Se connecterPartager
5
Date de publication:
2026-06-13 19:39:40“ฉันไปส่ง”
ลลินไม่กล้าขัด เสื้อสูทของเธอมีกระดุมขาดไปสองเม็ด กระโปรงยับย่น นั่งรถแท็กซี่กลับในสภาพนี้คงโดนทำมิดีมิร้ายเป็นแน่
เธอเดินโซเซตามเขาไปที่ลิฟต์ส่วนตัวด้วยใบหน้าแดงก่ำและขาที่ยังอ่อนแรง
รถสปอร์ตสีดำคันหรูแล่นออกจากอาคารตอนตีสอง ถนนในเมืองใหญ่เงียบสงัด มีแต่แสงไฟถนนและเสียงเครื่องยนต์คลอเบา ๆ
ลลินนั่งเก้ ๆ กัง ๆ มือกุมกระเป๋าแน่น มองออกไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา เพราะไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขา
“จอดตรงทางแยกซอยข้างหน้านี้ก็ได้ค่ะ” เธอพูดเสียงเบา
“บ้านฉันอยู่ใกล้ ๆ ตรงนี้เองค่ะ เดินเข้าไปเองได้”
“แทนตัวเองว่าลิน”
“คะ”
“ห้ามแทนตัวเองว่าฉันอีก ฉันไม่ชอบ”
“ค่ะ” เธอรับคำ เพราะเห็นสีหน้าไม่พอใจของเขาก็ไม่อยากโดนเล่นงานอีก
“ขอตัวก่อนนะคะ”
อธิปหันมามองเธอชั่วครู่ สายตาคมกริบมองเธอเล็กน้อย แต่เขาก็จอดรถตามที่เธอขอโดยไม่พูดอะไร
“ขอบคุณค่ะคุณอธิป” ลลินรีบเปิดประตูรถ ก่อนที่เธอจากรถ มือใหญ่ของเขาก็จับข้อมือเธอเอาไว้แน่น
“พรุ่งนี้เจอกันเจ็ดโมงครึ่ง” เสียงเขาต่ำและเรียบ
“อย่ามาสายล่ะ”
ลลินรีบพยักหน้า ไม่กล้ามองหน้าเขา แล้วรีบลงจากรถในทันที ร่างบางเดินหายเข้าไปในซอยมืด ๆ
อธิปนั่งมองแผ่นหลังบางของเธอจนลับสายตา มุมปากยกยิ้มอย่างเย็นชา
“ยังจะหลอกฉันอีกเหรอลลิน” เขาพึมพำกับตัวเอง
“ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหน รู้มานานสามปีแล้ว”
เขาจำได้ทุกอย่าง หลังจากถูกปฏิเสธ ก็ยังตัดใจไม่ได้ แม้ไม่โผล่หน้าไปให้เห็น แต่เขาก็ยังติดตามเรื่องราวของเธอ เขาเคยขับรถมาที่ซอยนี้หลายครั้งในยามค่ำคืน เพียงเพื่อแอบมองแสงไฟในห้องเล็ก ๆ ของเธอจากระยะไกล
อธิปยอมรับว่าไม่เคยลืมเธอได้เลยสักวันเดียว
ลลินเดินฝ่าความมืดเข้าบ้านไม้เก่า ๆ ที่ทรุดโทรมแต่สะอาดเรียบร้อย พ่อนั่งอยู่บนรถเข็นอยู่หน้าทีวีหันมามองด้วยรอยยิ้มอ่อนแรง
“กลับดึกจังลูก”
“งานเยอะค่ะพ่อ ลินขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ พ่อก็อย่านอนดึกนักนะคะ”
