เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 9 ไม่ใช่เมีย
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-23 13:41:16ตอนที่ 9 ไม่ใช่เมีย
แม้จะซุกตัวอยู่ในความนุ่มนวลของเตียงหรู แต่พลอยนภัสกลับไม่อาจข่มตาลงได้ ทุกครั้งที่หลับตา สัมผัสจากปลายนิ้วของปรเมศวร์ที่แตะหลังมือยังคงวนเวียนอยู่บนผิว พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของเขาที่ดังก้องอยู่ในหัวไม่จางหาย ในความมืดมิดที่แสนอ้างว้าง หัวใจของเธอกลับประท้วงว่าเขายังอยู่ใกล้ๆ และเราสองคนยังรักกันเหมือนเดิม
เธอสะดุ้งตื่นขึ้นในตอนเช้ามืดด้วยความรู้สึกสับสน เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในฐานะอะไรและอยู่ที่ไหน หญิงสาวฝืนลากตัวเองไปจัดการร่างกายให้สดชื่น วันนี้คือวันแรกของการฝึกสอน เธอสวมชุดนักศึกษาที่รีดจนเรียบกริบและรองเท้าคัชชูสีดำเตรียมพร้อมสำหรับหน้าที่ใหม่
เธอนึกขวางในใจที่ปรเมศวร์จัดการทุกอย่างให้เบ็ดเสร็จ แม้กระทั่งโรงเรียนฝึกสอนเขาก็ยังเลือกให้อยู่ตรงข้ามกับบริษัทของเขา ราวกับจะไม่ยอมให้เธอคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาเตือนสติ... เขามีภรรยาเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว เธอจะรับได้อย่างไรหากต้องไปไหนมาไหนกับชายที่ยังมีทะเบียนสมรสผูกมัดอยู่กับหญิงอื่น
การฝึกสอนวันแรกจบลงด้วยดี พลอยนภัสเดินทางต่อไปยังคฤหาสน์ของปรเมศวร์เพื่อเริ่มหน้าที่สอนพิเศษให้กับหนูนา เธอพยายามย้ำเตือนตัวเองตลอดเวลาว่าเธอเป็นเพียงลูกจ้างคนหนึ่ง ไม่ใช่คนรัก ไม่ใช่เพื่อนสนิท และไม่มีอะไรที่เท่าเทียมกับมหาเศรษฐีอย่างเขาแม้แต่น้อย
ทว่าทันทีที่เห็นปรเมศวร์เดินผ่านประตูกระจกเข้ามาในชุดลำลอง เขาถอดแว่นกันแดดออกเผยให้เห็นดวงตาเป็นประกายที่จ้องมองมายังเธอ พลอยนภัสถึงกับใจสั่นไหว หัวใจเต้นผิดจังหวะด้วยความขัดเขิน เขาใช้สองนิ้วกวักเรียกเธอเบาๆ ราวกับรู้ว่าเธอไม่อาจปฏิเสธได้
“พลอย มาทางนี้สิ” เสียงเรียกนั้นทำให้เธอนึกย้อนไป... หากในวันที่เธอบอกเลิก เขาทำแบบนี้ หรือเพียงแค่โทรหาและขอให้เธอกลับไป เรื่องราวของเราคงไม่ลงเอยด้วยความขมขื่นเช่นนี้
“ฝึกสอนวันแรกเป็นยังไงบ้าง?” เขาถามขณะพาเธอเดินขึ้นบันไดไปยังห้องเรียนของหนูนา
“ก็ดีค่ะ” เธอตอบสั้นๆ แต่เขากลับชะงักและเหลือบมองเธอเหมือนจะจับกระแสความน้อยใจในน้ำเสียงนั้นได้
“วันนี้ยังไม่ต้องเริ่มสอนจริงจังหรอก ฉันอยากให้คุณทำความรู้จักกับหนูนาก่อน”
ไม่ทันขาดคำ เสียงฝีเท้าเล็กๆ ก็ดังขึ้นที่หน้าประตู พลอยนภัสหันไปพบเด็กหญิงตัวน้อยในชุดเอี๊ยมลายสก็อตติช กำลังประคองถาดขนมหนักอึ้งเข้ามาด้วยท่าทางทุลักทุเล
“มี...มีของว่างสำหรับคุณครูค่ะ” หนูนาพยายามพูดภาษาอังกฤษตะกุกตะกักตามที่อาสอนมา ความน่ารักนั้นทำให้ความเครียดของพลอยนภัสละลายหายไปสิ้น
“ขอบคุณค่ะ น่ารักจังเลย” พลอยนภัสยิ้มตอบและนั่งลงข้างๆ เด็กน้อยที่โซฟาสีครีม
“หนูชื่ออะไรคะ?”
