LOGINShare
ตอนที่ 9 ไม่ใช่เมีย
Last Updated:
2026-01-23 13:41:16ตอนที่ 9 ไม่ใช่เมีย
แม้จะซุกตัวอยู่ในความนุ่มนวลของเตียงหรู แต่พลอยนภัสกลับไม่อาจข่มตาลงได้ ทุกครั้งที่หลับตา สัมผัสจากปลายนิ้วของปรเมศวร์ที่แตะหลังมือยังคงวนเวียนอยู่บนผิว พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของเขาที่ดังก้องอยู่ในหัวไม่จางหาย ในความมืดมิดที่แสนอ้างว้าง หัวใจของเธอกลับประท้วงว่าเขายังอยู่ใกล้ๆ และเราสองคนยังรักกันเหมือนเดิม
เธอสะดุ้งตื่นขึ้นในตอนเช้ามืดด้วยความรู้สึกสับสน เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในฐานะอะไรและอยู่ที่ไหน หญิงสาวฝืนลากตัวเองไปจัดการร่างกายให้สดชื่น วันนี้คือวันแรกของการฝึกสอน เธอสวมชุดนักศึกษาที่รีดจนเรียบกริบและรองเท้าคัชชูสีดำเตรียมพร้อมสำหรับหน้าที่ใหม่
เธอนึกขวางในใจที่ปรเมศวร์จัดการทุกอย่างให้เบ็ดเสร็จ แม้กระทั่งโรงเรียนฝึกสอนเขาก็ยังเลือกให้อยู่ตรงข้ามกับบริษัทของเขา ราวกับจะไม่ยอมให้เธอคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาเตือนสติ... เขามีภรรยาเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว เธอจะรับได้อย่างไรหากต้องไปไหนมาไหนกับชายที่ยังมีทะเบียนสมรสผูกมัดอยู่กับหญิงอื่น
การฝึกสอนวันแรกจบลงด้วยดี พลอยนภัสเดินทางต่อไปยังคฤหาสน์ของปรเมศวร์เพื่อเริ่มหน้าที่สอนพิเศษให้กับหนูนา เธอพยายามย้ำเตือนตัวเองตลอดเวลาว่าเธอเป็นเพียงลูกจ้างคนหนึ่ง ไม่ใช่คนรัก ไม่ใช่เพื่อนสนิท และไม่มีอะไรที่เท่าเทียมกับมหาเศรษฐีอย่างเขาแม้แต่น้อย
ทว่าทันทีที่เห็นปรเมศวร์เดินผ่านประตูกระจกเข้ามาในชุดลำลอง เขาถอดแว่นกันแดดออกเผยให้เห็นดวงตาเป็นประกายที่จ้องมองมายังเธอ พลอยนภัสถึงกับใจสั่นไหว หัวใจเต้นผิดจังหวะด้วยความขัดเขิน เขาใช้สองนิ้วกวักเรียกเธอเบาๆ ราวกับรู้ว่าเธอไม่อาจปฏิเสธได้
“พลอย มาทางนี้สิ” เสียงเรียกนั้นทำให้เธอนึกย้อนไป... หากในวันที่เธอบอกเลิก เขาทำแบบนี้ หรือเพียงแค่โทรหาและขอให้เธอกลับไป เรื่องราวของเราคงไม่ลงเอยด้วยความขมขื่นเช่นนี้
“ฝึกสอนวันแรกเป็นยังไงบ้าง?” เขาถามขณะพาเธอเดินขึ้นบันไดไปยังห้องเรียนของหนูนา
“ก็ดีค่ะ” เธอตอบสั้นๆ แต่เขากลับชะงักและเหลือบมองเธอเหมือนจะจับกระแสความน้อยใจในน้ำเสียงนั้นได้
“วันนี้ยังไม่ต้องเริ่มสอนจริงจังหรอก ฉันอยากให้คุณทำความรู้จักกับหนูนาก่อน”
ไม่ทันขาดคำ เสียงฝีเท้าเล็กๆ ก็ดังขึ้นที่หน้าประตู พลอยนภัสหันไปพบเด็กหญิงตัวน้อยในชุดเอี๊ยมลายสก็อตติช กำลังประคองถาดขนมหนักอึ้งเข้ามาด้วยท่าทางทุลักทุเล
“มี...มีของว่างสำหรับคุณครูค่ะ” หนูนาพยายามพูดภาษาอังกฤษตะกุกตะกักตามที่อาสอนมา ความน่ารักนั้นทำให้ความเครียดของพลอยนภัสละลายหายไปสิ้น
“ขอบคุณค่ะ น่ารักจังเลย” พลอยนภัสยิ้มตอบและนั่งลงข้างๆ เด็กน้อยที่โซฟาสีครีม
“หนูชื่ออะไรคะ?”
