ตอนที่ 22 ความลับที่สั่นระริก

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเฮียเก้ากลายเป็นคราบเงาแห่งความหวาดผวาที่แผ่ซ่านไปทั่วโลกใต้ดิน ชื่อเสียงของเอกทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในฐานะผู้นำรุ่นใหม่ที่ไร้ความเมตตาและโหดเหี้ยมยิ่งกว่าเสี่ยใหญ่หลายเท่าตัว ทุกกลุ่มอิทธิพลต่างเริ่มขยับตัวอย่างระมัดระวัง บ้างก็ส่งของขวัญและสินน้ำใจมาให้เพื่อขอผูกมิตรด้วยเกรงว่าหากกลายเป็นศัตรู จุดจบอาจอเนจอนาถยิ่งกว่าเฮียเก้า

"ไอ้หมอนี่มันโรคจิตชัดๆ ทางที่ดีอย่าไปยุ่งกับมันเลย กูไม่อยากมีปัญหากับคนบ้า" บรรดาขาใหญ่ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความระแวง ทว่าในมุมมืดกลับมีเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจดังแทรกขึ้นมา

"แต่เดี๊ยนชอบหมอนี่นะยะ ทั้งดิบ ทั้งเถื่อน โหดร้ายสมกับเป็นลูกชายคนเดียวของเสี่ยจริงๆ อ๊า... อยากเห็นตัวเป็นๆ ซะแล้วสิ" เจ๊โรซี่ รำพึงพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม เธอคือพันธมิตรเก่าแก่ที่เคยส่ง นางเอก 3 คนไปจัดการนายอ๊อดพ่อแท้ๆ ของเอกในอดีต เจ๊โรซี่คืออดีตชายชาตรีที่เป็นมิตรสหายร่วมกินร่วมเที่ยวของเสี่ยใหญ่ ก่อนจะค้นพบตัวเองจนกลายมาเป็นเจ้าแม่ผู้ทรงอิทธิพลในปัจจุบัน

เมื่อมีผู้มีอิทธิพลรายหนึ่งหลุดปากสบประมาทเอกว่าเป็นไอ้โรคจิต เจ๊โรซี่ก็ไม่รอช้าที่จะสั่งสอนด้วยกระสุนปืนจนหมดแม็กซ์ ร่างนั้นสั่นกระตุกพ่ายแพ้ต่อความบ้าคลั่งของกระเทยเหล็ก "ให้มันรู้ซะบ้างว่าปีนี้ปีของกระเทย! เด็กๆ ลากศพมันไปทิ้งให้พ้นสายตาเจ๊ที อุจาดตาจริงๆ" เจ๊เป่าควันซิการ์ใส่ร่างไร้วิญญาณอย่างเยือกเย็น โดยที่เอกไม่เคยรู้เลยว่าตนมีแรงสนับสนุนที่น่าเกรงขามเช่นนี้คอยคุ้มกันอยู่เบื้องหลัง

ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์หรู เอกยังคงเสวยสุขอยู่กับรสสวาทของคุณนายศรีนวลอย่างลืมวันลืมคืน ผิวพรรณและสรีระที่สะพรั่งของคุณนายทำให้เขาหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น ท่อนเอ็นที่ใหญ่ยาวและทรงพลังของเขาบดเบียดเข้าสู่ร่องสวาทที่เปียกชื้นของเธออย่างนุ่มนวลทว่าหนักหน่วง แรงตอดรัดและไอร้อนภายในกายเธอทำให้เอกรู้สึกราวกับตกอยู่ในวิมาน

เสียงครวญครางของศรีนวลดังระงมไปทั่วคฤหาสน์จนสาวใช้และคนสวนต่างพากันหน้าแดงซ่าน ลุงคนสวนวัยดึกถึงกับต้องข่มใจเดินหนีเพราะภาพความเย้ายวนของคุณนายที่มักแต่งตัวกึ่งเปลือยเดินไปทั่วบ้านนั้นมันเกินกว่าใจจะรับไหว ทุกคนในบ้านต่างเรียนรู้บทเรียนจากคนขับรถคนก่อน... หากอยากมีอายุยืน จงแกล้งทำเป็นคนหูหนวกตาบอดไปเสีย

"เอกจ๋า... เริ่มเบื่อสาวใหญ่คนนี้หรือยังคะ?" ศรีนวลออดอ้อนขณะซบหน้าลงบนอกแกร่ง

"ผมไม่เคยเบื่อเลยครับ รสชาติของคุณมันจัดจ้านจนไม่มีผู้หญิงคนไหนในโลกเทียบได้" เอกตอบจากใจจริง เพราะนอกจากความร่านสวาทแล้ว ศรีนวลยังใจถึงในทุกบทตอน เธอชอบที่จะกลืนกินน้ำรักของเขาทุกหยดอย่างกระหาย ไม่ว่าจะแตกใส่หน้าหรือแตกคาปาก เธอก็รับมันด้วยความเต็มใจ

"มีสิคะ... เธอคือเพื่อนสนิทของฉันเอง สมัยก่อนเธอคือสัตว์เลี้ยง ตัวโปรดของเสี่ย แต่ตอนนี้ในเมื่อเสี่ยไม่อยู่แล้ว เธอก็ควรจะเป็นสัตว์เลี้ยงของเอกด้วยอีกคน ลีลาของเธอดีจนฉันยังต้องอายเลยละ"

เอกเริ่มเกิดความสนใจในตัวผู้หญิงที่ศรีนวลกล่าวถึง "จริงหรือครับ? จะมีผู้หญิงที่ร่านพอๆ กับคุณด้วยหรือ"

ศรีนวลไม่รอช้า เธอต่อสายหาเป้าหมายทันที "ฮัลโหล... ข้าวหอม เหรอ? นี่ฉันเองนะ มาหาฉันที่คฤหาสน์หน่อยสิ ฉันอยากแนะนำให้รู้จักกับเอก... ลูกชายคนเดียวของเสี่ยไงละ"

"ค่ะคุณนาย หนูจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" ข้าวหอมตอบรับด้วยเสียงสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้น เธอเคยเห็นรูปถ่าย อาวุธของเอกที่ศรีนวลแอบส่งไปให้ดูบ่อยๆ จนร่างกายอ่อนระทวยและเปียกชื้นไปหมด แผนการ สวิงกิ้ง ที่ศรีนวลแอบกระซิบไว้ทำให้ไฟราคะในใจเธอโชติช่วงขึ้นมาทันที

"รอก่อนนะค่ะคุณเอก... หนูจะบริการให้ถึงใจ จนลืมโลกไปเลยละค่ะ" ข้าวหอมรำพึงขณะเร่งรีบออกเดินทางเพื่อไปพบกับนายน้อยคนใหม่ ผู้ที่จะมาดับกระหายอันไร้ที่สิ้นสุดของเธอในคืนนี้