Se connecterPartager
บทที่ 24 สมรักที่รอคอย
Date de publication:
2025-12-13 21:23:58
Dernier chapitre
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 25 สองคู่ชูชื่น
ในที่สุดการเจรจาสู่ขอมู่หลันก็สำเร็จลงอย่างง่ายดาย เพราะท่านย่าไม่ได้เรียกร้องสินสอดอันใด ขอเพียงจัดมาให้สมน้ำสมเนื้อไม่ให้อับอายขายหน้ากันก็พอ และบิดามารดาของเล่อถงเองก็เอ็นดูมู่หลันไม่น้อย และพวกเขาก็ยินดีที่จะได้สะใภ้เป็นคนบ้านใกล้เรือนเคียงที่รู้นิสัยใจคอกันเช่นนี้ แถมยังไม่ต้องห่างไกลกัน เพราะจวนก็อยู่ติด ๆ กันสามารถไปมาหาสู่กันได้ตลอด จวนทั้งสองมีประตูเล็กด้านข้างที่เปิดเข้าหากันได้ มู่หลันแต่งงานเข้าจวนสกุลจางแล้วก็กลับมาที่จวนของตัวเองเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ต้องปรับตัวอันใด ปรนนิบัติพ่อแม่สามีและท่านย่าไปพร้อม ๆ กันได้วันแต่งงานที่หาฤกษ์ได้เร็วที่สุด ก็เกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันต่อมา ที่จวนสกุลจางก็ครึกครื้นไปด้วยแขกเหรื่อมากมาย เพราะทั้งจวนแม่ทัพและจวนคหบดีจางล้วนเป็นที่นับหน้าถือตาย่อมจะมีคนรู้จักมากมาย แขกเหรื่อมาร่วมงานอย่างมาก ประตูเล็กที่เชื่อมต่อระหว่างสองจวนถูกเปิดออก ให้บ่าวไพร่เดินข้ามกันไปมาได้สะดวกแม่ทัพมู่หยางพาฮูหยินคนใหม่คือจินเยว่กลับมาร่วมงานได้ทันเวลา เมื่อแม่ทัพหนุ่มพาฮูหยินกลับคืนมาอยู่ที่จวนด้วยกันแล้ว ทำให้ทั้งท่านย่าและแม่นมหวังดีใจมาก เพราะอยากจะให้ทั้งสองได้
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 24 สมรักที่รอคอย
ตอนแรกมู่หลันเม้มปากของนางเอาไว้แน่นไม่ยินยอมให้เจ้าคนร้ายกาจนั่น สอดลิ้นสากที่ไล้เลียริมฝีปากของนางอยู่เข้าไปในปากจิ้มลิ้มของนางอย่างเด็ดขาด แต่แล้วเพียงไม่นาน มู่หลันก็เคลิบเคลิ้มยอมเผยอริมฝีปากอิ่มของนางให้ลิ้นสากที่ร้อนรุ่มของเล่อถงเข้ามาชิมความหวานในปากของตนเอง ทั้งยังเข้าเกี่ยวพันลิ้นเล็กแสนนุ่มนิ่มของนาง จนร่างงามสั่นสะท้านไปหมด ในที่สุดก็ไร้เรี่ยวแรงเอนกายพิงอกแกร่งของเขาอย่างเต็มใจเพราะที่จริงแล้วภายในใจของมู่หลันนั้น แทบจะเต้นระบำรำฟ้อน เพราะนางหลงรักจางเล่อถงมานานแล้ว แต่เขาไม่เคยสนใจนางเลย เอาแต่ตามติดจินเยว่ทั้ง ๆ ที่รู้ว่านางกับพี่ใหญ่รักกัน เขาไม่เคยหันมามองมู่หลันเลยสักครั้ง จนนางเคยน้อยใจว่านางไร้ความงามจนถึงขนาดที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของเขาเลยหรือ แม้นางจะรักจินเยว่มาก แต่นางก็อดที่จะน้อยใจไม่ได้ ว่าเหตุใดสหายวัยเด็กที่อยู่ร่วมกันมาตั้งแต่ยังเล็ก ๆทั้งพี่ใหญ่ ทั้งเล่อถง เอาแต่ตามติดและคอยเอกอกเอาใจแต่จินเยว่ นางเหมือนไร้ตัวตน พี่ใหญ่นั้นนางไม่ว่าอะไรเพราะนางเต็มใจที่จะได้จินเยว่เป็นพี่สะใภ้ แต่เล่อถง บุรุษไร้หัวใจผู้นั้น ไม่เคยมองมาที่นางเลย แม้นางจะเฝ้าปรุงแต่งโฉมเพ