“พ่อรอลูกอยู่น่ะ กลับมาก็ดีแล้ว” ท่าทีของท่านดูโล่งใจ ลลินชะงัก รู้สึกผิดที่ทำให้บุพการีเป็นห่วงเช่นนี้
“ถ้ากลับดึกก็โทร. มาบอกพ่อกับแม่ด้วยนะลูก อย่าให้ต้องเป็นห่วง” คนเป็นแม่เอ่ยขึ้น ทำให้ลลินรีบเอ่ยขอโทษ
“ขอโทษค่ะ ถ้ามีงานดึกหรือทำโอทีจะรีบโทร.มาแจ้งนะคะ”
“ไม่เป็นไรจ้ะ ไปพักผ่อนเถอะ”
“ค่ะแม่” เธอฝืนยิ้ม แล้วรีบเดินขึ้นบันไดไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
พอปิดประตูห้องนอนเล็ก ๆ ได้ ลลินก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นหลังประตู ใบหน้าซ่อนไว้ในฝ่ามือ ก่อนจะร้องไห้เบา ๆ
ภาพก่อนหน้านี้พรั่งพรูเข้ามาในหัว ร่างกายกำยำของอธิปกดทับเธอ ความร้อนผ่าวที่ทะลวงเข้าไปในตัวเธอ ความเสียวซ่านที่ทำให้เธอร้องไห้ครางไม่หยุดหย่อน และน้ำรักที่ร้อนฉ่าไหลทะลักอยู่ภายใน
“ฉัน... ฉันทำบ้าอะไรลงไปนี่” เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดเข่าตัวเองแน่น
“ฉันมีแฟนแล้ว ทำไมถึงได้ใจง่ายแบบนี้นะ”
แต่ยิ่งคิด หัวใจเธอกลับเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่นึกถึงริมฝีปากร้อนของเขา ลมหายใจที่พ่นอยู่ตรงต้นคอ และเสียงแหบพร่าที่กระซิบว่า
“เธอเป็นของฉัน”
ลลินกัดริมฝีปากแน่นจนเจ็บ พรุ่งนี้เธอต้องเจอหน้าเขาอีก เธอจะทำหน้ายังไงนะ
เธอจะต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอบอกกับตัวเอง
“ฉันต้องรักษางานนี้เอาไว้ให้ดี น้องชายกำลังจะสอบเข้ามหา’ลัย น้องสาวยังเรียนมัธยม พ่อต้องรักษาตัว ดวงตาแม่ก็ไม่ดี ต้องรีบรักษาไม่งั้นจะตาบอด ฉันเป็นลูกสาวคนโต ฉันต้องดูแลทุกคน”
เธอลุกขึ้นเช็ดน้ำตา แล้วเดินไปอาบน้ำเย็นเพื่อกลบความร้อนรุ่มในจิตใจที่ยังค้างคาไม่ยอมจางหาย
คืนนั้น ลลินนอนไม่หลับ ตัวร้อนผ่าวทุกครั้งที่นึกถึงมือใหญ่ของอธิปที่เคยบีบเนื้อตัวเธอแน่น ริมฝีปากร้อนที่บดจูบเธออย่างดูดดื่มเหมือนคนหิวโหย
เช้าวันรุ่งขึ้น ลลินแต่งตัวเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ สูทสีครีมตัวใหม่ ผมมัดเรียบกริบ ใบหน้าแต่งอ่อน ๆ เพื่อปกปิดร่องรอยความเหนื่อยล้า
“ลินพี่ไปส่งนะ”
