LOGINShare
เรียกพวกเราว่าพี่(NC)
publish date:
2026-08-12 16:08:43อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้น
สายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง “จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?” เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “พี่สายฟ้า…” คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่ม สายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้า นิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ “ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้า ก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ “อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรง สายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์ “แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?” เธอกำลังจะตอบ แต่เสียงก็ถูกกลืนลงไปเมื่อพายุโอบเธอแน่นจากด้านหลัง แล้วก้มลงดูดเต้านมข้างหนึ่งอย่างรุนแรง ปลายลิ้นสากลากผ่านยอดอกที่แข็งชูชันจากอารมณ์ อ๊ะ…พะ–พี่พายุ…อย่า…มัน…อื้ออ…” เสียงครางของเธอไหลหลุดไม่ขาดสายเมื่อร่างกายสั่นไหวไปพร้อมกัน ทั้งแรงจากสองนิ้วที่สายฟ้ากำลังกระแทกใส่รัว ๆ กับแรงดูดเร้าอารมณ์จากพายุที่ทั้งดูดและขบเบา ๆ ที่ยอดอก มืออีกข้างของพายุเลื่อนลงมาบีบสะโพกกลมกลึง ก่อนจะกดให้เธอเอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้สายฟ้าขยับถนัดยิ่งขึ้น “อย่าเกร็งสิคนสวย…ผ่อนคลายหน่อย” พายุพูดข้างหูพร้อมกับกัดเบา ๆ ที่ติ่งหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ นิ้วของสายฟ้าเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บ ๆ พร้อมเสียงหอบแรงขึ้นเรื่อย ๆ ของอิงดาว “อ๊ะ…ไม่ไหวแล้ว…มัน…มันจะ…” “เสร็จไปเลยคนสวย…ปล่อยให้เราได้เห็นเธอตอนถึงจุดสุดยอด” เพียงไม่นาน ร่างของเธอก็เกร็งกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะครางเสียงแหลมหวีด นิ้วของสายฟ้ายังคงควงวนในร่องนุ่มแน่นนั้นไม่หยุด แม้ว่าเธอจะเสร็จไปแล้วก็ตาม สายฟ้าจับสะโพกเธอพลิกให้นอนราบกับเตียงก่อนจะจับเรียวขาแยกออก และจากนั้น— “อื้อออ!” เธอร้องเสียงหลงเมื่อเขากด แก่นกายแข็งขนาดใหญ่ ของเขาแทรกเข้าไปใน ร่องกุหลาบสีสวย ทีเดียวจมลึกสุดลำ “แน่นชิบหาย…” สายฟ้าครางในลำคอ ร่างกระตุกเล็กน้อยขณะขยับสะโพกเข้าออกอย่างเชื่องช้าในช่วงแรก อิงดาวจิกผ้าปูแน่น ร่างกายเกร็งสั่นตามแรงกระแทกของเขา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้อง สายฟ้าขยับเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอแทบไม่มีโอกาสได้พักหายใจ “อ๊าย…พี่สายฟ้า…หนู…อือ…จะไม่ไหวแล้ว…” ร่างกายของอิงดาวสั่นไหวไม่หยุดเมื่อสายฟ้ากำลังขยับแก่นกายเข้าออกในร่องนุ่มอย่างรุนแรง เธอจิกผ้าปูแน่น เสียงหอบสะท้อนไปทั่วห้อง ขณะเดียวกัน พายุก็เลื่อนตัวเข้ามานั่งทางหัวเตียง แก่นกายของเขาแข็งโด่ ใหญ่จนปลายหัวแดงฉ่ำเจือไปด้วยแรงอารมณ์ เขาจับคางเธอให้เงยขึ้น สายตาคมจ้องลึกลงมา “ปากเล็ก ๆ นี่…มันควรจะทำอะไรให้พี่บ้างแล้วนะครับ คนสวย” ก่อนจะจับ แก่นกายของตัวเองมาจ่อที่ริมฝีปากเธอ “อ้าปาก…อมมันเข้าไปให้หมด” เสียงสั่งของพายุดังชิดหู อิงดาวกัดปากลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็อ้าปากออกอย่างว่าง่าย “ดี…แบบนั้นแหละ คนเก่งของพี่…” ทันทีที่ปลายหัวร้อน ๆ ของพายุถูกดูดเข้าไปในโพรงปากอุ่น ความรู้สึกซ่านเสียวก็พุ่งขึ้นจนเขาครางแผ่วเบา มือใหญ่ขยุ้มเส้นผมของเธอไว้แล้วเริ่มขยับสะโพกเข้าหาปากเธออย่างช้า ๆ จนแทบสุดลำ “อื้ออ…!” เสียงอู้อี้ดังจากลำคอเธอเมื่อถูกพายุดันเข้าลึกขึ้นเรื่อย ๆ “แม่ง…โคตรดี…” พายุพึมพำเสียงพร่า