Share

บทที่ 3

Author: หู่พั่วสือเจี้ย
ผมวิ่งกระเสือกกระสนมาถึงสุสานของแม่ ก็เห็นฉู่เวยเวยกำลังยืนสั่งให้คนงานขุดหลุมศพอยู่พอดี

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!”

ผมพุ่งตัวเข้าไปอย่างแรง ผลักคนงานสองคนนั้นจนล้มคว่ำ แล้วแย่งจอบเล่มหนึ่งมาถือไว้เพื่อปกป้องหน้าหลุมศพของแม่

ฉู่เวยเวยดึงสองพ่อลูกลู่เยี่ยนซูไปไว้ข้างหลังเธอ ก่อนหัวเราะเยาะออกมา

"เจียงซู่เฟิง ไม่ใช่ว่าขอแค่ให้เงิน คุณก็ยอมปล่อยเช่าทุกอย่างหรอกเหรอ?"

"ค่าเช่าที่ดินสุสานแม่ของคุณ ฉันก็โอนให้ไปแล้ว ตอนนี้คุณยังจะมาโวยวายหาเรื่องอะไรอีก?"

ผมโกรธจนฟันกระทบกันสั่น

"ฉู่เวยเวย คุณยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?"

ฉู่เวยเวยยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

“ฉันก็แค่ทำตามกฎของคุณ แล้วตรงไหนที่ฉันไม่ใช่คน?”

“หรือว่าในใจคุณ ความสัมพันธ์ทุกอย่างล้วนสูงส่ง ยกเว้นความสัมพันธ์สามีภรรยาของเราที่ต่ำต้อยราวกับโคลนตม ถึงได้เอาเงินมาแลกเปลี่ยนได้?"

เล็บของผมจิกฝังลึกเข้าไปในฝ่ามืออย่างแรง แค้นจนแทบไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด

ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าผู้หญิงที่เคยเฝ้าดูแลอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยของแม่ผมทั้งคืนในวันนั้น คนที่ยิ้มหวานแสนดีตอบรับคำขอของแม่ผมว่าจะใช้ชีวิตคู่กับผมให้ดี

ทำไมในวันนี้ถึงได้กลายมาเป็นสภาพแบบนี้ไปได้?

ลู่เยี่ยนซูกอดรูปถ่ายหน้าศพของสุนัขตัวหนึ่งไว้ในอ้อมแขน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น

"ช่างมันเถอะเวยเวย ถึงแม้เจ้าต้าหวงจะเป็นเหมือนคนในครอบครัวของผมกับหยาหย่า แต่สัตว์ก็คือสัตว์การมาแย่งใช้ที่สุสานแม่ของพี่เจียงมันคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่"

เมื่อเห็นน้ำตาของเขา เสียงของฉู่เวยเวยก็เย็นชาทันที

"เจียงซู่เฟิง หลบไป"

ผมกัดฟันแน่น “ฝันไปเถอะ!”

เธอเดินมาหยุดข้างตัวผม แล้วกระซิบข้างหู

"เฉินเฉินจะเข้าผ่าตัดเดือนหน้านี้แล้วนะ ช่วงนี้คุณควรจะทำตัวว่านอนสอนง่ายหน่อย"

ร่างกายของผมเย็นเฉียบไปทั้งตัว

"เฉินเฉินไม่ใช่ลูกชายของคุณหรือไง?"

"คุณเอาลูกในไส้ของตัวเองมาข่มขู่ผมงั้นเหรอ?"

ฉู่เวยเวยยื่นมือมาจัดปกเสื้อของผมอย่างไม่ใส่ใจ

“ใช่สิ แต่หยาหย่าก็เป็นลูกแท้ ๆ ของฉันเหมือนกัน”

"ปีแรกที่ฉันคบกับคุณ เยี่ยนซูมานัดเจอคุยเรื่องเก่าๆ พวกเราดื่มหนักกันไปหน่อย เลยเผลอพลาดไป..."

