บทที่ 2

เกิดความเงียบภายในร้านทั้งที่เมื่อครู่ยังครึกครื้นอยู่เลย ปีใหม่เลื่อนสายตาสบตาคู่คมไม่วางตา ด้วยน้ำเมาทำให้เธอเห็นภาพซ้อนชายตรงหน้าคือคิมหันต์เดือนคณะวิศวกรรมที่เธอแอบรักมาแรมปี คนไม่ได้สติก้าวเท้าเข้าไปหา แล้วทุบที่อกแกร่งเต็มแรง แต่ทว่าแรงแค่นี้ไม่สามารถทำอะไร ลุกซ์ หรือ อชิระ มั่งมีเทวัญไม่สะทกสะท้าน หนำซ้ำยังสร้างความหงุดหงิดเสียอีก

“พี่แม่งโคตรใจร้ายเลยวะ ฮึก ปีเกลียดพี่”

ดวงหน้าหวานเอ่ยตัดพ้ออย่างไม่ได้สติ จนคนตัวสูงถึงกับขมวดคิ้วแน่น นึกตำหนิหญิงสาวภายในใจ มาเที่ยวคนเดียวแถมยังเป็นผู้หญิง ปล่อยตัวเองเมาหัวราน้ำ ไม่ระวังตัวเองซะเลย

“ตบผู้หญิงเขาเรียกว่าหน้าตัวเมียนะครับเสี่ย”

เจ้าของเรือนผมสีเทาเอ่ยกับเสี่ยวิชัย เตือนสติว่าเขาไม่ควรลงไม้ลงมือกับผู้หญิงตัวเล็กๆ อีกทั้งเธอยังเมามายไม่ได้สติอีกต่างหาก ทำให้เสี่ยสะบัดมือออกจากมือเล็กด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเอานิ้วชี้หน้าต่อว่าหนุ่มคราวลูกที่บังอาจมาสั่งสอนเขาที่แก่คราวพ่อ

“แล้วมึงเป็นใคร เรื่องของผัวเมีย อย่าเสือก”

เสี่ยวิชัยพูดโกหก เขาหยิบยกข้ออ้างเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าไม่ควรเข้ามายุ่ง

แต่ทว่าเจ้าของคิ้วหนาของอีกคนกลับขมวดมุ่น เอาดิ้นดันกระพุ้งแก้มก่อนจะกวาดสายตามองชายชุดดำที่คาดว่าจะเป็นลูกน้องของเสี่ย ประเมินด้วยสายตาคร่าวๆ น่าจะมีแค่สองสามคนเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็ยังคงมีท่าทีใจเย็นจนเสี่ยวิชัยอดที่จะแปลกใจเสียมิได้

“อย่ามาอ้างดีกว่า ผมได้ยินหมดแล้ว เด็กคนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกับเสี่ย”

ลุกซ์พูดเอามือกอดอก มองดูคนพูดโกรธหกที่เริ่มมีอาการเลิ่กลัก

“...”

“อีกอย่างนะครับ ที่นี่ก็ร้านผม คิดดูแล้วกันถ้าเกิดจะมีเรื่องขึ้นมา ใครจะได้เปรียบกว่า”

ลุกซ์พูดเสียงเรียบนัยน์ตาไม่มีความเกรงกลัวคนตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เขาทำธุรกิจสีเทามาก็มาก อีกทั้งเหตุการณ์แบบนี้ไม่ใช่ว่าเพิ่งเกิดแต่อย่างไร ในแต่ละวันเขาต้องพบปะกับแขกผู้มาเยือนมาหน้าหลายตา เพราะฉะนั้นการรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้เป็นสิ่งต้องพบเจอเป็นประจำอยู่แล้ว

เสี่ยวิชัยถึงกับผงะเมื่อเจอคำขู่ของเด็กหนุ่ม ไอ้เด็กนี่มันก็แค่พูดขู่เขาก็เท่านั้น คิดว่าเขาจะกลัวหรือไงกัน มันคงไม่รู้เลยสินะว่าตอนนี้กำลังเล่นอยู่กับใคร จะมาแอบอ้างเป็นเจ้าของร้านเพื่อช่วยสาว ลูกไม้ตื้นๆอย่าคิดว่าเขาไม่รู้

ร้านเอชดีบาร์เป็นร้านที่ใครก็รู้ว่าเป็นร้านที่มีอิทธิพลที่สุดในย่านนี้ หนำซ้ำร้านนี้มีมาเฟียใหญ่อย่างตระกูลมั่งมีเทวัญคุ้มครองอีกต่างหาก แล้วไอ้เด็กผมสีควันบุหรี่นี่เป็นใครถึงมาแอบอ้างว่าเป็นเจ้าของร้าน

