MasukShare
ตอนที่ 2 วันที่จากฉันไป
Terakhir Diperbarui:
2026-01-23 13:36:34ณ อาคารคณะมนุษยศาสตร์ พลอยนภัส พาณิชโชติการ ทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งหน้าห้องพักอาจารย์ด้วยสภาพที่ดูไม่จืด เสื้อนักศึกษาที่เคยเรียบกริบยับเยินไปทั้งตัวจากการวิ่งวุ่นซ่อมเครื่องพิมพ์ที่ดื้อแพ่งมาเกือบชั่วโมง เหงื่อเม็ดเล็กผุดพราวตามกรอบหน้าและเปียกชุ่มไปถึงต้นคอที่มีเส้นผมหนานุ่มปรกอยู่ เธอหอบหายใจพลางกอดปึกเอกสารวิจัยที่เพิ่งพิมพ์เสร็จหมาดๆ ไว้แนบอก
ระหว่างที่รออาจารย์ที่ปรึกษาอยู่นั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและสม่ำเสมอดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งประตูห้องเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ ดร.ศิริกัญญา หัวหน้าภาควิชาภาษาอังกฤษ
“รอนานไหมพลอยนภัส พอดีครูมีแขกน่ะ”
ประโยคทักทายนั้นกลายเป็นเพียงเสียงแว่วที่พลอยนภัสแทบไม่ได้ยิน เพราะวินาทีที่ร่างสูงสง่าเดินตามอาจารย์ที่ปรึกษาเข้ามาในห้อง หัวใจของเธอก็เต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก
คุณเมศวร์!!!!...
หญิงสาวบีบมือตัวเองจนเล็บจิกเข้ากับเนื้อ ตัวเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขามาที่นี่เพื่ออะไร? ทำไมโลกถึงเหวี่ยงชายหนุ่มที่เธอพยายามหนีมาตลอดสี่ปีให้มายืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้ รูปร่างที่สูงสง่าขึ้น กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่คุ้นเคย และท่าทางสุขุมนุ่มลึกนั่นประทับลงในความทรงจำของเธอทันที สารอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่านทำให้เธอรู้สึกสะบัดร้อนสะบัดหนาว และเครียดขึงขึ้นมาในพริบตา
“ด็อกเตอร์ครับ ผมลืมให้นามบัตร... โครงการวิจัยของด็อกเตอร์ ผมยินดีสนับสนุนเต็มที่ครับ ถ้าต้องการเงินทุนเพิ่มก็บอกผมได้เลยนะ”
เสียงทุ้มต่ำที่เคยกระซิบข้างหูเธอในวันวาน บัดนี้กำลังเอ่ยอย่างเป็นทางการกับอาจารย์ของเธอ ปรเมศวร์ยื่นนามบัตรสีทองหรูหราให้ก่อนจะปรายสายตามามองที่เธอ
“พลอยนภัส อาจารย์ขอแนะนำให้รู้จักผู้สนับสนุนโครงการวิจัยหลักของเรานะ นี่คือ...คุณปรเมศวร์”
“คุณเมศวร์!!...” พลอยนภัสครางชื่อเขาออกมาแผ่วเบา ราวกับละเมอ
“พลอยนภัส...” ปรเมศวร์ขานชื่อเธอตอบพร้อมพยักหน้าน้อยๆ เสียงที่เขาเรียกชื่อเธอนั้นยังคงมีอิทธิพลต่อหัวใจเธอเสมอมา
ครั้งสุดท้ายที่พบกัน เธอคือเด็กสาวมัธยมปลายผู้อ่อนต่อโลก ส่วนเขาคือนักธุรกิจหนุ่มที่มามอบทุนการศึกษา ดวงตาคมจัดดั่งเหยี่ยวและแนวกรามที่แข็งแกร่งยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน จะต่างไปก็เพียงแค่ความเย็นชาที่เคลือบแฝงอยู่ในแววตาคู่นั้น
“คุณสองคนนี่... รู้จักกันด้วยเหรอคะ?” ดร.ศิริกัญญา มองทั้งคู่สลับกันด้วยความงุนงง พลอยนภัสกรีดร้องในใจ
เขาไม่ใช่แค่รู้จัก... แต่เขาคือคนที่ขโมยหัวใจของเธอไป และเป็นคนที่ทิ้งบาดแผลลึกที่สุดไว้ในใจ
“รู้จักกันตอนเรียนมัธยมปลายค่ะ” เธอตอบตะกุกตะกัก พยายามหลบสายตาคมกล้าที่จ้องเขม็งมาคล้ายจะท้าทาย
“พอดีเขาเคยมาบรรยายที่โรงเรียนน่ะค่ะ” เธอรีบกล่าวเสริมเพื่อไม่ให้อาจารย์สงสัย ทั้งที่ในใจสั่นรัว เขาเป็น อดีตคนรัก และเป็นการพรากจากกันก็เป็นเรื่องเจ็บปวดที่สุด แม้เวลาจะผ่านไปเกือบสี่ปี แต่เธอก็ไม่เคยลืมอ้อมกอดของเขาได้เลย
“โอ้ โลกกลมจริงๆ เลยนะคะ” อาจารย์ที่ปรึกษาอุทานอย่างประหลาดใจ
“จริงด้วยครับ... กลมจนน่าเหลือเชื่อ” ปรเมศวร์ตอบ เสียงเขาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยนัยบางอย่าง
“เดี๋ยวอาจารย์ขอตัวก่อนนะ มีสอนคาบต่อไปพอดี... พลอยนภัส ตอนเย็นเธอมาหาครูอีกรอบนะ ส่วนคุณปรเมศวร์ ดิฉันจะติดต่อไปเรื่องรายละเอียดทุนนะคะ” ดร.ศิริกัญญา รีบร้อนเดินออกจากห้องไป ทิ้งความเงียบที่แสนอึดอัดไว้เบื้องหลัง
“ฉัน... ฉันก็มีเรียนพอดีค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” พลอยนภัสพยายามจะก้าวออกจากห้องที่เหมือนจะขาดอากาศหายใจ แต่เพียงแค่เธอจะขยับ ข้อมือเล็กก็ถูกมือหนาคว้าหมับไว้ทันที
“นั่งลงก่อนสิ” คำสั่งสั้นๆ ที่เต็มไปด้วยอำนาจทำให้เธอชะงัก เขาไม่เคยใช้เสียงแบบนี้กับเธอมาก่อน ในอดีตเขามักจะอบอุ่นและตามใจ แต่ตอนนี้เขากลับดูเหมือน ‘เจ้าขุนมูลนาย’ ที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม
“เชิญคุณนั่งเถอะค่ะ ฉันก็จะยืนคุยแบบนี้” เธอพยายามรวบรวมความกล้า
“ฉันจะสบายใจกว่า... ถ้าเธอยอมนั่งลง” เขาไม่ได้ขอร้อง แต่มันคือกดดันผ่านสายตา พลอยนภัสจำใจนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวเดิม
“เรื่องงบทำวิจัย ถ้าฉันกับอาจารย์สรุปได้เมื่อไหร่ จะแจ้งให้คุณทราบอีกทีนะคะ”
“เธอจะรีบไปไหน... อยู่คุยกันก่อนสิ” เขายิ้มที่มุมปากอย่างรู้ทัน
“ฉันบอกแล้วไงคะว่ามีเรียน” เธอโกหก ทั้งที่ความจริงวันนี้เธอว่างและเตรียมตัวจะไปฝึกสอนในวันพรุ่งนี้
“คุณไม่จำเป็นต้องบริจาคเงินหรอกค่ะ ฉันกับเพื่อนๆ พอจะหางบกันเองได้”
“ถ้าหากว่าเธอยอมช่วยฉัน ฉันยินดีจะให้ทุนในโครงการนี้”
พลอยนภัสรู้สึกเหมือนมีก้อนหินหนักๆ มากดทับที่หน้าอก เธอพยายามบังคับลมหายใจเข้าออกให้เป็นปกติที่สุด
“คุณต้องการความช่วยเหลืออะไรจากฉันคะ? เราไม่มีอะไรติดค้างกันมาตั้งหลายปีแล้วนะคะคุณเมศวร์”
เธอมองหน้าเขาตรงๆ แม้ในใจจะพ่ายแพ้ต่อสายตาคู่นั้นไปแล้วก็ตาม ความสัมพันธ์ที่จบลงในวันที่เขาแต่งงาน... วันที่เธอเดินออกมาพร้อมน้ำตา วันนี้เขากลับมาทวงถามอะไรจากเธออีก?