"คุณกับเฉินเฉินมีทั้งเงิน มีทั้งฐานะหน้าตาทางสังคม ยิ่งควรจะรู้จักเข้าใจอะไรบ้างนะ"

เหงื่อเย็น ๆ ไหลท่วมตัวผมแทบทั้งร่าง

มิน่าล่ะ ตอนที่เพิ่งคบกับผมใหม่ๆ จู่ๆ เธอก็ดึงดันจะไปเรียนต่อต่างประเทศ แถมยังไม่ยอมให้ผมไปหาเธอไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

ในสมองของผมฉายภาพย้อนหลังตอนที่ลูกชายเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันแล้วล้มฟุบลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ผมค่อยๆ วางจอบในมือลง

ขาทั้งสองข้างราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่วหนัก ผมขยับก้าวขาอย่างแข็งทื่อเพื่อหลีกทางให้

ลู่หยาหย่าพุ่งตัวเข้ามาทันที "เย้ดีใจจัง! ไอ้คนแก่นั่นยอมหลบทางให้เจ้าต้าหวงแล้ว!"

เด็กนั่นกระชากรูปถ่ายขาวดำบนป้ายหลุมศพของแม่ผมออก แล้วคว้าโกศเก็บอัฐิหวังจะขว้างลงพื้น!

"ไม่นะ!!"

สมองของผมขาวโพลนไปหมด ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปขวางอย่างสุดชีวิต

เพื่อปกป้องโกศอัฐิ หัวของผมจึงกระแทกเข้ากับป้ายหินหลุมศพอย่างจัง

โลกทั้งใบหมุนคว้าง ภาพตรงหน้าของผมกลายเป็นสีแดงฉานด้วยเลือด

"ซู่เฟิง!"

ฉู่เวยเวยรีบเข้ามาพยุงตัวผมด้วยความลนลาน มือสั่นเทาพยายามเช็ดเลือดบนหน้าผากให้

"เจ็บไหม? คุณเวียนหัวหรือเปล่า?"

ผมผลักเธอออกไปอย่างแรง แล้วยัดเยียดเอกสารในกระเป๋าใส่ตรงหน้าเธอ

"ค่าเช่าที่คุณให้มามันยังไม่พอ"

"เซ็นชื่อซะ"

เมื่อเห็นคำว่า “สัญญาโอนกรรมสิทธิ์บ้าน” บนเอกสาร สีหน้าของฉู่เวยเวยก็เย็นเยียบลงทันที

"ดี! เจียงซู่เฟิง คุณนี่มันเก่งจริงๆ!"

เธอหยิบปากกาขึ้นมาแล้วเซ็นชื่อตัวเองลงไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นก็ขว้างปากกาพร้อมเอกสารลงบนพื้นอย่างแรง แล้วเดินควงแขนสองพ่อลูกลู่เยี่ยนซูจากไปก้าวใหญ่

ตัวด้ามปากกาหักออกเป็นสองท่อน

นี่คือของขวัญครบรอบสามปีที่คบกันที่ผมเคยซื้อให้เธอแท้ๆ

และเอกสารฉบับแรกที่เธอใช้ปากกาด้ามนี้เซ็น ก็คือใบทะเบียนสมรสของเรา

ผมเก็บเอกสารขึ้นมา เปิดพลิกไปดูใบข้อตกลงการหย่าที่แนบซ่อนอยู่ข้างหลังสัญญาโอนกรรมสิทธิ์

มองดูลายเซ็นอันอ่อนช้อยงดงามบนนั้น

ผมทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะราวกับคนบ้า กอดโกศอัฐิของแม่เอาไว้แล้วลุกขึ้นอย่างโซเซ

ขอแค่รอให้การผ่าตัดของลูกชายเสร็จสิ้นลง ระหว่างเราสองคนก็จะจบสิ้นกันอย่างถาวรเสียที

ในที่สุดก็มาถึงวันผ่าตัด ผมมองลูกชายถูกเข็นเข้าไปในห้องผ่าตัด

ผมถอนหายใจโล่งอก แล้วคุกเข่าอยู่หน้าห้องผ่าตัดพร้อมสวดภาวนาไม่หยุด

ขอให้สวรรค์เมตตา และคุ้มครองให้การผ่าตัดของลูกชายผ่านไปด้วยดี

แต่ก่อนที่การผ่าตัดจะเสร็จ โทรศัพท์ของผมก็มีข้อความแจ้งเงินเข้าอีกครั้ง

ยังไม่ทันที่ผมจะได้มองรายละเอียดบันทึกช่วยจำให้ชัดเจน ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออกกะทันหัน

