تسجيل الدخولหลังจากทั้งคู่กินของหวานกันเสร็จก็เดินทางกลับโรงแรม และเมื่อเข้าห้องมา การันต์ทิ้งตัวไปตรงโซฟาชุดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง ส่วนนาราเดินไปหยิบน้ำที่ตู้เย็นมาให้อีกคน
“เมื่อยไหม เดี๋ยวนารานวดให้” นาราถามแบบไม่ต้องการคำตอบ เธอเดินอ้อมไปด้านหลังโซฟา ค่อยๆ เอามือมาบีบนวดตรงไหล่ ท้ายทอย และศีรษะให้อีกคนรู้สึกสบายตัว
ส่วนคนโดนนวดตอนนี้กำลังหลับตาเคลิ้มและรู้สึกฟินสุดๆ นารานวดให้เขาอยู่พักใหญ่ ก่อนได้ยินเสียง…
ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
“มาซะที” การันต์พูดเบาๆ พลางผละตัวจากนาราที่กำลังนวดให้เขาอยู่ หยัดตัวลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู
พนักงานโรงแรมยืนคุยอะไรบางอย่างกับเขา พร้อมส่งชุดที่อยู่ในถุงสีเทาสองถุง การันต์รับมาแล้วยื่นทิปให้กับพนักงานคนนั้น
“นารา ไปอาบน้ำ แล้วใส่ชุดนี้นะ เรามีนัด” การันต์พูดพลางยื่นถุงสีเทาถุงหนึ่งส่งให้คนตรงหน้า
“นัด? นัดกับใครเหรอคะ?”
“เดี๋ยวนาราก็รู้เองแหละ เซอร์ไพรส์ไง”
ด้วยคำว่าเซอร์ไพรส์ ทำให้นาราไม่กล้าถามอะไรอีกคนมากนัก เธอได้แต่รับถุงมา ทำหน้างงๆ แล้วเดินถือมันเข้าไปในห้องตัวเอง
คุณการันต์อาจจะนัดดินเนอร์กับใครไว้มั้ง นาราคิดเองเออเองในหัว ก่อนสลัดความคิดนั่นออกจากหัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
ถึงวันนี้จะรู้สึกเหนื่อยๆ เพลียๆ แต่พอได้อาบน้ำแล้ว ความสดชื่นกระปรี้กระเปร่าก็กลับคืนมา
เมื่ออาบน้ำเสร็จ เป่าหัว เช็ดตัวจนแห้ง ทันทีที่เธอเปิดถุงเสื้อผ้านั่น เธอก็ต้องตะลึง เพราะมันเป็นชุดเดรสสีขาว แหวกข้างทั้งชุด มีสร้อยไข่มุกเชื่อมทั้งสองฝั่งเข้าด้วยกัน ฝีมือเย็บประณีตสวยงาม ดูจากป้ายยี่ห้อที่อยู่ด้านใน ถ้าให้ตีมูลค่าชุดนี้ก็น่าจะหลายหมื่น เผลอๆ เหยียบแสนเลยด้วยซ้ำ
นาราบรรจงหยิบเดรสชุดสวยมาสวมใส่ ซึ่งมันพอดีตัวอย่างน่าอัศจรรย์ เธอแต่งหน้าบางๆ แต่สวยสะกด เซตผมให้ดูสลวยเป็นธรรมชาติ ฉีดน้ำหอมกลิ่นอ่อนๆ ที่เธอชอบตรงซอกคอซ้ายขวา แล้วเดินออกมายังห้องนั่งเล่น
ใครบางคนนั่งรอเธออยู่ตรงโซฟา คนนั้นใส่ชุดสูททักซิโด้สีดำพอดีตัว ด้านในเป็นเชิ้ตขาวสุดเนี้ยบ ผูกโบหูกระต่ายสีดำ ถ้าใครเห็นก็เป็นต้องหยุดสายตาไว้ที่เขาแน่นอน
คนอะไร ทำไมหล่อเพอร์เฟกต์ได้ขนาดนี้!!
