MasukShare
4
Tanggal publikasi:
2026-06-13 19:39:06ภาพค่ำคืนสามปีก่อนผุดขึ้นในหัว ช่อกุหลาบแดง คำสารภาพ และการหันหลังเดินจากไปของเขา แต่เธอไม่กล้าพูดถึงมันอีก เป็นเธอเองที่ปฏิเสธเขา
“เข้าใจค่ะ” เสียงเธอแผ่วเบาและสั่นไหวเล็กน้อย
อธิปมองเธออีกสองวินาที ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ประธานอย่างสง่างาม
“พรุ่งนี้เจอกันเวลาเจ็ดโมงครึ่ง เลขาของผม” ลลินลุกขึ้นยืน ก้มศีรษะเล็กน้อย รู้สึกว่าเขามาทำงานเช้ามาก แต่เธอได้ตำแหน่งเลขาก็คงต้องมาทำงานเช้าเหมือนเขากระมัง เธอคิดแค่ในใจไม่กล้าถามอะไรมาก
“ขอบคุณค่ะคุณอธิป” เธอหันหลังเดินออกจากห้องไปด้วยขาที่แทบทรุด ใจเต้นแรงจนแทบระเบิด
พอปิดประตูได้ เธอก็เอนตัวพิงผนัง หอบหายใจถี่กระชั้น
เธอได้งานแล้ว แต่ราคาที่ต้องจ่าย อาจจะแพงกว่าที่เธอคิดไว้มาก
ส่วนอธิปที่นั่งอยู่ในห้อง มองประตูที่ปิดสนิทด้วยสายตาที่วาวขึ้นเล็กน้อย
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ มือกำขอบโต๊ะแน่นจนเส้นเอ็นปูดขึ้นมา
สามปีแล้วที่ไม่ได้เจอกัน และเธอกลับมาแล้ว
เช้าวันแรก ลลินมาถึงออฟฟิศก่อนเวลาเจ็ดโมงครึ่ง เธอแต่งตัวเรียบร้อยสุด ๆ สูทสีครีม ผมมัดเรียบกริบ ตั้งแต่ก้าวเข้าไปในห้อง CEO อธิปก็โยนงานใส่เธอไม่ยั้ง
“รายงานการประชุมย้อนหลังสามปี สรุปมาให้เสร็จเรียบร้อยก่อนบ่ายสองโมง”
“สัญญากับพันธมิตรสิบสองฉบับ ตรวจทุกบรรทัด แจ้งจุดผิดให้ผมภายในสี่โมงเย็น”
“กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล ไม่ใส่ครีม”
“ทำงานอะไรของคุณ นี่มันใช้ได้เหรอ พิมพ์ผิดเกือบทุกบรรทัด” เขาโยนแฟ้มลงบนโต๊ะ จนเธอสะดุ้งสุดตัว ยอมรับว่าทำงานผิดพลาดเพราะระหว่างทำงานก็โดนเขาเรียกตลอดเวลา เธอไม่มีสมาธิทำงาน แต่ไม่กล้าบ่น
“ไปทำมาใหม่ นี่คือคนเรียนจบได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรอ” น้ำเสียงเขาเย็นชา ไม่มีรอยยิ้ม
ลลินทำงานไม่หยุดมือ ตั้งแต่เช้าจนบ่าย เย็นจนค่ำ เธอไม่กล้าขอพัก ไม่กล้าบ่น ภาระบ้านที่หนักอึ้งทำให้เธอทนได้ทุกอย่าง จนกระทั่งหลังเลิกงานหกโมงเย็น เพื่อนร่วมงานทยอยกลับหมดแล้ว ลลินนั่งก้มหน้ากับโต๊ะทำงานเล็ก ๆ หน้าห้อง CEO เอกสารกองสูง ตาเธอเริ่มพร่ามัว มือสั่นเล็กน้อย ยอมรับว่าความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดหลายวันทำให้เธอเริ่มท้อกับชีวิตการทำงานอยู่บ้าง
“ขอพักสายตาแป๊บนึงคงไม่เป็นไรกระมัง”