“หนูชื่อเด็กหญิงพิมรภัส ชื่อเล่นหนูนาค่ะ” เด็กน้อยคุกเข่าลงแล้วเอามือตบอกตัวเองเบาๆ ก่อนจะฉีกยิ้มจนเห็นลักยิ้มบุ๋มทั้งสองข้าง
“ชื่อเราคล้ายกันเลยนะคะ ครูชื่อพลอยนภัส... เรียกครูพลอยก็ได้ค่ะ”
“ค่ะครูพลอย! ครูพลอยจะมาหาหนูนาทุกวันใช่ไหมคะ?” หนูนาชะโงกหน้ามาถามอย่างกระตือรือร้น เมื่อพลอยนภัสพยักหน้ารับ เด็กน้อยก็ร้อง “เย้!” ออกมาด้วยความดีใจที่ในที่สุดเธอก็มีเพื่อนเล่นเสียที
หลังจบมื้ออาหารค่ำที่เต็มไปด้วยบทสนทนาเรียบง่ายกับคุณหญิงประภาศรี แม่ของปรเมศวร์ พลอยนภัสก็เตรียมตัวกลับ แม้คุณหญิงจะออกปากชวนให้เธอมาพักที่นี่เพื่ออยู่เป็นเพื่อนหนูนา แต่เธอก็ปฏิเสธอย่างสุภาพเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว
ระหว่างทางกลับห้องพักภายในรถที่เงียบสงัด ปรเมศวร์เอ่ยทำลายความเงียบขึ้น
“หนูนากับเธอเข้ากันได้ดีกว่าที่ฉันคิดนะ”
“หนูนาน่ารักค่ะ แกแค่เหงาและอยากได้เพื่อนเล่นมากกว่าครูสอนหนังสือ”
“ถ้าอย่างนั้น เธอก็มาหาหนูนาบ่อยๆ สิวันหยุดก็ได้”
“คุณเมศวร์คะ...” พลอยนภัสหันไปมองเขาด้วยความสงสัย
“ตกลงคุณต้องการให้ฉันทำหน้าที่อะไรกันแน่? สอนหนังสือ เป็นพี่เลี้ยง หรือคอยสังเกตอาการของหลานคุณ?” เขานิ่งไปชั่วครู่ แววตาที่เคยเป็นประกายหม่นลงเล็กน้อย
“ก็ทุกอย่างที่เธอพูดมานั่นแหละ”
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรหาพี่เลี้ยงให้เป็นเรื่องเป็นราว...”
“ไม่... หนูนาไม่ต้องการพี่เลี้ยง” เขาพึมพำน้ำเสียงขาดหายไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมาสบตาเธอด้วยแววตาที่ทำให้หัวใจเธอเจ็บแปลบ
“แต่ฉันต้องการเธอนะ..พลอย!!!” ประโยคนั้นทำให้พลอยนภัสลืมตัว เอื้อมมือไปแตะแขนเขาด้วยสัญชาตญาณของการอยากปลอบโยน แต่เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสถูกกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อที่อบอุ่นเหมือนไอแดด กระแสไฟฟ้าบางอย่างก็แล่นพล่านไปทั่วร่างจนเธอต้องรีบชักมือกลับมากุมไว้ที่หน้าอกด้วยความตกใจ
“ถึงห้องฉันแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” เธอรีบพูดเมื่อรถจอดสนิท
“ฉันยังไม่อยากกลับเลย อย่าเพิ่งไล่กันสิ” ปรเมศวร์พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
พลอยนภัสพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงและย้ำเตือนเขาถึงสถานะปัจจุบัน
“คุณจำเรื่องที่เราคุยกันได้ไหมคะ? ฉันเป็นแค่ลูกจ้างของคุณ... ไม่ใช่เมีย” ปรเมศวร์ไม่ได้โกรธ เขากลับส่งยิ้มบาง ๆ ที่ดูเจ้าเล่ห์และท้าทายกลับมาให้เธอ พลอยนภัสรู้สึกเหมือนกำลังถูกต้อนให้จนมุมในเกมที่เธอไม่รู้กฎ และเขาก็เป็นคนคุมเกมนี้มาตั้งแต่ต้น!
