บทที่ 39

จนกระทั่งวันคลอด ชายหนุ่มยืนจ้องมองทารกแก้มแดงเพศหญิงหนักสามพันสองร้อยกรัมผ่านกระจกใส ใบหน้าจิ้มลิ้มอ้าปากห้าวทั้งที่ยังไม่ลืมตา ทำปากขมุบขมิบราวกับฝันว่าได้ดูดนม พอเขาได้เห็นลูกสาวตัวน้อยก็ถึงกับน้ำตารื้นขอบตา จนไม่เห็นว่ามีใครคนหนึ่งเดินมาอยู่ข้างๆ

“ยัยตัวน้อยเหมือนนายเลยว่าไหม” เสียงทุ้มเอ่ย ลุกซ