เธอแค่จะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้นิดเดียวเพื่อพักสายตาสักห้านาที แต่กลับหลับไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อลลินตื่นขึ้นมา ห้องทั้งชั้นมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัว ๆ เท่านั้น
“เที่ยงคืนแล้ว” เธอสะดุ้งสุดตัว มองนาฬิกาอย่างตกใจ ก่อนจะมือขึ้นลูบใบหน้าอย่างเหนื่อยล้า
“หลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอ” เธอลุกขึ้นช้า ๆ ขาแข็งปวดเมื่อยไปหมด ก่อนเดินโซเซไปยังห้องน้ำส่วนตัวที่อยู่โซนผู้บริหาร เพื่อล้างหน้าให้ตื่นเต็มตา ก่อนเรียกแท็กซี่กลับบ้าน แต่พอเดินผ่านห้องทำงาน CEO ประตูไม่ได้ปิดสนิท แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นลอดออกมาทำให้ลลินชะงัก
เธอแอบแง้มประตูเข้าไปดูเพียงเล็กน้อย ภาพที่เห็นทำให้นางตาโตอ้าปากค้าง หายใจติดขัด
อธิปนั่งเอนหลังบนเก้าอี้ CEO ตัวใหญ่ สูทแจ็คเก็ตโยนพาดโต๊ะ กระดุมเชิ้ตเปิดออกสามเม็ด โชว์แผงอกแน่นและซิกซ์แพ็กที่ชัดเจน กางเกงถูกปลดลงต่ำ มือใหญ่ของเขากำกระชับความแข็งแกร่งของตัวเองขึ้นลงช้า ๆ อย่างเร่าร้อน ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มเงยขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากเผยอครวญคราง หนังตาปรือด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊ะ!” เสียงเล็ก ๆ หลุดจากปากของลลินโดยไม่ตั้งใจ
อธิปสะดุ้ง หันขวับไปมองในทันที สายตาคมกริบสบเข้ากับดวงตาตกใจของเธอพอดี
เพียงเสี้ยววินาที เขาลุกพรวด ก้าวขายาว ๆ เพียงสามก้าวก็ถึงตัวเธอ มือใหญ่คว้าข้อมือบางดึงรั้งเข้าไปในห้องอย่างแรง แล้วปิดประตูดังปัง!
“คุณ! คุณอธิป ปล่อยฉันนะคะ” ลลินตื่นตระหนก พยายามดิ้นรนสุดแรง แต่ร่างสูงใหญ่ของเขากดเธอลงกับโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ทันที มือข้างหนึ่งกดข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะ อีกข้างจับปลายคางกระชับแน่น
“เห็นหมดแล้วใช่ไหม” เสียงเขาทุ้มต่ำ เย็นเยียบ แต่แฝงไฟลุกโชน
“ในเมื่อเห็นทุกอย่าง ก็ต้องปิดปากให้ดี”
ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาประทับลงมาอย่างดุเดือด จูบเธอแบบไม่ให้โอกาสปฏิเสธ ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน ดูดกลืนเสียงตกใจของเธออย่างหิวกระหาย
“อ๊ะ! ไม่ อย่า” ลลินดิ้นรน เสื้อสูทถูกดึงจนกระดุมหลุดกระเด็น กระโปรงถูกรูดขึ้นสูง เผยให้เห็นกางเกงในผ้าลูกไม้สีขาวเรียบง่าย
อธิปไม่ฟัง เขาถลกเสื้อตัวเองออกก่อนจะทิ้งลงพื้น ร่างกายกำยำแน่นไปด้วยมัดกล้ามที่เธอเคยเห็นในวัยเรียน แต่ตอนนี้ดูแข็งแกร่งกว่าเดิมเสียอีก