“หึ เด็กเมื่อวานซืนอย่างมึงเนี่ยนะเจ้าของร้าน เชื่อก็โง่แล้วปะ”

ชายร่างท้วมยิ้มเยาะพร้อมกับส่งสัญญานเรียกให้ลูกน้องเดินเข้ามาหา ไม่นานร่างสูงใส่ชุดสีดำก็มายืนล้อมเด็กหนุ่มไว้ไม่ให้หนี ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะเดินมากระซิบกับวิชัย

“ผมว่าเราถอยกันก่อนเถอะครับเสี่ย ผู้ชายคนนี้ผมเช็กแล้วว่าเป็นลูกชายของคุณหิรัญจริงๆ ครับ ที่สำคัญขืนเราทำมากกว่านี้ผมว่าเราค่อนข้างเสียเปรียบเลยนะครับ”

ชายชุดดำกระซิบที่ข้างหู ทำเอาเสี่ยวิชัยถึงพูดไม่ออกเพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะเป็นทายาทของมาเฟียที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในประเทศ หนำซ้ำลักษณะท่าทางดูหยิ่งผยองเหมือนกับพ่อของมันไม่มีผิด

เสี่ยวิชัยเก็บความคับแค้นนี้เอาไว้ในใจ เขาไม่สิ้นคิดที่จะไปมีเรื่องกับมาเฟียระดับบิ๊กคนนั้นให้ต่อความยาวสาวความยืดจนตัวเองเดือดร้อน เขาฉลาดพอที่จะไม่เอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยงเพื่อผู้หญิงคนเดียวอยู่แล้ว

“เธอเป็นลูกชายของคุณหิรัญจริงๆใช่ไหม ฉันขอโทษนะที่เสียมารยาท อย่าถือสาคนแก่อย่างฉันเลยนะ”

ร่างตุ๋ยนุ้ยระบายยิ้มเฝื่อนพร้อมกับกล่าวขอโทษคนเด็กกว่า ทั้งที่ความโกรธสุ่มอยู่เต็มอกแต่ทำได้เพียงแสดงละครออกมา

ลุกซ์ไม่ตอบเพียงแต่ส่งสายตาเรียบนิ่งไปให้คนตรงข้าม จนคนตรงข้ามหันไปสั่งลูกน้อง

“กูจะกลับแล้ว พวกมึงไปเตรียมรถแล้ว”

“ครับนาย” ลูกน้องของเสี่ยรับคำ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปทำตามคำสั่งของเสี่ยวิชัย

ไม่นานสถานการณ์ก็เข้าสู่ภาวะปกติ แขกเรื่อเริ่มทยอยกันกลับเมื่อใกล้ถึงเวลาปิดร้าน

“เสี่ยวิชัยพร้อมกับพวกกลับไปแล้วครับนาย ตอนนี้ผมให้คนตามไปส่งเสี่ยแกถึงที่บ้านตามคำสั่งนายแล้วครับ”

บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำเดินมาบอกผู้เป็นนายของเขา ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างใจเย็น หันมองร่างบางฟุบหลับไม่ได้สติอยู่ที่หน้าเค้าน์เตอร์บาร์

“แล้วผู้หญิงคนนี้เอาไงดีครับ” บริการ์ดหนุ่มถามความคิดเห็น

“พาเธอไปนอนพักที่ห้องของฉันก่อนแล้วกัน รอเธอสร่างเมาแล้วค่อยพากลับ” ลุกซ์พูดสั่งพรางมองคนเมาที่ตายังหลับแต่ปากก็ยังบ่นพึมพำตัดพ้อถึงรุ่นพี่ไม่หยุด

“ครับนาย”

บอดี้การ์ดขานรับคำสั่ง จากนั้นเขาก็สั่งให้คนมาพาหญิงสาวไปที่ห้องทำงานของลุกซ์ที่อยู่ชั้นสามโดยที่ปีใหม่ยังไม่มีสติด้วยซ้ำ

ในห้องขนาดกลางตกแต่งไปด้วยโทนสีดำตัดกับสีไม้ดูเรียบหรูดูแพง ตรงกลางเป็นโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ และมีโซฟาหนังสีดำยาวเอาไว้ใช้รับแขก ทว่าตอนนี้มันกลับเป็นเตียงให้หญิงสาวได้นอนพักรอเวลาให้เธอสร่างเมา

กว่าที่ลุกซ์จะเคลียร์ทุกอย่างในร้านเสร็จก็เป็นเวลาเกือบตีสองของอีกวัน วันนี้เป็นวันปีใหม่ลูกค้าทั้งไทยและเทศต่างพากันมาเฉลิมฉลองจนแน่นร้าน โชคดีที่วันนี้ผ่านไปด้วยดี แต่ก็มีเหตุการณ์ตอนหัวค่ำที่เสี่ยวิชัยคิดจะลวนลามแขกผู้หญิง ซึ่งต้นเหตุนอนหลังปุ๋ยไม่ทุกข์ร้อนอยู่ที่ห้องทำงานของเขา โชคดีที่อีกฝ่ายยังคงเกรงใจพ่อของเขาอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงได้มีเหตุการณ์นองเลือดอีกแน่นอน