ขณะเดียวกัน สายฟ้าก็กระแทกสะโพกจากด้านหลังไม่หยุด มือทั้งสองของเขากอบกุมสะโพกเธอไว้แน่น เสียงกระแทกดังพั่บ ๆ ไปพร้อมเสียงครางของเธอที่กลืนหายไปกับแก่นกายของพายุในปาก “ทั้งแน่น ทั้งอุ่นขนาดนี้…เป็นของพวกพี่แล้วจริง ๆ ใช่มั้ย อิงดาว?” “อื้อ อื้อ ”เธอครางในลำคอ เบิกตาน้ำตาคลอจากแรงอารมณ์ที่ประดังเข้ามาทุกทิศ พี่สายฟ้า…หนู…ไม่ไหวแล้ว…”เสียงหวานสั่นไหวหลุดออกจากลำคอขณะที่ร่างบางยังถูกกระแทกจากด้านหลังอย่างรุนแรง ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังก้องทั่วทั้งห้อง ผสมกับเสียงครางสั่นสะท้านของอิงดาวที่สั่นไหวอยู่ใต้ร่าง เธอถูกสายฟ้ากดสะโพกลงแน่น แล้วตอกแก่นกายเข้าไปสุดลำแบบไม่ปรานี “อา…แน่นเกินไปแล้ว อิงดาว…จะทำให้พี่คลั่งไปแล้ว…”มือเขากำต้นขาเธอไว้แน่น ขณะที่สายตาเร่าร้อนสบลึกลงมาในดวงตาเธอ “พี่…พี่สายฟ้า…มันลึก…อือออ…” “จะปล่อยแล้วนะ…รับของพี่ไว้ให้หมด” สายฟ้าคำรามเสียงพร่าขณะกระแทกสะโพกแรงสุดท้าย “อ๊าาาาา—!!” เขากดแก่นกายเข้าไปลึกสุดราวกับจะหลอมรวมกัน ร่างของเขากระตุกเล็กน้อย ก่อนที่ความอุ่นร้อนจะทะลักพุ่งออกมาในโพรงแน่นร้อนของเธอ น้ำรักของสายฟ้าพุ่งลึกเข้าไปในโพรงสวย จนรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่ซ่านในท้องน้อย เขายังคงสอดแก่นกายไว้ในตัวเธออย่างนั้น จนกระทั่งหยดสุดท้ายของความต้องการถูกปลดปล่อยไปหมด แต่เพียงไม่นาน… /:เสียงทุ้มต่ำของพายุก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่” พายุจับแก่นกายของเขาอย่างแน่น ลำยาวใหญ่เต็มมือ สะบัดเบา ๆ ก่อนจะขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้าที่เพิ่งถอยออก ร่องสาวของเธอยังเต้นตุบ ๆ ร้อนระอุและเปียกฉ่ำจากการถูกเติมเต็มเมื่อครู่ ———————————————— คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ❤️ เดือนหน้าเราจะอัพนิยายวายเรื่องแรกของเราฝากติดตามด้วยนะ
Latest chapter
คนของฝาแฝด สั่งสอน
แกร๊ก…ประตูถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ สองหนุ่มฝาแฝดก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเงียบเชียบ ราวกับไม่อยากให้เสียงใดรบกวนคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงอิงดาวยังคงอยู่ในท่าเดิม… กอดเข่าชิดอก สายตาหลุบต่ำไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มกับดวงตาแดงก่ำนั้น ทำให้หัวใจทั้งสายฟ้าและพายุปวดหนึบไปหมด“อิงดาว…”เสียงทุ้มของสายฟ้าเรียกเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหากพูดเสียงดังเกินไป“เราขอโทษ…” พายุพูดต่อทันที เดินมานั่งลงข้างเตียงช้า ๆ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างสำนึกผิดที่สุดในชีวิตหญิงสาวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอยังคงกอดตัวเองแน่น แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นในห้องที่เงียบสนิทนั้น“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ… อิงดาวไม่มีสิทธิ์โกรธพวกคุณอยู่แล้ว”คำพูดนั้นเจือจางด้วยความเจ็บปวดจนทั้งสองต้องสบตากันอย่างกังวล“อย่าพูดแบบนั้นสิ!” สายฟ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวก่อนนั่งลงอีกฝั่งของเตียง “เธอมีสิทธิ์โกรธ ”“อิงดาว…” พายุกุมมือเล็กของเธอเบา ๆ “เราสองคนเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้ว ไม่มีใครอีก ไม่มีใครทั้งนั้น นอกจากเธอ”“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าแรง “เราจริงจังกับเธอ อยากให้เธอเป็นแฟนของเรา เป็นคนสำคัญที่สุด… เราจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่
คนของฝาแฝด ทะเลาะกัน