เมื่อการันต์เห็นนาราเดินมาทางเขา การันต์จึงลุกขึ้นยืนและรีบเดินเข้าไปหา
“คุณสวยมากเลยนารา น่ารัด...เอ๊ย! น่ารักจัง” การันต์พูดพลางจับคนตรงหน้าหมุนรอบตัวเอง แล้วหันหน้ากลับมา เกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าทัดหูให้เธอ ขยับใบหน้าตัวเองเข้าใกล้ใบหน้าของอีกคน
“ฟอด...หอมจัง” การันต์หอมเข้าที่แก้มใสของเลขาสาวฟอดใหญ่ นาราทำตาโต ตีที่แขนของการันต์เบาๆ แล้วก้มหน้างุดด้วยความเขิน ทำให้การันต์หัวเราะชอบใจใหญ่
“สรุปเย็นนี้เราจะไปไหนกันคะเนี่ย”
“ถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้ครับ” การันต์กระซิบที่ข้างหูก่อนจับมือดึงอีกคนออกจากห้อง ลงลิฟต์ไปยังชั้นล่าง และเมื่อพนักงานต้อนรับเห็นทั้งคู่ เธอคนนั้นรีบเดินเข้าไปหา พร้อมผายมือเชิญพวกเขาไปยังรถซีดานสีดำคันหรู ที่จอดรออยู่ตรงประตูทางเข้าล็อบบี้ของโรงแรม
ระหว่างเดินทาง การันต์กอบกุมมือคนข้างๆ ไว้ในมือตนตลอดเวลา จนกระทั่งรถคันดังกล่าวพาทั้งสองคนเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง
คนขับรถเดินลงมาเปิดประตูรถฝั่งที่การันต์นั่ง ก่อนที่การันต์จะขยับตัวลงมา พลางยื่นมือให้อีกคนจับ
ตอนนี้ทั้งคู่เดินทางมาถึงท่าเรือส่วนตัวแห่งหนึ่ง ที่การันต์ได้ทำการเช่าเรือยอชต์ลำหรูเอาไว้ สำหรับพาเลขาคนสวยของเขาไปดินเนอร์และชมวิวเกาะฮ่องกงในค่ำคืนนี้
“เซอร์ไพรส์ครับ” การันต์พูดพลางใช้มือข้างหนึ่งเอื้อมกอดเอวนาราเอาไว้ โดยที่อีกคนเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเป็นเรือยอชต์ลำใหญ่สุดหรู ทำให้นารายิ้มกว้างแทบจะทันที
“เย็นนี้เราจะดินเนอร์แล้วก็ค้างคืนกันบนเรือลำนี้” การันต์พูดพร้อมจูงมือนาราเดินขึ้นเรือ
เมื่อเข้ามาด้านใน ความหรูหราของเรือลำสวยก็ปรากฏแก่สายตาของทั้งคู่ เรือถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง คุมโทนการตกแต่งด้วยสีครีมและน้ำตาลอบอุ่น
นาราตื่นเต้นกับทุกส่วนของเรือ วิ่งดูทางโน้นทีทางนี้ทีอารามเหมือนเด็กดีใจได้ของเล่นชิ้นใหม่ ทำให้อีกคนที่นั่งมองอยู่อดขำกับความน่ารักนี้ไม่ได้
การันต์มองคุณเลขาของเขาอย่างเพลิดเพลิน นาราไม่ได้เป็นหญิงสาวจอมเชิดที่วางฟอร์มอะไรเลย เมื่อได้ใกล้ชิด เธอคนนี้กลับเผยนิสัยแก่นซนน่ารักของเธอออกมาเรื่อยๆ
ตอนนี้เรือเริ่มแล่นออกจากท่าเรือแล้ว ทั้งสองเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า เพื่อดื่มด่ำกับบรรยากาศของเกาะฮ่องกงยามเย็น
ด้านบนดาดฟ้าเรือ มีโซฟาที่นั่งรูปตัว U และโต๊ะทรงสูง ที่มีอาหารเตรียมพร้อมจัดแจงรอพวกเขาเอาไว้แล้ว
ความมืดเริ่มปกคลุมทั่วทั้งน่านฟ้าฮ่องกง บริกรเดินเข้ามาแนะนำตัว จุดเทียนที่วางอยู่บนโต๊ะ และรินไวน์ให้พวกเขา ก่อนหยิบยื่นส่งรีโมทพร้อมแนะนำวิธีการใช้งานหากต้องการเรียกใช้ หลังจากนั้นบริกรคนนั้นก็เดินออกไปจากบริเวณดาดฟ้า
