นางไม่รู้ว่าต้นเหตุมันอยู่ตรงที่ใดและรอบด้านก็มีเพียงป่าเท่านั้นทั้งยังเป็นเพียงป่าที่มีสัตว์วิญญาณน้อยมาก แม้กระทั่งผลไม้และสมุนไพรที่ควรจะมีก็ไม่มี“คุณหนูขอรับ”“ว่าอย่างไร” เสียงเรียกที่เคร่งเครียดของจื่อซู่ทำให้ไป๋เสวี่ยต้องหยุดเดินอีกครั้งและหันไปมององครักษ์ประจำกายตนอย่างตั้งคำถาม“บนต้นไม้ทุกต้นมีอักขระสลักอยู่ขอรับ” จื่อซู่รีบรายงานสิ่งที่ตนรับรู้ได้ให้ไป๋เสวี่ยฟังเหตุผลที่เดินมาตั้งนานแล้ว แต่จื่อซู่พึ่งสัมผัสได้ เป็นเพราะว่าอักขระเหล่านี้มีพลังอยู่เหนือกว่าเขา ตอนนี้จื่อซู่เป็นผู้ใช้อักขระระดับเทพ เช่นนั้นก็ต้องหมายความว่าอักขระเหล่านี้จะต้องอยู่ในระดับที

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status