เขาพาเธอถอยหลังไปเรื่อย ๆ จนหลังเธอชนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ในห้องพักส่วนตัวด้านในของห้องทำงาน
“จะหนีไปไหนลลิน” เขากัดฟันกรอด ดึงกางเกงในเธอลงในครั้งเดียว
“สามปี ฉันรอเธอมาสามปีแล้ว”
ลลินร้องไห้สะอึกสะอื้นเมื่อรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งร้อนผ่าวทะลวงเข้าไปในตัวเธอช้า ๆ แต่หนักแน่น
“เจ็บ อ๊า... พี่อธิป ลินเจ็บค่ะ ลินยังไม่เคย”
“รู้” เขาพูดเสียงแหบพร่า กดเอวบางของเธอลงกับที่นอน แล้วดันเข้าหาจนลึกสุดในครั้งเดียว
“อื้อ... คนใจร้าย ลินเจ็บ” เธอร้องไห้ออกมาไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรแบบไม่ปรานีถึงเพียงนี้
“ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นคนแรกของเธอ”
ความเจ็บปวดแสนสาหัสผสมกับความเสียวซ่านที่ลลินไม่เคยรับรู้มาก่อน ทำให้เธอครางออกมาเสียงหลง
อธิปครอบครองเธออย่างดุเดือด รุนแรง และคลั่งไคล้ เขาจูบเธอทุกสัดส่วน ดูดยอดอกสีชมพูหวานที่กำลังแข็งชูชัน มือใหญ่บีบสะโพกกลมกลึงไว้แน่น ในขณะที่สะโพกกำยำกระแทกเข้าออกไม่ยั้ง ราวกับระบายความโกรธ ความรักฝังใจ และชัยชนะที่รอคอยมานาน
“ลลินเธอเป็นของฉัน” เขาครางต่ำในลำคอ เสียงแหบพร่าด้วยความเสียวซ่าน
“ไม่มีใครจะแย่งเธอจากฉันได้อีก”
ลลินเสร็จสมอารมณ์ครั้งแรกในชีวิตด้วยเสียงร้องไห้ปนคราง อธิปตามติดมาอย่างรุนแรง ปล่อยน้ำรักร้อนผ่าวพุ่งทะลักเข้าไปในส่วนลึกของเธอ
หลังจากนั้น อธิปนอนกอดเธอไว้แน่นจากด้านหลัง แขนแข็งแรงพาดรอบเอวบาง อกแน่นแนบชิดแผ่นหลังเนียนของเธอ ลลินพยายามดิ้นออกจากอ้อมแขนแกร่งแต่ไม่สำเร็จ
“ปล่อยลิน ลินต้องกลับบ้าน”
เขากอดแน่นขึ้น จมูกซุกซบต้นคอขาวผ่อง หายใจร้อนเป่ารดจนเธอขนลุก
“มีแฟนแล้ว ทำไมยังซิงอยู่ล่ะ” เสียงเอ่ยถามเย็นชาดุจเดิม แต่แฝงความพึงพอใจและการได้ครอบครองอย่างชัดเจน
ลลินหน้าแดงก่ำ น้ำตาไหลพราก
“ปล่อยลินเถอะค่ะ”
อธิปหัวเราะในลำคอเบา ๆ มือลูบไล้ลงไปที่เนินอกอวบอิ่มของเธออีกครั้ง
“เดี๋ยวฉันไปส่ง แต่คืนนี้ เธอต้องเป็นของฉันอีกครั้ง”
เขาก้มลงจูบต้นคอเธออีกครั้ง ขบเบา ๆ ราวกับประทับตรา
“และหลังจากนี้ ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีก”
หลังจากอธิปปล่อยลลินออกจากอ้อมแขนในห้องส่วนตัว เขาจัดเสื้อผ้าให้เธออย่างเรียบร้อยด้วยอุ้งมือใหญ่แสนอบอุ่นที่มักลูบไล้อย่างถือสิทธิ์
Bab terbaru
คลั่งรักสุดหวง 34