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 23 รักข้างเดียว
หนิงอันเชื่อตามสัญชาตญาณของตนเองว่าสาวใช้นางนี้ไม่ได้พูดปด จึงพยักหน้าแล้วก็ตัดสินใจก้าวกลับขึ้นไปบนรถม้า แล้วบอกกับคนขับว่านางจะว่าจ้างให้ไปส่งที่เมืองใกล้ชายแดนแทน ที่นั่นเป็นบ้านเกิดของนาง คนขับรถพยักหน้า แล้วหนิงอันก็ก้าวกลับเข้าไปในรถม้าตามเดิม เมื่อทรุดนั่งลงแล้ว นางก็เปิดผ้าม่านข้างรถม้าออกจ้องมองไปที่จวนแม่ทัพเฉินเป็นครั้งสุดท้าย แม้นางจะรักชายผู้นั้นมาก แต่นางเองก็รู้แก่ใจว่าเขาไม่ได้รักนาง เพียงแต่นางใช้ยาเสน่หารัญจวนเพื่อชักจูงจิตใจเขาเท่านั้น แต่หากมันหมดฤทธิ์ไปแล้วก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพบหน้ากันอีกเพราะเขาไม่ได้รักนางด้วยหัวใจที่แท้จริงของเขา แต่มันคือการบังคับเขาด้วยฤทธิ์ของยาพิษ มือบางขอหนิงอันปล่อยผ้าม่านลงให้มันปิดสนิทดังเดิม แล้วก็นั่งเอนกายพิงรถม้าแล้วก็หลับตาลงอย่างปลงกับชีวิตที่พลิกผันของตนเองแล้วตัดสินใจว่าอย่างน้อยนางก็ไม่ถูกโทษทัณฑ์ ไปจากที่นี่แล้วไปเริ่มต้นใหม่ที่เมืองอื่น อย่างน้อยนางพอมีวิชาแพทย์และความรู้เรื่องสมุนไพรติดตัวอยู่บ้าง คงจะพอใช้มันเลี้ยงชีพได้ หนิงอันหลับตาลงน้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาอาบแก้มของนาง นางยกมือขึ้นเช็ดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็วและสลัดความคิดค
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 22 หนิงอันหนีไปแล้ว
แม่ทัพหนุ่มเหยียดยิ้ม แล้วก็เอ่ยขึ้นอย่างหน้าตาเฉยว่า“บังเอิญข้า มีความชอบไม่เหมือนผู้อื่นเสียด้วย ข้าชอบมีอะไรกับคนที่เกลียดข้า มันสะใจดี ข้าไม่ชอบคนที่ชอบข้า เกลียดกันก็มีอะไรกันได้ไม่จำเป็นต้องรักกัน อย่างที่เจ้าก็เห็นเมื่อคืนนี้ด้วยตนเองแล้ว ว่ามันสุขสมเพียงไร เจ้าก็เตรียมตัวเป็นนางบำเรอข้าเช่นนี้ หากข้าอยากนอนกับเจ้าเมื่อใดข้าก็จะมาหา แต่เจ้าอย่าหวังจะได้พบบุรุษที่ไหนอีกเลย ข้าจะให้องครักษ์เฝ้าเจ้าไว้ไม่ให้ออกนอกจวนเด็ดขาดข้าจะสั่งให้บ่าวจับตามองเจ้าทุกฝีก้าว เจ้าอยากได้อะไรก็บอกสาวใช้ก็แล้วกัน ข้าจะให้พ่อบ้านหาไว้รับใช้เจ้าสักคน แต่ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าออกไปจากจวนเด็ดขาด ข้าจะบอกผู้อื่นว่าเจ้าเป็นเมียข้า แต่แท้จริงแล้วเจ้ามีฐานะเป็นเพียงนางบำเรอของข้าเท่านั้น พอใจเจ้าหรือยังเล่า”แม่ทัพหนุ่มบอกกับนางด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน เมื่อง้องอนดี ๆ แล้วไม่ยอมคืนดีสักที ไม่ยอมรับว่าเป็นฮูหยินของเขา เช่นนั้นก็เป็นนางบำเรอก็ได้ แต่อย่างไรก็ได้ชื่อว่าเมียเหมือนกัน และเขาจะไม่ยอมให้นางหนีไปมีบุรุษใดได้อีก อย่าคิดฝันว่าจะได้สมหวังกับเจ้าเล่อถงนั่นเลย ข้ารู้นะว่ามันหลงรักเจ้า มันถึงยอมทุ่มเทช่วยเจ้
