LOGINแม่สามีให้เขาเลือกระหว่างแม่ผู้ให้กำเนิดกับเธอที่เป็นแม่ของลูกเขา แน่นอนว่าเขาไม่เลือกเธอพร้อมกับตั้งคำถามว่าเธอท้องกับใคร?
View Moreเสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของแพรพิศชาดังแข่งกับสายฝนที่กระหน่ำเทลงมา หญิงสาวหยุดอยู่ข้างถนนอันแสนมืดมิดและนั่งลงอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก เพราะความรักทำให้คนดูโง่งม ทุ่มเททุกอย่างต่อสู้เพื่อความรักแต่สุดท้ายกลับไร้ค่า
“ฌอนเลือกมาเลยว่าจะเลือกแม่หรือมัน” คุณหญิงอรนลินยื่นคำขาด ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิตหากต้องให้เลือกระหว่างแม่และภรรยา
“…”
“มันท้องกับใครก็ไม่รู้แล้วมาบอกว่าท้องกับลูก” คุณหญิงอย่างเธอไม่มีวันยอมรับลูกสะใภ้บ้านป่า ไม่มีฐานะเทียบเท่าลูกชายของเธอ
“แม่ครับ” อชิระมีความลังเลเพราะตอนนี้เขาสับสนไปหมด เรื่องราวกับวุ่นวายเมื่อเขาจับได้ว่าเมียกับเพื่อนสนิทตัวเองแอบมีความสัมพันธ์กัน และเมียเขามาบอกกำลังตั้งครรภ์แล้วเขาจะเชื่อได้ยังไง
“ลูกเลือกมาเลย”
“ผ ผม”
“คุณไม่ต้องเลือกอะไรทั้งนั้น ฮึก” แพรพิศชามองใบหน้าสามีที่เขามีความลังเลและไม่เชื่อในตัวเธอ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็เพราะมีคนวางแผนชั่วทำให้ทั้งสองเข้าใจผิดกัน แต่เขากับไม่ฟังเธอ
“พี่ถามพรีนอีกครั้งว่าพรีนท้องกับใคร”
“สุดท้ายคุณก็เชื่อพวกเขา”
เธอยอมจากบ้านมาเพื่อมาอยู่กับเขาโดนดูถูกสารพัดเพราะบ้านมีฐานะยากจนไม่เหมาะสมกับเขาที่เป็นถึงนักธุรกิจหมื่นล้าน แถมยังมารู้ว่าเขานั้นมีคู่หมั้นอยู่แล้ว
“หล่อนมันตอแหลท้องกับใครก็ไม่รู้ จะมาเรียกร้องให้ลูกชายฉันรับผิดชอบไม่ได้” ยังไงคนเป็นแม่ไม่ยอมรับลูกสะใภ้คนนี้เด็ดขาด
“คุณแม่ครับผมขอคุยกับพรีนเป็นการส่วนตัว ถือว่าผมขอ”
“ก็ได้อย่านานนะแม่จะรอ”
“ฮึก ฮือ” แพรพิศชาร้องไห้จนสะอื้นพวกเขาทำร้ายจิตใจเธอสารพัด แล้วทำไมเธอต้องทนให้พวกเขาทำลาย คนอื่นทำไม่เป็นไร แต่เขากลับทำลายเธอเสียเอง
“พรีนจะบอกพี่ได้หรือยังว่าท้องกับใคร”
“เราเลิกกันเถอะค่ะ”
“เพราะพี่ไม่ใช่พ่อของเด็กใช่ไหม”
เขาเชื่อในสิ่งที่ตัวเองเห็น แพรพิศชาตื่นขึ้นมาพร้อมกับแทนไทเพื่อนสนิทของเขา แล้วจะให้เขาเชื่อแบบไหน คิดไม่ถึงว่าเด็กสาวที่อ่อนโยนจะทำตัวแบบนั้น ทำให้ความเชื่อใจของเขาพังทลายลงหมด
