MasukShare
บทที่ 12
Tanggal publikasi:
2026-06-18 07:54:22
Bab terbaru
คิมหันต์ของผม บทที่ 32
เสื้อผ้าถูกถอดออกหมดตัวเหลือเพียงร่างกายที่มีผิวหนังห่อหุ้มผิวขาวที่เนียนจนอีกฝ่ายทนไม่ไหวที่จะไม่สัมผัสมัน คนตัวใหญ่ผลิกตัวร่างบอกบางของเด็กหนุ่มก่อนที่โก่งก้นอันนุ่มนิ่มขึ้นแล้วค่อยกระแทกสิ่งนัันเข้าออกเรื่อยๆ"อ่า...อา.พี่...คิม!"อืม..อืม..ผม..รัก .พี่.ที่..สุด.เลยครับ" เสียงพูดที่เบาแผ่วแต่อีกฝ่ายยังได้ยินชัดเจน""พี่ก็รักอลัน ...คราวหน้าอย่าแต่งตัวยั่วพี่นะ""ไม่ชอบเหรอครับ""ชอบ ! แต่พี่กลัวอดใจไม่ไหว""ถ้าพี่ไหว ..หนูก็ไหว""อืม.." แล้วทั้งคู่ก็ทำมันสำเร็จพร้อมกันเด็กหนุ่มเพลียจากการโดนกระทำครั้งแรกหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้...รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าพร้อมกับนอนอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่ายด้วยสภาพที่ไม่สวมอะไรเลย เขาเงยหน้ามองคนที่หลับสนิทแล้วยื่นหน้าไปจูบแก้มเบาๆ ก่อนพยายามจะลุกจากที่นอนแต่โดนคนตัวใหญ่กอดไว้สักแน่"จะไปไหนอยู่ให้พี่กอดก่อน""ไม่ไปทำงานเหรอครับ""ไม่อยากนอนกอดแฟน""พี่คิมก็คลั่งรักเหมือนกันนะครับ""ครับคลั่งรักมาก""โอ้ย!" เมื่อเขาขยับตัวแรงไปหน่อย"เป็นอะไร? " คิมหันต์ถามเด็กหนุ่มด้วยความเป็นห่วง"ผมเจ็บตรงนั้นครับ" คนตัวใหญ่ยิ้มออกมาที่มุมปาก"ทำบ่อยๆจะได้ไม่เจ็บ""คร
คิมหันต์ของผม บทที่ 31
อลันเลิกงานรีบกลับบ้านเลยไม่แวะและไม่ไปต่อไหนเขาทนคิดถึงคิมหันต์ไม่ไหวอยากเห็นหน้าและอยากคุยกับอีกฝ่ายตลอดทางที่นั่งในรถเขายิ้มตลอด"ถึงแล้วครับ" "ขอบคุณครับลุง"อลันลงจากรถแล้วปิดประตูเดินเข้าบ้านด้วยอารมณ์ดีและฮัมเพลงในลำคอเบาๆแต่เมื่อเดินเข้าบ้านสิ่งที่เห็นตรงหน้าคือ คิมหันต์และผู้ชายคนนั้นยืนกอดกันแค่นั้นยังไม่พอยังจูบกันต่อหน้าเขาอีกทำให้อลันที่ยืนอยู่ตรงนั้นเห็นภาพชัดเจนและทุกกระทำของทั้งสองคนน้ำตาอลันไหลอาบแก้มเขาไม่รู้จะทำยังไงจะไปต่อว่าคนสองคนที่แสดงความรักต่อกันเหรอคงไม่ เพราะไม่ได้เป็นอะไรกับอีกฝ่ายเขารู้สึกใจเจ็บอย่างบอกไม่ถูกเจ็บยิ่งกว่าตอนที่กรหนีไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นอีกอลันยืนดูอยู่สักครู่ก่อนที่จะหันหลังและเดินออกไป"ชนมึงอยู่ไหน" เขาหยิบมือถือโทรหาทรชน"กูอยู่ร้านเหล้านี้แหละ""เดี๋ยวกูไปหาแค่นี้นะ" .....ผ่านไปครึ่งชั่วโมงอลันก็ถึงร้านเหล้าที่ทรชนอยู่มาพร้อมกับหน้าตาที่ไม่สดใสและหน้าตาที่ดูเศร้าเขาเข้าไปนั่งที่โต๊ะแล้วเทเครื่องดื่มยกขึ้นดื่มทันที ทรชนที่นั่งอยู่ตรงนั้นมองอลันที่ยกแก้วไม่ยอมหยุดดวงตาแดงก่ำเหมือนคนร้องไห้ "หยุดมึง"แต่อลันไม่ฟังยังคงยกแก้วดื่มเรื่อ
คิมหันต์ของผม บทที่ 30