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 21 ข้าเกลียดท่าน
แม่ทัพหนุ่มก็ทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เพราะเขาสะกดกลั้นความต้องการของตนมานานแล้ว เพราะต้องการสั่งสอนภรรยาแสนดื้อเช่นนาง เขายกสะโพกหนาขึ้นเสยเข้าหานางแล้วเร่งความเร็ว ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ เป็นบดขยี้ ถี่ยิบและเน้นหนัก ขึ้นหานางจนกระทั่งแตกระเบิดพร่างพรายไปด้วยกันอีกครั้งแล้วพลิกร่างอวบอิ่มของนางลงด้านล่าง แล้วก็สอดอาวุธคู่กายของเขากลับเข้าไปอีกครั้ง แล้วโยกขย่มนางอย่างเร่าร้อน เร่งกระแทกกายแกร่งเข้าสุดออกสุด และบดขยี้อย่างเน้นย้ำทุกจังหวะที่โจ้นจ้วง ตอกย้ำแรง ๆ ถึงความมีตัวตนของตนเอง ดังจะย้ำเตือนกับนางว่าเขาคือสามีของนาง สามีที่ยังรักนาง โหยหาและต้องการนางสุดหัวใจ“เยว่เอ๋อ โอ้วววว โอ้ววว เยว่เอ๋อ ยอดรักของข้า เจ้าคือภรรยาเพียงหนึ่งเดียวของข้า ข้ารักเจ้า โอ้ววว โอ้ววว”แม่ทัพหนุ่มร้องครวญครางเรียกสตรีในหัวใจด้วยเสียงแหบพร่าดุจโหยหานางเหลือเกิน บั้นเอวสอบโยกไหวรัวเร็วและถี่ยิบแต่สิ่งที่นางตอบสนองเขาก็คือ “อ๊าย อ๊ะ อ๊ะ ข้าเกลียดท่าน ข้าเกลียด อ๊าย อ๊ะ”แม่ทัพหนุ่มยกยิ้มน้อย ๆ ที่นางบอกว่าเกลียดเขา เขาจึงยิ่งกระแทกเข้าออกแรงขึ้นอีก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องในห้องน้อยนั้น เตียงสี่เสาหลังใหญ่ในห้
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 20 สั่งสอนเมียรัก nc
“ อ๊าย ข้าเจ็บ อย่านะ ไม่ อย่าทำเช่นนี้ ไม่….. ” นางดิ้นรนไปมา พยายามจะดิ้นหนีออกไปให้ไกลจากการรุกรานของเขาแต่แล้วก็พบว่าข้อมือตนเองถูกมัดติดกับหัวเตียง นางกรีดร้องเสียงดังยิ่งขึ้นเพราะตกใจ ที่อยู่ ๆ ก็ตื่นมาพบว่าตนเองถูกมัดมือมัดเท้าเอาไว้ และนอนแผ่กางแขนและขาอยู่บนเตียงในห้องที่ใดก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่ห้องพักห้องเล็กที่อยู่บนร้านผ้าไหมแน่ ๆ “ ช่วยด้วย อย่านะ ท่านแม่ทัพ อย่านะ อย่า อ่่าาา อ่าาาาห์ ” เมื่อเขาสอดนิ้วเข้าไป เขาพบว่ามันแห้งสนิทและคับแน่นยิ่งนัก นิ้วแกร่งของเขาแทบจะดันเข้าไปไม่ได้ เขายกยิ้มพอใจ นางยังมิได้ถึงกับมีอะไรกับเจ้าจางเล่อถงนั่น ตอนนี้เขาสบายใจขึ้นมากเพราะลงมือพิสูจน์ด้วยตนเองแล้ว ว่านอกจากเขาแล้วยังมิมีชายใดมากล้ำกลายนาง ถ้าเช่นนั้นวันนี้จะต้องตอกย้ำความเป็นสามีของนาง เพื่อให้นางรู้ว่านางมีเจ้าของแล้ว และเขาจะไม่ยอมให้นางหนีเขาไปได้อีกเป็นอันขาด เขาจะขังนางเอาไว้ที่จวนของสหายของเขาที่เมืองหนิงโจวแห่งนี้ เพราะที่นี่ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครจะติดตามทั้งเขาและนางมาได้ ที่นี่เป็นจวนของสหายของเขา ที่เขาส่งจดหมายไปขอยืมเพื่อจะพำนักชั่
