LOGINอัคคีใช้เวลาในการขับรถมาที่โรงแรมของตนประมาณครึ่งชั่วโมง ครอบครัวเขามีธุรกิจเปิดคอนโดฯ พร้อมกับโรงแรมหรูให้กับนักธุรกิจต่างชาติได้เข้าพัก แต่ถึงอย่างนั้น นักธุรกิจไทยหรือผู้ที่อยากจะพักผ่อนกลางกรุงท่ามกลางวิวที่สวยงาม ก็สามารถเข้าพักที่นี่ได้เช่นกัน
จู่ๆ สายตาคมก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวร่างบางอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีครีมเข้ารูป เธอคนนั้นกำลังก้มหน้าร้องไห้อย่างน่าสงสารอยู่ที่โซฟาล็อบบี หากเป็นเวลาปกติ เขาคงไม่สนใจอะไร แต่เพราะเธอคือผู้หญิงที่อยากเจอมากที่สุดในตอนนี้ ทำให้ต้องชะงักเท้า!
‘เวทิกา เธอมาทำอะไรที่นี่!’
เวทิกานั่งบีบมือตัวเองแน่นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย หลังจากที่ไปตรวจและได้รับผลยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเองมาแล้ว หญิงสาวจึงกลับบ้านไปแต่งตัวตามที่ผู้เป็นแม่สั่งเอาไว้ และทางนั้นก็สั่งให้มาพบที่โรงแรมหรูที่นี่ แม้จะไม่อยากมา แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงแต่นั่งรอเวลาที่ลูกน้องของเสี่ยบ้านั่นจะมารับ9y;ไป
“นี่คุณ…”
เสียงของชายหนุ่มที่เดินเข้ามาทักทาย ทำเอาเวทิกาถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ แต่ที่น่าแปลกคือชายผู้นั้นไม่ใช่คนของเสี่ยวาโย แต่กลับเป็นหมอหนุ่มที่เธอเพิ่งไปเจอมาเมื่อบ่ายวันนี้
“หมอ…หมอมาที่นี่ได้ยังไงคะ” เอ่ยถามด้วยความตกใจ ก่อนจะหันไปมองรอบๆ แม้ว่าเธอกับหมอคนนี้จะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน แต่ก็ไม่อยากให้คนอื่นมารู้เรื่องที่ตนเองกำลังจะขายตัวเท่าไรนัก
“ผมต้องถามคุณมากกว่าว่ามาทำอะไรที่นี่ ที่โรงแรมของผม” อัคคีพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง เลิกแทนตัวเองว่า ‘หมอ’ เพราะตอนนี้สถานะของเขาไม่ใช่หมอของเธออีกต่อไป
“เอ่อ คือว่า...ฉันมารอเพื่อนค่ะ” อีกครั้งแล้วที่หญิงสาวเลือกจะโกหกออกไป แม้ว่าสายตาของหมอหนุ่มที่มองมาจะดูไม่เชื่อเธอเท่าไรนักก็ตาม
“แน่ใจ…” อัคคีเอ่ยถามด้วยความสงสัย มั่นใจว่าหญิงสาวที่แต่งตัวด้วยชุดสวย เซ็กซี่ ต่างจากตอนไปตรวจที่โรงพยาบาลแบบนี้ ถ้าเดาไม่ผิด คงกำลังนัดพบกับผู้ชายที่แม่เธอจัดหามาให้อย่างแน่นอน
“จริงสิ แม่บอกว่าโทรศัพท์ฉันอยู่ที่หมอ ขอคืนได้ไหมคะ” เวทิกาเอ่ยทันทีที่นึกขึ้นได้ ตอนที่รู้ว่าตัวเองลืมโทรศัพท์ไว้ที่โรงพยาบาล ใจหนึ่งก็อยากจะกลับไปเอาคืน อีกใจก็อยากรีบมาทำหน้าที่นี้ให้เสร็จไปเสียที เพราะถึงอย่างไร หมอหนุ่มคงไม่คิดจะยึดมันไปเป็นของตนเองแน่นอน
“ใช่ คุณลืมมันไว้” ชายหนุ่มยื่นมือถือให้อย่างว่าง่าย ก่อนจะมองสำรวจรูปร่างหน้าตาของเวทิกาอีกครั้ง แม้หญิงสาวจะเป็นคนร่างเล็ก แต่เมื่ออยู่ในชุดรัดรูปเห็นสัดส่วนชัดเจนแบบนี้ก็ทำให้รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงซ่อนรูปมากแค่ไหน
“ขอบคุณมากนะคะ” เวทิการับโทรศัพท์มือถือมา แล้วภาวนาขอให้คุณหมอหนุ่มเดินเลี่ยงไปไวๆ เสียที ก่อนที่พวกนั้นจะมา
