LOGINShare
ค่ำคืนแห่งความเร่าร้อน 2 (NC 18+)
publish date:
2026-07-28 22:55:14“ผมต่อเลยนะครับคนสวย…”
เสียงทุ้มของพายุดังขึ้นข้างหู พร้อมกับสัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากที่ประทับลงตรงซอกคอของอิงดาวอย่างแผ่วเบา อิงดาวยังหอบหายใจ ไม่ทันฟื้นตัว ร่างกายยังคงสั่นไหวจากความร้อนแรงของสายฟ้าที่เพิ่งผละตัวออกไป ทว่าอุณหภูมิกลับยิ่งพุ่งสูงขึ้น เมื่อร่างของพายุทาบทับลงมาแทนที่ เขาแนบชิดทุกสัดส่วนจนเธอสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงที่เสียดสีอยู่ตรงหน้าขาของเธอ “อ๊ะ…อื้อออ พะ…พายุ” เธอครางเสียงหลง เมื่อลิ้นของพายุไล้เลียลงมาตามเนินอก ซุกไซ้จนเธอสะท้านไปทั้งตัว “ตัวสั่นขนาดนี้…แสดงว่าอยากได้ผมแล้วใช่มั้ยครับ หื้ม?” เขาแกล้งกระซิบ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วลูบวนลงต่ำ อิงดาวกัดปากแน่น ขาเรียวสั่นระริก เธอไม่กล้าสบตา แต่ก็ไม่ผลักไสเขาออกไปเลยแม้แต่น้อย ราวกับร่างกายของเธอกำลังเรียกร้องอีกความเสียวซ่านจากฝาแฝดอีกคน “พี่สายฟ้าทำท่านอนไปแล้ว…งั้นผมขอจัดท่าใหม่นะครับคนสวย” พายุพูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะจับอิงดาวให้คุกเข่าอยู่บนเตียงอย่างช้าๆ “ยะ…อย่า อื้อออออ!” เธอสะดุ้งเฮือก เมื่อสัมผัสจากพายุเริ่มสอดแทรกแก่นกายแข็งขนาดใหญ่ของเขาเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว เสียงครางหวานปนเสียวของเธอดังสอดประสานไปกับเสียงลมหายใจหนักของเขา ท่อนลำแข็งขึงของพายุค่อยๆ ดันลึกเข้าไปในร่องทางรักของเธออย่างช้าๆ แต่แน่นและลึกในทุกจังหวะ ตับ…ตับ…ตับ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นในจังหวะสม่ำเสมอ พายุจับเอวเธอไว้แน่น ก่อนจะกระแทกเข้าออกอย่างมั่นคง “อ๊าาาา อื้อออ พะ…พายุ ไม่ไหวแล้ววว อ๊ะ อ๊ะ อื้ออออ~!” เธอกรีดร้องอย่างห้ามไม่ได้ ร่างกายทั้งร้อน ทั้งสั่น และทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน เสียงครางของอิงดาวยังคงดังสะท้านออกมาไม่ขาดสาย เมื่อร่างเธอกำลังสั่นไหวอยู่ใต้แรงปรารถนาของพายุที่จัดหนักเข้าใส่ไม่ยั้งจากทางด้านหลัง แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง… “เห็นเธอเสียวแบบนี้…ฉันก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน” เสียงทุ้มของสายฟ้าดังขึ้นอีกครั้ง เขาขยับเข้ามาใกล้ด้านหน้าของอิงดาว พร้อมกับท่อนลำที่แข็งขึงตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอ ปลายหัวแดงก่ำจนดูเจ็บ “อิงดาว…อมให้ฉันหน่อยนะ” สายฟ้าจับปลายแก่นกายของตัวเองแตะที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ อิงดาวเงยหน้าขึ้นมาช้าๆ ในขณะที่พายุยังคงกระแทกไม่หยุดจากด้านหลัง ร่างกายของเธอกระตุกไหวทุกจังหวะที่พายุดันลึกเข้าไป “อ๊ะ…อื้อออ ” ริมฝีปากสั่นระริกค่อยๆ อ้าออก ก่อนที่เธอจะครอบลงบนแก่นกายของสายฟ้าอย่างเชื่องช้า “อื้มมม…ดีมากคนดี” สายฟ้าครางออกมาทันทีเมื่อปลายลิ้นของเธอสัมผัสโดนส่วนไวสัมผัส ริมฝีปากอุ่นนุ่มค่อยๆ ดูดดึงเข้าออกอย่างแผ่วเบา เสียง จ๊วบ…จ๊วบ… ดังสอดประสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อจากด้านหลัง “เสียวมั้ยครับ…แรงแบบนี้พอหรือยัง” เขากระซิบชิดใบหูเธอ ก่อนจะเร่งจังหวะให้หนักและลึกขึ้น ตับ!…ตับ!…อึ่กกกกกกก…อ่าส์~ พายุเร่งจังหวะเข้าออกเร็วขึ้น จนแก่นกายของเขากระแทกเข้าไปสุดลึกทุกครั้งที่ดึงเอวเธอเข้าแนบ อิงดาวต้องใช้ปากให้สายฟ้า ขณะที่สะโพกยังถูกรุกเร้าจากพายุ ร่างกายของเธอกำลังถูกฝาแฝดสองคนรุมเร้าอย่างถึงขีดสุด “อิงดาว…อื้อ… ปากนุ่มชิบหาย…ฉันจะไม่ไหวแล้ว” สายฟ้าร้องครางเสียงต่ำ มือข้างหนึ่งขยุ้มเส้นผมของเธอไว้ ขณะที่เธอกำลังดูด อมลำแท่งของเขาจนสุดโคนอย่างเต็มปากเต็มคำ ริมฝีปากของเธอเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำลายที่ไหลออกมาจากแรงดันที่เขาส่งเข้าไปทุกครั้งที่กระแทกเบาๆ เข้าหาปากเธอ “อ๊าาาาา อื้ออออออ!!!” เสียงร้องหลุดออกจากลำคอ เมื่อพายุปลดปล่อยออกมาภายในร่างของเธอ ร่างเธอสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ และยังไม่ทันได้หายใจ… พรวดดด! สายฟ้ากระตุกเกร็ง แล้วฉีดน้ำข้นขาวร้อนผ่าวลงมาลึกในปากของเธอ พร้อมเสียงครางต่ำที่เต็มไปด้วยความเสียวซ่าน อิงดาวถูกเติมเต็มทั้งปากและภายในพร้อมกันในเวลาเดียวกัน เมื่อพายุถอนกายออกจากตัวเธออย่างช้าๆ และสายฟ้าก็ปล่อยให้อิงดาวกลืนนํ้าใสหยดสุดท้ายของเขาในปาก เสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของทั้งสามคนก็ดังคลอไปในความเงียบภายในห้องนอน “เหนื่อยเหรอครับคนสวย…” พายุโน้มตัวลงมากระซิบเบา ๆ พลางเอื้อมมือดึงผ้าห่มมาคลุมให้ร่างบางที่กำลังสั่นนิด ๆ อิงดาวไม่ตอบอะไร…มีเพียงแววตาพร่าเบลอและเสียงหายใจอ่อนแรงแทนคำพูด “เธอหลับแล้ว…” สายฟ้าพูดเสียงแผ่ว ขณะที่มือของเขาลูบเส้นผมนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา [7:00] แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านม่านบางเข้ามาในห้อง ห้องที่เงียบเชียบเกินไป… อิงดาวค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก เปลือกตาหนักอึ้ง และร่างกายของเธอก็เช่นกัน—ปวดระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะตรงหว่างขา ที่เจ็บราวกับถูกฉีกขาดซ้ำแล้วซ้ำอีก “อื๊อ…” เธอร้องเบา ๆ อย่างลืมตัว ขยับตัวช้า ๆ ก่อนจะรู้สึกถึงบางอย่าง…น้ำเหนียวเหนอะเปื้อนต้นขาและแผ่นท้อง เธอเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์ แต่กลับสะดุดเข้ากับ “ซองสีน้ำตาล” บนโต๊ะหัวเตียง เธอลุกขึ้นนั่งช้า ๆ แม้จะรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่ขยับร่างกาย ก่อนจะหยิบซองนั้นขึ้นมาเปิดดู ในซอง…มีเงินสดใหม่เอี่ยมเรียงกันแน่น ใบละพัน…เป็นปึก และจดหมายสั้น ๆ เขียนด้วยลายมือของใครสักคนว่า: “เงินหนึ่งแสนตามสัญญา… ขอบคุณสำหรับคืนที่ดีที่สุด” เธออ่านแค่ประโยคนั้น ใจพลันเต้นโครมคราม จับซองเงินในมือแน่น น้ำตาคลอเบ้าอย่างไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง “แค่ร่างกาย…แลกกับเงินรักษาน้อง…” เธอพูดกับตัวเองเบา ๆ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ในอกไม่รอช้า อิงดาวรีบพาตัวเองลุกขึ้น เดินเปลือยเปล่าไปคว้าเสื้อผ้าของตัวเองที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้น ใส่มันอย่างลวก ๆ แม้จะเจ็บแสบทุกครั้งที่ก้มตัว เธอกอดซองเงินแน่น รีบเปิดประตูออกจากห้องไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ——————————————————- 😭 ที่นางเอกทำ ที่นางเอกทำไปทุกอย่างเพราะต้องการช่วยน้องให้รอด ฝากคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์เป็นพลังบวกให้เราในการเขียนงานต่อ
Latest chapter
คนของฝาแฝด สั่งสอน
แกร๊ก…ประตูถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ สองหนุ่มฝาแฝดก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเงียบเชียบ ราวกับไม่อยากให้เสียงใดรบกวนคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงอิงดาวยังคงอยู่ในท่าเดิม… กอดเข่าชิดอก สายตาหลุบต่ำไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มกับดวงตาแดงก่ำนั้น ทำให้หัวใจทั้งสายฟ้าและพายุปวดหนึบไปหมด“อิงดาว…”เสียงทุ้มของสายฟ้าเรียกเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหากพูดเสียงดังเกินไป“เราขอโทษ…” พายุพูดต่อทันที เดินมานั่งลงข้างเตียงช้า ๆ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างสำนึกผิดที่สุดในชีวิตหญิงสาวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอยังคงกอดตัวเองแน่น แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นในห้องที่เงียบสนิทนั้น“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ… อิงดาวไม่มีสิทธิ์โกรธพวกคุณอยู่แล้ว”คำพูดนั้นเจือจางด้วยความเจ็บปวดจนทั้งสองต้องสบตากันอย่างกังวล“อย่าพูดแบบนั้นสิ!” สายฟ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวก่อนนั่งลงอีกฝั่งของเตียง “เธอมีสิทธิ์โกรธ ”“อิงดาว…” พายุกุมมือเล็กของเธอเบา ๆ “เราสองคนเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้ว ไม่มีใครอีก ไม่มีใครทั้งนั้น นอกจากเธอ”“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าแรง “เราจริงจังกับเธอ อยากให้เธอเป็นแฟนของเรา เป็นคนสำคัญที่สุด… เราจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่