“คุณมีคนที่เหมาะสมอยู่แล้วคุณกลับไปหาแม่คุณแม่ของคุณนะคะ” เธอพยายามกลั่นเสียงสะอื้นไว้ เพราะสุดท้ายคนที่ไม่เหมาะสมเช่นเธอต้องจากไป ความรักความเหมาะสมมันคนละเรื่องกัน
“…”
“ในเมื่อคุณเชื่อพวกเขาให้เราจบกันแค่นี้”
“ยอมรับแล้วนะสิว่าเธอนอนกับมันจริงๆ ทำไมแพรพิศชา เพราะอะไรวะ!” อชิระเขย่าตัวคนตรงหน้าด้วยความโมโห เขาเจ็บแค่ไหนที่เห็นเมียตัวเองนอนกับเพื่อนสนิทตัวเอง
“ใช่ค่ะ พอใจคุณแล้วใช่ไหม”
เพียะ
“เธอมันร่านเหมือนที่ลิตาบอกจริงๆ” เขาขาดสติจึงลงมือทำร้ายหญิงสาว เขาทำงานหนักเพื่อครอบครัวแต่สิ่งที่เขาได้รับคืออะไร ที่แตกสลายที่สุดคือเธอท้องกับของเขา
“ฮึก รู้อย่างนี้แล้วคุณก็ไปหาแม่คุณซะ”
“ได้ เธอออกไปแต่ตัวกลับบ้านนอกเธอไปไม่ต้องมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก! ฉันเกลียดผู้หญิงแบบเธอที่สุด”
ปัง!
เขาไปแล้ว หัวใจของเธอแหลกสลายไม่มีชิ้นดีเธอผิดเองที่ไม่เชื่อคนรอบข้าง แต่กลับเลือกที่จะเชื่อหัวใจตัวเอง สุดท้ายเด็กอายุ 19 ปีคนหนึ่งต้องอุ้มท้องพร้อมกับคำถามว่าเธอท้องกับใคร?
แพรพิศชาเก็บข้าวของเฉพาะของที่เธอเอามาจากบ้าน ส่วนของที่เขาซื้อให้เธอจะไม่มีวันแตะต้อง พร้อมกับถอดแหวนคนให้เขา
“แม่ค่ะหนูขอโทษ ฮือ” หญิงสาวคืนทุกอย่างที่เป็นของเขา เธอออกมาจากบ้านพร้อมกับกระเป๋าใบเดียว และเงินติดตัวไม่กี่ร้อย ทุกอย่างเป็นของเขาทั้งสิ้น ลูกน้อยของเธอจะเลี้ยงดูเขาให้ดีที่สุด เขาเป็นตัวแทนความรักของเธอกับเขา
และจำให้ขึ้นใจว่าอย่ากลับมาเรียนบทเดิมอีก ผู้ชายที่ชื่ออชิระจะตายจากหัวใจของเธอไปตลอดกาล ผู้หญิงบ้านนอกที่พบรักกับนักธุรกิจเป็นได้แค่นิยายบทหนึ่ง สุดท้ายเขาต้องกลับไปแต่งงานกับคนที่เหมาะสม
ลาก่อนคุณอชิระ
11.00 น. บังอรที่ไม่เห็นลูกออกมาจากบ้านจึงมาเคาะประตู แปลกปกติแพรพิศชาไม่ใช่คนตื่นสายอะไรตาคนที่เดินมาเปิดประตูไม่ใช่ลูกสาวของบังอร“สวัสดีครับคุณแม่ผมเตฌอน” อชิระแนะนำตัวกับแม่ของหญิงสาว เขาจะคุยเรื่องนี้กับแพรพิศชาพอดีแต่แม่ของเธอมาเสียก่อน“…”“แม่! พี่ฌอน”“พรีนมีผัวตั้งแต่ตอนไหนวะ”บังอรตกใจที่มีหนุ่มหล่อเดินมาแนะนำตัวว่าเป็นผัวของลูกสาว