“ไม่คิดจะถามหน่อยเหรอว่าผมคุยอะไรกับแม่คุณบ้าง” พร้อมกับมองหน้าหญิงสาวอย่างจับพิรุธ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเขาถึงหวังอยากให้เธอเปลี่ยนใจ และไม่ยอมขายตัวตามที่ได้ยินมา
“คุยอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความงุนงง
“ผมรู้หมดแล้วว่าวันนี้เรื่องทั้งหมดที่คุณพูดมาเป็นแค่เรื่องโกหก” อัคคีพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง พยายามบอกกับตัวเองให้ใจเย็นเช่นกัน หากคนตรงหน้าเลือกที่จะโกหกต่อไป เขาเองก็คงจะทำอะไรไม่ได้
“หมอพูดอะไรคะ ฉันจะไปโกหกหมอทำไม” หญิงสาวพยายามทำใจดีสู้เสือ เชื่อว่าแม่ของเธอคงหลุดปากพูดอะไรไปแน่ๆ แต่หากยอมรับออกมาก็คงไม่เป็นผลดีกับตัวเองเท่าไรนัก
“คุณจะยอมรับออกมาตรงๆ หรือจะให้ผมเอาผิดเรื่องที่คุณให้ประวัติปลอม มันเป็นความผิดทางการแพทย์นะครับ” อัคคีขู่ทันที ทั้งที่จริงๆ แล้วก็ไม่อยากเอาผิดอะไรหรอก แต่หากเธอมีเรื่องอะไรที่อยากให้ช่วย แล้วเขาช่วยได้ก็ยินดีทำให้
“เอ่อ ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ คือว่า…โอเคค่ะ ฉันไม่ได้จะแต่งงาน” เวทิกาถอนหายใจยาว ก่อนเอ่ยปากยอมรับความจริงแต่โดยดี เพราะไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายไปมากกว่านี้
“แล้วคุณมาตรวจกับผมทำไม” คราวนี้เอ่ยถามอย่างคาดคั้น
“คือ…ฉันมีความจำเป็นต้องใช้ผลตรวจ แต่ขอเก็บไว้เป็นความลับได้ไหมคะ” เวทิกาพูดอย่างลำบากใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็มั่นใจว่าหากเธอไม่มีความต้องการอยากให้ใครรู้เรื่องส่วนตัว ข้อนี้ก็เป็นสิทธิ์ที่จะไม่บอกเรื่องราวทั้งหมดกับหมอเจ้าของไข้
“ความลับที่ว่า…คือเรื่องที่คุณกำลังจะขายตัวใช่ไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น และแม้อีกฝ่ายไม่ตอบแต่ปฏิกิริยาก็ชัดเจนว่าเธอตกใจและอึ้งในสิ่งที่เขาพูดออกมา
“นี่หมอเอาอะไรมาพูด ฉันไม่ได้…”
“ว่าแต่คุณจะป้องกันทุกครั้งใช่ไหมคะ” ถามขึ้นด้วยความไม่สบายใจ เพราะอัคคีบอกไว้ว่าไม่ได้มีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวของเขา“หึ! กลัวผมจะเอาโรคมาให้หรือไง ไม่ต้องห่วง ผมใส่ถุงตลอดถึงแม้ว่ามันจะทำให้เสียวน้อยลงก็เถอะ แต่ผมก็กลัวโรคไม่ต่างจากคุณหรอก”อัคคีพูดตามจริง เพราะไม่เคย ‘สด’ กับผู้หญิงที่นอนด้วยเป็นครั้งคราว แม้จะเคยปราศจากการป้องกันในครั้งแรกของการมีเซ็กซ์ แต่นั่นก็ทำให้ได้รู้ว่า การกระทำแบบนั้นจะทำให้ผู้หญิงหันมาเล่นแง่ หลอกว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์เพื่อหวังให้เขามารับผิดชอบได้ง่ายๆ จากประสบการณ์ครั้งนั้นทำให้ชายหนุ่มใส่เครื่องป้องกันทุกครั้งที่มีเซ็กซ์“นี่...คุณอิฐไม่ต้องพูดอะไรทุกอย่างที่คิดก็ได้นะคะ” เวทิกาอดต่อว่าไม่ได้ ที่เขากล้าพูดเรื่องอย่างว่าออกมาโดยที่ไม่รู้จักอับอายเสียบ้าง“ผมเป็นคนตรงๆ ตรงไหนก็ได้ถ้าต้องการ และคุณก็ต้องรับมันให้ได้ ถ้าพร้อมแล้วก็เซ็นได้เลย ผมไม่ได้อยากอดทนรออะไรนานๆ โดยเฉพาะรอที่จะทำเรื่องอย่างว่ากับคุณ”อัคคีเร่งเร้าให้แม่กวางน้อยรีบเซ็นสัญญาให้เสร็จ เมื่อรู้
