Masukเคนยังคงเดินหน้ามอบบทรักที่ดุดันและเร่าร้อนให้กับเกวลินอย่างไม่ลดละ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ "ตับ! ตับ! ตับ!" ผสานกับเสียงเตียงไม้หรูที่เสียดสีกับผนังดังสนั่นไปทั่วห้อง เกวลินตาเหลือกค้างด้วยความซ่านเสียว เธอพยายามจะกั้นเสียงครางแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้"อ๊าส์! อ๊าาา... อื้ออออ!"จนกระทั่งพายุสวาทจบลงด้วยความอิ่มเอม เคนซบหน้าลงกับอกอิ่มหอบหายใจอย่างผู้ชนะ ในขณะที่เกวลินนอนระทวยหมดแรงอยู่บนเตียงที่ยับยู่ยี่ ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าระเบิดเวลาที่อยู่หน้าประตูห้องกำลังจะทำงาน"เสร็จแล้วก็แต่งตัวซะ... ฉันจะรอที่ห้องนั่งเล่น อีก 5 นาที" เสียงเย็นเฉียบของณัฐวินดังลอดเข้ามาจากหน้าประตู ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งรออย่างใจเย็นเมื่อครบเวลา เกวลินเดินออกมาด้วยชุดคลุมอาบน้ำ ใบหน้ายังแดงก่ำและแววตาสั่นระริก โดยมีเคนเดินตามหลังมาด้วยท่าทีนิ่งเฉยแต่ดวงตาแฝงไปด้วยความกบฏ ณัฐวินนั่งกอดอกมองทั้งคู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม"ต่ำตมจริงๆ ทั้งน้องสาว ทั้งบอดี้การ์ด" ณัฐวินเอ่ยขึ้นสั้นๆ แต่เชือดเฉือน "เคน... ฉันจ้างแกมาดูแลน้องสาว ไม่ใช่ให้มาผสมพันธุ์กับเธอเหมือนสัตว์!""พี่ณัฐวิน! เคนเขา..." เกวลินพยายามจ
ค่ำคืนงานเลี้ยงเปิดตัวโรงแรมใหม่ของตระกูลจิรเมธาเริ่มต้นขึ้นอย่างอลังการ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความหรูหรา ผู้คนแต่งกายด้วยชุดราตรีและทักซิโด้เดินขวักไขว่พูดคุยกันอย่างออกรส เสียงดนตรีบรรเลงคลอเคล้าเบาๆ แต่ในสายตาของเกวลิน มีเพียงความเบื่อหน่ายที่ฉายชัดเธอปรากฏกายในชุดราตรีผ้าไหมสีเปลือกไข่ เปิดไหล่กว้าง เผยให้เห็นเนินอกอิ่มและแผ่นหลังเนียน ช่วงกระโปรงผ่าสูงขึ้นมาถึงโคนขาอ่อนทุกย่างก้าว เธอดูสง่างามและเย้ายวนในคราวเดียวกัน แต่แววตาของเธอกลับไม่ได้แสดงความสุขเลยแม้แต่น้อย"เดินไปทักทายแขกทางนั้นด้วยสิเกวลิน อย่าเอาแต่นั่งเฉยๆ" ณัฐวินเอ่ยสั่งเสียงเรียบ เมื่อเห็นน้องสาวเอาแต่จิบแชมเปญอยู่ในมุมเงียบๆ "อย่าลืมยิ้มด้วย เธอคือหน้าตาของงาน"เกวลินฝืนยิ้มแห้งๆ เธอเดินไปตามคำสั่งของพี่ชายอย่างเชื่องช้า แต่สายตาของเธอกลับจับจ้องไปที่ณัฐวินตลอดเวลา หวังจะเห็นแววตาที่ภาคภูมิใจในตัวน้องสาวจากเขาบ้าง แต่พี่ชายของเธอกลับไม่เคยหันมามองเธอเลย นอกจากจะสั่งการราวกับเธอเป็นเพียงหุ่นยนต์ตัวหนึ่งขณะที่เกวลินกำลังเดินผ่านกลุ่มนักธุรกิจชายสูงวัยและหญิงสาวสังคมชั้นสูง คำสาปราคะในตัวเธอก็เริ่มแผลง
