LOGINจนไม่นานนักข้าวของในมือวายุก็เต็มสองมือเขาส่วนเอิงเอยก็ยังเดินไแเรื่อย เเวะทุกร้านตามสไตล์เด็กสาวขยันช็อป "เอิงเอย พี่ว่าเรากลับห้องหรือไปหาที่พักเถอะ เมื่อยเเขนเเล้วอะ "เขาพูดพลางยกเเขนชูมือให้ดูสิ่งของเต็มไปหมด "อะไรกันอะ หนูยังเดินไม่ทั่วทั้งตลาดเลยนะคะ " เธอเอ่ยเสียงหวานเเต่สีหน้าท่าทางไม่พอใจซักเท่าไหร่ "ก็เราเล่นเเวะทุกร้านเลย เเถมยังซื้อทุกร้าน พี่ว่า ตอนกลับกรุ่งเทพ คงได้เหมาสิบล้อขนของกลับไปด้วยอะ " "งั้นก็ไปนั่งพักตรงนุ้นทานขนมกันก่อนไหมคะ เดี่ยวมาเดินต่อ " เอาสิ คนตัวเล็กยังไม่รู้ทุกรู้ร้อน เเถมยังเดินนำมาเฟียหนุ่มตัวปลิวไปที่ดตีะริมชายหาด ชายหนุ่มได้เเต่ถอนหายใจ ก้าวขายาวตามไปติดๆ พลางคิดถึงอนาคตเถ้าพาเธอมาช้อปต้องจำกัดวงเงินกันบ้างเเล้วหละ ไม่งั้นคนรวยๆก้เถอะ เจอเอิงเอย มีสิทธิ์ล้มละลายเเน่นอน ร่างสุงหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ ตรงข้ามกับเธอ ยกเเก้วน้ำขึ้นดื่มด้วยความกระหาย รู้งี้พาการ์ดสองคนนั้นมาด้วยก็ดีได้ช่วยถือของ "พี่วายุทานขนมนี่ดูสิคะ อร่อยนะ เอิงชอบ "เธอใช้ส้อมเล็กๆจิ้มขนมลูกชุบเเล้วมาจ่อปากเขา วายุก้มมองมัน เเล้วอ
"งั้นเอิงทานเองก็ได้คะ " ว่าเล้วเอิงเองก็คว้าจานนั้นมาทันที "เเต่มันเผ็ดนะ เราบ่นอยู่เมื่อกี้ " วายุรีบห้าม "เผ็ดเเต่อร่อย เอิงเอยยอมคะ สู้ตาย " เอิงเอยลงมือจัดการหอยนางรมจานนั้นจนหมด เผ็ดจนหูเเดงหน้าเเดงหมดเเล้วเเม้เเต่เขาก็ยังอึ้ง ..พลางคิดในใจมันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอวะ ..??วายุรีบไปเอาน้ำเปล่าเย็นๆมาให้ "อิ่มเเล้วจะอาบน้ำไหม จะได้สดชื่น หรือไปนอนพักผ่อนก็ได้นะ " เขาถาม .. "อือ..หนูขออาบน้ำใหม่อีกรอบได้ไหมคะ? กินอิ่มเเล้วอยากนอนหลับเเบบสดชื่นๆ " "โอเค. งั้นพี่เฝ้าไม่ต้องปิดประตู เดี่ยวเป็นอะไรขึ้นมาละยุ่งได้งัดประตูห้องน้ำเขาอีก " "เเต่มันอายนะคะ พี่วายุจะนั่งดูหนูอาบน้ำรึไงกัน ""อายทำไมเอากันจนป่วยไม่รู้กี่รอบเเล้ว จะเขินอะไรนักหนาหื้ม.? "เเล้วดูพี่วายุพูดเข้า เอาก็ส่วนเอากันสิ เเต่นี่เธออาบน้ำนะ ไม่อยากให้เขานั่งดูซักหน่อย "เอาไงครับ จะอาบเองหรือให้พี่อาบให้""หนูอาบเองคะ " คนตัวเล็กรีบวิ่งไปหยิบผ้าขนหนูมาเเล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที ส่วนมาเฟียหนุ่ม ไปยกเก้าอี้ที่นั่งทานข้าวกันเมื่อครุ่มานั่งไขว่ห้างมอเธอที่กำลังเปลือยกายอาบน้ำเเถมยังจ้อ