“ใช่ค่ะ ไวน์ไม่ใช่พวกที่ชอบยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายพร้อมกันหลายคน”หญิงสาวตอบโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย ทำให้เขาพึงพอใจกับคำตอบของเธออย่างยิ่ง“ก็ดี ผมเองก็ไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร และผมคงไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดใช่ไหมที่ทำให้คุณสองคนเลิกกัน” หมอหนุ่มเอ่ยถามอย่างยียวน และแน่นอนว่า เขาไม่รู้สึกผิดสักนิด ออกดีใจเสียด้วยซ้ำที่ต่อจากนี้จะเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ในตัวเธอ“ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น” เวทิกาเหยียดยิ้มออกมาเบาๆ รู้ดีว่าอัคคีเพียงแค่อยากจะยียวนเธอเท่านั้น สีหน้าและแววตาของเขาไม่ได้บ่งบอกถึงคนที่รู้สึกผิดเลยสักนิด“หึ คบกันนานหรือยัง ทำไมผู้ชายถึงโง่ ปล่อยคุณรอดมาได้จนถึงตอนนี้” พูดอย่างสื่อความหมาย และก็คิดอย่างนั้นจริง ว่าอดีตคนรักของเธอโง่เต็มทนที่ปล่อยให้ผู้หญิงสวย มีเสน่ห์ อย่างเวทิการอดมาได้ เพราะถ้าเป็นเขาคงไม่สามารถห้ามใจไม่ให้แตะต้องเจ้าหล่อนได้“ผู้ชายทุกคนไม่ได้จะคิดแต่เรื่องอย่างว่านะคะ” เวทิกาตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“หึ พูดแบบนี้แปลว่าคุณยังรู้จักผู้ชายไม่ดีพอ” อัคคีเอ่ยเสียงเรียบ เขามั่นใจว่าอย่า
เวทิกาพูดอย่างใจคิด แม้ว่าจะไม่มีเรื่องเสี่ยวาโย แต่ก็คิดมาตลอดว่า ที่ผ่านมา อคินต้องมาเสียเวลากับตนเอง แทนที่หนุ่มคนรักจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง ต่างจากเธอที่มีปัญหาครอบครัวรุมเร้า แถมยังหางานได้ยากลำบากไม่เหมือนกับเขาอีก“พูดอะไรแบบนั้นไวน์ ไวน์ก็รู้ว่าคินไม่เคยคิดอยากจะทิ้งไวน์ไปมีคนอื่นเลย ที่ผ่านมา เราสองคนก็สู้มาด้วยกันตลอด วันนี้จะมาปล่อยมือกันได้ยังไง” อคินพูดด้วยความเสียใจ ทั้งมั่นใจว่าเวทิกาจะต้องมีเรื่องมากกว่านั้น แต่เธอกำลังปิดบังเขาอยู่“ใช่ เราสู้มาเยอะมาก สู้จนมันเหนื่อยเกินไป บอกตามตรงว่าไวน์เองท้อมาก และไม่อยากจะสู้ต่ออีกแล้ว ตอนนี้ ไวน์อยากให้คินเคารพการตัดสินใจของไวน์นะ” พูดด้วยน้ำเสียงสั่งเครือ มันไม่ง่ายเลยกับการที่ต้องบอกเลิกใครสักคน ที่สำคัญ การต้องเลิกกันทั้งที่ยังรักอยู่ มันเจ็บไม่ใช่น้อยเลย“จะให้คินเคารพการตัดสินใจของไวน์ได้ยังไง ในเมื่อคินมั่นใจว่าไวน์กำลังมีเรื่องปิดบังอยู่ และเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่พูดมา มันก็เป็นเพียงแค่ข้ออ้างเท่านั้น” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยความมั่นใจ
น้ำเสียงของอคินดูร้อนใจจนสัมผัสได้ และแน่นอนว่าเขาคงไม่อยากจะเชื่อว่ากำลังถูกเธอบอกเลิก“ไวน์ไม่ได้เป็นอะไร เพียงแต่ว่า...ไวน์คิดว่าเราสองคนมาถึงวันที่ต้องจบความสัมพันธ์กันแล้ว”เวทิกาหลับตาลงพร้อมกับทรุดตัวลงที่ม้านั่งข้างทางอย่างไร้เรี่ยวแรงจะเดินต่อไป“นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่า ไวน์อยู่ไหน ขอคินไปเจอได้ไหม” อคินตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร้อนใจอีกเช่นเคย“แต่ว่า…”“ถ้าจะบอกเลิกกันก็ควรบอกต่อหน้านะ และคินว่า คินควรมีสิทธิ์รู้ว่าเพราะอะไรไวน์ถึงบอกเลิกคิน ทั้งที่สองสามวันก่อน เรายังดีๆ กันอยู่เลย”ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดเหมือนที่เป็นมาตลอด และสิ่งที่เขาพูดมันก็ถูกต้อง เธอไม่ควรที่จะบอกเลิกคนรักผ่านการโทร.