“อุ๊ย!” ลลินอุทานออกมาอย่างตกใจเมื่อจู่ ๆ ภาณุก็โผล่มาตรงหน้า
“เป็นอะไรครับ ตกใจอะไร”
“ไม่มีอะไรค่ะ ลินแค่กำลังคิดเรื่องงานอยู่น่ะค่ะ จู่ ๆ พี่ก็โผล่มา ลินก็เลยตกใจน่ะค่ะ”
“แล้วนั่นคอไปโดนอะไรมา ทำไมแดงๆ” เขาเอื้อมมือไปทำท่าจะสัมผัสดู แต่เธอรีบยกคอเสื้อปกปิดเอาไว้ ก่อนจะถอยหนี
“มดกัดน่ะค่ะ” เธอรีบโกหกคำโต นึกถึงค่ำคืนที่ผ่านมา ไม่คิดว่าอธิปจะทิ้งรอยเอาไว้แบบนี้
“งั้นไปกันเถอะครับ” ภาณุพาเธอเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์กลางเก่ากลางใหม่ ก่อนที่จะสวมหมวกกันน็อกให้เธอ และขับรถพาเธอไปส่งหน้าบริษัท
“ขอบคุณพี่ณุมากๆ นะคะที่อุตส่าห์มาส่ง”
“พี่ทำงานอยู่ใกล้ๆ ไม่ลำบากเลยครับ ลินโชคดีจังได้ทำงานที่นี่ บริษัทนี่เข้าทำงานยากมากนะ ไม่เก่งจริงไม่ได้ทำงานทีนี่หรอก”
“ลินสมัครที่นี่ที่แรก เขารับเข้าทำงานเลย ลินก็ได้มีโอกาสได้ทำงานบริษัทใหญ่ ๆ แบบนี้น่ะค่ะ”
“ลินเก่งด้วย เรียนจบได้เกียรตินิยม บริษัทไหน ๆ ก็อยากได้ลินทั้งนั้น”
“งั้นลินขอตัวก่อนนะคะ”
“ครับ แล้วเจอกันนะครับ ตอนเที่ยงพี่มารับไปกินข้าวนะ”
“แล้วแต่พี่ณุเลยค่ะ” เธอยื่นหมวกกันน็อกคืนให้เขา ภาณุยิ้มให้แฟนสาวก่อนจะขับรถออกไป
เธอเดินเข้ามาในออฟฟิศด้วยสีหน้าเฉยเมยที่สุดพอผลักประตูห้อง CEO เข้าไป อธิปที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานด้วยท่าทีสงบนิ่งเงยหน้าขึ้นมอง
“รายงานการประชุมเช้าวันนี้ เตรียมไว้ให้เสร็จภายในสิบโมงเช้า” เขาพูดเสียงเรียบเย็นชาดุจเดิม
“ค่ะ” ลลินตอบสั้น ๆ แล้วหันหลังเดินออกไปแต่ก่อนที่เธอจะปิดประตู อธิปก็พูดขึ้นเบา ๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้น
“เมื่อคืนเจ็บไหม”
ลลินชะงัก มือที่จับลูกบิดสั่นเล็กน้อยเธอไม่ตอบ แต่กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ แล้วรีบเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว
อธิปมองตามแผ่นหลังของเธอไป มุมปากยกเล็กน้อย
“หนีไม่ได้หรอกลลิน เธอเป็นของฉันแล้ว”
เช้าวันนั้นเธอหัวหมุนจนเที่ยง ภาณุก็โทร. มาหาบอกว่าจะมารับเธอไปกินข้าว
“แฟนโทร. มาเหรอ” เขาเอ่ยถามอย่างเย็นชา
“เอ่อ...”