หมอยังไม่ทันถอดถุงมือที่เปื้อนเลือด ก็รีบร้อนวิ่งออกมาข้างนอก

มือเท้าของผมชาไปหมด ผมคว้าเสื้อกาวน์ของหมอคนสุดท้ายเอาไว้แน่น

"การผ่าตัดของลูกชายผมยังไม่เสร็จเลย พวกคุณกำลังจะไปไหนกัน?"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คนไร้รัก ทะเลน้ำตา   บทที่ 9

    กรรมใดก่อกรรมนั้นย่อมสนองผมไม่ได้คืนหุ้นพวกนั้นกลับไปมันเป็นสิ่งที่ลูกชายผมสมควรได้รับหลังจากตรวจสุขภาพตามนัดเสร็จ ผมก็พาลูกชายบินกลับยุโรปเหนืออีกครั้งลูกชายได้ค้นพบว่าเขามีพรสวรรค์อันน่าทึ่งในด้านการวาดภาพศิลปะ ผมจ้างอาจารย์มาสอนเขาโดยเฉพาะผมเก็บรักษาผลงานทุกชิ้นของเขาไว้อย่างดีและยังสร้างบัญชีโซเชียลมีเดียให้เขาโดยเฉพาะสแกนผลงานของเขาอัปโหลดลงไปไม่นานก็มีผู้ติดตามจำนวนมากตอนลูกชายอายุสิบสามปี เขาก็เริ่มมีชื่อเสียงพอสมควรแล้วผมจัดนิทรรศการภาพวาดให้เขาที่ประเทศบ้านเกิดสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงคือ จำนวนผู้เข้าชมมากกว่าที่คิดไว้หลายเท่าหลังจากครั้งนั้น ความมั่นใจของลูกชายก็เพิ่มขึ้นอย่างมากแรงบันดาลใจก็พรั่งพรูออกมาไม่หยุดผลงานของเขายังถูกประมูลในราคาสูงบนโลกออนไลน์เขาเคยชวนผมให้นำภาพวาดเก่า ๆ ออกมาขายผมไม่ยอม แต่ก็ไม่ได้ห้ามเขาขายผลงานใหม่ตอนอายุสิบเจ็ดปี เขาโด่งดังอีกครั้งเพราะราคาขายภาพวาดที่พุ่งสูงผมพาเขากลับประเทศและเปิดหอศิลป์ให้เขาแห่งหนึ่งต่อให้วันหนึ่งไม่อยากวาดภาพแล้ว ก็ยังมีทางเลือกอื่นในชีวิตเมื่ออาศัยช่วงที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดัง ลูกชายก็

  • คนไร้รัก ทะเลน้ำตา   บทที่ 8

    ผมหันกลับไปอย่างตกตะลึง ถึงได้รู้ว่าลูกชายลงจากรถมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้เขาจับชายเสื้อผมไว้ด้วยสีหน้าไร้เดียงสาใบหน้าของฉู่เวยเวยซีดขาวทันที“เฉินเฉิน ลูกพูดว่าอะไรนะ?”“แม่คือแม่ของลูกนะ ลูกยังโกรธแม่อยู่ใช่ไหม ถึงได้พูดแบบนี้?”“เฉินเฉิน แม่ผิดไปแล้ว ยกโทษให้แม่ได้ไหม?”ลูกชายถอยหลังหนึ่งก้าว“คุณน้าครับ แม่ของผมเสียไปนานแล้ว”“ตอนผ่าตัด แม่ยังมาเข้าฝันคอยคุ้มครองผมอยู่เลย" “คุณจะเป็นแม่ของผมได้ยังไง?”"ได้ยินหรือยัง! คุณรีบไปเลยนะ อย่ามาสร้างความกระทบกระเทือนใจให้ลูกชายผม!" ดวงตาของฉู่เวยเวยแดงก่ำ ปากอ้าเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง และในที่สุดเธอก็เดินจากไปอย่างเหม่อลอยไร้สติก่อนที่ผมจะกดโทรศัพท์แจ้งตำรวจ แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ช่วงหนึ่งผมลางานจากบริษัท และไปรับไปส่งลูกชายด้วยตัวเองทุกวันไม่กล้าให้เขาคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวคืนหนึ่ง ขณะกำลังเป่าผมให้ลูกชาย เขาก็เอ่ยขึ้นมา“พ่อครับ ทำไมแม่ของลู่หยาหย่าถึงชอบมาปรากฏตัวแถวโรงเรียนผม?”“เธอไม่เอาลู่หยาหย่าแล้วเหรอ?”ผมระแวดระวังขึ้นมาทันที“เธอไม่ได้เข้าใกล้ลูกใช่ไหม? แล้วได้พูดอะไรแปลก ๆ หรือเปล่า?”ลูกชายส่ายห

