Chapter 32

หลังจากทั้งการันต์และนาราพักผ่อนชิลๆ กันในช่วงสายๆ พอตกบ่ายการันต์กลัวอีกคนจะเบื่อ เลยเอ่ยปากชวนนาราไปเดินเล่นแถวย่านท่องเที่ยวของเกาะฮ่องกง

นี่เป็นสิ่งที่การันต์เตรียมการก่อนมาถึงที่นี่แล้ว เขาอยากจะมีวันว่างแค่วันหรือสองวันก็ยังดี ที่จะให้เขาได้พักผ่อนและใช้เวลาว่างอันน้อยนิดของเขาอยู่กับคุณเลขาแค่สองคน

การันต์จีบใครไม่เป็น…ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมด ตั้งแต่มีนาราเข้ามาในชีวิตนี่เรียกว่าจีบได้ไหม แต่ทุกครั้งและทุกอย่างที่เขาทำไป เขาทำไปเพราะใจสั่งทั้งนั้น

“นารา อยากไปทำอะไรอีกไหมครับ” การันต์ถามคนข้างๆ ระหว่างเดินเล่นอยู่ในย่านคึกคักของฮ่องกง

“อืม…กินก็กินแล้ว ช็อปก็ช็อปแล้ว งั้นไปไหว้พระใหญ่กันดีไหมคะ” เจ้าของประโยคพูดพลางทำหน้าตื่นเต้น

“อืม…เอาสิ นี่ก็ไม่มีไรทำอยู่แล้ว”

ทั้งสองเดินทางไปยังวัดที่อยู่อีกฝั่งของเกาะ ไหว้พระขอพรตามที่อีกคนต้องการ

“คุณการันต์อธิษฐานขออะไรเหรอคะ”

“ยัยบ๊อง ใครเขาบอกสิ่งที่ตัวเองอธิษฐานกับคนอื่นกัน ไม่งั้นก็ไม่เป็นจริงสิ” การันต์พูดพลางหัวเราะขำในความใสซื่อของนารา พลันมือก็เอื้อมไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดู

ส่วนคนที่โดนลูบหัว ตอนนี้ทำหน้ามู่จู้งอนแก้มป่อง แต่งอนได้ไม่นาน นาราก็หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า ใช้นิ้วจิ้มๆ เขี่ยๆ อยู่สักพัก ก่อนจะหันมาพูดกับคนข้างๆ

“คุณการันต์คะ นาราหิวแล้ว อยากกินขนม เนี่ย...ร้านนี้เขาว่าอร่อย พาไปกินหน่อยน้า” นาราจากหน้างอ เปลี่ยนมาทำหน้ายิ้มกรุ้มกริ่ม พลางชูโทรศัพท์มือถือให้ดู เกาะแขนอีกคนพร้อมกับเอียงหัวซบไหล่ออดอ้อน จนคนโดนอ้อนต้องใจอ่อนยอมทุกอย่าง แถมยังใจเต้นแรง มุมนี้ของนาราน่ารักจนเขาอยากจะพาเจ้าตัวกลับโรงแรมซะตอนนี้ เดี๋ยวนี้เลย!

เขาเองก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ จะน่ารัก น่าทะนุถนอม น่าดูแลได้ขนาดนี้ ฟิลเตอร์การมองยัยเลขาจอมเด๋อเมื่อวันนั้นเปลี่ยนไปตั้งแต่รู้ตัวว่าใจของเขาเอาให้เธอไปหมดแล้ว การันต์เอียงหัวไปหาอีกคน แล้วเอามืออีกข้างเอื้อมไปลูบแก้มใสๆ ตอบกลับ

“น่ารักแบบนี้ จะไม่ยอมได้เหรอ” การันต์พูดเบาๆ พลางถอนหายใจยาว ก่อนดึงมืออีกคนมาจับ พากันเดินทางต่อไปยังร้านขนมชื่อดังนั่น

.....