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 19 กลับจวนกันเถิด
“แต่ข้าไปก็ได้นะ แต่เจ้าก็ต้องกลับไปกับข้าด้วย เจ้ากลับข้าก็กลับ หากเจ้าไม่กลับข้าก็จะปักหลักอยู่กับเจ้าที่นี่แหละ”แม่ทัพหนุ่มยืนกราน เพราะเขาไม่มีทางถอยแน่ ๆ เพราะดูท่าแล้ว นางกำลังจะหนีเขาไป เพราะถึงกับย้ายออกมาอยู่ที่ร้านแห่งนี้ และคงวางแผนที่จะหนีไปแต่งงานหรือไม่ก็ยอมเข้าเรือนหลังของเจ้าเล่อถง
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 18 เฝ้าเมียให้รู้กันไป
เมื่อแม่ทัพหนุ่มดื่มน้ำแกงหมดแล้ว ซินแสก็ตรวจชีพจรเขา แล้วนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง “ เอาละ รู้สึกว่าอาการท่านแม่ทัพดีขึ้น ท่านรู้สึกปลอดโปร่งใจและคิดอะไรได้กระจ่างขึ้นแล้วใช่หรือไม่ ” แม่ทัพหนุ่มนิ่งคิดแล้วก็พยักหน้าช้า ๆ “ ถ้าอย่างนั้นดีแล้ว แต่จะต้องดื่มน้ำแกงนี้อีกสองชามให้ครบตัวยา จึงจะหายขาด
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 17 ท่านแม่ทัพดูแปลกไป
เช้าตรู่ของวันต่อมา เขาก้าวเข้ามาในเรือนหลักเพื่อกินอาหารเช้าร่วมกับครอบครัวเป็นปกติ แต่วันนี้ท่าทางของเขาสดชื่นใบหน้าของเขาสดใส ไม่หมองคล้ำดังเช่นทุกวัน ทำให้ทุกคนพากันแปลกใจ เขาทรุดนั่งลงแล้วก็หันมองไปมา เหมือนจะหาใครบางคน ทำให้ท่านย่าออกปากถามทันที เมื่อเห็นท่าทางของหลานชายคนเดียว“เจ้ามองหาผู้ใ
คนใจร้าย...ข้าจะไม่รักท่านอีกแล้ว บทที่ 16 สงสัยพฤติกรรมฮูหยินคนใหม่
“ หากเปิดร้านเป็นของตนเอง ข้าเกรงว่าเจ้าจะเหนื่อยเกินไป อย่างไรข้าก็ต้องการเปิดร้านผ้าไหมเล็ก ๆ อยู่แล้ว เจ้าจะได้ไม่เหนื่อยในการดูแลร้านจนเกินไป ร้านใหญ่งานก็จะเยอะ คนก็จะเยอะไปด้วย หากเจ้าไม่ชอบความวุ่นวาย ข้าคิดว่าเราเปิดเป็นร้านเล็ก ๆ แล้วมีลูกจ้างสักสองสามคน รับผู้ชายมาช่วยยกม้วนผ้าไหม และข้าว
Vous vous intéresseriez aussi à
เกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.1K Vuesข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม44.0K Vuesอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน63.3K Vuesเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่73.2K Vuesพลิกชะตาตัวประกอบสู่ยอดหญิงอันดับหนึ่ง
ซูมู่หราน314 Vuesทะลุมิติไปเป็นภรรยาที่ถูกสามีขอหย่า ยุค 80
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ493 Vuesพลิกชีวิตพระชายาผู้ถูกทอดทิ้ง
โย่วจื่อฉา441 Vuesวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi94 Vues