เปิดประตูเข้ามาก็ยังเห็นหญิงสาวนอนหลับไม่ได้สติอยู่ที่โซฟา นี่คิดจะนอนไปถึงเมื่อไรกัน คิ้วหนาขมวดแน่นมือปลดกระดุมด้านบนออกสองเม็ดเผยแผงอกขาว สองขาเดินไปสะกิดอีกคนให้ตื่นขึ้นมาเพราะเขาอยากจะพักผ่อนเต็มทน

“นี่เธอ”

“...”

“ร้านฉันปิดแล้วนะ นี่จะนอนไปถึงเมื่อไรกัน” เอามือสะกิดที่ต้นแขนนุ่มแต่หญิงสาวก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมาเลย จนเขาต้องถอนหายใจ หันมาปลดกระดุมที่แขนและคอของตัวเองออกเพื่อความสบายเนื้อสบายตัว ก่อนจะเดินไปสะกิดเธออีกครั้ง

“นี่เธอ จะนอนไปถึงเมื่อไร ร้านฉันจะปิดแล้วนะ”

“อื้อ พ่อขา ปีขอนอนต่ออีกหน่อยนะคะ” ปีใหม่เอ่ยเพราะคิดว่าคนที่มาปลุกคือพ่อของเธอ

มือเรียวปัดมือของร่างสูงออกอย่างงัวเงียด้วยความเคยชิน ก่อนจะพลิกไปอีกทางในท่าที่สบายกว่า ทว่ากลับทำให้ร่างสูงต้องขมวดคิ้วแน่น นี่เมาไม่ได้สติจนเห็นเขาเป็นพ่อเชียวหรือ

“ฉันไม่ใช่พ่อเธอ”

เสียงทุ้มนุ่มพูดจบก็ดึงร่างเล็กที่อ่อนปวกเปียกให้ลุกขึ้นนั่ง ปีใหม่ยังคงไม่สร่างเมา เปลือกตาสีไข่ค่อยๆ ลืมตาตื่นก่อนจะส่งยิ้มหวานให้กับลุกซ์ คนเมายังคงไม่มีสติกลับคืน หนำซ้ำมือเรียวยังยกไปลูบแก้มสากของอีกคน จนชายหนุ่มถึงกับผงะ

“ไม่ใช่พ่อจริงๆ ด้วย หึหึ ว่าแต่คุณหล่อกว่าพ่อฉันมากนะ”

หญิงสาวส่งสายตาหวานหยาดเยิ้ม เลื่อนสายตามาที่แผงอกแกร่งก็พลันรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาเสียดื้อๆ ปีใหม่รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องใบหน้าหวานแดงก่ำ หัวใจเต้นตึกตักรัวอย่างกับกลอง นี่เป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อย่างนั้นหรือ

“คุณเซ็กซี่จัง อึก”

ฤทธิ์น้ำเมายังคงทำให้ปีใหม่กล้าที่จะดันตัวเองเข้ามาไปหาร่างสูงจนหน้าอกใหญ่ดันกับหน้าอกแบนราบ ดวงหน้าหวานเงยหน้าสบตากับเจ้าของดวงตาคมอย่างเว้าวอน

“หึ แล้วเธออยากได้อะไร”

ลุกซ์หัวเราะในลำคอ ถึงจะไม่ได้พิศวาสในตัวหญิงสาวตั้งแต่ทีแรก แต่เมื่อถูกยั่วยวนแบบนั้นความอดทนของลุกซ์ก็เป็นอันสิ้นสุดเช่นกัน ยอมรับว่าคนตรงหน้าไม่ใช่สเปคของเขาเลยด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อเนื้อเข้าปากเสือแล้วมีหรือที่ปีใหม่จะรอดเงื้อมมือเขาไปได้

“ปีไม่รู้ค่ะ ปีไม่เคยทำ”

ปีใหม่ทิ้งสายตาลงพื้นอย่างขวยเขิน เธอพูดบอกไปตามจริงว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อน หากไม่ใช่ฤทธิ์ของน้ำเมาเธอคงไม่พูดอะไรแบบนี้ออกมา ถึงจะกลัวแต่อีกใจก็อยากลองสักครั้ง

“เธอแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะทำแบบนี้”