คนของฝาแฝด ทะเลาะกัน
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเย็นของวัน สายฟ้าเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะรีบเปิดประตูทันทีอิงดาวเธอยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าไร้รอยยิ้ม แววตานิ่งเฉยไม่เหมือนคนที่เคยยิ้มหวานให้พวกเขาในทุกครั้งที่พบกันแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของสายฟ้าหล่นวูบลงไปคือ รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มซ้ายของเธอ“อิงดาว! แก้มเธอ…” พายุที่ตามออกมาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจทันที“ใครทำ?” สายฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ พยายามจะยกมือแตะหน้าเธออย่างอ่อนโยน แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี“มันไม่สำคัญหรอกค่ะ…ฉันโอเค”เธอพูดเรียบ ๆ แล้วเดินเบี่ยงเข้าไปในห้องโดยไม่สบตาพวกเขาแม้แต่น้อย ท่าทางแข็งกระด้างและเงียบเฉียบผิดปกติ ทำเอาทั้งสองชายหนุ่มได้แต่ยืนมองด้วยความสับสน“อิงดาว ใครทำเธอ?” พายุเดินตามเข้าไปถามเสียงเข้ม“ผู้หญิงพวกพี่…ไง”คำตอบนั้นทำเอาทั้งสายฟ้าและพายุชะงักค้าง“หมายความว่าไง?” พายุขมวดคิ้ว“ก็สาว ๆ ที่คอยมาตามหาพี่สายฟ้า พี่พายุไงคะ… หรือฉันควรจะชินกับผู้หญิงที่วิ่งมาตบหน้าเพราะคิดว่าฉันแย่งผู้ชายของเขา?”“อิงดาว—”“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงประชดประชัน “พวกพี่จะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ ดาวรู้ตัวดี ว่าอยู
คนของฝาแฝด โดนทำร้าย
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะเบิกกว้างทันที“วันนี้มีสอบ…”เธอพึมพำออกมาเบา ๆ หัวใจเต้นแรงรัวขึ้นทันทีเมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ ภาพของหนังสือกองโตที่ไม่ได้แตะมานาน ภาพตารางสอบ และคำเตือนจากอาจารย์ลอยขึ้นมาในหัว“สองอาทิตย์แล้ว…เราไม่ได้เข้าเรียนเลย…”เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลืมความปวดเมื่อยตามร่างกาย รีบหันไปมองรอบข้างสายฟ้าและพายุยังคงนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาดังอยู่ข้างหู แต่อิงดาวไม่มีเวลาเธอรีบคว้าชุดนักศึกษาที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า เปิดตู้หาเสื้อในกางเกงในอย่างรีบร้อน แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำไหลไม่ถึงห้านาที เธอก็ออกมาพร้อมชุดนักศึกษาครบชุด กระโปรงพีทเข้ารูป เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดถูกติดกระดุมเรียบร้อย แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจเธอเหลือบมองฝาแฝดที่ยังคงหลับอยู่ ท่ามกลางบรรยากาศสงบเงียบในห้อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวพวกเขาให้ดี“ขอโทษนะคะ…ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันต้องไปให้ทัน…”เธอพูดเบา ๆ กับพวกเขาทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้ยิน จ
คนของฝาแฝด หลับเหมือนเด็ก(NC)
“ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่”เสียงทุ้มต่ำของพายุดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับการเคลื่อนไหวที่แนบแน่นไม่ต่างจากคำพูดนั้น เขาขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้า นิ้วหนาจับแก่นกายที่แข็งขึงแน่นของตัวเอง สะบัดเบา ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหลังร่างบางที่ยังคงหอบถี่จากแรงรักของแฝดคนพี่“พะ…พี่พายุ…หนู…ยัง…”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบและอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกับมือบางที่ยันกับเตียงไว้แน่น“ยังไม่พอหรอก…ใช่มั้ย หื้ม?”พายุก้มลงกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นกายชายชัดเจนและเร่าร้อนไม่แพ้สายฟ้า ปลายลิ้นลากไล้แนบต้นคอจนเธอสั่นสะท้านพายุใช้มือหนาจับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะกดปลายลำเข้าง่ามขาแล้วถูไถช้า ๆ กับร่องสาวที่ยังฉ่ำเยิ้ม“อิงดาว…ยังอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ หื้ม? แบบนี้ก็พร้อมรับพี่แล้วล่ะสิ”“อ๊ะ…พี่พายุ…ยังไม่ไหว…หนู…”เสียงครางสั่นไหวหลุดจากลำคอพร้อมกับความร้อนวาบที่แล่นผ่านทั้งร่างจากนั้นปลายหัวของแก่นกายใหญ่ก็จรดแนบกับร่องสาวที่ยังเปียกฉ่ำ เขาค่อย ๆ ดันตัวตนเข้าไปทีละน้อย ความใหญ่ ความยาวของพายุไม่ต่างจากพี่ชาย “อืออออ…พี่พายุ…แน่นอีกแล้ว…”เธอครางเสียงสั่น ร่างบางแอ่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อพายุเริ
คนของฝาแฝด เรียกพวกเราว่าพี่(NC)
อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้นสายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง“จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?”เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ“พี่สายฟ้า…”คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่มสายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้านิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ“ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ“อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรงสายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์“แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?”เ
คนของฝาแฝด . พิสูจน์ว่าเธอเป็นของใคร…
เสียงล้อรถเข็นที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องสะอาดสะอ้านของโรงพยาบาลเอกชนดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินสีขาว อิงดาวเดินข้างพยาบาลที่ช่วยเข็นเตียงน้องชายของเธอ ใบหน้าเด็กหนุ่มที่หลับตาพริ้มภายใต้สายน้ำเกลือยังคงดูอ่อนแอเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้…รอบตัวเขาไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐที่เก่าโทรมอีกต่อไปพายุเดินนำอยู่ข้างหน้า ส่วนสายฟ้าเดินช้า ๆ อยู่ข้างหลังเธอ เหมือนจะกันไม่ให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวแม้แต่นิดเดียว“เราติดต่อแพทย์เฉพาะทางไว้แล้ว” พายุเอ่ยโดยไม่หันกลับมา “เคสแบบนี้ต้องมีทีมเฉพาะดูแล พวกเขาจะตรวจอาการน้องเธอละเอียดกว่าที่ไหน ๆ”อิงดาวพยักหน้าช้า ๆ พลางก้มมองน้องชายที่เธอทุ่มเทแทบทั้งชีวิตเพื่อเขา“ขอบคุณนะคะ…” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ขอบคุณมากจริง ๆ”สายฟ้าเดินเข้ามาข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่น“จากนี้ไปเธอไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วอิงดาว แค่เธอไม่ลำบากอีก…ก็พอแล้ว”ทันทีที่ถึงห้องพักพิเศษส่วนตัว พยาบาลก็ช่วยจัดเตียงให้น้องชายเธออย่างมืออาชีพ ห้องพักกว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงข้างหน้าต่างมีแสงอ่อน ๆ จากภายนอกสาดเข้ามา อิงดาวมองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังไม่ใช่ควา
You May Also Like
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.0K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย
Me'JinJIn98.8K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.5K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.5K viewsOops! รักครั้งนี้แม่ให้มา
Claris152 viewsหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR73 viewsวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่59 viewsเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา27 views