“ขอบคุณนะคะบอส สำหรับดินเนอร์กับวิวสวยๆ แบบนี้” นาราเอ่ยขอบคุณคนตรงหน้า พร้อมยิ้มกว้างทำตาหยีเหมือนทุกครั้งเวลาที่เธอมีความสุข
“นาราครับ” การันต์เอื้อมมือมากอบกุมมืออีกคนไว้
เขิน...ตอนนี้นาราเริ่มรู้สึกร้อนผะผ่าวขึ้นหน้า พร้อมกับสีแดงที่ถูกระบายจากความขวยเขินที่เกิดขึ้น การันต์ทำให้เธอใจสั่นขึ้นเรื่อยๆ
“ระหว่างเรา ขอเป็นสถานะอย่างอื่นที่ไม่ใช่เจ้านายกับเลขาได้ไหม”
น้ำตาแตกไหมให้ทาย…!? ไม่เหลือรอดหรอก คุณการันต์เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ซึ้งขนาดนั้น มีหรือที่หญิงสาวผู้อ่อนไหวอย่างนาราจะไม่รู้สึกอะไร ขอถอนคำพูดเรื่องการขอแต่งงานที่ไม่โรแมนติก บ้าจริง...จดหมายฉบับนี้ทำให้เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ในคราเดียวกัน แขนเสื้อด้านซ้ายปาดซับน้ำตา ในขณะที่ในคอยังหัวเราะขำกับอารมณ์ขันเล็กๆ ในจดหมายนั่นนาราพับจดหมายจะเก็บเข้าซอง แต่พลันเห็นกระดาษอีกแผ่นในซอง เมื่อดึงออกมา ก็พบว่ามีข้อความเขียนเอาไว้‘ถ้าคุณตอบตกลง…เปิดลิ้นชักชั้นบนสุดนะครับ’จริงๆ เรื่องตอบตกลงเกี่ยวกับที่อีกคนขอเธอแต่งงานและจดทะเบียนสมรสด้วย เธอเซย์เยสในใจไปตั้งแต่บนเตียงคืนที่ภูเก็ตนั้นแล้วเมื่อลิ้นชักชั้นบนสุดตามที่เขียนในกระดาษใบเล็กนั้นถูกเปิดออก เธอเห็นกล่องเครื่องประดับบุหนังสีแดงกล่องเล็กๆ ด้านบนประทับชื่อแบรนด์สีทองสวยงาม มันทาบทับอยู่บนกระดาษขนาดและสีเหมือนกันกับแผ่นก่อนหน้า นาราเลือกที่จะอ่านข้อความที่กระดาษ ก่อนที่จะเปิดกล่องสีแดงกล่องนั้น‘แหวนวงนี้มันอยู่ตรงนี้มาตลอด มันอยู่รอเจ้าของของมันมานานแล้ว ถ้าคุณมั่นใจ...และตัดสินใจที่จะอยู่ใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต โปรดสวมมันไว
หมดจากการพักผ่อนยาวๆ ที่ภูเก็ต วันจันทร์...วันเริ่มต้นสัปดาห์ การันต์กับนารามาทำงานพร้อมกัน โดยมีพี่สุเมธขับรถตู้คันหรูมาส่ง แต่พอรถจอดตรงหน้าบริษัทปุ๊บ ท่านประธานของบริษัทก็หันไปบอกกับเลขาของเขาทันทีเหตุการณ์มันเหมือนวันนั้นเป๊ะๆ เช้าหลังจากคืนนั้นที่เจ้านายหอบหิ้วเลขาตัวเองกลับบ้านแบบงงๆ“คุณเลขาครับ สงสัยคุณต้องกลับไปเอาของที่บ้านให้ผมแล้วแหละ ผมนี่ขี้ลืมจริงๆ ดันลืมเอกสารสำคัญไว้ในลิ้นชักห้องทำงาน เดี๋ยวให้พี่สุเมธไปส่ง รหัสเดิมนะ”“เดี๋ยวค่ะท่านประธาน...เอกสารอะไร วันนี้ไม่เห็นมีประชุม หรือนัดเซ็นงานสำคัญอะไรเลยนี่นา ไว้ไปเอาพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”นาราเริ่มอิดออด เพิ่งมาถึงบริษัท ยังไม่ทันได้ก้าวขาลงจากรถ ก็มีอันต้องกลับไปเอาของที่บ้านอีกแล้ว แต่ด้วยวันนี้อารมณ์ดี จิ๊ปากทำหน้ามู่จู้ใส่ผู้เป็นเจ้านายควบตำแหน่งคนรักเสร็จ ก็ไล่เขาลงรถไป และให้พี่สุเมธออกรถกลับบ้านทันทีด้วยความที่เป็นขาออกเมือง ถนนค่อนข้างโล่ง ไม่นานนักก็ถึงบ้านหรูย่านรามอินทรา ก่อนที่คุณเลขาจะเดินเข้าไปยังห้องทำงาน ใส่รหัสปลดล็อกลิ้นชัก ก่อนเปิดออกมาเห็นของอะไรบางอย่าง ในลิ้นชักไม่มีอะไรเลยนอกจากจดหมายหนึ่งฉบับไม่ได
