Home / รักโบราณ / ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด / ไล่สังหารให้สิ้นซาก (2)

Share

ไล่สังหารให้สิ้นซาก (2)

last update publish date: 2026-09-02 19:01:12

เท่าที่ไป๋เสวี่ยใช้พลังธาตุตรวจสอบร่างกายให้โอวหยางฉี นางก็พบว่าต้นเสน่ห์จันทราใกล้จะโตเต็มที่แล้

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม (3)

    รถม้าหยุดลงตามคำสั่งของไป๋เสวี่ย ก่อนที่นางจะก้าวลงมาจากรถม้าทันทีและจื่อถิงก็ไม่ได้ตามลงมาด้วยตามคำสั่งของนางเช่นกันจู่ ๆ รถม้าของไป๋เสวี่ยก็หยุดอย่างกะทันหัน ทุกคนย่อมต้องรับรู้ได้ จื่อซู่และเฟิ่งจิ่วที่รับรู้ได้เร็วที่สุดรีบพลิ้วกายลงมายืนอยู่ขนาบข้างไป๋เสวี่ยอย่างรวดเร็วตามมาด้วยหูลี่ซงและหูเจียน ส่วนหูอี้เทียน หูลี่ซงไม่ได้ให้เด็กคนนั้นตามลงมาด้วยเพราะรู้สึกได้ถึงความไม่ปกติ“คุณหนู เกิดอันใดขึ้นขอรับ?” จื่อซู่ถามเป็นคนแรก เพราะเขารู้ดีว่าไป๋เสวี่ยไม่เคยทำสิ่งใดโดยไร้เหตุผลมาก่อนคำสั่งให้หยุดรถม้ามาจากคุณหนู แต่เป็นเพราะเหตุใดจื่อซู่ยังไม่รู้แน่ชัดคนตัวเล็กไม่ได้ตอบคำถาม แต่นางกวาดสายตามองไปรอบด้านอย่างสำรวจ เจ้าของดวงตาคู่นั้นจะต้องอยู่ในบริเวณนี้ แต่จะเป็นผู้ใดกันไป๋เสวี่ยจ้องมองไปรอบ ๆ ด้วยความเคร่งเครียด นางต้องเครียดเพราะไม่อาจจะรับรู้อันใดเกี่ยวกับเจ้าของดวงตาคู่นั้นได้เลยแม้แต่น้อย ที่นางรู้ก็เพียงแค่ว่ามีคนมองมานี่จึงมีเหตุผลเพียงข้อเดียว นั่นคืออีกฝ่ายจะต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่านาง!“เสี่ยวฮวน”พรึ่

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม (2)

    ไป๋เสวี่ยไม่ได้อธิบายเรื่องนี้ และไม่มีความจำเป็นใดให้นางต้องอธิบายอยู่แล้ว เพราะไป๋เสวี่ยไม่ได้สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของผู้อื่นมากถึงเพียงนั้น หากไม่ใช่คนที่นางให้ความสำคัญนางก็ไม่จำเป็นต้องให้ค่า“ท่านไป๋เสวี่ย” หูเจียนเรียกไป๋เสวี่ยเมื่อทุกคนจากไปจนหมดแล้ว“?”“ท่านจะไปแล้วหรือขอรับ”“ใช่” ไป๋เสวี่ยผงกศีรษะ นางมองเห็นนัยน์ตาที่วูบไหวและเต็มไปด้วยความผิดหวังของหูเจียนเมื่อได้ยินคำตอบนั้น“ไม่อยากให้ข้าไปหรือ?” ไป๋เสวี่ยถามต่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้รู้สึกกับนางในเชิงที่บุรุษมีต่อสตรี เพราะหลายครั้งหลายคราที่หูเจียนลอบมองมา สายตาของเขาก็มีเพียงแค่ความเคารพและนับถือนางอยู่ในนั้นเท่านั้น“อิงเอ๋อร์กับเสี่ยวเทียนชอบท่านมาก” หูเจียนตอบกลับเสียงแผ่ว เขาเองก็ชอบไป๋เสวี่ยแต่ไม่กล้าพูดออกมา ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะเข้าใจความรู้สึกของเขาผิดไปแม้ยามนี้เขาจะดูโตกว่าไป๋เสวี่ย แต่หากได้ลองใกล้ชิดไป๋เสวี่ยจริง ๆ จะรู้ได้ทันทีว่าคนที่โตกว่าย่อมต้องเป็นนาง หูเจียนเองก็เป็นอีกคนที่อยากจะเรียกไป๋เสวี่ยว่าพี่สาวและรู้สึกว่าตนเป็นเด็กยามได้อยู่ก