อธิปกำลังอุ้มลูกคนหนึ่งไว้แนบอก ส่วนอีกคนนอนอยู่บนไหล่เขา ภาพนั้นอบอุ่นจนหัวใจของเธอพองโต“ทำไมไม่ปลุกลินคะ” อธิปหันกลับมายิ้มบาง ๆ ก่อนเดินมาหาเธอ“เธอเพิ่งคลอด” เขาก้มลงจูบหน้าผากภรรยาเบา ๆ“หน้าที่เธอ” มือใหญ่แตะแก้มเธออย่างทะนุถนอม“คือพัก” ก่อนยื่นลูกคนเล็กให้เธออุ้ม“หน้าที่พี่” เขายิ้มมุมปาก“คือดูแลทั้งสามคน”น้ำตาของลลินคลอขึ้นทันที“พี่อธิป” แต่อธิปยังไม่หยุดแค่นั้นเขาวางลูกลงในเปลอย่างแผ่วเบา ก่อนเดินไปหยิบซุปไก่อุ่น ๆ ที่อุ่นเตรียมไว้แล้ว“นั่งดี ๆ” เขาประคองภรรยาให้นั่งพิงหมอน ก่อนใช้ช้อนตักซุป แล้วค่อย ๆ ป้อนให้เธอทีละคำ“อ้าปาก” ลลินหน้าแดงทันที“ลินกินเองก็ได้” อธิปเลิกคิ้ว“หมอบอกให้พัก” เขาป้อนต่ออย่างไม่เปิดโอกาสให้เถียง หลังจากนั้น เขายังช่วยรวบผมให้เธอ ใช้ผ้าขนหนูเช็ดปลายผมอย่างเบามือ ก่อนหยิบไดร์มาเป่าผมให้ช้า ๆลลินนั่งนิ่ง ดวงตาหวานค่อย ๆ ร้อนผ่าว เพราะคนที่ทั้งชีวิตดูเย็นชา ตอนนี้กลับดูแลเธอละเอียดกว่าทุกอย่าง“พี่อธิป” เธอเรียกเบา ๆ อธิปหยุดมือ“หืม?” ลลินยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบเบา ๆ“ลินรักพี่” มือใหญ่ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนเขาจะโน้มลงจูบหน้าผากเธออีกครั้ง
คลั่งรักสุดหวง 33
ลินดาและสมชาติ รีบเดินทางมาถึงทันที นางรีบเข้ามากอดลูกสาว ก่อนลูบศีรษะเบา ๆ“ไม่ต้องกลัวนะลูก แม่อยู่ตรงนี้”ส่วนสมชาติเดินเข้ามาตบไหล่ลูกเขยเบา ๆ“เข้มแข็งไว้”แต่อธิปกลับส่ายหน้า น้ำเสียงแหบพร่า“ผมจะเข้าไปกับเธอ”คุณหมอยิ้มบาง ๆ ก่อนพยักหน้า“ได้ครับ คุณพ่อ”ไม่กี่นาทีต่อมา ภายในห้องคลอด อธิปอยู่ในชุดปลอดเชื้อครบชุด แม้ใบหน้าคมจะนิ่ง แต่แววตากลับตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขายืนอยู่ข้างเตียง มือใหญ่กุมมือลลินแน่น แน่นเสียจนเธอต้องบีบกลับ“พี่อธิป” ลลินหอบแรง ดวงตาหวานมีน้ำตาคลอ“ลินเจ็บ…” เพียงประโยคนั้น หัวใจของอธิปก็แทบแตกสลาย เขาก้มลงจูบหน้าผากภรรยาเบา ๆ ก่อนกระซิบข้างหูเธอ“มองหน้าพี่ พี่อยู่ตรงนี้ เธอไม่ได้อยู่คนเดียว”ลลินน้ำตาไหลทันที ก่อนพยักหน้าแรง ๆ“อื้อ…” เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เสียงของคุณหมอดังขึ้น“อีกนิดเดียวครับ!”“คุณแม่ เก่งมาก!”อธิปกุมมือภรรยาแน่นกว่าเดิม“ลิน พี่ภูมิใจในตัวเธอ” และในวินาทีนั้น“อุแว้!” เสียงร้องของเด็กทารกดังขึ้น น้ำตาของลลินไหลทันที แต่อีกไม่ถึงวินาที“อุแว้!” เสียงที่สองดังตามมาทั้งอธิป… ทั้งลลิน… ต่างนิ่งค้างไปพร้อมกัน คุณหมอยิ้มออกมา“ขอแสดงค
คลั่งรักสุดหวง 32