“เรื่องแรก บ้านคุณมีสมบัติเยอะเกินไป นาราไม่สบายใจ ถ้าจดทะเบียนแล้วหมายถึงการที่นาราจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินเงินทองของครอบครัวเตชะกุลธร...นาราไม่อยากแต่ง แค่นี้นาราก็โดนเหน็บแนมจนหัวหมุนไปหมดแล้ว ส่วนข้อสองคือเรื่องแม่ ถ้าแต่งงานแล้ว เราก็ต้องย้ายไปอยู่ด้วยกัน แต่แม่อาจต้องอยู่คนเดียว นาราไม่ค่อยโอเค แม่แก่ตัวลงไปทุกวัน เดี๋ยวนี้แกเจ็บออดๆ แอดๆ บ่อยด้วย”“...”“ข้อสาม นาราไม่อยากจัดงานแต่งงาน อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นารารู้ว่าคุณการันต์ไม่ทิ้งนาราไปไหน และนาราเองก็ไม่ทิ้งคุณไปไหนเช่นกัน กลัวว่าถ้าแต่งงานแล้ว ชีวิตมันจะเปลี่ยนไปจากเดิม แบบนั้นนาราไม่อยากแต่งเลย ขออยู่แบบนี้ดีกว่า”“โอเค เข้าใจละ ไม่ต้องจัดงานแต่งงาน แต่พรุ่งนี้เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันที่อำเภอเลยดีกว่า ผมตัดสินใจแล้ว”“โอ๊ย...คุณการันต์คะ ที่นาราบอกเมื่อกี้นี้ คุณไม่เข้าใจสักนิดเลยเหรอไง...ฮึ” นาราจิ๊ปากหนึ่งทีพร้อมถอนหายใจยาว ก่อนที่อีกคนจะจับประคองใบหน้าเธอให้หันมาและกอบกุมมือเล็กเรียวของเธอไว้“นาราครับ..คุณฟังผมนะ ผมจะตอบคำถามทุกข้อที่คุณยังติดใจสงสัย ข้อแรก ป๊าม้าผมดีใจมากนะ ที่นาราจะมาเป็นส
“แต่ตอนนี้เหมือนผมจะโดนนาราดุทุกวันเลยนะ คนอะไรดุชะมัด” การันต์หยิบที่คั่นหนังสือมาคั่นหน้าที่อ่านค้างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนจากท่านอนเอนสบาย มาเป็นท่านั่ง แล้วหันหน้าหันตัวไปคุยกับคนข้างๆ ด้วยท่าทางที่จริงจัง“นาราครับ เรามาแต่งงานกันไหม”หืม...!! มาร์การิต้าที่กำลังจิบแทบพุ่ง นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม คุณการันต์เขาเป็นอะไร อยู่ๆ ก็พูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา“จัดงานแต่ง แล้วก็จดทะเบียนสมรสด้วยเลย”หืม!! จดทะเบียนสมรสด้วยงั้นเหรอ ตั้งแต่เป็นแฟนกันมา ใช้ชีวิตร่วมกันมา เรื่องแต่งงานไม่เคยอยู่ในหัวนาราเลย เพราะเธอโอเคกับที่เป็นอยู่ ไม่ต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ขอแค่การันต์รักและซื่อสัตย์กับเธอ แค่นั้นก็เกินพอ“คุณการันต์คิดจะจริงจังกับนาราแล้วเหรอคะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ผมก็จริงจังมาตั้งแต่คืนนั้นแล้วนะ ใครก็ไม่รู้ หน้าไม่อาย อยู่ดีๆ ก็มานอนห้องคนอื่นเฉยเลย”“อย่าแซวสิ นาราไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเป็นห้องเจ้านายอะ”“นะๆๆ แต่งงานกันนะ อยากแต่ง อยากมีเมียจนตัวสั่นหมดแล้วเนี่ย”“ไหนอะแหวน”“เดี๋ยวซื้อให้”“ไม่เห็นโรแมนติกเหมือนตอนขอเป็นแฟนเลย”“ผมใจร้อน...จริงๆ อยากพาไปจดทะเบียนวันนี้เล
