Share

โดนทำร้าย

last update publish date: 2026-08-14 10:37:07

แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คนของฝาแฝด   สั่งสอน

    แกร๊ก…ประตูถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ สองหนุ่มฝาแฝดก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเงียบเชียบ ราวกับไม่อยากให้เสียงใดรบกวนคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงอิงดาวยังคงอยู่ในท่าเดิม… กอดเข่าชิดอก สายตาหลุบต่ำไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มกับดวงตาแดงก่ำนั้น ทำให้หัวใจทั้งสายฟ้าและพายุปวดหนึบไปหมด“อิงดาว…”เสียงทุ้มของสายฟ้าเรียกเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหากพูดเสียงดังเกินไป“เราขอโทษ…” พายุพูดต่อทันที เดินมานั่งลงข้างเตียงช้า ๆ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างสำนึกผิดที่สุดในชีวิตหญิงสาวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอยังคงกอดตัวเองแน่น แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นในห้องที่เงียบสนิทนั้น“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ… อิงดาวไม่มีสิทธิ์โกรธพวกคุณอยู่แล้ว”คำพูดนั้นเจือจางด้วยความเจ็บปวดจนทั้งสองต้องสบตากันอย่างกังวล“อย่าพูดแบบนั้นสิ!” สายฟ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวก่อนนั่งลงอีกฝั่งของเตียง “เธอมีสิทธิ์โกรธ ”“อิงดาว…” พายุกุมมือเล็กของเธอเบา ๆ “เราสองคนเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้ว ไม่มีใครอีก ไม่มีใครทั้งนั้น นอกจากเธอ”“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าแรง “เราจริงจังกับเธอ อยากให้เธอเป็นแฟนของเรา เป็นคนสำคัญที่สุด… เราจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่

  • คนของฝาแฝด   ทะเลาะกัน

    เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเย็นของวัน สายฟ้าเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะรีบเปิดประตูทันทีอิงดาวเธอยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าไร้รอยยิ้ม แววตานิ่งเฉยไม่เหมือนคนที่เคยยิ้มหวานให้พวกเขาในทุกครั้งที่พบกันแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของสายฟ้าหล่นวูบลงไปคือ รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มซ้ายของเธอ“อิงดาว! แก้มเธอ…” พายุที่ตามออกมาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจทันที“ใครทำ?” สายฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ พยายามจะยกมือแตะหน้าเธออย่างอ่อนโยน แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี“มันไม่สำคัญหรอกค่ะ…ฉันโอเค”เธอพูดเรียบ ๆ แล้วเดินเบี่ยงเข้าไปในห้องโดยไม่สบตาพวกเขาแม้แต่น้อย ท่าทางแข็งกระด้างและเงียบเฉียบผิดปกติ ทำเอาทั้งสองชายหนุ่มได้แต่ยืนมองด้วยความสับสน“อิงดาว ใครทำเธอ?” พายุเดินตามเข้าไปถามเสียงเข้ม“ผู้หญิงพวกพี่…ไง”คำตอบนั้นทำเอาทั้งสายฟ้าและพายุชะงักค้าง“หมายความว่าไง?” พายุขมวดคิ้ว“ก็สาว ๆ ที่คอยมาตามหาพี่สายฟ้า พี่พายุไงคะ… หรือฉันควรจะชินกับผู้หญิงที่วิ่งมาตบหน้าเพราะคิดว่าฉันแย่งผู้ชายของเขา?”“อิงดาว—”“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงประชดประชัน “พวกพี่จะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ ดาวรู้ตัวดี ว่าอยู

  • คนของฝาแฝด   โดนทำร้าย

    แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะเบิกกว้างทันที“วันนี้มีสอบ…”เธอพึมพำออกมาเบา ๆ หัวใจเต้นแรงรัวขึ้นทันทีเมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ ภาพของหนังสือกองโตที่ไม่ได้แตะมานาน ภาพตารางสอบ และคำเตือนจากอาจารย์ลอยขึ้นมาในหัว“สองอาทิตย์แล้ว…เราไม่ได้เข้าเรียนเลย…”เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลืมความปวดเมื่อยตามร่างกาย รีบหันไปมองรอบข้างสายฟ้าและพายุยังคงนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาดังอยู่ข้างหู แต่อิงดาวไม่มีเวลาเธอรีบคว้าชุดนักศึกษาที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า เปิดตู้หาเสื้อในกางเกงในอย่างรีบร้อน แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำไหลไม่ถึงห้านาที เธอก็ออกมาพร้อมชุดนักศึกษาครบชุด กระโปรงพีทเข้ารูป เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดถูกติดกระดุมเรียบร้อย แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจเธอเหลือบมองฝาแฝดที่ยังคงหลับอยู่ ท่ามกลางบรรยากาศสงบเงียบในห้อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวพวกเขาให้ดี“ขอโทษนะคะ…ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันต้องไปให้ทัน…”เธอพูดเบา ๆ กับพวกเขาทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้ยิน จ