เห็นลูกออกไปขายของทุกวันแต่วันนี้มามีผัวแล้ว อะไรยังไงคนเป็นแม่ตามไม่ทัน“แล้วพ่อหนุ่มเป็นใครมาจากไหน”“ผมชื่ออชิระครับ เป็นคนกรุงเทพผมไม่มีภรรยาไม่ได้มาหลอกน้องพรีน ผมเจอคุณแม่แล้วผมจะขอลูกสาวของคุณแม่ครับ”เขาอยากไปไหนแบบเปิดเผยกลับหญิงสาวใจจะขาด อีกอย่างเขาต้องกลับกรุงเทพแล้ว เขาต้องพาแพรพิศชากลับไปด้วย“เห้อ ไหนๆ ก็ได้กันแล้วอย่าทำให้พรีนเสียใจก็พอ”เมื่อพูดคุยกับผู้ใหญ่เสร็จครั้งนี้อชิระจะขอออกไปขายของที่ตลาดด้วย เขาไม่อยากให้เมียออกไปลำบากคนเดียว เมื่อกำลังจะเก็บของเตรียมตัวออกไปแม่ของเธอกลับมาอีกครั้ง พร้อมสีหน้าไม่ดี“แม่มีเรื่องอะไรจ๊ะ”“พรีนมีเงินให้แม่มั้ยสักพ่อเลี้ยงมันไปเล่นกันพนันมาอีกแล้ว ครั้งนี้มันเอาโฉนดไปประกันไว้”“แม่! ทำไมแม
เจ็ดวันที่ทั้งสองใช้ชีวิตอยู่บ้านหลังเดียวกัน อชิระช่วยงานหญิงสาวทุกอย่าง ความสัมพันธ์ทั้งสองดีขึ้นความลำดับ แพรพิศชาเหมือนว่าจะยอมเปิดใจมากขึ้น ทุกครั้งที่กลับมาจากขายของดึกๆ เขาอยากออกไปตามกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป แกร็ก “อุ้ย พี่ฌอนทำอะไรคะพรีนตกใจหมด” “กลับดึกจังพี่เป็นห่วง” เขาเข้ามาสวมกอดเธอไว้แน่น ทั้งเป็นห่วงกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้น กลัวว่าจะมีคนมาจีบเธอไหมระหว่างที่เขามาอยู่ด้วย “วันนี้ลูกค้าเยอะค่ะเลยกลับช้า แผลของพี่ก็หายดีแล้ว” “น้องพรีนอยากไล่พี่ไปแล้วเหรอ” อชิระยังคงกอดหญิงสาวไว้แน่น ที่เขามาอยู่ด้วยยอมทำทุกอย่างแพรพิศชามองไม่ออกเลยว่าเขาคิดยังไง “เปล่าค่ะชายหญิงอยู่ด้วยกันมันไม่ดี” “นั้นเราก็เลิกทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ ดีมั้ย” “พี่ฌอนหมายถึงอะไรคะ” แพรพิศชาหัวใจเต้นแรงเขาคงไม่ได้คิดจะจีบเธอใช่ไหม หัวใจของเธอมันแปลกๆ ไปเวลาอยู่ใกล้กับเขา “พี่จีบน้องพรีนอยู่” “จ จีบอะไรคะ!” ที่หมายถึงชายหญิงเขาจีบกันใช่ไหม อชิระกำลังบอกว่าเขาจีบเธออยู่ ตาเขาไม่ดีหรือเปล่าถึงมาจีบเธอ แพรพิศชาหันหน้ามาเผชิญกับเขา