ความเก่าเพิ่งเคลียรืจบ ความใหม่เข้างานเข้าอีกเเล้ว สีหน้าวายุตอนนี้เต็ไปด้วยความวิตกกังวลมาก เพราะคราวนี้น้องสลบคาอกเขาไปเลยถ้าเรื่องถึงหูพ่อกับเเม่เขาต้องโดนด่าเเน่ๆ วายุรีบถอนเเก่นกายออกจาตัวเอิงเอย คว้าผ้าขนหนูมาพันกายลวๆ จีบอุ้มน้องไปนอนให้ดีๆ จัดการเช็ดตัวเเละหาชุดนอนในกระเป่าของเธอมาเปลี่ยนให้ .. "เเม่งดูสิเอาชุดว่ายน้ำเเต่ละตัวมา กะจะโชว์คนทั้งหัวหินเลยรึไง ? " เเต่ช่างมันก่อน ตอนนี้เขาต้องปลุกในห้องตื่น ไม่งั้นเเย่เเน่ๆ "เอิงเอยๆ ไหวมั้ย ? ตื่นเร็ว " เขาเขย่าเเขนเธอจนตัวสั่นคลอนอยู่สองสามที เปลือกตาของเธอก็ค่อยๆ หรี่ตามองเขา " อือ..พี่วายุเอิงไม่เอาเเล้วนะคะ ไม่ไหวจริงๆ ""พี่ขอโทษ พี่จะไม่ทำเเบบนี้อีกเเล้ว พี่สัญญานะ ""อื่อ.. หนูอยากนอน ขอนอนได้มั้ยคะ " เธอยังไม่ไหว ตามันจะปิดอยู่เรื่อย เลยขอเขานอน วายุเองก้ไม่ขัดข้อง "ครับ พักผ่อนนะ เดี๋ยวพี่ซื้อยากับสั่งข้าวขึ้นมาให้เราอยากกินอะไรครับ ""อะไรก็ได้คะ ที่ไม่เผ็ด " เอิงเอยบอกคนพี่เเล้วเธอก็กลับตานอนต่อทันที วายุรีบห่มผ้าให้น้อง เเล้วเดินออกมาสั่งลูกน้องที่อยู่ห้องถัดไปไม่ไกล ก๊อกๆๆๆ ไม่นานห้องของการ์ดสอ
หลังจากกดชัตเตอร์ถ่ายรูปกันรัวๆ จนเธอพอใจเเล้ววายุไม่รอช้าที่จะเดินมาเก้ข้าวของที่เก้าอี้นั่ง เมื่อครู่เอาชุดคลุมมาคลุมเธอเเล้วเเบกขึ้นบ่าเเกร่งกลับห้องพักอย่างรวดเร็ว อ๊าย...พี่วายุหนูยังเที่ยวไม่ได้ลงเล่นน้ำเลยนะ" ขายาวๆเก้าเร็วๆจนเข้าไปในลิ้ฟต์เขากดขั้นสี่เป็นขั้นี่จองห้องพักไว้ น้ำอะได้เล่นเเน่นอน เเต่เล่นในห้องกับพี่นะครับไม่ใช่น้ำทะเล " ถึงห้องปุ้บไอ้มาเฟียหนุ่มมันดึงชุดเอิงเอยอย่างเเรกจนขาดหมด ไม่เหลือสถาพ อุ้มร่างบางที่เปลือยเปล่า เข้าไปในห้องน้ำ เปิดฝักบัวอาบให้เธอ "พี่วายุพี่ทำอะไรคะ เปียกหมดเเล้วเนี่ย "เอิงเอยบ่นด้วยความโกรธ "อยู่นิ่งๆพี่จะล้างไอน้ำทะเลให้ มันเหนียวตัวเดี๋ยวก็เอากันไม่สนุกหรอก" ฮิ้อหือ...