ตอนที่ 21 ปิดบัญชีเฮียเก้า

ข่าวลือเรื่องการจัดการลูกน้องอย่างเด็ดขาดของเอกแพร่สะพัดไปทั่วโลกใต้ดินราวกับไฟลามทุ่ง ภาพลักษณ์ของทายาทหนุ่มผู้ที่ปลิดชีวิตคนได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผล กลายเป็นความหวาดผวาที่กัดกินใจทุกคนที่ได้ยินโดยมีโก้ เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการใส่สีตีไข่ข่าวลือเหล่านี้ ยิ่งเอกดูเหี้ยมเท่าไหร่ บารมีของโก้ในฐานะมือขวาก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นเท่านั้น ทว่าเอกกลับไม่ได้ยี่หระต่อชื่อเสียงเหล่านั้น เขายังคงมุ่งมั่นขยายอาณาจักรธุรกิจของพ่อให้เติบโต โดยยึดคติว่าต่างคนต่างอยู่เป็นที่ตั้งตราบเท่าที่ไม่มีใครมาล้ำเส้น

แต่ในโลกสีเทา ความสงบมักถูกลองดี...

"นายครับ ยอดขายธุรกิจเราลดลงฮวบฮาบเลยครับ ทั้งบ่อนและอาบอบนวด ยอดตกไปกว่าครึ่ง ขืนเป็นแบบนี้เราเจ๊งแน่!" ลูกน้องคนหนึ่งรายงานด้วยความกังวล

ต้นเหตุของเรื่องนี้คือ เฮียเก้าผู้มีอิทธิพลที่กำลังวางแผนลงเล่นการเมืองระดับประเทศ เขาใช้เงินเบิกทางสู่สวรรค์และพยายามกวาดล้างคู่แข่งเพื่อสร้างอาณาจักรของตนเอง "หึ... ก็แค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืน จะไปกลัวอะไรนักหนา เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปเคลียร์กับมันเอง คนอย่างมันไม่มีค่าพอให้อยู่ในสายตาฉันหรอก" เฮียเก้าเหยียดยิ้มอย่างมั่นใจ

วันต่อมา เฮียเก้าบุกไปยังอาบอบนวดของเอกพร้อมลูกน้องชุดใหญ่ เขาเดินกร่างตะโกนโวยวายไล่แขกเหรื่อจนกระเจิดกระเจิง ผู้จัดการร้านรีบต่อสายหาเอกทันทีด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ฮัลโหล... แย่แล้วครับนาย เฮียเก้ามันมาก่อกวนจนแขกหนีหายหมดแล้วครับ!"

"อืม... พอดีวันนี้ผมอยู่แถวนั้นพอดี อดทนรอหน่อย เดี๋ยวผมเข้าไปจัดการเอง" เอกตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยทว่าเย็นยะเยือกจนคนฟังรู้สึกขนลุก

"มีอะไรหรือเปล่าคะเอก?" ศรีนวลถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าบึ้งตึงของชายหนุ่ม

"คนชื่อเฮียเก้าเข้ามาก่อกวนธุรกิจเรา" เอกตอบสั้นๆ ศรีนวลจึงเล่าให้ฟังว่าคนผู้นี้ไม่ลงรอยกับเสี่ยใหญ่มานานแต่ไม่เคยกล้าลงมือ จนกระทั่งเสี่ยตายไปมันถึงได้ใจกล้าหน้าด้านบุกมาหยามถึงที่ เอกไม่รอช้า สั่งให้โก้เตรียมกำลังคนชุดใหญ่เพื่อสั่งสอนผู้เฒ่าที่บังอาจล้ำเส้น

เมื่อเอกเดินทางมาถึง เขามุ่งตรงไปหาเฮียเก้าทันที ท่ามกลางวงล้อมของชายฉกรรจ์นับสิบ "เฮียเก้า... มาที่นี่ต้องการอะไรกันแน่?"