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม (1)

    “ตอนนี้พวกเจ้าเป็นคนของตระกูลไป๋แล้ว ข้าให้เวลาพวกเจ้าไปเตรียมตัว อีกสองวันมาเจอข้าที่จวนตระกูลหู เราจะออกเดินทางกันในวันนั้น” ไป๋เสวี่ยเอ่ยเมื่อคนทั้งสี่สิบเก้าได้หยดเลือดแสดงตัวตนแล้วไม่รู้ว่าด้วยความบังเอิญหรือเหตุผลใด แต่คนทั้งหมดที่ไป๋เสวี่ยเลือกมานั้น ต่างก็ไร้ซึ่งครอบครัว ไม่มีคนเบื้องหลังหลงเหลือและต่างก็อาศัยอยู่เพียงลำพังเวลาสองวันไม่ได้จำเป็นเลยแม้แต่น้อย พวกเขาพร้อมจะเดินทางตอนนี้ด้วยซ้ำ ถามว่ารู้สึกหนักใจที่ต้องจากเกาะสายลมไปหรือไม่คำตอบคือไม่ เพราะคนทั้งหมดอยู่ที่เกาะสายลมเพื่อใช้ชีวิตไปวัน ๆ เท่านั้นการโดนดูถูกมาทั้งชีวิต แม้ที่เกาะสายลมจะเป็นที่พักพิง แต่มันก็ไม่ใช่บ้านอยู่ดี พวกเขาไม่ได้ผูกพันกับผู้ใด เพียงแค่ใช้ชีวิตไปอย่างเรียบเรื่อยในวันที่หมดหวังนั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาทั้งหมด เลือกที่จะติดตามไป๋เสวี่ยไป เพื่อหวังว่าจะได้พัฒนาตนเอง หวังให้ชีวิตมีค่าขึ้นมาบ้าง และหวังว่าตนจะไม่ต้องทนต่อคำดูถูกเช่นนี้อีกต่อไปการเป็นตัวของตัวเองในยามนี้ช่างทรมานยิ่งนัก“พวกเราไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเดินทาง” ไป๋เสวี่ยพูดต่อ อย่างกับ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   การคัดเลือกเสร็จสิ้น (4)

    เหล่าชาวบ้านที่มามุงดูพอเห็นว่าคนที่เข้าร่วมการคัดเลือกได้รับโอสถล้ำค่ามาเป็นของตอบแทน พวกเขาต่างก็ทำได้แค่เพียงมองตามอย่างอิจฉาและผิดหวัง หากพวกเขาเข้าร่วมการคัดเลือก ไม่แน่ว่าอาจจะได้รับโอสถล้ำค่ามาไว้ในครอบครองก็ได้ผู้อาวุโสบางคนที่เตรียมจะลงโทษบุตรหลานที่ขัดคำสั่งของตนและแอบมาลงชื่อเข้าร่วมการคัดเลือก ต่างก็กลืนคำพูดลงคอจนหมดสิ้น ก็ผู้ใดใช้ให้ไป๋เสวี่ยมอบโอสถล้ำค่ามากเช่นนี้ให้กับพวกเขากันเล่าได้รับของตอบแทนเช่นนี้ แล้วพวกเขาจะกล้าพูดคำใดได้อีกและเมื่อการคัดเลือกจบลง ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันกลับเรือนตน แต่ก็ยังมีคนที่ยังคงรั้งอยู่ เพื่อดูว่าไป๋เสวี่ยจะทำสิ่งใดกับคนที่นางได้คัดเลือกไปไป๋เสวี่ยมองหน้าคนทั้งสี่สิบเก้าที่นางคัดเลือกมา คนที่แก่ที่สุดคือชายชราที่กล้าถามคำถามกับไป๋เสวี่ยผู้นั้นส่วนคนที่เด็กที่สุดมีอายุเพียงห้าปีและไร้ซึ่งพลัง คาดว่าเด็กคนนี้คงจะพึ่งผ่านวันเกิดมาได้ไม่นาน“จื่อซู่มอบแผ่นป้าย”“ขอรับคุณหนู” เมื่อได้ยินคำสั่ง จื่อซู่ก็เรียกเอาแผ่นป้ายออกมาจากแหวนมิติทั้งสี่สิบเก้าอันและนำไปมอบให้กับผู้ที่ผ่านการคัดเ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   การคัดเลือกเสร็จสิ้น (3)