Bab terbaru
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 27 ระเบียงนะคะ..NC
“อย่าค่ะพี่เมศวร์... นี่มันระเบียง...” เสียงของพลอยนภัสสั่นพร่า แม้แต่เจ้าตัวยังไม่แน่ใจว่าเสียงประท้วงที่หลุดรอดริมฝีปากออกมานั้นเป็นความต้องการที่แท้จริงหรือเป็นเพียงการห้ามปรามตามสัญชาตญาณกันแน่ ลมทะเลที่พัดจัดอยู่เบื้องนอกกลับไม่ได้ช่วยให้ความร้อนระอุในกายที่กำลังถูกปลุกปั่นลดน้อยลงเลย“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า...” ชายหนุ่มยังคงเอาแต่ใจตามประสานักรักผู้เชี่ยวชาญ เขาซุกใบหน้าลงกับผิวเนื้อนวลละเอียด ไต่นำร่องด้วยจุมพิตร้อนแรงไปตามลำคอระหง กลิ่นหอมกรุ่นจากผิวกายสาวผสานกับกลิ่นไอทะเลกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ลุกโชน พลอยนภัสพยายามยกมือขึ้นผลักไสแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่งนั้นออกอย่างอ่อนแรง ทว่าสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่กำลังลูบไล้บีบเค้นช่วงเอวคอดกิ่วกลับทำให้เรี่ยวแรงของเธอละลายหายไปประดุจฟองคลื่น“ไม่เอาค่ะ... หยุดเถอะนะคะ พี่เมศวร์... เดี๋ยวก็มีคนแอบถ่ายไปลงโซเชียลกันพอดี” ถ้อยคำแกมขอร้องที่ปนเปมากับเสียงหอบสะท้านในตอนท้ายทำให้ปรเมศวร์ชะงักการกระทำลง เขาขบเม้มติ่งหูเธอเบาๆ เป็นการคาดโทษ ก่อนจะครางเสียงแหบพร่าในลำคอคล้ายคนเจ็บปวดนักที่ถูกขัดจังหวะกลางคัน“ต่อจากนี้... พี่จะไม
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 26 เป็นแม่ให้หนูนาได้มั้ย
ดวงตะวันรำไรสีส้มแก่ค่อยๆ เคลื่อนคล้อยลงต่ำจนเกือบจะจมหายไปในผืนน้ำสีคราม เมื่อทุกคนขึ้นจากน้ำทะเลที่เริ่มเย็นจัด หนูนาหันกลับไปมองผืนน้ำกว้างด้วยสายตาครุ่นคิดฉงนสงสัย จนพลอยนภัสต้องเอ่ยทัก“มองอะไรเหรอคะหนูนา?”“ทำไมในทะเลไม่เห็นมีปลาซักตัวเลยล่ะคะ ไม่เหมือนในทีวีเลย” ปรเมศวร์ที่เดินตามมาหัวเราะจนเห็นฟันเรียงสวย“มีสิครับ แต่เขาอยู่ลึกๆ ไว้หนูนาโตกว่านี้อีกหน่อย ลุงจะพาไปดำน้ำดูปลาตัวเป็นๆ เลยนะ”“จริงนะค้า!” เด็กน้อยตาโตด้วยความตื่นเต้น“จริงซี” ปรเมศวร์รับคำพลางหิ้วถังของเล่น ปล่อยให้ห่วงยางอยู่ในมือพลอยนภัส ภาพของทั้งสามคนที่เดินจูงมือกันกลับที่พัก โดยมีเด็กน้อยเดินกึ่งกระโดดอยู่ตรงกลางกุมมือลุงเมศวร์และครูพลอยไว้คนละข้าง ดูไม่ต่างจากภาพครอบครัวพ่อแม่ลูกที่แสนอบอุ่นหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และแชมพูอบอวลไปทั่วห้องพัก ปรเมศวร์ในชุดลำลองสวมสบายกึ่งนั่งกึ่งนอนเอนกายอยู่บนเตียงหนานุ่ม สายตาคมกริบที่มักจะดูเคร่งขรึมเสมอ บัดนี้กลับฉายแววอ่อนโยนขณะทอดมองภาพตรงหน้าพลอยนภัสกำลังใช้ไดร์เป่าผมให้หนูนาอย่างเบามือ เสียงไดร์ดังหึ่งๆ สลับกับเสียงหัว
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 25 พันธนาการรักสีคราม
