เจ้าพ่อบ่อพลอย

เช้าวันต่อมา ณ บริษัทส่งออกอัญมณีที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดตราด

"ลูกตาลมาทำงานหรือยัง"

ประโยคเดิมๆ ซ้ำๆ ถูกส่งออกมาจากปากท่านประธานบริษัทเหมือนเดิมทุกวัน ตั้งแต่ลูกตาลเพิ่งเข้ามาทำงาน จนตอนนี้เขาก็ยังถามทุกครั้งจนเมวิกาเบะปาก

"ลูกตาลมาแล้วค่ะ กำลังไปชงกาแฟมาให้ท่านประธาน"

"ให้เขาเอาแฟ้มเอกสารเข้าไปให้ผมด้วยนะ"

"ค่ะ"

ไม่นานหลังจากที่เรวัชเดินเข้าไปในห้องทำงานลูกตาลก็เดินกลับมา

"เอากาแฟไปเสิร์ฟเสร็จ กลับมาเอาแฟ้มเอกสารไปให้ท่านประธานเซ็นอนุมัติด้วยนะ"

"ค่ะ" เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานของเรวัช เขาเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มหวาน "กาแฟมาแล้วค่ะท่านประธาน"

"ขอบคุณครับ..แม่เป็นไงบ้างดีขึ้นหรือยัง"

"ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณท่านประธานมากนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ..วันนี้ช่วงบ่ายคุณกลับไปจัดกระเป๋าเดินทางสำหรับค้างคืนสักสองสามคืนด้วยนะครับ เพราะคุณต้องไปทำงานกับผม"

"ที่ไหนคะ..แล้วทำไมต้องค้างคืนด้วยล่ะ"

"คุณไม่สะดวกเหรอครับ"

"เปล่าค่ะ แค่ถามดูเท่านั้น"

"เราจะไปดูงานที่ฝ่ายผลิตกัน ผู้จัดการแจ้งมาว่าที่นั่นกำลังมีปัญหา คุณมีอะไรจะถามอีกไหมครับ"

"ไม่มีแล้วค่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ไปหยิบแฟ้มเอกสารที่ผมต้องเซ็นอนุมัติด่วนมาได้แล้วครับคุณผู้ช่วยเลขา"

"ค่ะ"

ช่วงเย็นของวันนั้น เรวัชขับรถมารับลูกตาลที่บ้านเพื่อไปดูงานที่โรงงานผลิตพลอยด้วยกัน โรงงานของเรวัชตั้งอยู่ในอำเภอบ่อไร่ ตำบลบ่อพลอย ซึ่งเป็นแหล่งที่ขุดพบพลอยธรรมชาติมากที่สุดในจังหวัดตราด พลอยที่นี่ส่วนมากจะเป็นพลอยแดงหรือที่เรียกกันว่าทับทิมสยาม สามารถขุดพบได้ที่ประเทศไทยเท่านั้น บ้างเป็นสีแดงเข้มแกมม่วง,สีแดงอมชมพู,แดงแกมน้ำตาล แต่แดงเลือดนกพิราบหรือแดงอมม่วง จะเป็นที่ต้องการของตลาดมากที่สุด

และโรงงานของเรวัชก็ยังรับซื้อพลอยธรรมชาติจากแหล่งต่างๆ นำมาเจียระไนเพื่อส่งออกไปขายยังต่างประเทศอีกด้วย พลอยที่ได้รับความนิยมในต่างประเทศคือพลอยเขียวส่องหรือกรีนแซบไฟร์ (Green sapphire) จัดอยู่ในกลุ่มอัญมณีประเภทคอรันดัม ซึ่งมีความแข็งแรงระดับเก้า รองแค่เพชรเท่านั้น สามารถพบได้ตามธรรมชาติเป็นแหล่งแร่เดียวกับทับทิม ไพลิน และบุษราคัม แซบไฟร์สีเขียวอมน้ำเงินหรืออมเหลืองเล็กน้อย มีน้ำหนักสีปานกลาง เมื่อส่องดูกับไฟจึงจะเห็นสีเขียวจัด จึงเรียกแซบไฟร์นี้ว่าเขียวส่อง 