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเย็นของวัน สายฟ้าเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะรีบเปิดประตูทันทีอิงดาวเธอยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าไร้รอยยิ้ม แววตานิ่งเฉยไม่เหมือนคนที่เคยยิ้มหวานให้พวกเขาในทุกครั้งที่พบกันแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของสายฟ้าหล่นวูบลงไปคือ รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มซ้ายของเธอ“อิงดาว! แก้มเธอ…” พายุที่ตามออกมาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจทันที“ใครทำ?” สายฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ พยายามจะยกมือแตะหน้าเธออย่างอ่อนโยน แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี“มันไม่สำคัญหรอกค่ะ…ฉันโอเค”เธอพูดเรียบ ๆ แล้วเดินเบี่ยงเข้าไปในห้องโดยไม่สบตาพวกเขาแม้แต่น้อย ท่าทางแข็งกระด้างและเงียบเฉียบผิดปกติ ทำเอาทั้งสองชายหนุ่มได้แต่ยืนมองด้วยความสับสน“อิงดาว ใครทำเธอ?” พายุเดินตามเข้าไปถามเสียงเข้ม“ผู้หญิงพวกพี่…ไง”คำตอบนั้นทำเอาทั้งสายฟ้าและพายุชะงักค้าง“หมายความว่าไง?” พายุขมวดคิ้ว“ก็สาว ๆ ที่คอยมาตามหาพี่สายฟ้า พี่พายุไงคะ… หรือฉันควรจะชินกับผู้หญิงที่วิ่งมาตบหน้าเพราะคิดว่าฉันแย่งผู้ชายของเขา?”“อิงดาว—”“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงประชดประชัน “พวกพี่จะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ ดาวรู้ตัวดี ว่าอยู
คนของฝาแฝด โดนทำร้าย
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะเบิกกว้างทันที“วันนี้มีสอบ…”เธอพึมพำออกมาเบา ๆ หัวใจเต้นแรงรัวขึ้นทันทีเมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ ภาพของหนังสือกองโตที่ไม่ได้แตะมานาน ภาพตารางสอบ และคำเตือนจากอาจารย์ลอยขึ้นมาในหัว“สองอาทิตย์แล้ว…เราไม่ได้เข้าเรียนเลย…”เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลืมความปวดเมื่อยตามร่างกาย รีบหันไปมองรอบข้างสายฟ้าและพายุยังคงนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาดังอยู่ข้างหู แต่อิงดาวไม่มีเวลาเธอรีบคว้าชุดนักศึกษาที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า เปิดตู้หาเสื้อในกางเกงในอย่างรีบร้อน แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำไหลไม่ถึงห้านาที เธอก็ออกมาพร้อมชุดนักศึกษาครบชุด กระโปรงพีทเข้ารูป เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดถูกติดกระดุมเรียบร้อย แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจเธอเหลือบมองฝาแฝดที่ยังคงหลับอยู่ ท่ามกลางบรรยากาศสงบเงียบในห้อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวพวกเขาให้ดี“ขอโทษนะคะ…ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันต้องไปให้ทัน…”เธอพูดเบา ๆ กับพวกเขาทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้ยิน จ
คนของฝาแฝด หลับเหมือนเด็ก(NC)
“ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่”เสียงทุ้มต่ำของพายุดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับการเคลื่อนไหวที่แนบแน่นไม่ต่างจากคำพูดนั้น เขาขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้า นิ้วหนาจับแก่นกายที่แข็งขึงแน่นของตัวเอง สะบัดเบา ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหลังร่างบางที่ยังคงหอบถี่จากแรงรักของแฝดคนพี่“พะ…พี่พายุ…หนู…ยัง…”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบและอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกับมือบางที่ยันกับเตียงไว้แน่น“ยังไม่พอหรอก…ใช่มั้ย หื้ม?”