  • คนไร้รัก ทะเลน้ำตา   บทที่ 7

    "ยังไงเด็กก็เพิ่งจะผ่าตัดเสร็จ ช่วงนี้พยายามอย่าเพิ่งไปพูดความจริงขัดเขาเลยครับ"“อย่าให้เขาได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ” หลังจากได้ยินสิ่งที่หมอพูด ผมก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น คิดไม่ถึงเลยว่าคำพูดที่ผมเคยพูดกับฉู่เวยเวยว่า เธอไม่คู่ควรที่จะมีเฉินเฉินอีกต่อไปจะกลายเป็นความจริงในอีกรูปแบบหนึ่ง ผมโน้มตัวลงไป ลูบหัวของลูกชายเบาๆ“เฉินเฉินคนดี หลังออกจากโรงพยาบาลแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับพ่อนะ ดีไหม?” ผมหยิบวีซ่าที่เตรียมไว้ตั้งนานแล้ว และพาลูกชายย้ายไปอยู่เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในยุโรปเหนือนอกจากค่าเช่าที่ฉู่เวยเวยจ่ายเพื่อไปอยู่กับสองพ่อลูกตระกูลลู่แล้ว ตอนหย่าผมยังได้รับส่วนแบ่งทรัพย์สินจำนวนมากอีกด้วย มากพอให้ผมกับลูกชายใช้ชีวิตอย่างไม่ต้องกังวลไปตลอดชีวิต ผมซื้อบ้านพักตากอากาศที่มีลานบ้านกว้างๆ หลังหนึ่ง และรถยนต์คันเล็กๆ อีกหนึ่งคัน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้สะดวกสบายเหมือนตอนอยู่ในประเทศที่มีทั้งพ่อบ้าน แม่บ้าน และพ่อครัวคอยรับใช้แต่การได้ทำอาหารทานเองในทุกๆวัน ได้รดน้ำพรวนดินดูแลไม้ดอกไม้ประดับในสวนตามใจชอบ ก็นับเป็นความสุขที่เรียบง่ายรูปแบบหนึ่งสภาพจิตใจของล

  • คนไร้รัก ทะเลน้ำตา   บทที่ 6

    ใบหน้าของฉู่เวยเวยซีดเผือดไร้สีเลือดในทันที "ไม่มี... เฉินเฉินแล้วเหรอ?"เธอยื่นมือพยุงกำแพงเอาไว้ ตัวแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "เป็นไปได้ยังไง? ทั้งที่การผ่าตัดใกล้จะเสร็จสิ้นแล้วแท้ๆ..."เนื้อตัวของเธอสั่นเทา สิ่งของที่รับไปหลุดมือร่วงกระแทกพื้นมันคือใบหย่าใบหนึ่ง และสมุดบัญชีเงินฝากอีกเล่มหนึ่ง"นี่มันคืออะไรอีกซู่เฟิง ใช่ใบหย่าคราวก่อนของเราไหม?"ฉู่เวยเวยยื่นมือหวังจะคว้าตัวผมไว้"ฉันไม่ดีเอง คุณอย่าขู่ฉันให้กลัวอีกเลยนะ พาฉันไปหาเฉินเฉินที...""ฉันไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับลู่เยี่ยนซูนานแล้ว แค่เห็นว่าคุณเอาแต่สนใจเรื่องเงินไม่สนใจฉัน ก็เลยทำเรื่องพวกนั้นลงไปเพราะอยากประชดกระตุ้นคุณแค่นั้นเอง""ประชดผมงั้นเหรอ?"ผมเก็บสมุดบัญชีบนพื้นขึ้นมา แล้วปาใส่หน้าเธออย่างแรง"คุณเอาชีวิตลูกชายของผมมาใช้เป็นเครื่องมือประชดผมเนี่ยนะ?""ฉู่เวยเวย คุณมันไม่ใช่คนเลยจริงๆ""สมุดบัญชีเล่มนี้เป็นของเฉินเฉิน"ผมฝืนกลั้นความสั่น เปิดสมุดบัญชีแล้วชี้ไปที่รายการเดินบัญชี "เขาอยากให้คุณอยู่เป็นเพื่อนตอนผ่าตัด เลยเก็บออมเงินมาเกือบปี"ฉู่เวยเวยเบิกตากว้าง มองดูตัวเลขบันทึกเหล่านั้นด้วยควา

