Share

พบกันอีกครั้ง (2)

last update publish date: 2026-08-25 19:01:51

‘นายหญิงเจ้าคะ ข้าถูกส่งมาที่นี่ก็เพื่อดูแลท่านผู้ที่จะมาเป็นนายแห่งข้า นายของมิติแห่งนี้ และนายข

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   หมีอยากเป็นอาจารย์ (3)

    จื่อซู่เป็นคนที่ไป๋เสวี่ยพาไปไหนมาไหนด้วยบ่อยที่สุด เหตุเพราะตัวเขาเป็นองครักษ์ประจำกาย ดังนั้นเรื่องนิสัยและฝีมือ ไป๋เสวี่ยเชื่อในตัวของจื่อซู่เป็นอย่างมากอีกทั้งจื่อซู่ยังเป็นคนที่ไป๋เสวี่ยฝึกสอนมากับมือ วรยุทธ์ของเขาอย่างไรก็ไม่ใช่ธรรมดาสามัญอยู่แล้ว แม้จะจริงอยู่ที่องครักษ์คนอื่น ๆ ไป๋เสวี่ยเองก็เคยไปช่วยจื่อจ้งฝึกฝน แต่นั่นก็แค่ไปช่วย เพราะอย่างไรคนที่ได้เรียนรู้ทุกอย่างโดยตรงจากนางจริง ๆ ก็คือจื่อซู่ผู้นี้ด้วยเหตุนี้ไป๋เสวี่ยจึงไว้ใจเขามากที่สุด ไม่ได้ผิดไปจากที่นางกล่าวไปเลยและพอวางใจเรื่องพี่ชาย ร่างเล็กก็เริ่มมองไปรอบด้าน ซึ่งเมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วงมากนัก นางก็รีบกระโดดไปยังจุดที่บุรุษปริศนาผู้นั้นยืนอยู่เพราะมั่นใจว่าสาเหตุของเรื่องนี้จะต้องมาจากคนผู้นี้แน่นอนตุบเคร้ง!อาวุธระดับเทวะช่างทรงพลัง ไป๋เสวี่ยรับรู้ได้ถึงพลังกดดันที่น่าเกรงขาม ที่มาจากขวานขนาดใหญ่ในมือของบุรุษตรงหน้า เพียงแค่ก้าวย่างเข้ามาในขอบเขตพลังของอีกฝ่ายสำหรับไป๋เสวี่ยคนผู้นี้ไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์ยุคหินอย่างแท้จริง แม้ว่าจะมีอาภรณ์สวมใส่ไม

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   หมีอยากเป็นอาจารย์ (2)

    พอไป๋เสวี่ยเอ่ยทัก พวกเขาทั้งหมดก็รีบขานรับทันที“พืชกลืนกินมีมากเกินไป ให้พี่ใหญ่กับจื่อจ้ง นำองครักษ์ไปกำจัดพวกมันนะเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยหันมาพูดกับไป๋ซานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ นางมาโดยตลอด“แล้วเจ้าเล่า?” ไป๋ซานถามแม้ว่าปกติแล้ว เขาจะเป็นคนนำองครักษ์ทั้งหมดออกสู้เสมือนเป็นแม่ทัพที่มีไป๋เสวี่ยเป็นกุนซือ แต่ครั้งนี้มีข้าศึกอยู่รอบด้าน มันน่าแปลกที่ไป๋เสวี่ยจะไม่ร่วมต่อสู้ด้วย“พืชกลืนกินปกติแล้วไม่มาอยู่รวมกันมากถึงเพียงนี้...เรื่องนี้ไม่ปกติ ข้าจะไปหาสาเหตุดู มิเช่นนั้นได้สู้กันทั้งวันทั้งคืนไม่จบไม่สิ้นเป็นแน่เจ้าค่ะ”พืชกลืนกินมีอยู่ทั่วทั้งป่าร้อยอสูร มีอยู่เป็นหมื่น ๆ ต้น หากทั้งหมดมุ่งตรงมาที่นี่ โอกาสชนะของมนุษย์ราวเจ็ดสิบคนคงจะไม่มีเหลืออย่างแท้จริงถึงแม้ว่าไป๋เสวี่ยจะสังหารพืชกลืนกินได้อย่างรวดเร็ว แต่ถ้าหากว่าพวกมันมีจำนวนที่มากเกินไป นางคนเดียวคงจะตั้งรับไม่อยู่ไป๋เสวี่ยคิดว่าจำเป็นจะต้องหาสาเหตุให้พบ และรีบจัดการตัวต้นเหตุให้เร็วที่สุด เรื่องจึงจบและเมื่อได้ยินคำตอบของน้องสาว ไป๋ซานก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนที่เขาจะ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   หมีอยากเป็นอาจารย์ (1)