“หนูชื่อเด็กหญิงพิมรภัส ชื่อเล่นหนูนาค่ะ” เด็กน้อยคุกเข่าลงแล้วเอามือตบอกตัวเองเบาๆ ก่อนจะฉีกยิ้มจนเห็นลักยิ้มบุ๋มทั้งสองข้าง
“ชื่อเราคล้ายกันเลยนะคะ ครูชื่อพลอยนภัส... เรียกครูพลอยก็ได้ค่ะ”
“ค่ะครูพลอย! ครูพลอยจะมาหาหนูนาทุกวันใช่ไหมคะ?” หนูนาชะโงกหน้ามาถามอย่างกระตือรือร้น เมื่อพลอยนภัสพยักหน้ารับ เด็กน้อยก็ร้อง “เย้!” ออกมาด้วยความดีใจที่ในที่สุดเธอก็มีเพื่อนเล่นเสียที
หลังจบมื้ออาหารค่ำที่เต็มไปด้วยบทสนทนาเรียบง่ายกับคุณหญิงประภาศรี แม่ของปรเมศวร์ พลอยนภัสก็เตรียมตัวกลับ แม้คุณหญิงจะออกปากชวนให้เธอมาพักที่นี่เพื่ออยู่เป็นเพื่อนหนูนา แต่เธอก็ปฏิเสธอย่างสุภาพเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว
ระหว่างทางกลับห้องพักภายในรถที่เงียบสงัด ปรเมศวร์เอ่ยทำลายความเงียบขึ้น
“หนูนากับเธอเข้ากันได้ดีกว่าที่ฉันคิดนะ”
“หนูนาน่ารักค่ะ แกแค่เหงาและอยากได้เพื่อนเล่นมากกว่าครูสอนหนังสือ”
“ถ้าอย่างนั้น เธอก็มาหาหนูนาบ่อยๆ สิวันหยุดก็ได้”
“คุณเมศวร์คะ...” พลอยนภัสหันไปมองเขาด้วยความสงสัย
“ตกลงคุณต้องการให้ฉันทำหน้าที่อะไรกันแน่? สอนหนังสือ เป็นพี่เลี้ยง หรือคอยสังเกตอาการของหลานคุณ?” เขานิ่งไปชั่วครู่ แววตาที่เคยเป็นประกายหม่นลงเล็กน้อย
“ก็ทุกอย่างที่เธอพูดมานั่นแหละ”
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรหาพี่เลี้ยงให้เป็นเรื่องเป็นราว...”
“ไม่... หนูนาไม่ต้องการพี่เลี้ยง” เขาพึมพำน้ำเสียงขาดหายไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมาสบตาเธอด้วยแววตาที่ทำให้หัวใจเธอเจ็บแปลบ
“แต่ฉันต้องการเธอนะ..พลอย!!!” ประโยคนั้นทำให้พลอยนภัสลืมตัว เอื้อมมือไปแตะแขนเขาด้วยสัญชาตญาณของการอยากปลอบโยน แต่เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสถูกกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อที่อบอุ่นเหมือนไอแดด กระแสไฟฟ้าบางอย่างก็แล่นพล่านไปทั่วร่างจนเธอต้องรีบชักมือกลับมากุมไว้ที่หน้าอกด้วยความตกใจ
“ถึงห้องฉันแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” เธอรีบพูดเมื่อรถจอดสนิท
“ฉันยังไม่อยากกลับเลย อย่าเพิ่งไล่กันสิ” ปรเมศวร์พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
พลอยนภัสพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงและย้ำเตือนเขาถึงสถานะปัจจุบัน
“คุณจำเรื่องที่เราคุยกันได้ไหมคะ? ฉันเป็นแค่ลูกจ้างของคุณ... ไม่ใช่เมีย” ปรเมศวร์ไม่ได้โกรธ เขากลับส่งยิ้มบาง ๆ ที่ดูเจ้าเล่ห์และท้าทายกลับมาให้เธอ พลอยนภัสรู้สึกเหมือนกำลังถูกต้อนให้จนมุมในเกมที่เธอไม่รู้กฎ และเขาก็เป็นคนคุมเกมนี้มาตั้งแต่ต้น!