  • คนไร้รัก ทะเลน้ำตา   บทที่ 5

    ภาพที่เห็นคือเครื่องมือแพทย์ภายในห้องผ่าตัดล้มระเนระนาดล้มลุกคลุกคลาน คราบเลือดที่เปรอะเปื้อนกระจัดกระจายเป็นทางยาวทอดยาวไปจนถึงระเบียงทางเดินพวกหมอที่ถูกเธอตามตัวกลับมาต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นตระหนกฉู่เวยเวยกระชากคอเสื้อหมอคนหนึ่งแล้วตะโกนถาม "ฉันบอกให้หมอเจ้าของไข้หลักอยู่ต่อไม่ใช่เหรอ?!"“แล้วทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้?! ลูกชายฉันอยู่ที่ไหน?! หมอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คะ คือคุณลู่บอกว่าคนไข้มีอาการแพ้รุนแรงมาก หมอทั้งโรงพยาบาลจำเป็นต้องไปที่นั่นให้หมด...""เขายังบอกด้วยว่าจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง ถ้าหากทำให้การรักษาลูกสาวเขาล่าช้า จะเล่นงานพวกเราทุกคนให้ไม่มีที่ยืน"เส้นเลือดที่ขมับของฉู่เวยเวยนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "พวกคุณก็เลยปล่อยให้ลูกชายของฉันนอนรอความตายอยู่บนเตียงผ่าตัดเนี่ยนะ?!"ดวงตาของเธอแดงก่ำขณะตะโกนลั่น "ไปตามหาคนสิ!"พอหวนนึกถึงความสิ้นหวังของผมในคลิปวิดีโอที่ต้องคุกเข่าโขกหัวให้ลู่เยี่ยนซู ฉู่เวยเวยก็แทบจะทรงตัวยืนไม่อยู่ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าผมแค่กำลังหึงหวงหน้ามืด และแกล้งเล่นละครไปเอง"ฉันผิดไปแล้ว ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองอย่าให้เฉิน

  • คนไร้รัก ทะเลน้ำตา   บทที่ 4

    ผมหันมองเข้าไปในห้องผ่าตัด หน้าอกของลูกชายถูกผ่าเปิดออกแล้ว บนหน้าจอเครื่องวัดคลื่นหัวใจมีเพียงเส้นกราฟขยับขึ้นลงอย่างแผ่วเบาเท่านั้นคุณหมอรีบสะบัดมือของผมออก"ลูกสาวของประธานฉู่อยู่ๆ ก็เกิดอาการแพ้กะทันหัน หมอทั้งโรงพยาบาลเลยถูกระดมพลไปช่วยชีวิต การผ่าตัดนี้เลยต้องระงับไว้ก่อน""พวกคุณห้ามไปนะ!"เสียงของผมสั่นเครือราวกับกำลังร้องไห้เป็นสายเลือด ขณะที่มือสั่นหยิบบัตรธนาคารออกมา "เขาให้เงินพวกคุณเท่าไหร่? ผมให้สองเท่า! ช่วยผ่าตัดลูกชายผมให้เสร็จที!"กลัวว่าพวกเขาจะคิดว่าน้อยเกินไป ผมรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาเตรียมโอนเงินให้ก่อน และในตอนนั้นเองที่ผมเพิ่งจะมองเห็นข้อความบันทึกช่วยจำของยอดเงินที่โอนเข้ามาอย่างชัดเจนมันคือค่าเช่าที่ฉู่เวยเวยจ่ายเพื่อซื้อตัวหมอไป"คุณครับ นี่มันไม่ใช่เรื่องเงินหรอก""พวกเรากลัวว่าจะรักษาหน้าที่การงานของตัวเองไว้ไม่ได้ต่างหาก"ไม่ว่าผมจะยอมโขกหัวอ้อนวอนอย่างไร พวกหมอก็ยังคงแกะนิ้วมือของผมออกทีละนิ้วแล้วเดินจากไปอยู่ดีลูกชายนอนอยู่อย่างโดดเดี่ยวอ้างว้างบนเตียงผ่าตัดทั้งที่ขอแค่ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง เขาก็จะได้มีชีวิตใหม่แล้วแท้ๆแต่ตอนนี้กลับต้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status