“บอกมันไปว่าเธอไม่ว่าง”
“แต่ลินนัดพี่ณุเอาไว้แล้ว”
Dernier chapitre
คลั่งรักสุดหวง 34
อธิปกำลังอุ้มลูกคนหนึ่งไว้แนบอก ส่วนอีกคนนอนอยู่บนไหล่เขา ภาพนั้นอบอุ่นจนหัวใจของเธอพองโต“ทำไมไม่ปลุกลินคะ” อธิปหันกลับมายิ้มบาง ๆ ก่อนเดินมาหาเธอ“เธอเพิ่งคลอด” เขาก้มลงจูบหน้าผากภรรยาเบา ๆ“หน้าที่เธอ” มือใหญ่แตะแก้มเธออย่างทะนุถนอม“คือพัก” ก่อนยื่นลูกคนเล็กให้เธออุ้ม“หน้าที่พี่” เขายิ้มมุมปาก“คือดูแลทั้งสามคน”น้ำตาของลลินคลอขึ้นทันที“พี่อธิป” แต่อธิปยังไม่หยุดแค่นั้นเขาวางลูกลงในเปลอย่างแผ่วเบา ก่อนเดินไปหยิบซุปไก่อุ่น ๆ ที่อุ่นเตรียมไว้แล้ว“นั่งดี ๆ” เขาประคองภรรยาให้นั่งพิงหมอน ก่อนใช้ช้อนตักซุป แล้วค่อย ๆ ป้อนให้เธอทีละคำ“อ้าปาก” ลลินหน้าแดงทันที“ลินกินเองก็ได้” อธิปเลิกคิ้ว“หมอบอกให้พัก” เขาป้อนต่ออย่างไม่เปิดโอกาสให้เถียง หลังจากนั้น เขายังช่วยรวบผมให้เธอ ใช้ผ้าขนหนูเช็ดปลายผมอย่างเบามือ ก่อนหยิบไดร์มาเป่าผมให้ช้า ๆลลินนั่งนิ่ง ดวงตาหวานค่อย ๆ ร้อนผ่าว เพราะคนที่ทั้งชีวิตดูเย็นชา ตอนนี้กลับดูแลเธอละเอียดกว่าทุกอย่าง“พี่อธิป” เธอเรียกเบา ๆ อธิปหยุดมือ“หืม?” ลลินยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบเบา ๆ“ลินรักพี่” มือใหญ่ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนเขาจะโน้มลงจูบหน้าผากเธออีกครั้ง
คลั่งรักสุดหวง 33
ลินดาและสมชาติ รีบเดินทางมาถึงทันที นางรีบเข้ามากอดลูกสาว ก่อนลูบศีรษะเบา ๆ“ไม่ต้องกลัวนะลูก แม่อยู่ตรงนี้”ส่วนสมชาติเดินเข้ามาตบไหล่ลูกเขยเบา ๆ“เข้มแข็งไว้”แต่อธิปกลับส่ายหน้า น้ำเสียงแหบพร่า“ผมจะเข้าไปกับเธอ”คุณหมอยิ้มบาง ๆ ก่อนพยักหน้า“ได้ครับ คุณพ่อ”ไม่กี่นาทีต่อมา ภายในห้องคลอด อธิปอยู่ในชุดปลอดเชื้อครบชุด แม้ใบหน้าคมจะนิ่ง แต่แววตากลับตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขายืนอยู่ข้างเตียง มือใหญ่กุมมือลลินแน่น แน่นเสียจนเธอต้องบีบกลับ“พี่อธิป” ลลินหอบแรง ดวงตาหวานมีน้ำตาคลอ“ลินเจ็บ…” เพียงประโยคนั้น หัวใจของอธิปก็แทบแตกสลาย เขาก้มลงจูบหน้าผากภรรยาเบา ๆ ก่อนกระซิบข้างหูเธอ“มองหน้าพี่ พี่อยู่ตรงนี้ เธอไม่ได้อยู่คนเดียว”ลลินน้ำตาไหลทันที ก่อนพยักหน้าแรง ๆ“อื้อ…” เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เสียงของคุณหมอดังขึ้น“อีกนิดเดียวครับ!”“คุณแม่ เก่งมาก!”อธิปกุมมือภรรยาแน่นกว่าเดิม“ลิน พี่ภูมิใจในตัวเธอ” และในวินาทีนั้น“อุแว้!” เสียงร้องของเด็กทารกดังขึ้น น้ำตาของลลินไหลทันที แต่อีกไม่ถึงวินาที“อุแว้!” เสียงที่สองดังตามมาทั้งอธิป… ทั้งลลิน… ต่างนิ่งค้างไปพร้อมกัน คุณหมอยิ้มออกมา“ขอแสดงค