คุยกันเช่นนี้“ได้สิ ถ้าอย่างนั้นมาเจอกันที่ร้านเดิมนะ”หญิงสาวเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือพบว่าใกล้เที่ยงวันแล้ว ซึ่งถือยังมีเวลาได้เคลียร์เรื่องทุกอย่างกับอคินให้จบสิ้น ก่อนที่จะโอนเงินคืนให้กับเสี่ยวาโย และเตรียมตัวเตรียมใจที่จะตกเป็นของหมออัคคีอย่างเต็มตัวในค่ำคืน
“ตะแต่ว่า ฉันต้องเอาเงินไปคืนไอ้เสี่ยนั่นก่อนหกโมงเย็นนะคะ ไม่อย่างนั้น พวกมันอาจจะทำอะไรแม่กับน้องสาวฉันได้” พูดอย่างร้อนเนื้อร้อนใจทันที“ล้านหนึ่งใช่ไหมที่แม่ของคุณติดหนี้พวกมัน” เอ่ยถามพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้นมา“ใช่ค่ะ จะเป็นไปได้ไหม ถ้าฉันจะขอเริ่มงานเลยเพื่อที่จะได้รับเงินก้อนนี้ไปใช้หนี้ก่อน” เวทิกาเอ่ยขึ้นด้วยความอับอาย เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำเรื่องเสื่อมเสียในห้องตรวจของหมอ แต่ก็ไร้ทางเลือกแล้วจริงๆ ไม่ว่าจะต้องทำอะไร เธอก็ยอม“ผมไม่ใช่พวกกินไม่เลือกที่ขนาดนั้นนะคุณ อีกอย่าง ถึงจะอยากจับคุณปล้ำแค่ไหน ผมก็คงทำในห้องนี้ไม่ลงหรอก”อัคคีพูดอย่างใจคิด ถึงเขาจะเป็นคนที่มีความต้องการสูง แต่ก็พอจะแยกแยะได้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในบทบาทของอะไร และการจะมาร่วมรักกับหญิงสาวในห้องนี้ก็คงไม่สมควรเท่าไหร่นัก“แต่ว่าฉันต้องการเงิน…”“กดเลขบัญชีของคุณให้ผม” ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้โอดครวญต่อ เขาก็ยื่นมือถือของให้เธอทันที“เอ่อ…”เวทิกาม
“ผมเชื่อ แต่ผมยังไม่ได้บอกนะว่าอยากได้คุณเป็นเด็กของผมเหมือนเดิมหรือเปล่า” แต่ยังคงเล่นแง่ต่อไป ก็อยากจะรู้นักว่าแม่กวางน้อยจะมีความพยายามกับการจะมาเป็นเด็กเขามากแค่ไหน“หมออยากให้ฉันทำอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ แค่ขอให้ฉันได้เป็นผู้หญิงของคุณ ฉันยอมทำทุกอย่าง” เวทิกาพูดพร้อมกับหลับตาลงด้วยความรู้สึกกล้ำกลืนฝืนทน“เรื่องแบบนี้ ผมว่าผมไม่จำเป็นต้องบอก คุณก็น่าจะรู้นะว่าต้องทำยังไง เพราะถ้าไม่รู้ ผมเองก็ชักไม่มั่นใจแล้วว่า คุณจะทำหน้าที่ผู้หญิงของผมได้ดีพอหรือเปล่า” อัคคีพูดด้วยความตื่นเต้น เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะกล้าได้กล้าเสียกับเรื่องนี้หรือไม่คำพูดของหมอหนุ่มทำให้เวทิกาถึงกับตัวสั่น เธอไม่ได้โลกสวยเสียจนไม่รู้ว่า มันหมายความอย่างไร แม้จะไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องเซ็กซ์ แต่ก็พอรู้มาบ้างว่าแบบที่ไหนที่จะทำให้ผู้ชาย ‘อยาก’ จะเข้ามาขย้ำร่างกายของเธอเวทิกาค่อยๆ เลื่อนมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่สวมอยู่ทีละเม็ดอย่างช้าๆ พยายามควบคุมมือของตนเองไม่ใส่สั่น และไม่ให้เขาจับสังเกตได้ว่าเธอกำลังตื่นเต้นอัค