บทล่าสุด
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 27 ระเบียงนะคะ..NC
“อย่าค่ะพี่เมศวร์... นี่มันระเบียง...” เสียงของพลอยนภัสสั่นพร่า แม้แต่เจ้าตัวยังไม่แน่ใจว่าเสียงประท้วงที่หลุดรอดริมฝีปากออกมานั้นเป็นความต้องการที่แท้จริงหรือเป็นเพียงการห้ามปรามตามสัญชาตญาณกันแน่ ลมทะเลที่พัดจัดอยู่เบื้องนอกกลับไม่ได้ช่วยให้ความร้อนระอุในกายที่กำลังถูกปลุกปั่นลดน้อยลงเลย“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า...” ชายหนุ่มยังคงเอาแต่ใจตามประสานักรักผู้เชี่ยวชาญ เขาซุกใบหน้าลงกับผิวเนื้อนวลละเอียด ไต่นำร่องด้วยจุมพิตร้อนแรงไปตามลำคอระหง กลิ่นหอมกรุ่นจากผิวกายสาวผสานกับกลิ่นไอทะเลกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ลุกโชน พลอยนภัสพยายามยกมือขึ้นผลักไสแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่งนั้นออกอย่างอ่อนแรง ทว่าสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่กำลังลูบไล้บีบเค้นช่วงเอวคอดกิ่วกลับทำให้เรี่ยวแรงของเธอละลายหายไปประดุจฟองคลื่น“ไม่เอาค่ะ... หยุดเถอะนะคะ พี่เมศวร์... เดี๋ยวก็มีคนแอบถ่ายไปลงโซเชียลกันพอดี” ถ้อยคำแกมขอร้องที่ปนเปมากับเสียงหอบสะท้านในตอนท้ายทำให้ปรเมศวร์ชะงักการกระทำลง เขาขบเม้มติ่งหูเธอเบาๆ เป็นการคาดโทษ ก่อนจะครางเสียงแหบพร่าในลำคอคล้ายคนเจ็บปวดนักที่ถูกขัดจังหวะกลางคัน“ต่อจากนี้... พี่จะไม
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 26 เป็นแม่ให้หนูนาได้มั้ย
ดวงตะวันรำไรสีส้มแก่ค่อยๆ เคลื่อนคล้อยลงต่ำจนเกือบจะจมหายไปในผืนน้ำสีคราม เมื่อทุกคนขึ้นจากน้ำทะเลที่เริ่มเย็นจัด หนูนาหันกลับไปมองผืนน้ำกว้างด้วยสายตาครุ่นคิดฉงนสงสัย จนพลอยนภัสต้องเอ่ยทัก“มองอะไรเหรอคะหนูนา?”“ทำไมในทะเลไม่เห็นมีปลาซักตัวเลยล่ะคะ ไม่เหมือนในทีวีเลย” ปรเมศวร์ที่เดินตามมาหัวเราะจนเห็นฟันเรียงสวย“มีสิครับ แต่เขาอยู่ลึกๆ ไว้หนูนาโตกว่านี้อีกหน่อย ลุงจะพาไปดำน้ำดูปลาตัวเป็นๆ เลยนะ”“จริงนะค้า!” เด็กน้อยตาโตด้วยความตื่นเต้น“จริงซี” ปรเมศวร์รับคำพลางหิ้วถังของเล่น ปล่อยให้ห่วงยางอยู่ในมือพลอยนภัส ภาพของทั้งสามคนที่เดินจูงมือกันกลับที่พัก โดยมีเด็กน้อยเดินกึ่งกระโดดอยู่ตรงกลางกุมมือลุงเมศวร์และครูพลอยไว้คนละข้าง ดูไม่ต่างจากภาพครอบครัวพ่อแม่ลูกที่แสนอบอุ่นหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และแชมพูอบอวลไปทั่วห้องพัก ปรเมศวร์ในชุดลำลองสวมสบายกึ่งนั่งกึ่งนอนเอนกายอยู่บนเตียงหนานุ่ม สายตาคมกริบที่มักจะดูเคร่งขรึมเสมอ บัดนี้กลับฉายแววอ่อนโยนขณะทอดมองภาพตรงหน้าพลอยนภัสกำลังใช้ไดร์เป่าผมให้หนูนาอย่างเบามือ เสียงไดร์ดังหึ่งๆ สลับกับเสียงหัว
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 25 พันธนาการรักสีคราม
