Share

พบกันอีกครั้ง (1)

last update publish date: 2026-08-25 19:00:35

“เตี๋ยเอ๋อร์” เสี่ยวฮวนไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่ไป๋เสวี่ยกับไป๋เตี๋ยเท่านั้น ไป๋เสวี่ยเรียกผีเ

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   เหตุใดองครักษ์จึงหน้าตาดีถึงเพียงนี้! (3)

    “ไปทำหน้าที่แทนพวกเขา” ไป๋เสวี่ยออกคำสั่งโดยไม่ต้องอธิบายสิ่งใด องครักษ์ประจำกายทั้งสองก็เข้าใจเป็นอย่างดี และพลิ้วกายหายไปโดยไร้ซึ่งคำถามหรือความสงสัยเพราะพวกเขาต่างก็ถือว่าคำสั่งของไป๋เสวี่ยนั้นถูกต้องที่สุด และความจริงพวกเขาเองก็ไม่ได้จากไปไหน ยามนี้ทั้งสองกำลังเฝ้าระวังอยู่โดยรอบ เพื่อไม่ให้สัตว์วิญญาณหรือสิ่งมีชีวิตใดล้ำเส้นเข้ามาใกล้คุณหนูของตน“สองคนนั้น...เป็นองครักษ์หรือขอรับ?” หูอี้เทียนถามขึ้นมาด้วยความสงสัยและสับสนอย่างหนัก“ใช่”และเมื่อไป๋เสวี่ยพยักหน้ารับ คนทั้งหมดที่ได้ยินก็มีอาการคล้ายตื่นตะลึง เพราะพวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่เป็นเพียงองครักษ์จะมีรูปโฉมที่ดูงดงามเช่นนี้ ที่สำคัญอีกฝ่ายยังแข็งแกร่งมากเรื่องเช่นนี้ มันเป็นไปได้ด้วยหรือ“นี่...นี่มัน...”“ไปกันได้แล้ว” ไป๋เสวี่ยกล่าวเตือนและมองคนของเกาะสายลมอย่างไม่เข้าใจ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงพยายามเรียกคืนสติกลับมา จากนั้นก็รีบออกเดินทางกันต่อไปทันทีใช้เวลาเกือบสองชั่วยามคนทั้งหมดก็ออกมาจากป่าสายลมและมาถึงที่ท่าเรือจนได้ ในระหว่างทางนั้นก็มีสัตว์

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   เหตุใดองครักษ์จึงหน้าตาดีถึงเพียงนี้! (2)

    “เช่นนั้นก็ไปกันเถิด เราอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้ว” ไป๋เสวี่ยว่าพลางเริ่มก้าวเดินเป็นคนแรกโดยที่มีองครักษ์ของนางเดินตามมา หูอี้เทียนเมื่อได้สติก็รีบวิ่งตามมาติด ๆ โดยที่มีจิงเม่าคอยดูแลอยู่ข้างกายไม่ห่างเช่นกันส่วนองครักษ์คนอื่น ๆ แม้จะบาดเจ็บอยู่ แต่ก็ยังกระจายตัวโดยรอบเพื่อคอยคุ้มกันระวังภัยให้กับเจ้านายของตนไป๋เสวี่ยเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วลงเล็กน้อย แม้ว่าจะพอใจที่คนเหล่านี้ต่างก็ทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างดีเยี่ยม แต่เวลานี้พวกเขาต่างก็บาดเจ็บอยู่การกระทำเช่นนี้จึงส่งผลให้ยิ่งเสียเวลามากยิ่งขึ้น และจะทำให้การเดินทางนั้นล่าช้าลงไปอีก“เรียกองครักษ์ของเจ้ากลับมา บอกพวกเขาไม่ต้องสนใจโดยรอบและให้รีบเดิน เรื่องคุ้มกันปล่อยให้เป็นหน้าที่คนของข้าแทน” ไป๋เสวี่ยหันไปพูดกับหูอี้เทียน“ขอรับ?”“เสียเวลาเกินไป คนของเจ้าล้วนบาดเจ็บ”หูอี้เทียนดูคล้ายจะไม่เข้าใจสิ่งที่ไป๋เสวี่ยพูดเท่าใดนัก แต่ก็หันไปเรียกองครักษ์ของตนให้มารวมตัวกันอยู่ดี และเมื่อเหล่าองครักษ์มาถึงเขาก็ออกคำสั่ง“พวกเจ้าบาดเจ็บอยู่ ไม่ต้องคอยคุ้มกัน รีบเดินจึงจะดีที่สุ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   เหตุใดองครักษ์จึงหน้าตาดีถึงเพียงนี้! (1)