"แกสินะ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน... ขายที่นี่ให้กูซะ! อยากได้เท่าไหร่ก็ว่ามา!" เฮียเก้ายังคงโอหังแม้จะเห็นว่าฝ่ายเอกมีคนมากกว่า

"ขอโทษทีนะเฮีย เชิญกลับไปเถอะ ผมไม่ขาย..." เอกกล่าวอย่างสุภาพทว่าแฝงคำเตือน "และขอเตือนจากใจจริงว่าอย่าก้าวเท้าเข้ามาที่นี่อีก ไม่อย่างนั้นจะหาว่าผมโหดร้ายไม่ได้นะ"

แทนที่จะถอย เฮียเก้ากลับหันไปมองศรีนวลด้วยสายตาหยาบโลน "อ้าว... คุณศรีนวล ยังน่าเอาเหมือนเดิมเลยนะ เสี่ยก็ตายไปแล้ว มาอยู่กับผมไหมล่ะ? อยากได้เท่าไหร่ผมเปย์ไม่อั้น ขอแค่คุณเรียกมา!"

เพร้ง!!

เอกคว้าขวดเหล้าฟาดเข้าที่ศีรษะเฮียเก้าอย่างแรงจนแตกกระจาย เลือดสีแดงสดโชกอาบใบหน้าเหี้ยมเกรียม เฮียเก้าร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด "พวกมึงไม่ต้องยุ่ง!" เอกประกาศกร้าวใส่ลูกน้องเฮียเก้าที่ทำท่าจะขยับ "ใครก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว กูจะสั่งยิงทิ้งให้หมด ไม่พอ... ลูกเมียพวกมึงกูจะจับเข้าซ่องให้หมดทุกคน ถ้าอยากลองดีก็เชิญ!"

คำขู่ที่ดูโรคจิตและเด็ดขาดทำเอาลูกน้องเฮียเก้าแข็งขาอ่อนสั่นไปทั้งตัว ไม่มีใครกล้าเอาชีวิตและครอบครัวมาเสี่ยงกับปีศาจในร่างชายหนุ่มคนนี้ เอกกระชากคอเสื้อเฮียเก้าขึ้นมาแล้วตบหน้าซ้ำๆ จนเลือดกบปาก "ไอ้แก่... ปากเก่งนักใช่ไหม!"

เอกกระทืบเฮียเก้าจนร่างงอเป็นกุ้งกองอยู่บนพื้น ก่อนจะหันไปเรียกตัวแทนลูกน้องร่างยักษ์ 5 คนมาล้อมรอบร่างที่สะบักสะบอมนั้นไว้ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมบันทึกวิดีโอ "พวกแก... ถอดกางเกงออกให้หมด แล้ว สำเร็จความใคร่ใส่หน้ามันซะ!"

"หะ... อะไรนะครับนาย?" ลูกน้องถึงกับอึ้งกับคำสั่งวิปริตนั้น

"ไม่ได้ยินที่สั่งเหรอ! แตกใส่หน้ามันให้หมดทุกคน!" เอกตะคอกเสียงเข้ม

ผู้คนในที่นั้นถึงกับสั่นสะท้านกับภาพที่เห็น ไม่มีอะไรจะหยามเกียรติชายชาตรีไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว ศรีนวลจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกเปียกชื้นที่กึ่งกลางกาย ความโหดร้ายที่ปนเปไปกับอำนาจของเอกทำให้เธอมีอารมณ์อย่างรุนแรง เอกถ่ายวิดีโอทุกวินาทีที่หยาดน้ำรักเปรอะเปื้อนใบหน้าของเฮียเก้าไว้เป็นที่ระลึก

"ฮ่าๆ... เอาล่ะ พาลูกพี่พวกคุณกลับไปได้แล้ว และจำไว้เฮียเก้า... ถ้าคุณยังโง่มาก่อกวนผมอีก วิดีโอชุดนี้จะถูกอัปโหลดลงอินเทอร์เน็ตทันที!"

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น เฮียเก้าผู้ยิ่งใหญ่ขังตัวเองอยู่แต่ในห้องนานนับสัปดาห์ ความอัปยศที่ได้รับนั้นรุนแรงเกินกว่าศักดิ์ศรีของเขาจะรับไหว สุดท้ายตำนานของเฮียเก้าก็ปิดฉากลงด้วยการจบชีวิตตัวเองเพื่อหนีความอับอายไปตลอดกาล