    คนจำนวนเจ็ดสิบกว่าคนปะทะกับพืชกลืนกินจำนวนหนึ่งร้อยกว่าต้น หากเปรียบเทียบกันตรง ๆ อย่างไรกลุ่มของไป๋เสวี่ยก็ถือว่าเสียเปรียบ และที่สำคัญคิดจะกำจัดพืชกลืนกินมันไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะว่าพืชกลืนกินนั้นหาใช่หมูในอวย ขนาดไป๋เสวี่ยกว่าจะสามารถฆ่าพืชกลืนกินได้อย่างว่องไวเช่นนี้ก็ต้องฝึกฝนเสียหลายรอบคนที่คิดว่า ‘หากเด็กอย่างไป๋เสวี่ยสามารถกำจัดพืชกลืนกินได้ง่าย ๆ แล้วเหตุใดข้าจะทำไม่ได้’ นั่นถือเป็นความคิดที่โง่เขลาที่สุดไป๋เสวี่ยมองใบหน้าที่ถือดีของคนจำนวนหนึ่ง และไม่สนใจจะกล่าวเตือน เพราะคนประเภทนี้ถึงเตือนไปอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ให้ประสบพบเจอเหตุการณ์โดยตรงไปเลยจะดีเสียกว่านางหันหลังให้คนเหล่านั้นและส่งสัญญาณเรียกรวมองครักษ์ของตระกูลไป๋ทั้งหมด และไม่นานนักองครักษ์ตระกูลไป๋ทั้งสิบ พร้อมด้วยไป๋ซาน จื่อจ้ง จื่อซู่ และเฟิ่งจิ่วก็มายืนเรียงรายอยู่ตรงหน้าของไป๋เสวี่ยด้วยความว่องไว“จุดอ่อนของพืชกลืนกินอยู่ที่รากของมัน หากทำลายได้มันก็จะตายทันที” ไป๋เสวี่ยย้ำเรื่องสำคัญ ไม่มีเกริ่นนำอะไรทั้งสิ้นเพราะเวลาที่มีจำกัด และสิ่งที่นางพูดก็ถือ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   กำจัดพืชกลืนกิน (2)

    หย่งคังเล่อมองไป๋เสวี่ยด้วยดวงตาที่พราวระยับ นิสัยประหลาดอีกอย่างหนึ่งของชายหนุ่มคือเขาชื่นชอบการประลองเป็นอย่างมาก หย่งคังเล่อยอมรับในฝีมือของการเป็นผู้ใช้โอสถของไป๋เสวี่ย แต่เรื่องต่อสู้เขายังไม่เคยเห็น มีเพียงลางสังหรณ์ที่บอกให้รู้ว่านางเป็นนักสู้ที่ดีพอได้เห็นอีกฝ่ายสู้กับพืชกลืนกินเพียงแค่หนึ่งกระบวนท่า หย่งคังเล่อก็รู้ทันทีว่าตนคิดไม่ผิด และเมื่อเป็นเช่นนี้ความรู้สึกอยากจะประลองด้วยก็พุ่งทะยานด้วยความฉับไวว่ากันตามตรงในบรรดาคุณชายทั้งหมดที่หย่งคังเล่อเคยประลองด้วยและไม่เคยเอาชนะได้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นนั่นก็คือหวังลู่เจ๋อ และหวังลู่เจ๋อเองก็ไม่ยอมประลองกับหย่งคังเล่อแล้วเพราะเขารำคาญสุดท้ายหย่งคังเล่อก็ไม่มีคู่มือที่น่าสนใจอีกเลย จนกระทั่งได้พบกับไป๋เสวี่ย!น้องสาวของเมิ่งหลานผู้นี้ช่างเก่งกาจถูกใจเขายิ่งนัก ออกจากป่าร้อยอสูรเมื่อใดจะต้องท้านางประลองให้จงได้! ร่างสูงคิดอย่างหมายมั่น“อย่าพึ่งสนใจเรื่องของข้า สนใจเรื่องของพืชกลืนกินพวกนี้ก่อน” ไป๋เสวี่ยกล่าวเตือนเสียงดุใช่ว่านางจะไม่รู้ถึงสายตาที่ไม่ปกติของหย่งคังเล่อ เพียงแต่ว่าไ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   กำจัดพืชกลืนกิน (1)