    “ไม่ปิดบังท่าน พวกข้าเป็นคนของเกาะสายลม หากท่านอยากจะเข้าไปภายในเกาะสายลมจริง ๆ ข้าหูอี้เทียนจะพาท่านเข้าไปเอง!” หูอี้เทียนเอ่ยปากอย่างมุ่งมั่น แต่แล้วเมื่อสิ้นเสียงของเขาได้เพียงไม่นาน ก็มีผู้กล่าววาจาตามมาด้วย“คุณชาย!” จิงเม่ามีสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้น เพราะหูอี้เทียนได้บอกชื่อของตนออกไป อีกทั้งยังได้พูดอีกด้วยว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นคนของเกาะสายลม!แม้ไป๋เสวี่ยจะเป็นผู้มีพระคุณ แต่นางก็ยังมีที่มาไม่แน่ชัด และกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังของนางล้วนเก่งกาจ โดยเฉพาะบุรุษที่มีใบหน้างดงามราวคุณชายตระกูลสูงที่ยืนนิ่งประหนึ่งตนเป็นหลักศิลาผู้นั้นไหนจะแม่นางที่มีใบหน้าเย้ายวนบุรุษแต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการสังหารคนพวกนี้อย่างไรก็ไม่ใช่คนธรรมดาการเปิดเผยตัวตนของพวกเขานั้นอันตรายเกินไป!“ข้าเพียงแค่อยากให้ท่านไป๋เสวี่ยช่วยไปดูอาการให้น้องสาว...” หูอี้เทียนก้มหน้าลง รู้ดีว่าตนทำสิ่งที่ไม่ควรจะทำพี่ใหญ่ก็พูดเสมอว่ายามที่อยู่ภายนอก ห้ามบอกว่าตนเป็นคนของเกาะสายลมเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นอาจจะโดนทำร้ายได้ เด็กชายไม่เคยเข้าใจ จนเมื่อได้ยินคำพูดของชาวบ้าน

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ข้าจะไปเกาะสายลม (3)

    ไป๋เสวี่ยคิดว่าหากเกาะสายลมไม่เคร่งครัดเรื่องธรรมเนียมปฏิบัติ ก็แสดงว่าจิงเม่าต้องสนิทกับหูอี้เทียนมากเป็นแน่ และหากให้นางเดา ไม่แน่ว่าคนผู้นี้อาจจะได้รับหน้าที่ดูแลหูอี้เทียนมาตั้งแต่วันที่เด็กคนนี้ยังไม่ถือกำเนิดเลยก็ได้“แล้วท่านไป๋เสวี่ยจะไปที่ใดหรือขอรับ” หูอี้เทียนถามขึ้นมา เมื่อรู้แล้วว่าต้องรีบไปจากที่นี่ แต่เขาไม่รู้ว่าไป๋เสวี่ยจะไปทางใดต่อ และมีโอกาสที่จะได้พบนางอีกหรือไม่ใจจริงหูอี้เทียนอยากจะเอ่ยปากขอให้ไป๋เสวี่ยเดินทางไปเยือนเกาะสายลมกับเขาสักครา เพื่อไปดูอาการน้องสาวของตนที่ตอนนี้กำลังล้มป่วยไม่ได้สติอยู่แต่ด้วยรู้ดีว่าท่านพ่อและพี่ใหญ่อาจจะไม่เห็นด้วย และท่านไป๋เสวี่ยเองอาจจะไม่อยากไปเยือนที่เกาะสายลมก็ได้เรื่องเล่าลือถึงเกาะสายลมว่าเป็นเพียงเกาะของคนชนชั้นต่ำใช่ว่าเขาจะไม่รู้ แต่รู้แล้วจะไปทำอันใดได้ ท่านพ่อเคยกล่าวว่าให้คนภายนอกคิดเช่นนั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เพราะจะได้ไม่มีคนที่ดูถูกคนชนชั้นต่ำเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเกาะสายลมนั่นจึงทำให้หูอี้เทียนรู้สึกสับสน หากไป๋เสวี่ยเชื่อข่าวลือพวกนั้นและรังเกียจเกาะสายลมหรือคนจากเกาะสายลมเล

