Chapter 54

| นารา |

“คงกำลังมามั้ง ยูนั่งรอนี่แหละ เดี๋ยวไปถามไอ้ก้องแป๊บ”

‘ก้องภพ’ คือหุ้นส่วนคนหนึ่งของคลับเดอะลักซ์แห่งนี้ เขากับเจสซี่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ จริงๆ พ่อของทั้งคู่ถือเป็นผู้มีอิทธิพลในภูเก็ต มีกิจการทั้งขาวทั้งเทามากมายหลายอย่างที่นี่

ฉันนั่งอยู่ที่ชั้นสองของคลับ ซึ่งเป็นห้องกระจกวีไอพี สามารถมองเห็นโซนชั้นล่างทั้งหมดได้เพียงแค่เปิดม่าน ฉันนั่งหันหลังให้ประตู และหันหน้าไปยังกระจกใสตรงหน้า ที่ตอนนี้ผู้คนด้านล่างกำลังดื่มกิน บ้างก็เต้นกันอย่างเมามันไปกับเพลงแดนซ์จังหวะ EDM จากดีเจชาวฝรั่งเศสที่ทางคลับจ้างมา

หมับ...ฟอด...!! เจสซี่เข้ามากอดคอฉันจากด้านหลัง พร้อมหอมแก้มอีกหนึ่งทีตามที่เธอชอบทำกับฉันตลอด พร้อมกระซิบบอกเบาๆ

“มายเลิฟลี่บันนี่ ยูต้องโน้มน้าวผู้ชายคนนี้ให้ได้นะ เดี๋ยวไอนั่งอยู่ตรงนี้เอาใจช่วย ยูเก่ง ยูทำได้อยู่แล้ว”

“…”

“เชิญค่า~”

ฉันลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เอี้ยวตัวหันหลังไปดูแขกคนสำคัญของเจสซี่ที่เธอกำลังพาเดินเข้ามา

O_O

วอทเดอะ...!! ให้ตายเหอะ…โลกไม่เคยยุติธรรมกับฉันเลยจริงๆ

ชั่วขณะหนึ่งในห้วงแห่งความคิด เมื่อเห็นหน้าของคนที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง สายตาของเราที่สอดประสานกันมันเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ ฉันมองตาเขา และเขาก็มองตาฉันค้างไว้อย่างนั้นหลายวินาที

“สะ...สวัสดีค่ะ” ฉันดึงสติของตัวเองกลับมา ก่อนพูดทักทายคนตรงหน้าตามมารยาท แต่แขกผู้มาใหม่กลับไม่พูด ไม่ตอบรับ ไม่มีการทักทายกลับ แต่กำลังใช้สายตาคมกริบน่ากลัวนั่นจ้องหน้าฉันอยู่

“โอเคค่ะทุกคน เจสซี่ขออนุญาตแนะนำให้รู้จักกันก่อนนะคะ”

“คุณการันต์คะ นี่นาราค่ะ หรือจะเรียกเขาว่าบันนี่ก็ได้ เป็นเพื่อนสนิทของเจสซี่เอง แล้วก็เป็นเมเนเจอร์ดูแลโรงแรมให้เจสซี่ด้วย”

“บันนี่ ดิสอีสคุณการันต์ หุ้นส่วนของคลับนี้ที่...”

“ที่ปีนึงจะแวะมาทีนึง พอดีคุณเขางานรัดตัวน่ะครับ ล่าสุดได้ข่าวว่ามีแฟน แต่ทำอีท่าไหนไม่รู้ อยู่ๆ ก็โดนแฟนทิ้ง บันนี่คิดดูดิว่าบ้างานขนาดไหน นี่ก็ว่าจะขอซื้อหุ้นคืนอยู่ เรียกตัวมายากมาก” คุณก้องภพพูดแทรกขึ้นมาแบบกวนๆ ซึ่งนั่นทำให้ฉันหน้าชา เหมือนโดนตบหน้ากลายๆ

แต่ตอนนี้ฉันว่าคุณก้องภพควรหันไปดูหน้าหุ้นส่วนของคุณก่อนดีกว่านะคะ หน้าเขาไม่รับแขกสักนิด!!