    ผู้คนในเขตการต่อสู้ต่างก็ชะงักและสั่นสะท้าน เพราะสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงและดุดันจนพวกเขาหายใจแทบไม่ออกคนทั้งหมดรีบหันไปมองในทิศทางเดียวกันทันที ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เพราะจิตสังหารที่ใช้ข่มขวัญคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวในยามนี้กลับมาจากเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เพียงคนเดียว! และเด็กคนนั้นก็คือ ผู้ใช้โอสถไป๋เสวี่ย!ฉึก!ไป๋เสวี่ยไม่ได้สนใจคนอื่น เพราะนางไม่มีเวลาและกำลังหงุดหงิดกับความโง่งมของพืชกลืนกินที่พยายามโจมตีใส่มือเล็กกำดาบฟ้าเวหาที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเอาไว้แน่น ก่อนจะดึงดาบขึ้นมาจากพื้นดินที่พึ่งปักลงไป ไป๋เสวี่ยหันไปมองพี่ชายทั้งสองเพียงเสี้ยวลมหายใจ เมื่อพบว่าไป๋ซานและเมิ่งหลานเป็นอิสระจากพืชกลืนกินแล้ว ก็หันกลับมากำจัดพืชไร้สมองต่อทันทีร่างเล็กกระโดดขึ้นไปแล้วฟันลงบนส่วนหัวของพืชกลืนกินที่พยายามโจมตีใส่นาง ก่อนจะกดดาบลงบนพื้นดินอีกครั้ง เพื่อทำลายรากวิญญาณของพืชกลืนกินตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว!กีซซซซ!เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่วทั้งเขตการต่อสู้ ภายในเวลาแค่ไม่กี่อึดใจ ไป๋เสวี่ยสามารถสังหารพืชกลืนกินไปได้ถึงส

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   พี่ข้าใครอย่าแตะ (3)

    หลังจากเดินกันมาได้สักพักด้วยก้าวเดินที่ยากลำบากเพราะพลังกดดันในการต่อสู้ แต่คนทั้งหมดก็มาถึงบริเวณที่คนลึกลับผู้นั้นกำลังต่อสู้กับหมีวายุและพืชกลืนกินจนได้แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยทักทายตามมารยาทที่ควรจะเป็น พืชกลืนกินที่เห็นมนุษย์มากมายเดินเข้ามาในเขตแดนของตนก็ทำราวกับเห็นอาหารอันโอชะ ก่อนจะพุ่งเข้ามาหากลุ่มของไป๋เสวี่ยทันทีพรึ่บ!ต่างคนต่างแยกกันกระโดดหลบ ไป๋เสวี่ยขมวดคิ้วลงด้วยความหงุดหงิด พืชกลืนกินตรงหน้ามีเป็นร้อย ๆ ต้นนี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!คิดแล้วคนตัวเล็กก็หันไปมองคนลึกลับที่กำลังต่อสู้อยู่กับหมีวายุและพืชกลืนกินจำนวนหนึ่ง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าที่พืชกลืนกินมารวมกันเยอะถึงเพียงนี้เป็นเพราะคนผู้นี้แน่คนลึกลับที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการต่อสู้ เป็นบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่ง แต่ไป๋เสวี่ยไม่รู้อายุที่แน่ชัด เพราะดินแดนแห่งนี้ ถึงแม้จะดูราวอายุยังน้อยแต่กลับมีอายุมากแล้วทั้งสิ้นดังเช่นตัวนางบุรุษผู้นี้มีรูปร่างสูงใหญ่ ผมเผ้ารุงรัง เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ขาดจนแทบไม่มีชิ้นดี หากไม่เห็นเขาต่อสู้ ทุกคนย่อมต้องคิดว่าคนผู้นี้เป็นเพียงช

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status