ตอนนี้ทั้งสองมาถึงร้านขนมหวานชื่อดังตามที่นาราดูในรีวิว วันนี้คนค่อนข้างน้อย อาจจะเพราะเป็นวันธรรมดา ทั้งคู่จึงเลือกโต๊ะที่อยู่ด้านในและหลบมุมเพื่อความเป็นส่วนตัว

นาราหยิบเมนูที่วางอยู่บนโต๊ะมาเปิดดู ตาเป็นประกายกับเมนูขนมหวานที่เห็นตรงหน้า ก่อนจะเลือกรายการที่ตัวเองอยากกิน

“คุณการันต์กินอะไรดีคะ เดี๋ยวนาราสั่งให้”

“นาราเลือกเผื่อผมเลยละกัน นาราสั่งอะไรมาผมกินได้หมดแหละ” การันต์ได้แต่เอามือเท้าคาง ตาจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา

ไม่นานนักพนักงานก็ยกของหวานมาเสิร์ฟ ทั้งคู่ผลัดกันกิน ผลัดกันป้อน ทำตัวเป็นคู่รักที่หวานกว่าขนมตรงหน้าพวกเขาเสียอีก

“คุณการันต์...เลิกป้อนได้แล้ว คนมองมาที่เรากันหมดแล้ว”

“ดีออก ทำตัวหวานๆ เหมาะกับร้านของหวานไง”

นาราได้แต่หัวเราะพลางส่ายหัวเบาๆ ให้กับความขิงคู่เดทของเขา

“ดีนะ อยู่ที่นี่ไม่รู้จักใคร ถ้าอยู่ที่ไทยนะ ป่านนี้คงโดนแอบถ่ายเอาไปลงพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์แล้วแน่ๆ ผู้บริหารหนุ่มคนดังพาเลขามาเดทสองต่อสองไกลถึงฮ่องกง” นาราพูดไปขำไป พลางตักเค้กคำโตเข้าปาก ก่อนที่การันต์ได้แต่หัวเราะตาม

นั่นสินะ ถ้ากลับไป พวกเขาทั้งสองคนจะสามารถทำตัวแบบนี้กับอีกฝ่ายท่ามกลางสายตาที่จับจ้องได้ไหม แบบนี้มันคือคู่รักชัดๆ แล้วคนรอบข้างจะยอมรับในตัวเธอไหม จะโดนเอาไปเมาท์เสียๆ หายๆ หรือไม่ ด้วยสถานะที่ต่างกันขนาดนี้ นาราคิดในใจ

ส่วนการันต์ ที่เขากังวลใจ ไม่ใช่เรื่องของการเปิดเผยความสัมพันธ์ในที่สาธารณะ เขาไม่แคร์ แต่ที่เขากังวลคือ...

“คุณการันต์... คุณการันต์คะ...” นาราเอื้อมมือไปสะกิดมืออีกคนหนึ่งที่กำลังใจลอย คิดอะไรอยู่ในใจ

“ฮะ...เมื่อกี้นาราพูดว่าอะไรนะ” การันต์เมื่อได้สติก็กลับมามองคนตรงหน้า ก่อนจะเก็บความรู้สึกนึกคิดนั้นไว้ในใจ

“คุณการันต์คิดอะไรอยู่คะ ใจลอยเชียว”

“ไม่บอก เก็บไว้เป็นเซอร์ไพรส์” ดีที่การันต์หัวไว ก่อนบอกปัดเป็นเรื่องอื่น

“หืม...คุณการันต์ บอกหน่อยๆ สิคะ นาราอยากรู้ เซอร์ไพรส์อะไร เนื่องในโอกาสอะไรคะ” นาราพูดพร้อมเขย่าแขนคนตรงหน้าด้วยความอยากรู้

“ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพรส์สิครับ คนดีของผม”

อึก!! เอาอีกแล้ว นาราแพ้คำนี้ ‘คนดีของผม’ ฟังทีไรใจมันฟูไปหมด

ภาพคุณการันต์ในวันแรกกับวันนี้มันช่างต่างกันลิบลับ คนวันนั้นที่ทำหน้าดุ ทำหน้าบึ้งใส่เธอทั้งวัน กลายเป็นอีกคนที่ดูสดใส ยิ้มและหัวเราะตลอดเวลา

ไหนจะความหล่อที่ตอนนั้นก็หล่อมากอยู่แล้ว วันนี้ยิ่งหล่อขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว โดยเฉพาะเวลาที่เจ้าตัวยิ้มกว้าง ฟันขาวสวยเรียงตัวเป็นระเบียบกับริมฝีปากหยักสวยสีชมพูนั่น ยิ่งทำให้นาราหลงใหลผู้ชายคนนี้เพิ่มขึ้นไปอีก