Latest chapter
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 30 ตอนจบ
พายุสิเน่หาที่โหมกระหน่ำอยู่ภายในห้องหอสุดหรูยังคงไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับลงง่าย ๆ มีแต่จะทวีความรุนแรงขึ้นตามแรงปรารถนาของเจ้าบ่าวหนุ่ม พลอยนภัส บิดเร่าร่างกายไปมาอย่างทรมานปนซ่านสยิว กระแสความร้อนรุ่มลุกลามไปทั่วทุกอณูผิว เมื่อปลายนิ้วร้ายของ ปรเมศวร์ หยอกเย้าอยู่กับยอดถันไม่ยอมห่าง ในขณะที่ริมฝีปากหนาพรมจูบไปทั่วซอกคอระหง ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมายังเนินอกคู่อวบ สูดดมความหอมกรุ่นที่เขาแสนโหยหามานานนับเดือนชายหนุ่มจ้องมองผลเชอร์รีสีหวานที่ชูชันเชื้อชวนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ลุกโชน ก่อนจะอ้าปากครอบครองกลืนกินอย่างเมามัน เขาใช้ลิ้นตวัดรัวระริกหยอกล้อกับยอดปทุมถันจนร่างกายหญิงสาวดิ้นพล่าน ความปรารถนาที่สะสมมานานแตกกระจายดั่งพลุไฟ สาดประกายความเสียวซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ก่อนจะไปหลอมรวมกันเป็นกลุ่มก้อนความร้อนระอุที่ใจกลางความสาวภายในห้องหอที่สว่างไสวด้วยแสงไฟสีสลัว บรรยากาศนวลตาชวนให้ลุ่มหลง ปรเมศวร์ยังคงไม่หยุดปรนเปรอเจ้าสาวของเขา ร่างสูงสง่าคุกเข่าลงแทรกกายอยู่กลางเรียวขาสวยที่แยกออกกว้าง สายตาคมกริบจ้องมองความสวยงามตรงหน้าด้วยความคลั่งไคล้ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปมอบสัมผัสที่ทำให้พลอยนภัสต้องสะ
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 29 งานวิวาห์
ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมือง บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรักและความสำเร็จ ปรเมศวร์ เจ้าบ่าวผู้สง่างามในชุดไทยประยุกต์สีครีม ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าขบวนขันหมาก ใบหน้าคมเข้มนั้นประดับด้วยรอยยิ้มกว้างจนปิดไม่มิด แววตาของเขาฉายประกายแห่งความภาคภูมิใจและเป็นสุขล้นปรี่ ขณะก้าวเดินนำขบวนที่พรั่งพร้อมไปด้วยสินสอดทองหมั้นและพานพุ่มคาวหวานที่ถูกประดิษฐ์อย่างวิจิตรบรรจง เพื่อมุ่งหน้าไปสู่ขอ พลอยนภัส ผู้เป็นดวงใจเพียงหนึ่งเดียวภายในห้องพักเจ้าสาวที่ประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ พลอยนภัสในชุดไทยศิวาลัยสีนวลมุกนั่งรุ่มรื่นด้วยหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะกลอง เธอชะเง้อคอมองผ่านประตูบานสูงหุ้มกำมะหยี่อย่างจดจ่อ ยิ่งเสียงโห่ร้องก้องกังวานของขบวนขันหมากใกล้เข้ามาเท่าไหร่ หัวใจของเธอก็ยิ่งพองโตจนแทบจะล้นอก“มาแล้วครับ! พี่พลอย ขบวนเจ้าบ่าวมาโน่นแล้วครับ!” เพชรน้องชายตัวแสบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาบอกพี่สาวด้วยท่าทางตื่นเต้นพลางทำท่าเย้าแหย่“มาใกล้ ๆ ถึงแล้วค่อยมาบอกซิ” เธอบอกน้องชายเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ“พี่เขยผมสายเปย์สุดๆ ครับพี่พลอย ด่านประตูเงินประตูทองกว่าสามสิบด่าน พี่เมศวร์ก็ฝ่า