พลอยเขียวส่องจัดว่าเป็นพลอยชนิดหายาก มีต้นกำเนิดมาจากจังหวัดจันทบุรี พลอยชนิดนี้จึงมีราคาแพงและเป็นที่นิยมของตลาดชนชั้นสูง

บริษัทส่งออกอัญมณีของเรวัชจึงครอบครองพื้นที่ตลาดอัญมณีชั้นนำ เพราะความสวยงามของพลอยธรรมชาติของประเทศไทยบวกกับความปราณีตของช่างฝีมือดี ที่มีความชำนาญด้านการผลิตเครื่องประดับ จึงมีความสามารถผลิตชิ้นงานที่มีความสวยงาม ลวดลายแปลกตา ทำให้ได้รับความนิยมจากชาวต่างชาติที่ชื่นชอบเครื่องประดับพลอยจำนวนมาก

นอกจากนี้ในบรืษัทส่งออกอัญมณีของเรวัช ยังมีพื้นที่ด้านล่างไว้สำหรับจำหน่ายพลอยและเครื่องประดับ จัดเอาไว้เป็นสัดส่วนเพื่อรองรับลูกค้าที่หลั่งไหลเข้ามาติดต่อประสานงานและดูตัวอย่างชิ้นงานอย่างไม่ขาดสาย เป็นแหล่งค้าปลีกและค้าส่งพลอยที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดตราด จะไม่ให้เรวัชร่ำรวยมหาศาลได้อย่างไร

ชายหนุ่มเริ่มต้นจากเป็นเด็กเดินพลอย สะสมความรู้และประสบการณ์เรื่องพลอยและอัญมณีมาเรื่อยๆ จนได้มาเป็นซีอีโอส่งออกพลอยที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดตราด เส้นทางสายธุรกิจไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เรวัชต้องผ่านอุปสรรคมามาก กว่าจะประสบความสำเร็จและมีทุกอย่างเหมือนทุกวันนี้

"สวัสดีครับคุณเรวัช" ผู้จัดการโรงงานออกมาต้อนรับท่านประธานบริษัทที่มาพร้อมเลขา

"สวัสดีครับคุณปริญญา นี่ลูกตาลเลขาผมครับ"

"สวัสดีครับคุณลูกตาล"

"สวัสดีค่ะ"

เมื่อทั้งคู่ทำความรู้จักกันเสร็จสรรพ เรวัชก็คุยเรื่องงานต่อ เพราะมีปัญหาหลายเรื่องที่เขาต้องเร่งมือจัดการ

"ลูกตาลเดี๋ยวคุณเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องแล้วค่อยตามผมลงมานะ"

"ได้ค่ะ"

เธอนำกระเป๋าใส่เอกสาร กระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ก และกระเป๋าสะพายใบเล็กของเธอไปเก็บในห้องทำงานของท่านประธานที่อยู่ชั้นสองของโรงงาน แล้วจึงตามเขาลงมา

"เรียบร้อยแล้วค่ะ"

เรวัชพยักหน้า แล้วจึงเดินนำเธอเข้าไปในแผนกเจียระไนพลอยที่ผู้จัดการแจ้งว่าเครื่องมีปัญหามาสองสัปดาห์แล้ว ทำให้การผลิตล่าช้าอาจจะไม่ทันออเดอร์ที่ต้องส่งออกไปต่างประเทศในล็อตหน้า และที่สำคัญช่างฝีมือดีจำนวนมากต้องการลาออกจากงานเพราะโดนผู้ไม่หวังดีปลุกปั่น ว่าทำงานที่นี่ได้เงินเดือนน้อยไม่คุ้มค่าแรง แถมยังเป่าหูเรื่องยิบย่อยอีกสารพัด จนพนักงานหลายคนไขว้เขวไม่อยากทำงานที่นี่อีกต่อไป ชายหนุ่มจะมีวิธีรับมือกับปัญหาเรื่องนี้อย่างไร ผู้จัดการก็ยังหวั่นใจอยู่มาก เพราะถ้าหากเรวัชไม่มีวิธีจัดการโรงงานอาจจะต้องถูกปิดกิจการอย่างแน่นอน