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณการันต์” ฉันเอ่ยทักทายออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้ราบเรียบเป็นปกติที่สุด แม้ในใจของฉันตอนนี้จะสั่นรัวอยู่ก็ตาม ฉันไม่รู้ว่าคุณก้องภพกับเจสซี่จะรู้ไหม ว่าแฟนของคุณการันต์คนนั้นที่ทิ้งเขาไปก็คือฉันเอง

เวลาหกเดือนที่ผ่านไป แทบไม่ได้ช่วยอะไรเลย เมื่อโลกเหวี่ยงให้ฉันกับเขามาเจอกันอีกครั้ง ใจที่สั่นวูบวาบ เหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มหน้า เป็นคำตอบได้อย่างดีว่าฉันยังลืมเขาไม่ได้ และหนียังไงก็เหมือนหนีกันไม่พ้นอยู่ดี ตอนนี้ที่ทำได้คือพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดและให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ก็พอ

เจสซี่ผายมือให้คุณการันต์นั่งลงตรงข้ามฉัน แต่คุณการันต์กลับอ้อมมานั่งข้างๆ ฉันแทน เธอกับก้องภพเลยต้องมานั่งที่โซฟาอีกฝั่งแบบงงๆ

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก!! ใจสั่นไปหมด จะมานั่งทำไมตรงนี้นะ ใจฉันเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาจากหน้าอกเป็นเสี่ยงๆ อยู่แล้ว!!

ระหว่างนี้พนักงานของคลับเดินเข้ามาในห้องเพื่อรับออเดอร์ คุณก้องภพสั่งอาหารสามสี่อย่างมาให้ และเริ่มต้นสั่งเครื่องดื่ม

“ของผมเอาเบอร์เบินออนเดอะร็อกซ์เหมือนเดิม ส่วนของคุณเจสซี่เอาจินโทนิกใส่น้ำแข็งเยอะๆ บันนี่ล่ะครับ…เอาอะไรดี? ก้องภพแจ้งออเดอร์แก่พนักงานในส่วนของเขากับเจสซี่ และถามฉันต่อ

“ของฉัน อะ...เอา...”

“ไวน์แดงฝรั่งเศสปี 89 ของผมยังอยู่ใช่ไหม เอามาเปิดเลย แต่ขอแก้วสองใบนะ ของผมกับคุณคนนี้” ยังไม่ทันที่ฉันจะเอ่ยปากสั่งอะไร คนข้างๆ ก็ชิงสั่งตัดหน้าซะอย่างงั้น

“วะ...ไวน์เหมือนคุณการันต์ก็ได้ค่ะ” ฉันได้แต่ยิ้มหน้าเจื่อนกลับไป เพราะไม่อยากให้สองคนนั้นรู้หรือสงสัยอะไรเรื่องของเรา แต่หลังจากสั่งอาหารและเครื่องดื่มเสร็จ บรรยากาศตอนนี้เริ่มมาคุ และดูอึมครึมสุดๆ ก่อนที่ตัวสร้างสีสันอย่างเจสซี่มาช่วยทำให้บรรยากาศดีขึ้นมาอีกนิดนึง

“คุณการันต์คะ วันหลังถ้าอยากเปลี่ยนบรรยากาศ ไม่อยากพักที่บ้าน เชิญมาพักที่โรงแรมเจสซี่ก็ได้นะคะ”

“อืม...ก็ดีนะครับ เห็นก้องมันเกริ่นๆ อยู่ว่าคุณเจสซี่สนใจอยากลงทุนทำโรงแรมเพิ่ม”

“งั้นมาพักคืนนี้เลยไหมคะคุณการันต์”

“ได้แบบนั้นก็ดีเลยครับ อยากรู้เหมือนกันว่าจะพักสบายเหมือนที่ไอ้ก้องมันโม้ไว้ไหม ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศด้วย”

“เยสๆๆ” เจสซี่ทำท่าดีใจจนออกนอกหน้า แต่ฉันนี่สิ ลางสังหรณ์มันบอกว่างานใหญ่กำลังจะเข้า

“งั้นเดี๋ยวให้นาราจัดการให้นะคะ...มายเลิฟลี่บันนี่ ยูเปิดห้องสวีทให้คุณการันต์เลยนะ ไอฝากยูดูแลคุณการันต์ต่อด้วย”