ยิ่งเห็นอาการเขินอาย ปรเมศวร์ก็ยิ่งได้ใจ เขาเริ่มแกล้งหยิบชุดที่ทวีความเซ็กซี่ขึ้นเรื่อยๆ ทั้งชุดบิกินี่ตัวจิ๋วหรือวันพีซแหวกหลังลึก จนในที่สุดพลอยนภัสก็ทนไม่ไหว แจกค้อนวงโตให้เขาไปหนึ่งทีใหญ่ๆ“พี่เมศวร์! เลือกดีๆ สิคะ ชุดพวกนั้นพลอยใส่ไม่ได้หรอกค่ะ!”ชายหนุ่มหัวเราะเสียงต่ำในลำคออย่างมีความสุข แววตาที่เขาทอดมองหญิงสาวในเวลานี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยนลึกซึ้งที่ซ่อนไว้ไม่มิด ปรเมศวร์เองก็แปลกใจตัวเองอยู่ไม่น้อย ตั้งแต่เกิดมาเป็นตัวเป็นตน นอกจากมารดาแล้ว เขาไม่เคยเสียเวลาเลือกซื้อเสื้อผ้าหรือใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยให้ผู้หญิงคนไหนเลย แม้แต่อดีตภรรยาอย่างนิรนาทที่เขาก็ปล่อยให้เธอจัดการเองทุกอย่างแต่กับพลอยนภัส... เขากลับรู้สึกอยากเอาอกเอาใจ อยากเห็นเธอสวมชุดสวยๆ ที่เขาตั้งใจเลือกให้ด้วยมือตัวเอง ความรู้สึกปกป้องและทะนุถนอมมันเอ่อล้นจนชัดเจนขึ้นทุกทีว่า... เขาไม่ได้มองเธอเป็นเพียงแค่ครูของหลานสาวอีกต่อไป แต่เขาปรารถนาให้เธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่เข้ามาเติมเต็มครอบครัวของเขาให้สมบูรณ์อย่างแท้จริงปรเมศวร์ค้นพบความจริงอย่างหนึ่งว่า การเลือกซื้อเสื้อผ้ากับผู้หญิง
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 24 ไปเที่ยวกันนะ
บรรยากาศภายในบ้านของปรเมศวร์คึกคักและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาตั้งแต่เช้าตรู่ แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าที่สาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้เข้ามา ดูเหมือนจะสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา กิจกรรมการเรียนการสอนที่เคยเคร่งครัดถูกพับเก็บไว้ชั่วคราว เพื่อเปิดทางให้กับทริปท่องเที่ยวทะเลหัวหินที่ทุกคนเฝ้ารอคอยหลังจากส่งปรเมศวร์ออกไปทำงาน หนูนา ตัวน้อยที่อยู่ในชุดลำลองพร้อมลุย ก็รีบจูงแขนพลอยนภัสขึ้นมาขลุกอยู่ในห้องนอนทันที กระเป๋าเดินทางใบเล็กสีหวานถูกเปิดกางหราอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีเจ้าของกระเป๋ายืนวุ่นวายอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าไม้แกะสลักกับพี่เลี้ยง เพื่อเลือกสรรอาภรณ์ชิ้นที่สวยที่สุดสำหรับการเดินทางครั้งสำคัญนี้“เอาชุดนั้นด้วยค่า! สีชมพูๆ ที่มีโบว์ใหญ่ๆ” นิ้วเล็กป้อมชี้ไปยังชุดกระโปรงตัวเก่งที่แขวนอยู่ใกล้มือพี่เลี้ยง แววตาของเด็กน้อยเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น“แหม... ชุดนี้น่ารักเชียวค่ะหนูนา ไว้ใส่เดินเล่นบนชายหาดคู่กับคุณครูพลอยน่าจะเหมาะที่สุดเลยนะคะ” พี่เลี้ยงเอ่ยแซวพลางคลี่ชุดออกโชว์“เอาด้วย! เอาด้วย! หนูนาจะใส่คู่กับครูพลอย”พลอยนภัสยืนกอดอกยิ้มละไมมองดูภาพนั้นด้วยความเอ็นดูลึกๆ ในหัวใจ ความสดใสของ
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 23 รอยยิ้มของสาวน้อย