    “หูเจียน”“ขอรับท่านไป๋เสวี่ย”“บอกบิดาเจ้าว่าคนเช่นนี้เก็บเอาไว้ไม่ได้ ส่วนนี่เป็นประกาศจับจากทางหอคุมกฎดินแดนศักดิ์สิทธิ์”“ขอรับ” หูเจียนมองดูใบประกาศจับในมือของไป๋เสวี่ยและพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองถิงฟงอย่างแค้นเคืองเขาไม่ได้รับรู้เรื่องราวในอดีตที่ถิงฟงเคยกระทำ แต่แค่เพียงเรื่องที่ไป๋เสวี่ยกล่าวออกมา มันก็มากพอที่จะทำให้เขารู้สึกอยากจะสังหารคนผู้นี้ด้วยมือของตนเองแล้วและแน่นอนว่าไม่ใช่แค่หูเจียนเท่านั้นที่รู้สึกเช่นนี้ เพราะทุกคนที่ได้ยินเรื่องชั่ว ๆ ที่ถิงฟงเคยกระทำจากปากของไป๋เสวี่ย พวกเขาต่างก็อยากจะสังหารคนผู้นี้กันทั้งสิ้นทุกคนเชื่อในสิ่งที่ไป๋เสวี่ยพูด เชื่อว่าเรื่องที่นางเล่าเป็นความจริง เพราะนางมีหลักฐานที่ชัดเจน ที่มากกว่านั้นคือสีหน้าและแววตาของนาง ความรู้สึกที่ไป๋เสวี่ยแสดงออกมาล้วนแล้วแต่จริงใจยามที่นางมองหน้าพวกเขาต่างไม่มีท่าทีรังเกียจเหยียดหยาม ทั้ง ๆ ที่ไป๋เสวี่ยเป็นถึงผู้ใช้โอสถ แต่สายตาที่นางใช้มองพวกเขาที่เป็นคนชนชั้นต่ำกลับไม่ได้ดูถูกดูแคลนเพราะเป็นแบบนี้จึงเชื่อไป๋เสวี่ยมากกว่าถิงฟง!“หูเจียน

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   การคัดเลือกเสร็จสิ้น (2)

    เพราะเขาน่าจะหลบซ่อนตัวมากกว่าจะออกไปเปิดเผยตัวตนให้ต้องถูกตามจับ จนต้องหนีหัวซุกหัวซุนอีกครั้ง หรือถิงฟงต้องการใช้นางเป็นโล่กำบังกัน?หึ สิ้นคิด“หากข้าเป็นคนของขุมอำนาจ เจ้าคงจะตายไปแล้วล่ะ...ถิงฟง” ไป๋เสวี่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและปรายตามองบุรุษเบื้องหน้าเพียงเล็กน้อย ราวกับว่าเขาไม่มีค่าให้นางต้องสนทนาด้วย“!” ถิงฟงมองไป๋เสวี่ยอย่างตื่นตระหนก เพราะไม่คิดว่าไป๋เสวี่ยจะรู้จักตน“ตกใจรึ หรือว่าเจ้าไม่คิดว่าข้าจะรู้จักเจ้า?”“เจ้า เจ้า”“ใบประกาศจับของเจ้ากระจายไปทั่วทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ความชั่วช้าสามานย์ของเจ้านั้นยาวเหยียดเสียจนเขียนบรรยายออกมาไม่หมด แต่ความชั่วของเจ้าที่เด่นชัดที่สุดสำหรับข้าไม่ใช่เรื่องที่เจ้าร่วมมือกับขุมอำนาจเพื่อปล้นชิงข้าวของผู้อื่น จนทำให้ผู้ใช้โอสถคนนั้นต้องตายไป”“แต่เป็นการที่เจ้าจับเด็กบริสุทธิ์หลายคนที่อ่อนแอ ไร้หนทางสู้และไร้ซึ่งพลังเอาไว้ และบังคับให้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเรื่องเลวร้ายพวกนั้น”“ภายใต้ชื่อของโรงเตี๊ยมวิมานราตรี มีเด็กกี่คนที่ต้องจบชีวิตลงที่นั่นกันถิงฟง แล้วเช่นนี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status