อธิปวางถาดอาหารลงเบา ๆ ก่อนนั่งลงข้างเตียง มือใหญ่ลูบศีรษะภรรยาอย่างแผ่วเบา“ลิน…” น้ำเสียงของเขานุ่มจนแทบละลาย“ตื่นมากินอะไรก่อน”ลลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนยิ้มบาง ๆ“พี่อธิป…” เธอมองถาดอาหาร ก่อนดวงตาหวานจะเป็นประกาย“มะม่วง…” อธิปยกยิ้มบาง ๆ“เมื่อคืนใครบ่นอยากกินตอนตีสอง”ลลินหน้าแดงทันที“ลินแค่พูดเล่น…”อธิปหยิบมะม่วงชิ้นหนึ่ง จิ้มพริกเกลือ ก่อนป้อนเข้าปากภรรยาอย่างทะนุถนอมลลินกัดคำแรก ก่อนดวงตาจะเป็นประกายทันที“อร่อย…” เธอยิ้มกว้างอย่างมีความสุข แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ใบหน้าหวานกลับซีดลง“อึก…” อธิปหน้าเปลี่ยนสีทันที“จะอาเจียนเหรอ”ลลินพยักหน้าเบา ๆ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะลุก อธิปกลับยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที“อึก…”ลลินกะพริบตาปริบ ๆ“พี่อธิป”แล้วในวินาทีต่อมา อธิปก็ลุกพรวดขึ้นจากเตียง ก่อนรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที“อึก!”เสียงอาเจียนดังขึ้นจากด้านใน ลลินนิ่งไปเพียงครู่เดียว ก่อนหลุดหัวเราะออกมา“พี่อธิป…” เธอเดินตามไปอย่างช้า ๆ ก่อนเห็นร่างสูงกำลังเกาะอ่างล้างหน้าอยู่ ใบหน้าคมซีดเล็กน้อยลลินลูบหลังเขาเบา ๆ ก่อนอมยิ้ม“ลินเป็นคนท้อง ทำไมพี่แพ้แทนล่ะคะ”อธิปหันกลับมามองภรรย
คลั่งรักสุดหวง 31
“ลิน…” อธิปหันมามองทันที“เป็นอะไร”ลลินขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนยกมือขึ้นปิดปาก“อึก…” แล้วในวินาทีต่อมา เธอลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะทันที“ขอตัวก่อนนะคะ!” อธิปหน้าเปลี่ยนสีทันที“ลิน!” เขารีบลุกตามทันที ภายในห้องน้ำ เสียงอาเจียนดังขึ้นต่อเนื่องอธิปยืนลูบหลังภรรยาไม่ห่าง ดวงตาคมเต็มไปด้วยความกังวล“เป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงของเขาแหบต่ำอย่างเป็นห่วงลลินล้างหน้า ก่อนพยายามยิ้มบาง“ลินไม่เป็นไรค่ะ” แต่ยิ่งเห็นเธอฝืนยิ้ม อธิปยิ่งเครียด“ไม่เป็นอะไรได้ยังไง” เขาแตะแก้มเธอเบา ๆ“หน้าซีดหมดแล้ว”ในตอนนั้น ลินดาเดินเข้ามาพอดี เธอมองลูกสาวนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนยิ้มบาง ๆ อย่างคนมีประสบการณ์“ลิน ประจำเดือนมาปกติไหมลูก” คำถามนั้นทำให้ทั้งลลินและอธิปชะงักพร้อมกัน ลลินกะพริบตาปริบ ๆ“เอ่อ…” เธอพยายามนึก ก่อนเบิกตากว้างเล็กน้อย“จริงด้วยค่ะ” เธอหันมองแม่“เดือนนี้ ยังไม่มาเลยค่ะแม่”ลินดายิ้มกว้างขึ้นทันที ก่อนหัวเราะเบา ๆ“อาการแบบนี้ เหมือนตอนแม่ท้องลไม่มีผิด” ความเงียบเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่อธิปจะนิ่งค้างไปทั้งตัว ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็น“หมายความว่า…” เขาหันมองภรรยา
