บทที่ 6 งานเลี้ยง

          ตกเย็นภายในรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ในพื้นที่ 10 ไร่ ครึกครื้นเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินขวักไขว่เตรียมความพร้อมจัดพื้นที่งานเลี้ยงคืนนี้ สถานที่ประดับตกแต่งด้วยดวงไฟละลานตา มีโต๊ะสำหรับวางอาหารต่างๆและโต๊ะนั่งทานสำหรับแขกที่มาร่วมงาน ตรงกลางบริเวณกว้างเป็นเวทีขนาดใหญ่สำหรับใช้บรรเลงเพลงสำหรับค่ำคืนนี้  เพื่อเพิ่มสีสันให้งานในค่ำคืนนี้ให้เต็มไปด้วยความหรูหราและอลังการ ตอนนี้ฉันช่วยป้าและทุกคนอยู่ในครัว ซึ่งงานเลี้ยงครั้งนี้คุณหญิงให้ทางครัวของคฤหาสน์เป็นคนทำอาหารให้แขกเอง ไม่ได้จ้างจากข้างนอก พวกเราทุกคนรวมทั้งฉันด้วยต่างขมักขเม่นทำอาหารคาวหวานต่างๆอยู่ในครัว จะได้เสร็จและเอาไปจัดวางก่อนที่งานเลี้ยงจะเริ่มขึ้น พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย อาหารทุกอย่างก็ถูกนำลำเรียงออกไปจัดวางที่สวนบริเวณที่จัดงาน

            “เห้อ...เสร็จสักที”

            ฉันถอนหายใจออกมาตอนที่ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เพราะเหนื่อยมากกว่าพวกเราทุกคนจะทำเสร็จเพราะงานนี้จะพลาดไม่ได้ เพราะเป็นงานเลี้ยงสำคัญของลูกชายคุณท่านทั้งสอง

            “เหนื่อยเหรอลูก ป้าบอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาช่วยให้ตั้งใจอ่านหนังสือใกล้จะเรียนจบแล้วนะลูก พวกคุณท่านเขาไม่ว่าหรอกเขาอยากให้หนูตั้งใจเรียน”

            “เหนื่อยนิดหน่อยค่ะป้า แต่หนูไม่อยากอยู่เฉยๆนี่คะกลัวคนอื่นมองไม่ดีด้วย เกรงใจทุกคนด้วยค่ะแล้วก็อยากช่วยป้าด้วย แค่นี้คุณท่านทั้งสองก็เมตตาหนูมากแล้ว อะไรที่หนูทำเพื่อตอบแทนได้หนูก็อยากทำค่ะ”

            “โอเคๆลูก ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้วหนูกลับห้องไปอาบน้ำอ่านหนังสือเถอะ เย็นนี้หนูไม่ต้องออกมาช่วยก็ได้ ในครัวไม่น่าจะมีอะไรแล้ว “

            “ค่ะป้า”

             ฉันตอบกลับป้าและหมุนตัวเดินออกจากโซนห้องครัวเพื่อกลับไปที่พักเพื่อไปชำระล้างร่างกาย วันนี้ทั้งวันฉันวุ่นอยู่แต่กับในครัว พอเดินพ้นออกมาจากในครัวฉันหันไปมองพื้นที่ที่จัดงาน มันช่างสวยงามอลังการตระการตาฉันมาก ของจริงก็พึ่งเคยเห็นครั้งแรกในชีวิต เคยเห็นแต่ในทีวี ได้เห็นของจริงก็วันนี้ ฉันมองภาพตรงหน้าและก็นึกย้อนมองตัวเองที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวผ้าทิ้งตัวช่างแตกต่างกันเหลือเกินภาพที่อยู่ตรงหน้า กับชีวิตที่แสนจะธรรมดาของตัวเอง จากที่นึกคิดเพ้อเจ้ออะไรไปคนเดียว ก็พลันได้สติรีบเดินไปยังห้องพักที่อยู่อีกด้านหนึ่ง เพื่อจะได้ไปอาบน้ำและจะได้ตั้งใจอ่านหนังสือเพราะฉันใกล้จะสอบปลายเทอมแล้ว เหลืออีกแค่เทอมเดียวฉันก็จะจบแล้ว แต่ยังไม่ได้หาที่ฝึกงานเลยเพราะเทอมหน้าฝึกงานทั้งเทอมฝึกเสร็จก็จะจบแล้ว แค่คิดว่าจะจบฉันก็ยิ้มออกมาคนเดียว แล้วรีบสาวเท้าเดินเร็วกลับห้องพักทันที

              อีกด้านหนึ่ง

              ในห้องนอนสุดหรูเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน ผมยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกเช็คความเรียบร้อยของตัวเอง เพื่อจะได้ลงไปรับแขกที่มาร่วมงาน ตอนนี้ผมอยู่ในชุดสูทสีดำแบรนด์หรูสุดเนี๊ยบ ด้วยเป็นคนที่รูปร่างสูงถึง189 ซม.หุ่นสมส่วนกล้ามเนื้อชัดเจนเพราะผมออกกำลังกายดูและรักษาหุ่นอยู่เสมอ สวมรองเท้าคัทชูสีดำเงา ทรงผมจัดทรงอย่างดีใส่เจลยกเปิดหน้าผาก ใส่ชุดไหนก็ดูดีไปหมด เพราะคนมันหุ่นดีแล้วก็หน้าตาดี เมื่อตรวจความเรียบร้อยเสร็จตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมจึงสาวเท้าเดินออกจากห้องเพื่อลงไปที่สถานที่จัดงานด้านล่าง