คลั่งรักสุดหวง 32
อธิปวางถาดอาหารลงเบา ๆ ก่อนนั่งลงข้างเตียง มือใหญ่ลูบศีรษะภรรยาอย่างแผ่วเบา“ลิน…” น้ำเสียงของเขานุ่มจนแทบละลาย“ตื่นมากินอะไรก่อน”ลลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนยิ้มบาง ๆ“พี่อธิป…” เธอมองถาดอาหาร ก่อนดวงตาหวานจะเป็นประกาย“มะม่วง…” อธิปยกยิ้มบาง ๆ“เมื่อคืนใครบ่นอยากกินตอนตีสอง”ลลินหน้าแดงทันที“ลินแค่พูดเล่น…”อธิปหยิบมะม่วงชิ้นหนึ่ง จิ้มพริกเกลือ ก่อนป้อนเข้าปากภรรยาอย่างทะนุถนอมลลินกัดคำแรก ก่อนดวงตาจะเป็นประกายทันที“อร่อย…” เธอยิ้มกว้างอย่างมีความสุข แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ใบหน้าหวานกลับซีดลง“อึก…” อธิปหน้าเปลี่ยนสีทันที“จะอาเจียนเหรอ”ลลินพยักหน้าเบา ๆ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะลุก อธิปกลับยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที“อึก…”ลลินกะพริบตาปริบ ๆ“พี่อธิป”แล้วในวินาทีต่อมา อธิปก็ลุกพรวดขึ้นจากเตียง ก่อนรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที“อึก!”เสียงอาเจียนดังขึ้นจากด้านใน ลลินนิ่งไปเพียงครู่เดียว ก่อนหลุดหัวเราะออกมา“พี่อธิป…” เธอเดินตามไปอย่างช้า ๆ ก่อนเห็นร่างสูงกำลังเกาะอ่างล้างหน้าอยู่ ใบหน้าคมซีดเล็กน้อยลลินลูบหลังเขาเบา ๆ ก่อนอมยิ้ม“ลินเป็นคนท้อง ทำไมพี่แพ้แทนล่ะคะ”อธิปหันกลับมามองภรรย
คลั่งรักสุดหวง 31
“ลิน…” อธิปหันมามองทันที“เป็นอะไร”ลลินขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนยกมือขึ้นปิดปาก“อึก…” แล้วในวินาทีต่อมา เธอลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะทันที“ขอตัวก่อนนะคะ!” อธิปหน้าเปลี่ยนสีทันที“ลิน!” เขารีบลุกตามทันที ภายในห้องน้ำ เสียงอาเจียนดังขึ้นต่อเนื่องอธิปยืนลูบหลังภรรยาไม่ห่าง ดวงตาคมเต็มไปด้วยความกังวล“เป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงของเขาแหบต่ำอย่างเป็นห่วงลลินล้างหน้า ก่อนพยายามยิ้มบาง“ลินไม่เป็นไรค่ะ” แต่ยิ่งเห็นเธอฝืนยิ้ม อธิปยิ่งเครียด“ไม่เป็นอะไรได้ยังไง” เขาแตะแก้มเธอเบา ๆ“หน้าซีดหมดแล้ว”ในตอนนั้น ลินดาเดินเข้ามาพอดี เธอมองลูกสาวนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนยิ้มบาง ๆ อย่างคนมีประสบการณ์“ลิน ประจำเดือนมาปกติไหมลูก” คำถามนั้นทำให้ทั้งลลินและอธิปชะงักพร้อมกัน ลลินกะพริบตาปริบ ๆ“เอ่อ…” เธอพยายามนึก ก่อนเบิกตากว้างเล็กน้อย“จริงด้วยค่ะ” เธอหันมองแม่“เดือนนี้ ยังไม่มาเลยค่ะแม่”ลินดายิ้มกว้างขึ้นทันที ก่อนหัวเราะเบา ๆ“อาการแบบนี้ เหมือนตอนแม่ท้องลไม่มีผิด” ความเงียบเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่อธิปจะนิ่งค้างไปทั้งตัว ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็น“หมายความว่า…” เขาหันมองภรรยา