คลั่งรักสุดหวง 30
“ลูก… พ่อผิดไปแล้ว พ่อขอร้อง…”อธิปขยับเท้าหนีทันที แววตาเย็นเยียบไร้ความรู้สึก“แกไม่ใช่พ่อฉัน” น้ำเสียงของเขานิ่ง แต่น่ากลัวกว่าการตะโกน“ตั้งแต่วินาทีที่แกทำให้แม่ฉันตายแล้ว”ลลินน้ำตาคลอ เธอกุมมือสามีแน่น ก่อนพูดเสียงสั่นแต่หนักแน่น“ลินไม่รู้เลยว่าพี่ต้องเจอเรื่องเจ็บปวดแบบนี้ และต้องผ่านมันมาได้ยังไง” คำพูดนั้นทำให้อธิปหันมามองเธอ แววตาเย็นชาของเขาอ่อนลงเพียงเสี้ยววินาที เขายกมือแตะแก้มเธอเบา ๆ“ขอบคุณนะที่เธออยู่ข้างพี่”จากนั้นเขาหันไปพยักหน้าให้ลูกน้อง ไม่กี่วินาทีต่อมา อิทธิ ชไมพร และอนุรักษ์ ถูกใส่กุญแจมืออธิปโยนมีดลงพื้นเคล้ง…“ใครรอดเป็นคนสุดท้าย ฉันจะปล่อยไป”ทันทีที่พูดจบ ชไมพรรีบคว้ามีด แล้วแทงเข้าหน้าอกอิทธิทันทีฉึก!“อ๊าก!”อิทธิทรุดลงอย่างไม่ทันตั้งตัวชไมพรร้องไห้ ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นที่เก็บมาทั้งชีวิต“ฉันทนเป็นเมียน้อยมานาน! คุณทิ้งฉันไปหาผู้หญิงรวย จนฉันโดนข่มขืน จนท้องอนุรักษ์!” เธอกัดฟันพูดทั้งน้ำตา“ฉันอยากฆ่าคุณมานานแล้ว เดิมทีถ้าคุณเอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดมาให้ลูกฉัน ฉันจะให้คุณตายแบบไม่ทรมานนัก ฉันต้องทำเพื่อลูกของฉันและตัวฉันเอง ขอโทษนะคุณอิทธิ”เธอหั
คลั่งรักสุดหวง 29
เมื่อรถจอดสนิท ประตูเหล็กบานมหึมาค่อย ๆ เปิดออกช้า ๆเอี๊ยด…รถแล่นเข้าไปภายใน ก่อนประตูเหล็กหนาจะค่อย ๆ ปิดลงแกร๊ง!เสียงเหล็กกระแทกดังสะท้อนก้องไปทั่วความมืด และในคืนนั้น ไม่มีใครรู้เลยว่า ราชากับราชินีของวัฒนโชติ กำลังตกอยู่ในเงื้อมมือของปีศาจร้ายน้ำเย็นจัดถูกสาดกระแทกเต็มใบหน้าซ่า!เปลือกตาของอธิปกระตุกแรง ก่อนค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า ภาพตรงหน้าเบลอพร่าอยู่ครู่หนึ่ง กลิ่นสนิม กลิ่นฝุ่น กลิ่นน้ำมันเครื่องเก่าคละคลุ้งอยู่ในอากาศ เสียงน้ำหยดดังสะท้อนอยู่ทั่วโกดังร้างติ๋ง…ติ๋ง…ข้อมือทั้งสองข้างของเขาถูกมัดติดกับเก้าอี้เหล็กแน่น ไม่ไกลกัน ลลินเองก็ถูกมัดไว้กับเก้าอี้อีกตัว ใบหน้าหวานเปียกชื้น เส้นผมยาวแนบแก้ม ร่างบางยังหมดสติอยู่“ลิน!” อธิปกระชากตัวทันที แต่ยังไม่ทันได้ขยับมาก เสียงหัวเราะต่ำ ๆ ก็ดังขึ้นจากด้านหน้า“หึ… ตื่นแล้วเหรอ”อธิปชะงัก ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างขึ้นทันทีชายวัยกลางคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงหน้า คือคนที่ควรตายไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนอิทธิ วัฒนโชติ…แม้แต่คนอย่างอธิปยังนิ่งงันไปชั่ววินาที และท่าทีตกตะลึงนั้น ทำให้อิทธิหัวเราะอย่างสะใจ“ฮ่า ๆ ๆ เป็นไง ตกใจใช่ไหม