แพรพิศชาคิดบ้าอะไรอยู่ถึงมาเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าผู้ชาย ลำพังก็ลำบากอยู่แล้วยังจะมาเป็นห่วงเขาอีก ก็ถือว่าทำบุญให้เขาไป จะได้ไม่ต้องเดินโชว์ตัวไปมาๆ เห็นแล้วรำคาญลูกตามาก “ทำไมวันนี้แปลกมาซื้อเสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ” “เอาไปฝากพ่อเลี้ยงจ้ะป้า” เธอรีบจ่ายเงินและรีบออกไปทันทีตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ทางกลับบ้านก็มืดไม่น้อย หญิงสาวรีบควบจักรยานยนต์คู่ใจกลับบ้านทันที “ทำไมกลับมาช้าจังเลยครับ” “ใครให้คุณมานั่งหน้าบ้านเข้าไปเลยนะ” เธอรีบผลักเขาเข้าไปในบ้านเกิดแม่มาเห็นเป็นเรื่องใหญ่แน่ เพิ่งจะวันเดียวก็สร้างความปวดหัวให้เธอแล้ว “พี่ช่วยครับ” “เมื่อกี้คุณพูดอะไรนะ” “พี่ครับพี่อายุเยอะกว่าเรา” เยอะแบบที่ว่าไม่คิดว่าเขาจะมาวอแวกับเด็กอายุ 19 เขารู้อายุเธอได้ยังไงก็เขาแอบค้นหาเอกสารและเจอพอดี แพรพิศชา สิงห์ขาว “คุณแอบรื้อข้าวของบ้านฉันเหรอ” “พี่ฌอนครับน้องพรีน” เป็นครั้งแรกที่เขายิ้มออกมาจากหัวใจ อยู่กับคุณหญิงอรนลิน เขาแทบไม่เคยแสดงมุมนี้ออกมาหรือแม้แต่กับเพื่อนๆ ของเขา “ถอยฉันจะไปทำกับข้าว อุ้ย” “เรียกพี่ก่อนสิครับแทนตัว
บึงกาฬ“ขนมไทยไหมจ๊ะ” แม่ค้าสุดสวยกำลังยืนขายขนมไทยอยู่ในตลาด ตอนนี้ใกล้จะหมดแล้ววันนี้ขายหมดเร็วกว่าทุกวัน ที่สำคัญลูกค้าของหญิงสาวส่วนมากจะเป็นผู้ชายมากกว่าเพราะแม่ค้านั้นสวยราวกับนางฟ้า“ขนมไหมจ๊ะ”“…” สวย แค่รอยยิ้มก็สะกดเข้าไว้ได้แล้ว อชิระส่งยิ้มให้เล็กน้อยตอนนี้เหมือนว่าเขาไม่ได้ยินเสียงคนรอบข้างเลย นอกจากแม่ค้าคนสวย“คุณค่ะ คุณ!”“เหมาหมดนี้แหละเท่าไรครับ” เขาหลุดออกจากภวังค์และเหมาขนมทั้งหมด พร้อมกับยื่นแบงก์สีเทาให้แม่ค้า ที่กำลังเตรียมขนมให้เขา“450 บาทจ้ะ” แพรพิศชารับเงินมากำลังจะทอนเงินให้เขา“ไม่ต้องทอนครับ”“ไม่ได้ค่ะเงินหายากจะตาย”“เดี๋ยววันหลังผมมาอุดหนุนใหม่” อชิระเดินจากไปเขามาหาซื้อแถวดินแทบนี้เพื่อจะทำรีสอร์ต เขาไม่เคยรู้จักวัฒนธรรมของคนที่นี่ แต่แปลกที่เจอแม่ค้ายื่นขายขนมเขาต้องมาช่วยอุดหนุนเตฌอน อชิระ วัย 30 ปีลูกชายคนเดียวของคุณหญิงอรนลิน เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ทุกคนกำลังจับตามอง ตั้งแต่พ่อแม่แยกทางกันเขาก็ถูกวางตัวในเป็นทายาทคนต่อไปแม่ของเขาเจ้าระเบียบมันจู้จี้จุกจิกเรื่องไม่เป็นเรื่อง จนทำให้พ่อทนไม่ไหวเลือกที่จะแยกทางกันตั้งแต่เขาเรียนอยู่เมืองไทย พ่อออก