คลั่งรักสุดหวง 30
“ลูก… พ่อผิดไปแล้ว พ่อขอร้อง…”อธิปขยับเท้าหนีทันที แววตาเย็นเยียบไร้ความรู้สึก“แกไม่ใช่พ่อฉัน” น้ำเสียงของเขานิ่ง แต่น่ากลัวกว่าการตะโกน“ตั้งแต่วินาทีที่แกทำให้แม่ฉันตายแล้ว”ลลินน้ำตาคลอ เธอกุมมือสามีแน่น ก่อนพูดเสียงสั่นแต่หนักแน่น“ลินไม่รู้เลยว่าพี่ต้องเจอเรื่องเจ็บปวดแบบนี้ และต้องผ่านมันมาได้ยังไง” คำพูดนั้นทำให้อธิปหันมามองเธอ แววตาเย็นชาของเขาอ่อนลงเพียงเสี้ยววินาที เขายกมือแตะแก้มเธอเบา ๆ“ขอบคุณนะที่เธออยู่ข้างพี่”จากนั้นเขาหันไปพยักหน้าให้ลูกน้อง ไม่กี่วินาทีต่อมา อิทธิ ชไมพร และอนุรักษ์ ถูกใส่กุญแจมืออธิปโยนมีดลงพื้นเคล้ง…“ใครรอดเป็นคนสุดท้าย ฉันจะปล่อยไป”ทันทีที่พูดจบ ชไมพรรีบคว้ามีด แล้วแทงเข้าหน้าอกอิทธิทันทีฉึก!“อ๊าก!”อิทธิทรุดลงอย่างไม่ทันตั้งตัวชไมพรร้องไห้ ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นที่เก็บมาทั้งชีวิต“ฉันทนเป็นเมียน้อยมานาน! คุณทิ้งฉันไปหาผู้หญิงรวย จนฉันโดนข่มขืน จนท้องอนุรักษ์!” เธอกัดฟันพูดทั้งน้ำตา“ฉันอยากฆ่าคุณมานานแล้ว เดิมทีถ้าคุณเอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดมาให้ลูกฉัน ฉันจะให้คุณตายแบบไม่ทรมานนัก ฉันต้องทำเพื่อลูกของฉันและตัวฉันเอง ขอโทษนะคุณอิทธิ”เธอหั
คลั่งรักสุดหวง 29
เมื่อรถจอดสนิท ประตูเหล็กบานมหึมาค่อย ๆ เปิดออกช้า ๆเอี๊ยด…รถแล่นเข้าไปภายใน ก่อนประตูเหล็กหนาจะค่อย ๆ ปิดลงแกร๊ง!เสียงเหล็กกระแทกดังสะท้อนก้องไปทั่วความมืด และในคืนนั้น ไม่มีใครรู้เลยว่า ราชากับราชินีของวัฒนโชติ กำลังตกอยู่ในเงื้อมมือของปีศาจร้ายน้ำเย็นจัดถูกสาดกระแทกเต็มใบหน้าซ่า!เปลือกตาของอธิปกระตุกแรง ก่อนค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า ภาพตรงหน้าเบลอพร่าอยู่ครู่หนึ่ง กลิ่นสนิม กลิ่นฝุ่น กลิ่นน้ำมันเครื่องเก่าคละคลุ้งอยู่ในอากาศ เสียงน้ำหยดดังสะท้อนอยู่ทั่วโกดังร้างติ๋ง…ติ๋ง…ข้อมือทั้งสองข้างของเขาถูกมัดติดกับเก้าอี้เหล็กแน่น ไม่ไกลกัน ลลินเองก็ถูกมัดไว้กับเก้าอี้อีกตัว ใบหน้าหวานเปียกชื้น เส้นผมยาวแนบแก้ม ร่างบางยังหมดสติอยู่“ลิน!” อธิปกระชากตัวทันที แต่ยังไม่ทันได้ขยับมาก เสียงหัวเราะต่ำ ๆ ก็ดังขึ้นจากด้านหน้า“หึ… ตื่นแล้วเหรอ”อธิปชะงัก ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างขึ้นทันทีชายวัยกลางคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงหน้า คือคนที่ควรตายไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนอิทธิ วัฒนโชติ…แม้แต่คนอย่างอธิปยังนิ่งงันไปชั่ววินาที และท่าทีตกตะลึงนั้น ทำให้อิทธิหัวเราะอย่างสะใจ“ฮ่า ๆ ๆ เป็นไง ตกใจใช่ไหม