คลั่งรักสุดหวง 5
“ฉันไปส่ง” ลลินไม่กล้าขัด เสื้อสูทของเธอมีกระดุมขาดไปสองเม็ด กระโปรงยับย่น นั่งรถแท็กซี่กลับในสภาพนี้คงโดนทำมิดีมิร้ายเป็นแน่เธอเดินโซเซตามเขาไปที่ลิฟต์ส่วนตัวด้วยใบหน้าแดงก่ำและขาที่ยังอ่อนแรงรถสปอร์ตสีดำคันหรูแล่นออกจากอาคารตอนตีสอง ถนนในเมืองใหญ่เงียบสงัด มีแต่แสงไฟถนนและเสียงเครื่องยนต์คลอเบ
คลั่งรักสุดหวง 3
เธอฝังตัวเองอยู่กับหนังสือและการเรียนจนแทบไม่มีเวลาว่าง ใบหน้าหวานยังคงสวยงามเช่นเคย แต่ดวงตาคู่โตนั้นกลับหมองลงทุกวัน เธอไม่เคยเล่าเรื่องราวในคืนนั้นให้ใครฟัง แต่ใคร ๆ ก็รู้ โดยเฉพาะพิมพ์ชนกที่คอยปลอบโยนมาตลอด และชื่นชมที่เธอทำถูกแล้ว ขืนไม่ปฏิเสธไปก็จะกลายเป็นตัวตลก และของเล่นของลูกคนรวยที่ไม่นาน
คลั่งรักสุดหวง 2
“พี่อธิปน่ะสิ เขาเป็นเสือผู้หญิงตัวจริงเลย ฟันแล้วทิ้งมานักต่อนักแล้ว รุ่นพี่ทั้งมหาวิทยาลัยเขารู้กันทั้งนั้น พี่อธิปเปลี่ยนแฟนบ่อยมาก บางคนถูกเขาทิ้งแล้วคิดสั้น น่าสงสารสุด ๆ อาศัยว่าบ้านรวยแล้วใช้เงินปิดปาก” ลลินตัวแข็งทื่อ มือที่ถือช้อนสั่นเล็กน้อย ภาพรอยยิ้มอบอุ่นและมือใหญ่ที่เคยจับไหล่เธอในวั
คลั่งรักสุดหวง 1
เช้าวันปฐมนิเทศ ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ยังคงครึกครื้นไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นหญ้าสดที่เพิ่งตัดใหม่ ลลิน ธนาวดีลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีน้ำเงินเข้มตามหลังผู้คนพลุกพล่านด้วยดวงตาสดใส มือเล็ก ๆ ของเธอชื้นไปด้วยความเหงื่อ ความตื่นเต้นและกังวลเกิดขึ้นในหัวใจเธอเป็นเด็กสาวบ้านจนได้ทุนการศึกษา
Anda juga akan menyukai
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด230.3K DibacaCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI112.4K Dibacaพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง152.9K Dibacaยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์67.0K Dibacaหย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย
อู่จิ่ว683 Dibacaเมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]
violet215 Dibacaปะป๊าของหลิงหลิงคือท่านประธานเฉิน
มะที44 Dibacaหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล470 Dibaca