ตั้งแต่กลับจากยุโรป ท่านประธานใหญ่ของเดอะมาสเตอร์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป และมีเวลาส่วนตัวน้อยมาก จะทำอย่างไรให้หวานใจของเขาไม่ต้องรับศึกหนักจากงานที่ม้ากับป๊าขอให้นารารับผิดชอบ และทำยังไงให้ตัวเขาเองได้มีเวลาอยู่กับคุณเลขาของเขามากขึ้นหลังอาบน้ำเสร็จ รออีกคนเป่าผมให้เขาจนแห้ง การันต์จึงเอ่ยถามเรื่องซีเรียสที่เขาขบคิดมาหลายวันกับนาราทันที“นาราครับ ถามหน่อยสิ ตอนนี้คุณต้องรับผิดชอบงานอะไรตรงไหนบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อย”“อืม…นอกจากต้องดูแลตารางงานของคุณ ที่เพิ่มมาก็ดูแลเรื่องอนุมัติงบของฝ่ายจัดซื้อ ดูแลฝ่ายบุคคล ดูแลฝ่ายอาคาร ดูแลฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี อ้อ…ดูแลฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย ต้องเข้าไปตบๆ ให้มันเป็นระบบระเบียบมากขึ้นน่ะ แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะคะ”“ก็เห็นนาราทำงานเยอะเกินไปไง อย่างวันนั้นก็ทำงานจนปวดหัวทั้งวัน เฮ้อ...ม้านะม้า!! ส่งงานมาให้แฟนลูกชายตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ได้ไงกัน”“เอาหน่า ยังไงนาราก็เป็นเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน นาราก็ต้องช่วยทำงานแบบนี้แหละ...ถูกแล้ว”“ไม่เอาอะ เราสองคนทำงานเยอะเกินไป แทบไม่มีเวลาสวีทกันเลย ผม
| การันต์ |ให้ตายเหอะ...ภาพที่ผมเห็นตรงหน้า มันทำให้ใจของผมสั่นจนแทบจะหัวใจวายตาย เมียผมกำลังเล่นกับของเล่นที่เพิ่งซื้อให้ไปเมื่อวันก่อน มือหนึ่งของเธอจับมือถือเอาไว้ เหมือนกำลังดูอะไรค้างไว้อยู่ อีกมือก็กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจบยับย่น หายใจหอบถี่ ตาหลับพริ้มล่องลอยไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวใดๆ พร้อมกับเนื้อตัวเธอที่บิดเร่าแอ่นไปมาจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นผมไปไม่เป็นเลยทีเดียว ภาพตรงหน้ามันทำให้เจ้าการันต์น้อยตื่นตัวแทบจะทันที ตอนนี้สองมือของผมค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ค่อยๆ ปิดประตูด้วยเสียงที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินตรงไปยังเตียง นั่งคุกเข่าลงข้างๆ และสิ่งที่ผมเห็นในหน้าจอมือถือ ทำให้ผมเซอร์ไพรส์เข้าไปอีก มันคือทุกอิริยาบถของผมเมื่อสองวันก่อน เธอแอบอัดมันเอาไว้ แสบจริงๆ!!“ทำแบบนี้แล้วหายปวดหัวเหรอครับ”“อื้อ~” เมื่อผมกระซิบเข้าที่ข้างหูเบาๆ จนเจ้าตัวครางอือตอบกลับมา คาดว่าความเสียวเข้าควบคุมร่างกายและจิตใจของเธอเรียบร้อยแล้ว เธอคงคิดว่าเสียงพูดที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงแว่วจากจินตนาการที่สร้างขึ้นมาเองผมเห็นรีโมทของเล่นชิ้นนี้วางอยู่ข้างๆ ผมจึงหยิบมันขึ้นมาพลันกดปุ่ม





![คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