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 28 ลงโทษเด็กดื้อ NC
“มาให้ผัวทำโทษซะดี ๆ ที่รัก...” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าของ ปรเมศวร์ ไม่ใช่คำขออนุญาต แต่มันคือคำสั่งประกาศสิทธิ์ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อพับขาเนียนนุ่มแล้วรั้งแยกออกกว้างอย่างรวดเร็ว ปรเมศวร์ในเวลานี้ดูดิบเถื่อนและคุกคามจน พลอยนภัส หายใจติดขัด เขาไม่เสียเวลาเล้าโลมให้มากความ แต่ก้มใบหน้าคมเข้มเข้าหาความเร้นลับที่แสนหอมหวานในทันที“อุ๊ย! พี่เมศวร์...” หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังไม่ติดพื้นเตียง เมื่อความเจ็บปนเสียวแปลบแล่นปราดเข้าสู่ใจกลางความรู้สึก เส้นไหมนุ่มสีอ่อนถูกมือหนาขยุ้มรั้งจนตึงแน่น บังคับให้เธอต้องแอ่นหยัดรับสัมผัสจากเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ฟันขาวสะอาดของสามีหนุ่มขบกัดลงบนติ่งเกสรสีระเรื่ออย่างมันเขี้ยว เน้นย้ำความรุนแรงที่เป็นดั่งการทำโทษอันแสนหวาม สะโพกกลมมนลอยเด่นขึ้นจากที่นอน พลอยนภัสสะบัดหน้าไปมา เส้นผมกระจายเต็มหมอน ร่างกายตอบโอนอ่อนพ่ายแพ้ต่อบทรักที่แสนดุดันนี้อย่างราบคาบ“อื้อ!!! พี่เมศวร์ขา... อื้อๆ ๆ... อ่าห์...” เสียงครางหวานใสดังระงมไม่ขาดสาย มือบางจิกแน่นลงบนที่นอนจนยับย่น ก่อนจะเปลี่ยนมาสอดเข้าไปในกลุ่มผมดกหนายาวประบ่าของเขา ขยำระบายความซ่านสยิวที่โถมเข้าใส่ จม
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 27 ระเบียงนะคะ..NC
“อย่าค่ะพี่เมศวร์... นี่มันระเบียง...” เสียงของพลอยนภัสสั่นพร่า แม้แต่เจ้าตัวยังไม่แน่ใจว่าเสียงประท้วงที่หลุดรอดริมฝีปากออกมานั้นเป็นความต้องการที่แท้จริงหรือเป็นเพียงการห้ามปรามตามสัญชาตญาณกันแน่ ลมทะเลที่พัดจัดอยู่เบื้องนอกกลับไม่ได้ช่วยให้ความร้อนระอุในกายที่กำลังถูกปลุกปั่นลดน้อยลงเลย“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า...” ชายหนุ่มยังคงเอาแต่ใจตามประสานักรักผู้เชี่ยวชาญ เขาซุกใบหน้าลงกับผิวเนื้อนวลละเอียด ไต่นำร่องด้วยจุมพิตร้อนแรงไปตามลำคอระหง กลิ่นหอมกรุ่นจากผิวกายสาวผสานกับกลิ่นไอทะเลกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ลุกโชน พลอยนภัสพยายามยกมือขึ้นผลักไสแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่งนั้นออกอย่างอ่อนแรง ทว่าสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่กำลังลูบไล้บีบเค้นช่วงเอวคอดกิ่วกลับทำให้เรี่ยวแรงของเธอละลายหายไปประดุจฟองคลื่น“ไม่เอาค่ะ... หยุดเถอะนะคะ พี่เมศวร์... เดี๋ยวก็มีคนแอบถ่ายไปลงโซเชียลกันพอดี” ถ้อยคำแกมขอร้องที่ปนเปมากับเสียงหอบสะท้านในตอนท้ายทำให้ปรเมศวร์ชะงักการกระทำลง เขาขบเม้มติ่งหูเธอเบาๆ เป็นการคาดโทษ ก่อนจะครางเสียงแหบพร่าในลำคอคล้ายคนเจ็บปวดนักที่ถูกขัดจังหวะกลางคัน“ต่อจากนี้... พี่จะไม
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 26 เป็นแม่ให้หนูนาได้มั้ย