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ข้าจะไปเกาะสายลม (2)

    “ขอบคุณท่านผู้ใช้โอสถที่เมตตา!” เมื่อร่างกายดีขึ้น เหล่าองครักษ์ทั้งสามก็รีบคุกเข่าขอบคุณไป๋เสวี่ยที่ช่วยชีวิตทันทีพวกเขาต่างก็มีลูกและภรรยาที่รออยู่ที่บ้าน คราแรกที่รู้ว่าตนถูกพิษก็หวาดกลัวว่าจะไม่ได้เจอหน้าครอบครัวอีกแล้ว หากต้องตายไปครอบครัวของตนจะมีชีวิตอยู่เช่นไรโชคดีนักที่ท่านผู้ใช้โอสถผ่านมาที่นี่และช่วยชีวิตของพวกเขาเอาไว้ได้ทันเวลา ตั้งแต่ช่วยพวกเขาจากสัตว์วิญญาณ ทั้งยังช่วยชีวิตพวกเขาจากพิษของหนูขนเทาด้วยโอสถระดับเซียนอีกด้วย“ลุกขึ้นเถิด เรียกข้าว่าไป๋เสวี่ยก็พอ”“ขอรับท่านไป๋เสวี่ย!” องครักษ์ทั้งสามขานรับ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและกลับไปยืนอยู่ด้านหลังของหูอี้เทียนตามเดิมแม้ไป๋เสวี่ยจะเป็นผู้มีพระคุณ แต่พวกเขาก็ยังมีหน้าที่ที่ต้องปกป้องหูอี้เทียนเหมือนกัน ในใจขององครักษ์ทั้งสามต่างก็คาดหวังให้ไป๋เสวี่ยมาอย่างเป็นมิตร อย่าได้เป็นศัตรูเลย“แล้วโอสถที่เหลือล่ะขอรับ” จิงเม่ายืนละล้าละลังอยู่มิรู้ว่าควรจะทำเช่นไรกับโอสถถอนพิษที่อยู่ในมือตนดี ครั้นจะส่งกลับคืนเจ้าของไป๋เสวี่ยก็ดูคล้ายจะไม่ได้สนใจจิงเม่าเลยแม้แต่น้อย

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ข้าจะไปเกาะสายลม (1)

    ผู้ใช้โอสถใช่ว่าอยากเจอก็สามารถเจอกันได้ง่าย ๆ เพราะว่าผู้ใช้โอสถส่วนมาก จะศึกษาอยู่ที่สำนักโอสถหรือโรงโอสถ ที่ไม่บ่อยนักจะออกมาจากสำนัก พวกเขาทั้งหมดมักจะเก็บตัวปรุงยา ดูแลรักษาสมุนไพรและศึกษาตำรายาอีกทั้งผู้ใช้โอสถยังรักสันโดษไม่ค่อยคบหากับผู้ใด ผู้ใช้โอสถที่มีฝีมือเก่งกาจ ก็มักจะเร้นกาย หลบหลีกจากความวุ่นวายภายนอก บางคนก็ประหลาดนักเพราะชอบใช้ชีวิตอยู่ในป่าเขาที่กล่าวมาทั้งหมด นั่นคือสาเหตุที่ทำให้คนของเกาะสายลมตกตะลึง เพราะการได้เจอผู้ใช้โอสถ ที่สามารถนำโอสถระดับเซียนออกมาใช้ได้อย่างง่ายดายเช่นนี้เป็นเรื่องที่ไม่สามารถพบเห็นกันได้โดยง่ายแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าไป๋เสวี่ยเป็นผู้ใช้โอสถระดับใด แต่การที่นางนำโอสถระดับเซียนออกมามอบให้พวกเขาที่เป็นเพียงองครักษ์เท่านั้นอย่างไม่นึกเสียดาย แสดงว่านางต้องปรุงโอสถขึ้นมาได้เองและถ้าหากว่าไม่ใช่ก็แสดงว่านางต้องรู้จักกับผู้ปรุงโอสถระดับเซียนที่เก่งกาจอย่างแน่นอนต้องทราบก่อนว่าโอสถระดับเซียนราคาแพงมาก หากนำไปขายแลกเหรียญทองหรือหินศิลา รับรองว่าชีวิตของพวกเขาคงจะสุขสบายขึ้นมาทันทีพอรู้เช่นนี้สายตาขอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status