เชื่อเขาเลยหละ เรื่องเเบบนี้ละคิดได้ ทีเรื่องเมื่อคืนหละคิดไม่ได้ น่าจับหยุมหัวนัก ไอ้คนหล่อ เอิเงอยนั่งนิ่งๆให้คนเป็นสามีจับอาบน้ำให้เหมือนตุ๊กตา จนเห็นคนพี่ถอดเสื้อผ้าตัวเองด้วย "พี่วายุจะอาบน้ำด้วยหรอคะ งั้นอาบไปเลยคะหนูจะไปใส่เสื้อผ้าเเล้ว " เอิงเอยทำท่าจะเดินออกไปจากห้องน้ำเเต่ช้าไป เมือ่ลำเเขนเเกร่งคว้าเอวเธอเข้ามาหาเขา จนเเผ่นหลังบางของเธอชนกับส่วนหน้าอกเ
"เเล้วงตกลงเรายังจะไปเที่ยวอยู่ใช่ไหมครับ " วายุถามเอิงเอยอีกครั้งเพื่อความเเน่ใจ "ก็ไปสิคะรีบๆขับรถเลยคะ หนูอยากเล่นน้ำทะเลจะเเย่เล้ว " หึ. วายุมองใบหน้าสวยเเล้วอมยิ้ม พอหายงอนก็ขู่เขาใหญ่เลยเเหละ เมียเด็กของเขา รถสปอรง์ตขับมาเรื่อยๆจนถึงหัวหินในเวลาบ่ายโมงซึ่งเเดดกำลังร้อนพอดี โรงเรมห้าดาวที่มีชายหาดส่วนตัวไว้ให้เเขกที่เข้าพักได้เดินเล่น "เเดดร้อนนะ เราอยากลงไปเดินเล่นข้างล่างหรอ ?" เขาเอ่ยถามเอิงเอย เมื่อเห็นน้องหยิบถุงซิบล้อคใส่ชุดว่ายน้ำสีเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจะเปลี่ยน "ร้อนเเค่ไหนก็สู้คะ พี่วายุออกไปรอข้างน้องเลย หนูจะเปลี่ยนชุด " ขายาวๆกำลังจะก้าวออกจากห้อง เเต่.. เขาว่ามันเเปลกๆ เเก้ผ้าเอากันมาเเล้วกับอีเเค่เปลี่ยนชุดทำไมต้องให้เขาออกไปก่อน "เราก็เปลี่ยนสิ พี่นั่งรอตรงนี้ " ร่างหนาหย่อนตัวลงบนเตียงนอน กอดอกเหมือนจะรุ้ว่าเธอ มีเเผนการณ์อะไรซักอย่างเเน่ๆ "ก็ได้คะเเต่พี่วายุก็อย่าลืมสัญญาของเราบนรถก็เเล้วกัน " ว่าเเลวเธอก็เดินเข้าห้องน้ำไป เกือบสิบนาทีต่อมา ...เอิงเอยออกมาในชุดคลุมอาบน้ำที่คลุมปกปิดชุดของเธอเอาไว้ เสียงประตูห้องน้ำเปิด ทำให้วายุเเหงนหน้าจากจอโท
เกือบขั่วโมงที่รถสปอร์ตหรูขับออกมาเอิงเอยนั่งเงียบไม่พูดไม่จากับเขาซักคำเธอ นั่งใส่มองไปข้างทางเรื่อย บางครั้งก็เเอบหลับเพระาอาจจะตื่นเช้าเกินไป เหลือเเค่เขาที่นั่งคุมพวมาลัยอยู่เเบบเงียบๆ จนเขาเเวะปั้ม เพื่อเข้าร้านสะดวกซื้อเเละหากาเเฟดท่มซักหน่อย เริ่มง่วงเเล้ว เขาเองก็นอนดึกเหมือนกัน "เอิงเอยครับ เข้าห้องน้ำไหม ? " วายุเขย่าเเขนน้องเบาๆ เพื่อปลุกเธอ "คะ ขอบคุณพี่มากที่ปลุก " เธอปลดเข็มขัดนิรภัยเเล้หยิบกระเป๋าก้าวลงจากรถ เดินมุ่งตรงไปห้องน้ำทันที ไม่หันมองเขาเเม้เเต่น้อย "พี่ฝากซื้อกาเเฟด้วยนะครับ เดี๋ยวพี่ไปห้องน้ำเเป้บ "วายุตะโกนไล่หลังตามไป เะอพยักหน้าให้เเต่ไม่ได้หันหลังมาคุยกับเขา วายุเม้มปากเเน่น เขาทำตัวไม่ถูกเเล้วกับการกระทำของเอิงเอย เขาเพิ่งรู้วันนี้เเหละว่าเรื่องเเเบบนั้นมันทำให้เพศตรงข้ามเสียความรู้สึกขนาดไหน ยิ่งเกิดกับเอิงเอยยัยเด็กดื้อของเขาด้ววยเเล้วละก็น่าปวดหัวยิ่งกว่าวางเเผนทลายรังมาเฟียที่อังกฤษซะอีก ฝ่ายเอิงเอยที่เดินมาให้น้องน้ำทำธุระส่วนตัว เเวะส่องกระจกเติมเเป้งนิดหน่อย ก่อนจะเดินขึ้นร้ายกาเเฟไปสั่งชานมของโปรดเธอ กับข
ขายาวๆก้าวออกจากห้องพลางใช้สมองคิดว่าตะทำอะไรให้เธอทานนึกขึ้นได้ว่าคนป่วยต้องทานข้าวต้ม ดีเเต่ด้วยความที่เขาไม่เคยทำ จึงต้องเปิดหาสูตรกาทำในเเอปเเดง เขาเลื่อนดูไปเรื่อยๆ เเล้วทำตาม ไม่นานข้าวต้มของวายุก็ส่งกลิ่นหอมกรุ่นฟุ้งทั้งห้อง กริ้ง กริ้ง ... เสียงกดกริ่งหน้าห้อง เขารู้ว่าเป็นลูกน้องตัวเอ
เธอใช้เวลาไม่นานก้ออกมา "พี่วายุจะเข้าห้องน้ำไหมคะ เดี่ยวหนุพาไปส่ง " ใช่..พาไปส่งก็คือส่งถึงหน้าห้องน้ำเเล้วก็รอข้างนอก ใครมันจะไปยืนเฝ้ากันหละ อีกอย่างพี่วายุไมได้เจ็บเเขนซักหน่อย "ไปครับ ปวดฉี่พอดี " คนตัวเล็กวางผ้าเข็ดหน้าลง เเล้วเดินมาไกล้ๆเขา พาลงจากเตียงไปห้องน้ำ "ฉี่ให้เสร็จก่อนนะคะ เเเ
ปัง ปัง ปัง ..เสียบปืนรัวดังสนั่น ด้วยความโมโห วายุโกรธจัดจนลืมตัวยิงใส่คนตรงหน้าจนมันตานยคาที่ ส่วนลูกน้องที่เห็นเจ้านายล้มตายก็พากันจะวิ่งหนี เเต่โดนคนของเขาจัดการตายเกลี้ยง เขารีบวิ่งมาหาเอิงเอย ที่ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว ระเบิดเวลาเริ่มนับเข้าสู่เลขตัวเดียวเเล้ว "มึงรีบๆตัดสายดิ้ เห้นมั
ไม่นานรถของวายุกก็ขับมาถึงพิกัดตามจีพีเอสบนสร้อยคอของพลอย เขาหันมาสั่งกำชับลูกน้องอีกครั้ง "จัดการเก็บให้หมดทุกคน ระวังเอิงเอยยด้วยเมียกูต้องปลอดภัยให้มากที่สุด เมื่อกำลังเสริมที่เรียกมามาถึงฟังเขาเเจกเเจงหน้าที่จนเข้าใจตามนั้นเขาก็รีบเเยกย้ายตามหาตัวคู่หมั้นของเขาทันที ทางด้านเอิงเอยที่ถูก