ดวงตะวันรำไรสีส้มแก่ค่อยๆ เคลื่อนคล้อยลงต่ำจนเกือบจะจมหายไปในผืนน้ำสีคราม เมื่อทุกคนขึ้นจากน้ำทะเลที่เริ่มเย็นจัด หนูนาหันกลับไปมองผืนน้ำกว้างด้วยสายตาครุ่นคิดฉงนสงสัย จนพลอยนภัสต้องเอ่ยทัก“มองอะไรเหรอคะหนูนา?”“ทำไมในทะเลไม่เห็นมีปลาซักตัวเลยล่ะคะ ไม่เหมือนในทีวีเลย” ปรเมศวร์ที่เดินตามมาหัวเราะจนเห็นฟันเรียงสวย“มีสิครับ แต่เขาอยู่ลึกๆ ไว้หนูนาโตกว่านี้อีกหน่อย ลุงจะพาไปดำน้ำดูปลาตัวเป็นๆ เลยนะ”“จริงนะค้า!” เด็กน้อยตาโตด้วยความตื่นเต้น“จริงซี” ปรเมศวร์รับคำพลางหิ้วถังของเล่น ปล่อยให้ห่วงยางอยู่ในมือพลอยนภัส ภาพของทั้งสามคนที่เดินจูงมือกันกลับที่พัก โดยมีเด็กน้อยเดินกึ่งกระโดดอยู่ตรงกลางกุมมือลุงเมศวร์และครูพลอยไว้คนละข้าง ดูไม่ต่างจากภาพครอบครัวพ่อแม่ลูกที่แสนอบอุ่นหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และแชมพูอบอวลไปทั่วห้องพัก ปรเมศวร์ในชุดลำลองสวมสบายกึ่งนั่งกึ่งนอนเอนกายอยู่บนเตียงหนานุ่ม สายตาคมกริบที่มักจะดูเคร่งขรึมเสมอ บัดนี้กลับฉายแววอ่อนโยนขณะทอดมองภาพตรงหน้าพลอยนภัสกำลังใช้ไดร์เป่าผมให้หนูนาอย่างเบามือ เสียงไดร์ดังหึ่งๆ สลับกับเสียงหัว
คลั่งรักเมียเด็ก ตอนที่ 25 พันธนาการรักสีคราม
ยิ่งเห็นอาการเขินอาย ปรเมศวร์ก็ยิ่งได้ใจ เขาเริ่มแกล้งหยิบชุดที่ทวีความเซ็กซี่ขึ้นเรื่อยๆ ทั้งชุดบิกินี่ตัวจิ๋วหรือวันพีซแหวกหลังลึก จนในที่สุดพลอยนภัสก็ทนไม่ไหว แจกค้อนวงโตให้เขาไปหนึ่งทีใหญ่ๆ“พี่เมศวร์! เลือกดีๆ สิคะ ชุดพวกนั้นพลอยใส่ไม่ได้หรอกค่ะ!”ชายหนุ่มหัวเราะเสียงต่ำในลำคออย่างมีความสุข แววตาที่เขาทอดมองหญิงสาวในเวลานี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยนลึกซึ้งที่ซ่อนไว้ไม่มิด ปรเมศวร์เองก็แปลกใจตัวเองอยู่ไม่น้อย ตั้งแต่เกิดมาเป็นตัวเป็นตน นอกจากมารดาแล้ว เขาไม่เคยเสียเวลาเลือกซื้อเสื้อผ้าหรือใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยให้ผู้หญิงคนไหนเลย แม้แต่อดีตภรรยาอย่างนิรนาทที่เขาก็ปล่อยให้เธอจัดการเองทุกอย่างแต่กับพลอยนภัส... เขากลับรู้สึกอยากเอาอกเอาใจ อยากเห็นเธอสวมชุดสวยๆ ที่เขาตั้งใจเลือกให้ด้วยมือตัวเอง ความรู้สึกปกป้องและทะนุถนอมมันเอ่อล้นจนชัดเจนขึ้นทุกทีว่า... เขาไม่ได้มองเธอเป็นเพียงแค่ครูของหลานสาวอีกต่อไป แต่เขาปรารถนาให้เธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่เข้ามาเติมเต็มครอบครัวของเขาให้สมบูรณ์อย่างแท้จริงปรเมศวร์ค้นพบความจริงอย่างหนึ่งว่า การเลือกซื้อเสื้อผ้ากับผู้หญิง
You may also like
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก95.8K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C108.9K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 78.0K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)57.1K viewsหย่ารักพ่อหม้ายลูกติด
พันกุมภา1.4K viewsไฟล่าไฟ
เย้ายวนรัก367 viewsพิศวาสรักเมียแต่ง (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 4/4]
violet4.2K viewsให้รักฉันได้ฮีลใจนายเย็นชา
paiinara20 views