ยิ่งเห็นอาการเขินอาย ปรเมศวร์ก็ยิ่งได้ใจ เขาเริ่มแกล้งหยิบชุดที่ทวีความเซ็กซี่ขึ้นเรื่อยๆ ทั้งชุดบิกินี่ตัวจิ๋วหรือวันพีซแหวกหลังลึก จนในที่สุดพลอยนภัสก็ทนไม่ไหว แจกค้อนวงโตให้เขาไปหนึ่งทีใหญ่ๆ“พี่เมศวร์! เลือกดีๆ สิคะ ชุดพวกนั้นพลอยใส่ไม่ได้หรอกค่ะ!”ชายหนุ่มหัวเราะเสียงต่ำในลำคออย่างมีความสุข แววตาที่เขาทอดมองหญิงสาวในเวลานี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยนลึกซึ้งที่ซ่อนไว้ไม่มิด ปรเมศวร์เองก็แปลกใจตัวเองอยู่ไม่น้อย ตั้งแต่เกิดมาเป็นตัวเป็นตน นอกจากมารดาแล้ว เขาไม่เคยเสียเวลาเลือกซื้อเสื้อผ้าหรือใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยให้ผู้หญิงคนไหนเลย แม้แต่อดีตภรรยาอย่างนิรนาทที่เขาก็ปล่อยให้เธอจัดการเองทุกอย่างแต่กับพลอยนภัส... เขากลับรู้สึกอยากเอาอกเอาใจ อยากเห็นเธอสวมชุดสวยๆ ที่เขาตั้งใจเลือกให้ด้วยมือตัวเอง ความรู้สึกปกป้องและทะนุถนอมมันเอ่อล้นจนชัดเจนขึ้นทุกทีว่า... เขาไม่ได้มองเธอเป็นเพียงแค่ครูของหลานสาวอีกต่อไป แต่เขาปรารถนาให้เธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่เข้ามาเติมเต็มครอบครัวของเขาให้สมบูรณ์อย่างแท้จริงปรเมศวร์ค้นพบความจริงอย่างหนึ่งว่า การเลือกซื้อเสื้อผ้ากับผู้หญิง
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 24 ไปเที่ยวกันนะ
บรรยากาศภายในบ้านของปรเมศวร์คึกคักและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาตั้งแต่เช้าตรู่ แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าที่สาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้เข้ามา ดูเหมือนจะสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา กิจกรรมการเรียนการสอนที่เคยเคร่งครัดถูกพับเก็บไว้ชั่วคราว เพื่อเปิดทางให้กับทริปท่องเที่ยวทะเลหัวหินที่ทุกคนเฝ้ารอคอยหลังจากส่งปรเมศวร์ออกไปทำงาน หนูนา ตัวน้อยที่อยู่ในชุดลำลองพร้อมลุย ก็รีบจูงแขนพลอยนภัสขึ้นมาขลุกอยู่ในห้องนอนทันที กระเป๋าเดินทางใบเล็กสีหวานถูกเปิดกางหราอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีเจ้าของกระเป๋ายืนวุ่นวายอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าไม้แกะสลักกับพี่เลี้ยง เพื่อเลือกสรรอาภรณ์ชิ้นที่สวยที่สุดสำหรับการเดินทางครั้งสำคัญนี้“เอาชุดนั้นด้วยค่า! สีชมพูๆ ที่มีโบว์ใหญ่ๆ” นิ้วเล็กป้อมชี้ไปยังชุดกระโปรงตัวเก่งที่แขวนอยู่ใกล้มือพี่เลี้ยง แววตาของเด็กน้อยเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น“แหม... ชุดนี้น่ารักเชียวค่ะหนูนา ไว้ใส่เดินเล่นบนชายหาดคู่กับคุณครูพลอยน่าจะเหมาะที่สุดเลยนะคะ” พี่เลี้ยงเอ่ยแซวพลางคลี่ชุดออกโชว์“เอาด้วย! เอาด้วย! หนูนาจะใส่คู่กับครูพลอย”พลอยนภัสยืนกอดอกยิ้มละไมมองดูภาพนั้นด้วยความเอ็นดูลึกๆ ในหัวใจ ความสดใสของ
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 23 รอยยิ้มของสาวน้อย