เสียงไซเรนของรถตำรวจดังกึกก้องไปทั่วบริเวณบ้านพักตากอากาศ แรงกระแทกจากการพังประตูจู่โจมทำให้นิรนาทที่กำลังขวัญผวาถึงกับสะดุ้งสุดตัว ทันทีที่เจ้าหน้าที่บุกเข้ามาถึงห้องกักขัง ภาพที่ปรากฏต่อสายตาคือหญิงสาวที่นอนคุดคู้อยู่บนเตียงด้วยสภาพที่บอบช้ำอย่างหนัก เสื้อผ้าหลุดลุ่ยและตามผิวกายขาวนวลเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงจากการถูกตีตราจองอย่างป่าเถื่อนนิรนาทถูกช่วยเหลือออกมาจากขุมนรกของเสี่ยมงคลในสภาพกึ่งมีสติ แววตาที่เคยถือดีบัดนี้เลื่อนลอยและเต็มไปด้วยความหวาดระแวง เธอถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนเพื่อตรวจร่างกายและเฝ้าระวังอาการช็อกที่อาจเกิดขึ้นจากความเครียดสะสมการประชุมเครียดของปรเมศวร์สิ้นสุดลงในช่วงเวลาใกล้เลิกงาน ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องประชุม เขาก็ได้รับสายจากนายตำรวจเพื่อนสนิท“เมศวร์... เราช่วยนิรนาทออกมาได้แล้วนะ ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้วก็กำลังนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล”ปรเมศวร์ยืนกำโทรศัพท์แน่น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองอยู่นานเพื่อจะโทรแจ้งคุณหญิงนาถลดา แต่แล้วก็เปลี่ยนใจเพราะคิดว่าตำรวจคงจัดการแล้ว สุดท้ายเยื่อใยจางๆ ในฐานะอดีตคนเคยรักก็ทำให้เขาเ
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 22 คิดเสียว่าให้หมามันกิน NC
เสี่ยมงคลไม่รอช้า เขากระชากอาภรณ์ของตนทิ้งจนหมดสิ้น เผยร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็นจางๆ จากอดีตที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นเจ้าพ่อผู้โหดเหี้ยม เขาตามลงไปทาบทับร่างเล็กที่นอนหอบสะท้าน ก่อนจะโน้มกายลงไปฝังจมูกสูดดมกลิ่นอายสาวจากกลีบกุหลาบที่บอบช้ำจากการผ่านศึกหนักมาอย่างโชกโชนมงคลใช้ลิ้นร้อนละเลียดชิมน้ำหวานที่รินไหลออกมาจนชุ่มโชก ปลายลิ้นที่ช่ำชองสอดแทรกเข้าไปทักทายภายในโพรงเนื้อนุ่มที่เริ่มผลิบานสั่นระริกตามจังหวะการปรนเปรอที่ดุดัน มือข้างหนึ่งขยับไปบี้เค้นเกสรน้อยที่แข็งชันจนมันชูชันขานรับสัมผัสอย่างเร่าร้อน“อ๊ะๆๆ อื้อออ... พอแล้ว! อย่าพอ ฮื้อๆๆ!” นิรนาทเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงครางที่น่าอับยศสุดกำลัง ร่างกายบิดเร่าส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมานจากการขัดแย้งระหว่างศีลธรรมที่ยังหลงเหลือกับความต้องการที่พุ่งสูงจนแทบคลั่ง ยามที่ปลายลิ้นของมงคลตวัดรัวเร็วอยู่บนจุดอ่อนไหวที่สุด“เธอยั่วฉันเองนะมิ้น... ตอนนี้จะมาร้องไห้ทำไม ในเมื่อเธอเป็นคนบอกให้ฉันทำเอง ชั้นในเธอก็ถอดเองกะมือ” มงคลเงยหน้าขึ้นจากร่องรักพลางกระซิบเสียงพร่าชิดผิวเนื้อนุ่มที่เปียกชื้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหิ
Anda juga akan menyukai
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.9K Dibacaท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา142.5K Dibacaคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย673.1K Dibacaยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก41.6K Dibacaพลาดรักเมฆินทร์
คุณน้ำอิง1.8K Dibacaทัณฑ์รักคิมหันต์
ลูกแมวขี้อ้อน1.5K Dibacaกรงรักปฐพี NC30+
เลดี้พิ้งค์260 Dibacaดั่งลิขิตร้าย
rasita_suin242 Dibaca