ลุกซ์ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ เขาไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นคนรังแกเพศที่อ่อนแอหนำซ้ำยังเมาอีกต่างหาก แต่ทว่าปีใหม่กลับพยักหน้าเป็นการตกลง แววตาของหญิงสาวช่างเด็ดเดี่ยว ซึ่งนั่นทำให้ลุกซ์เริ่มที่จะสนใจในตัวหญิงสาวขึ้นมาเล็กน้อย

“ถ้างั้นก็ถอดสิ” ลุกซ์ออกคำสั่ง

“คะ”

“ถอดเสื้อผ้าของเธอออกให้หมดเด็กน้อย”

เจ้าของผมสีควันบุหรี่พูดบอก เอามือเท้าแขนที่โซฟา ไหนๆ วันนี้ก็เหน็ดเหนื่อยจากทั้งการทำงานมาทั้งวันแล้ว ถึงเวลาที่เขาได้ผ่อนคลายสักที ที่สำคัญเขาไม่ต้องออกล่าหรือเสียเงินสักบาทเพื่อจ้างเด็กเอ็นมานอนด้วย

ปีใหม่ที่ได้ฟังนิ่งอึ้งไปสักพัก เรียวปากสวยเผลอเม้มเข้าหากันแน่น ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นยืน ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทีละชิ้นโดยที่มีสายตาคมจดจ้องแบบไม่กะพริบ กระทั่งเธอหลงเหลือเพียงชั้นในลูกไม้สีดำอวดไฟหน้าที่ล้นออกมา

ดวงตาคู่คมมองด้วยความพึงพอใจในรูปร่างของหญิงสาว ทั้งหน้าอกที่ใหญ่เกินตัว หน้าท้องแบนราบ สะโพกมีส่วนเว้าส่วนโค้งดูเซ็กซี่จนเขามิอาจคาดสายตาได้

“ชิ้นบนด้วยสิปีใหม่”

เสียงทุ้มออกคำสั่งพลางหยิบขวดไวน์มารินใส่แก้วกระดกดื่มรวดเดียวหมด

ปีใหม่ชะงักไปเล็กน้อย แล้วเอื้อมมือไปปลดตะขอที่อยู่ด้านหลังด้วยมืออันสั่นเทา ดวงตากลมรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้วว่าวันนี้เธอจะยอมมอบความบริสุทธิ์ให้กับคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก ยังไงซะเธอจะไม่มีวันเสียใจเป็นอันขาด

เมื่อปลดตะขอได้ สองเต้าใหญ่โผล่พ้นออกมาอวดสายตาคนอื่นเป็นครั้งแรก หัวจุกสีชมพูตั้งชัน ปีใหม่รีบยกมือขึ้นกอดอกด้วยความเขินอายพร้อมกับทิ้งสายตาลงพื้น

“ปี..” หญิงสาวมีอาการลังเล หากแต่ลุกซ์ลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนที่เขาจะจับข้อมือบางให้ยกขึ้นเหนือศีรษะ

“หึ จะกลับตัวตอนนี้ก็คงไม่ได้แล้วล่ะเด็กน้อย”

ชายหนุ่มเอ่ยกระซิบข้างใบหู ปีใหม่รับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อน ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้มลงมาฉกชิมความหวานจากริมฝีปากบาง ปีใหม่เบิกตากว้างรับรู้ถึงความเปียกชื้นที่สอดใส่เข้ามาในโพรงปากนุ่มเป็นครั้งแรก เธอพยายามดันตัวออกด้วยความตกใจ แต่ทว่าก็มิอาจจะสู้แรงอันมหาศาลของคนตัวสูงได้เลย

เจ้าของดวงตากลมคิดอะไรไม่ออก ตอนนี้สมองของเธอขาวโพลนไปหมด เรี่ยวแรงที่มีก่อนหน้านี้มลายหายไปหมดสิ้น สองขาเรียวแทบจะยืนไม่อยู่ โชคดีที่มีร่างสูงคอยเป็นหลักให้เธอจับไว้มั่น

ลิ้นร้อนสอดใส่และชกชิมความหวานที่ไม่เคยลิ้มลองที่ไหนมาก่อน ลุกซ์ยอมรับว่านี่เป็นจูบแรกที่ทำให้เขารู้สึกแปลกไปกว่าทุกครั้งที่เคยหลับนอนกับหญิงสาวมากหน้าหลายตา ถึงปีใหม่จะจูบกลับอย่างไม่รู้ประสาแต่กลับสร้างความพึงพอใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก

“อา”

ร่างสูงถอนจูบจนน้ำลายเหนียวติดกันเป็นเส้นเดียวกับอีกคน ผลักคนตัวเล็กให้นอนไปแล้วรูดซิปกางเกงของตัวเองลง

“แค่นี้ก็อ่อนปวกเปียกแล้วเหรอปีใหม่ ของจริงมันหลังจากนี้ต่างหาก หึหึ”

ก่อนหน้านี้

ก่อนหน้านี้