เสียงไซเรนของรถตำรวจดังกึกก้องไปทั่วบริเวณบ้านพักตากอากาศ แรงกระแทกจากการพังประตูจู่โจมทำให้นิรนาทที่กำลังขวัญผวาถึงกับสะดุ้งสุดตัว ทันทีที่เจ้าหน้าที่บุกเข้ามาถึงห้องกักขัง ภาพที่ปรากฏต่อสายตาคือหญิงสาวที่นอนคุดคู้อยู่บนเตียงด้วยสภาพที่บอบช้ำอย่างหนัก เสื้อผ้าหลุดลุ่ยและตามผิวกายขาวนวลเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงจากการถูกตีตราจองอย่างป่าเถื่อนนิรนาทถูกช่วยเหลือออกมาจากขุมนรกของเสี่ยมงคลในสภาพกึ่งมีสติ แววตาที่เคยถือดีบัดนี้เลื่อนลอยและเต็มไปด้วยความหวาดระแวง เธอถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนเพื่อตรวจร่างกายและเฝ้าระวังอาการช็อกที่อาจเกิดขึ้นจากความเครียดสะสมการประชุมเครียดของปรเมศวร์สิ้นสุดลงในช่วงเวลาใกล้เลิกงาน ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องประชุม เขาก็ได้รับสายจากนายตำรวจเพื่อนสนิท“เมศวร์... เราช่วยนิรนาทออกมาได้แล้วนะ ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้วก็กำลังนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล”ปรเมศวร์ยืนกำโทรศัพท์แน่น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองอยู่นานเพื่อจะโทรแจ้งคุณหญิงนาถลดา แต่แล้วก็เปลี่ยนใจเพราะคิดว่าตำรวจคงจัดการแล้ว สุดท้ายเยื่อใยจางๆ ในฐานะอดีตคนเคยรักก็ทำให้เขาเ
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 22 คิดเสียว่าให้หมามันกิน NC
เสี่ยมงคลไม่รอช้า เขากระชากอาภรณ์ของตนทิ้งจนหมดสิ้น เผยร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็นจางๆ จากอดีตที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นเจ้าพ่อผู้โหดเหี้ยม เขาตามลงไปทาบทับร่างเล็กที่นอนหอบสะท้าน ก่อนจะโน้มกายลงไปฝังจมูกสูดดมกลิ่นอายสาวจากกลีบกุหลาบที่บอบช้ำจากการผ่านศึกหนักมาอย่างโชกโชนมงคลใช้ลิ้นร้อนละเลียดชิมน้ำหวานที่รินไหลออกมาจนชุ่มโชก ปลายลิ้นที่ช่ำชองสอดแทรกเข้าไปทักทายภายในโพรงเนื้อนุ่มที่เริ่มผลิบานสั่นระริกตามจังหวะการปรนเปรอที่ดุดัน มือข้างหนึ่งขยับไปบี้เค้นเกสรน้อยที่แข็งชันจนมันชูชันขานรับสัมผัสอย่างเร่าร้อน“อ๊ะๆๆ อื้อออ... พอแล้ว! อย่าพอ ฮื้อๆๆ!” นิรนาทเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงครางที่น่าอับยศสุดกำลัง ร่างกายบิดเร่าส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมานจากการขัดแย้งระหว่างศีลธรรมที่ยังหลงเหลือกับความต้องการที่พุ่งสูงจนแทบคลั่ง ยามที่ปลายลิ้นของมงคลตวัดรัวเร็วอยู่บนจุดอ่อนไหวที่สุด“เธอยั่วฉันเองนะมิ้น... ตอนนี้จะมาร้องไห้ทำไม ในเมื่อเธอเป็นคนบอกให้ฉันทำเอง ชั้นในเธอก็ถอดเองกะมือ” มงคลเงยหน้าขึ้นจากร่องรักพลางกระซิบเสียงพร่าชิดผิวเนื้อนุ่มที่เปียกชื้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหิ
บางทีคุณอาจจะชอบ
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ108.0K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)51.8K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้253.9K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์69.2K viewsสิงสวาท
เฮียกังฟู139 viewsเรื่องสั้นอีโรติก
ชามารา161 viewsพ่ายรักเมียขัดดอก
นัลลนิล418 viewsเมียจ้างบำเรอสวาท
เฮียกังฟู244 views