เมื่อเครื่องบินส่วนตัวล้อแตะรันเวย์ที่สนามบินเชียงใหม่ ความรุ่มร้อนดั่งไฟเผาเมื่อครู่ก็เริ่มมอดดับลงแทนที่ด้วยความเย็นชาจากความจริงในใจเกวลิน เธอค่อยๆ ผลักชายหนุ่มทั้งสองคนออกแล้วจัดการจัดแจงเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ให้เข้าที่ด้วยมือที่สั่นน้อยๆสายตาของเกวลินที่เคยมอง นอร์ธ ด้วยความลุ่มหลงเมื่อไม่กี่นาทีก่อน บัดนี้เปลี่ยนเป็นความเรียบเฉย เธอเห็นสายตาของสจ๊วตหนุ่มที่มองมาที่เธอ... มันไม่ใช่สายตาของความรักหรือความเป็นห่วง แต่มันคือสายตาของความภูมิใจที่ได้พิชิตร่างกายของคุณหนูไฮโซได้สำเร็จ"คุณหนูครับ... ถึงเชียงใหม่แล้ว ให้ผมตามไป ดูแลต่อที่โรงแรมไหมครับ?" นอร์ธกระซิบถามพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางเอื้อมมือจะมาลูบไล้สะโพกเธออีกครั้งเกวลินเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว เธอจ้องมองนอร์ธด้วยแววตาหยิ่งยโสแบบที่เคยเป็น "ไม่ต้อง... หน้าที่ของนายจบลงแค่บนเครื่องบินลำนี้ นอร์ธ"เคนที่เพิ่งแต่งตัวเสร็จยืนกอดอกมองเหตุการณ์อยู่ข้างๆ แม้เขาจะยังมีอารมณ์กรุ่นๆ จากความหึง แต่เมื่อเห็นเกวลินตัดความสัมพันธ์กับนอร์ธอย่างไม่ใยดี เขากลับรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก"ได้ยินแล้วก็ออกไปสิ กัปตันรอเช็กความเรียบร้อยอยู่
ในขณะที่เคนกำลังยืนกดดันอยู่หน้าประตูด้วยความสงสัย นอร์ธกลับกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ แทนที่เขาจะเบาแรงลงเมื่อได้ยินเสียงบอดี้การ์ดเคาะประตู เขากลับเอื้อมมือไปปลดล็อคกลอนประตูห้องน้ำออกช้าๆ โดยที่เกวลินไม่ทันตั้งตัว!แกร็ก!ประตูห้องน้ำแง้มออกเพียงเล็กน้อย แต่ก็พอที่จะทำให้เคนที่ยืนอยู่ข้างหน้ามองเห็นภาพเหตุการณ์ข้างในได้อย่างถนัดตา ภาพที่เห็นทำเอาเคนถึงกับยืนตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาปภาพของคุณหนูเกวลินที่ร่างเปลือยเปล่าครึ่งตัว กำลังถูกนอร์ธยกร่างขึ้นพิงกับผนังห้องน้ำ ขาเรียวทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นไปไว้บนไหล่ของสจ๊วตหนุ่ม นอร์ธจงใจกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าหาเกวลินอย่างหนักหน่วงและรุนแรงแบบไม่ยั้งมือตับ! ตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดเจนคาหูของเคน เกวลินในตอนนี้สติเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว เธอเชิดหน้าขึ้นจนสุดคอ ดวงตาคู่สวยเหลือกลอยค้าง เพราะความเสียวซ่านที่มันพุ่งทะลุขีดจำกัด แรงอัดที่นอร์ธส่งเข้ามามันมหาศาลจนเธอทำได้แค่หอบหายใจรวยรินและครางอื้ออึงในลำคอ"เห็นไหมครับ... คุณหนูของคุณกำลังได้รับบริการอย่างดีเยี่ยมเลย" นอร์ธกระซิบเสียงต่ำพลางเหลือบมองเคนผ่านช่องประตูอ
ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องโดยสารเครื่องบินส่วนตัวที่กำลังมุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ เกวลินเริ่มมีอาการหน้าถอดสี มือเรียวสวยกุมท้องน้อยเอาไว้แน่น ความรู้สึกปวดมวนมันตีรวนจนเธอแทบนั่งไม่ติด"เคน... ฉันปวดท้อง ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย" เธอบอกเสียงแผ่วโดยไม่รอให้เขาอนุญาต ก่อนจะรีบลุกเดินตรงไปยังห้องน้ำหรูด้านหลังแต่ทว่า... ทันทีที่ประตูปิดลง ความเจ็บปวดจากการปวดท้องกลับแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มอย่างรุนแรง คำสาปราคะที่ถูกกดทับมาตลอดเช้ามันพุ่งพล่านขึ้นมาจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เกวลินหอบหายใจถี่ จิตใต้สำนึกเริ่มพร่าเลือนจนอยากจะหาที่ระบายความอัดอั้นนี้ก๊อก ก๊อก ก๊อก"คุณหนูครับ... ผมนอร์ธนะครับ เห็นคุณหนูรีบเข้าห้องน้ำไป ไม่ทราบว่าต้องการยาแก้ปวดท้อง หรือน้ำอุ่นไหมครับ?" เสียงนุ่มทุ้มของสจ๊วตหนุ่มหน้าตาดีที่ยืนรออยู่หน้าประตูดังขึ้นเกวลินไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่เธอกระชากประตูเปิดออกทันที! นอร์ธที่ยืนถือถาดน้ำอุ่นอยู่นอกห้องน้ำถึงกับชะงักเมื่อเห็นสภาพของคุณหนูสาวที่ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาหยาดเยิ้ม และเสื้อผ้าที่เริ่มหลุดลุ่ย"คุณหนู... เป็นอะไรมากไหมครับ?"เกวลินไม่รอช้า เธอคว้าคอเสื้อเชิ้ตสีขาว
เกวลินมองสภาพเคนที่นอนขดตัวสะอื้นเบาๆ ทั้งที่ยังหลับใหลอยู่แทบเท้าเธอ ความโกรธที่มีมาตลอดทั้งคืนมันเริ่มมลายหายไป กลายเป็นความรู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก เธอก้มลงประคองร่างกำยำของเขาขึ้นมาอย่างทุลักทุเล"ไอ้บอดี้การ์ดบ้า... ตื่นมาช่วยกันหน่อยสิ ฉันไม่ใช่คนเหล็กนะ!" เธอพึมพำพลางแบกแขนข้างหนึ่งของเขาพาดบ่าเคนเริ่มรู้สึกตัวงัวเงีย เขาปรือตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้และการเมาขึ้นมามองเห็นใบหน้าของเกวลินอยู่ใกล้ๆ สัญชาตญาณเด็กน้อยในร่างชายหนุ่มก็ทำงานทันที เขาซุกหน้าลงกับไหล่ของเธอแล้วกอดเอวเธอไว้แน่นเหมือนเด็กกลัวโดนทิ้ง"คุณหนูอย่าไป... อย่าไปหาคนอื่น..." เสียงของเขาอู้อี้และแหบพร่าเกวลินใจกระตุกวูบ เธอไม่ได้ตอบอะไรแต่พยายามพยุงเขาไปที่รถจนสำเร็จ เมื่อยัดเขานั่งประจำที่ได้ เธอก็จัดการสตาร์ทรถขับออกไปจาก สน. ทันที บรรยากาศในรถเงียบเชียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเคนที่เริ่มสร่างเมาขึ้นมาทีละนิดจนกระทั่งรถจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์ เคนขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรง แสงไฟจากหน้าบ้านทำให้เขาเห็นรอยแดงที่ซอกคอและรอยยับยู่ยี่บนชุดของเกวลินชัดเจน ความทรงจำเรื่องเสียงครางใน สน. พุ่งกลับเข้ามาทิ่มแทงหัวใจเขาอ