คลั่งรักสุดหวง 4
ภาพค่ำคืนสามปีก่อนผุดขึ้นในหัว ช่อกุหลาบแดง คำสารภาพ และการหันหลังเดินจากไปของเขา แต่เธอไม่กล้าพูดถึงมันอีก เป็นเธอเองที่ปฏิเสธเขา “เข้าใจค่ะ” เสียงเธอแผ่วเบาและสั่นไหวเล็กน้อยอธิปมองเธออีกสองวินาที ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ประธานอย่างสง่างาม“พรุ่งนี้เจอกันเวลาเจ็ดโมงครึ่ง เลขาของผม”
คลั่งรักสุดหวง 3
เธอฝังตัวเองอยู่กับหนังสือและการเรียนจนแทบไม่มีเวลาว่าง ใบหน้าหวานยังคงสวยงามเช่นเคย แต่ดวงตาคู่โตนั้นกลับหมองลงทุกวัน เธอไม่เคยเล่าเรื่องราวในคืนนั้นให้ใครฟัง แต่ใคร ๆ ก็รู้ โดยเฉพาะพิมพ์ชนกที่คอยปลอบโยนมาตลอด และชื่นชมที่เธอทำถูกแล้ว ขืนไม่ปฏิเสธไปก็จะกลายเป็นตัวตลก และของเล่นของลูกคนรวยที่ไม่นาน
คลั่งรักสุดหวง 2
“พี่อธิปน่ะสิ เขาเป็นเสือผู้หญิงตัวจริงเลย ฟันแล้วทิ้งมานักต่อนักแล้ว รุ่นพี่ทั้งมหาวิทยาลัยเขารู้กันทั้งนั้น พี่อธิปเปลี่ยนแฟนบ่อยมาก บางคนถูกเขาทิ้งแล้วคิดสั้น น่าสงสารสุด ๆ อาศัยว่าบ้านรวยแล้วใช้เงินปิดปาก” ลลินตัวแข็งทื่อ มือที่ถือช้อนสั่นเล็กน้อย ภาพรอยยิ้มอบอุ่นและมือใหญ่ที่เคยจับไหล่เธอในวั
คลั่งรักสุดหวง 1
เช้าวันปฐมนิเทศ ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ยังคงครึกครื้นไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นหญ้าสดที่เพิ่งตัดใหม่ ลลิน ธนาวดีลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีน้ำเงินเข้มตามหลังผู้คนพลุกพล่านด้วยดวงตาสดใส มือเล็ก ๆ ของเธอชื้นไปด้วยความเหงื่อ ความตื่นเต้นและกังวลเกิดขึ้นในหัวใจเธอเป็นเด็กสาวบ้านจนได้ทุนการศึกษา
Vous vous intéresseriez aussi à
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์67.0K Vuesภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.7K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K Vuesปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย240.4K Vuesไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน643 Vuesภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.207 Vuesวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่99 Vuesรักอับปาง
เขียว_หวาน100 Vues