พายุก้มลงกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นกายชายชัดเจนและเร่าร้อนไม่แพ้สายฟ้า ปลายลิ้นลากไล้แนบต้นคอจนเธอสั่นสะท้านพายุใช้มือหนาจับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะกดปลายลำเข้าง่ามขาแล้วถูไถช้า ๆ กับร่องสาวที่ยังฉ่ำเยิ้ม“อิงดาว…ยังอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ หื้ม? แบบนี้ก็พร้อมรับพี่แล้วล่ะสิ”“อ๊ะ…พี่พายุ…ยังไม่ไหว…หนู…”เสียงครางสั่นไหวหลุดจากลำคอพร้อมกับความร้อนวาบที่แล่นผ่านทั้งร่างจากนั้นปลายหัวของแก่นกายใหญ่ก็จรดแนบกับร่องสาวที่ยังเปียกฉ่ำ เขาค่อย ๆ ดันตัวตนเข้าไปทีละน้อย ความใหญ่ ความยาวของพายุไม่ต่างจากพี่ชาย “อืออออ…พี่พายุ…แน่นอีกแล้ว…”เธอครางเสียงสั่น ร่างบางแอ่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อพายุเริ
คนของฝาแฝด เรียกพวกเราว่าพี่(NC)
อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้นสายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง“จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?”เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ“พี่สายฟ้า…”คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่มสายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้านิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ“ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ“อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรงสายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์“แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?”เ
คนของฝาแฝด . พิสูจน์ว่าเธอเป็นของใคร…
เสียงล้อรถเข็นที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องสะอาดสะอ้านของโรงพยาบาลเอกชนดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินสีขาว อิงดาวเดินข้างพยาบาลที่ช่วยเข็นเตียงน้องชายของเธอ ใบหน้าเด็กหนุ่มที่หลับตาพริ้มภายใต้สายน้ำเกลือยังคงดูอ่อนแอเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้…รอบตัวเขาไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐที่เก่าโทรมอีกต่อไปพายุเดินนำอยู่ข้างหน้า ส่วนสายฟ้าเดินช้า ๆ อยู่ข้างหลังเธอ เหมือนจะกันไม่ให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวแม้แต่นิดเดียว“เราติดต่อแพทย์เฉพาะทางไว้แล้ว” พายุเอ่ยโดยไม่หันกลับมา “เคสแบบนี้ต้องมีทีมเฉพาะดูแล พวกเขาจะตรวจอาการน้องเธอละเอียดกว่าที่ไหน ๆ”อิงดาวพยักหน้าช้า ๆ พลางก้มมองน้องชายที่เธอทุ่มเทแทบทั้งชีวิตเพื่อเขา“ขอบคุณนะคะ…” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ขอบคุณมากจริง ๆ”สายฟ้าเดินเข้ามาข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่น“จากนี้ไปเธอไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วอิงดาว แค่เธอไม่ลำบากอีก…ก็พอแล้ว”ทันทีที่ถึงห้องพักพิเศษส่วนตัว พยาบาลก็ช่วยจัดเตียงให้น้องชายเธออย่างมืออาชีพ ห้องพักกว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงข้างหน้าต่างมีแสงอ่อน ๆ จากภายนอกสาดเข้ามา อิงดาวมองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังไม่ใช่ควา
You May Also Like
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่218.7K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.0K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก132.6K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก407.5K viewsรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy93 viewsแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี97 viewsรุมสวาทดาวกลางดิน
กาสะลอง87 viewsเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว4.2K views