  • คนของฝาแฝด   หลับเหมือนเด็ก(NC)

    “ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่”เสียงทุ้มต่ำของพายุดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับการเคลื่อนไหวที่แนบแน่นไม่ต่างจากคำพูดนั้น เขาขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้า นิ้วหนาจับแก่นกายที่แข็งขึงแน่นของตัวเอง สะบัดเบา ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหลังร่างบางที่ยังคงหอบถี่จากแรงรักของแฝดคนพี่“พะ…พี่พายุ…หนู…ยัง…”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบและอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกับมือบางที่ยันกับเตียงไว้แน่น“ยังไม่พอหรอก…ใช่มั้ย หื้ม?”พายุก้มลงกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นกายชายชัดเจนและเร่าร้อนไม่แพ้สายฟ้า ปลายลิ้นลากไล้แนบต้นคอจนเธอสั่นสะท้านพายุใช้มือหนาจับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะกดปลายลำเข้าง่ามขาแล้วถูไถช้า ๆ กับร่องสาวที่ยังฉ่ำเยิ้ม“อิงดาว…ยังอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ หื้ม? แบบนี้ก็พร้อมรับพี่แล้วล่ะสิ”“อ๊ะ…พี่พายุ…ยังไม่ไหว…หนู…”เสียงครางสั่นไหวหลุดจากลำคอพร้อมกับความร้อนวาบที่แล่นผ่านทั้งร่างจากนั้นปลายหัวของแก่นกายใหญ่ก็จรดแนบกับร่องสาวที่ยังเปียกฉ่ำ เขาค่อย ๆ ดันตัวตนเข้าไปทีละน้อย ความใหญ่ ความยาวของพายุไม่ต่างจากพี่ชาย “อืออออ…พี่พายุ…แน่นอีกแล้ว…”เธอครางเสียงสั่น ร่างบางแอ่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อพายุเริ

  • คนของฝาแฝด   เรียกพวกเราว่าพี่(NC)

    อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้นสายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง“จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?”เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ“พี่สายฟ้า…”คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่มสายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้านิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ“ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ“อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรงสายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์“แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?”เ

  • คนของฝาแฝด   . พิสูจน์ว่าเธอเป็นของใคร…

    เสียงล้อรถเข็นที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องสะอาดสะอ้านของโรงพยาบาลเอกชนดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินสีขาว อิงดาวเดินข้างพยาบาลที่ช่วยเข็นเตียงน้องชายของเธอ ใบหน้าเด็กหนุ่มที่หลับตาพริ้มภายใต้สายน้ำเกลือยังคงดูอ่อนแอเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้…รอบตัวเขาไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐที่เก่าโทรมอีกต่อไปพายุเดินนำอยู่ข้างหน้า ส่วนสายฟ้าเดินช้า ๆ อยู่ข้างหลังเธอ เหมือนจะกันไม่ให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวแม้แต่นิดเดียว“เราติดต่อแพทย์เฉพาะทางไว้แล้ว” พายุเอ่ยโดยไม่หันกลับมา “เคสแบบนี้ต้องมีทีมเฉพาะดูแล พวกเขาจะตรวจอาการน้องเธอละเอียดกว่าที่ไหน ๆ”อิงดาวพยักหน้าช้า ๆ พลางก้มมองน้องชายที่เธอทุ่มเทแทบทั้งชีวิตเพื่อเขา“ขอบคุณนะคะ…” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ขอบคุณมากจริง ๆ”สายฟ้าเดินเข้ามาข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่น“จากนี้ไปเธอไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วอิงดาว แค่เธอไม่ลำบากอีก…ก็พอแล้ว”ทันทีที่ถึงห้องพักพิเศษส่วนตัว พยาบาลก็ช่วยจัดเตียงให้น้องชายเธออย่างมืออาชีพ ห้องพักกว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงข้างหน้าต่างมีแสงอ่อน ๆ จากภายนอกสาดเข้ามา อิงดาวมองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังไม่ใช่ควา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status