อลันหลังจากลงจากรถก็รีบขึ้นห้องตัวเองเองทันทีและมานั่งยิ้มบนเตียงรูปภาพของอีกฝ่ายที่ถูกคว่ำหน้าลงอลันหยิบมันหงายขึ้นและมองคนในรูปด้วยความชื่นชมเขานั่งดูรูปของอีกฝ่ายเวลาผ่านไปนานมากและสะดุ้งเมื่อมีเสียงเคาะประตูห้อง"ครับ แปปนึงครับ"เมื่อเปิดประตูปรากฏว่าเป็นอีกฝ่าย"พี่คิม""ทำอะไรอยู่ ทำไมยังไม่อาบน้ำ""กำลังจะอาบครับ""รีบอาบ""ครับ" พูดพร้อมหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนไว้แล้วเข้าห้องน้ำไปปล่อยให้คิมหันต์ยืนอยู่ที่ห้องตามลำพังพอออกมาจากห้องน้ำคุณเจ้าของบ้านก็ยังไม่กลับแถมยังนอนที่เตียงของเขาอีกอลันตกใจเล็กน้อยเพราะเขาใส่เพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกจากห้องน้ำ"พี่คิมหลับตาก่อน""ทำไม มองไม่ได้เหรอ""ม่าย..ด้าย.""แล้วทีมึงยังมองของพี่ได้เลย""หันไปก่อนเลยครับ ขอแต่งตัวแป๊บเดียว""อือ"อลันรีบแต่งตัวพอเสร็จก็เดินไปใกล้อีกฝ่าย"เสร็จแล้วครับ""พี่กลับห้องก่อนนะ" วันนี้อีกฝ่ายมีท่าทีแปลกไปดูแลลุกลี้ลุกลนยังไงก็ไม่รู้"อ้าว !" อลันมองคิมหันต์ที่เดินออกจากห้องด้วยความงงหลังจากอีกฝ่ายเดินออกจากห้องแล้วอลันหยิบมือถือขึ้นมาและส่งข้อความหาอีกฝ่าย" ฝันดีนะครับ" พร้อมกับรูปหัวใจเสียงข้อความดังขึ้นทางด้
คิมหันต์ของผม บทที่ 29
ทรชนไม่อยากรบกวนคุณเจ้าของบ้านนานเลยขอตัวกลับตั้งแต่เช้านี้ บอกว่าคุยกับทางบ้านดีแล้วอลันเดินมาส่งที่หน้าปากซอย"แล้วเจอกัน"เมื่อรถขับออกไปอลันก็เดินกลับมาที่บ้านเข้าครัวไปช่วยป้าแก้วทำกับข้าวเหมือนเดิม"เพื่อนกลับแล้วเหรอคะ""กลับแล้วครับ""ไม่อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน""ไม่ครับชนมันเกรงใจพี่คิม ป้าแก้วก็ดูหน้าพี่คิมสิครับ" แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะกันในห้องครัว"-""พี่คิมเลิกทำหน้านิ่วได้แล้วครับ""คราวหน้าห้ามพาใครมานอนที่ห้องอีกนะ""รับทราบ ดุจัง""ยิ้มหน่อยครับ" หลังๆนี้ไม่เห็นปานมาบ้านอลันไม่แน่ใจว่าเขาไปไหนแต่ก็ไม่ถามอีกฝ่ายเป็นแบบนี้ดีแล้วเขาไม่ชอบที่เวลาแฟนเก่าอีกฝ่ายมาวอแวกับคิมหันต์"พี่คิมพรุ่งนี้เช้าผมของออกไปข้างนอกนะครับ"ไปกับใคร""ว่าจะชวนชน""ไปไหน""พรุ่งนี้วันเกิดผม ครบรอบสิบแปดปีจะชวนชนไปทำบุญสักหน่อย""ไม่ต้องพรุ่งนี้พี่พาไป""งั้นรบกวนพี่คิมพาผมไปหาแม่หน่อยได้ไหมครับ""อือ""ขอบคุณครับ" .....เช้าวันรุ่งขึ้นอลันลุกแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวเด็กหนุ่มเลือกใส่เสื้อสีขาวกับกางเกงยีนสีน้ำเงินรองเท้าผ้าใบแล้วลงมารออีกฝ่ายข้างล่างส่วนคิมหันต์วันนี้เขาเลือกใส่เสื้อสีขาวเหมือนกันแต่
คิมหันต์ของผม บทที่28
พอถึงช่วงบ่ายอลันไปทำงานปกติโดยโบกรถจากหน้าปากซอยแล้วไปลงที่หน้าร้านที่ทำงาน เด็กหนุ่มสนุกกับการทำงานหน้าที่ก็เหมือนเดิมเสิร์ฟอาหารจดเมนูพอลูกค้าเบาบางก็ไปช่วยแม่ครัวอยู่หลังครัว อลันทำงานที่นี้ได้ประมาณหนึ่งอาทิตย์แล้วทุกอย่างก็ราบรื่นอลันทำงานอย่างตั้งใจได้รับคำชมจากในร้านและลูกค้าที่เข้าร้าน"มึงเอาเครื่องดื่มไปให้ลูกค้ารายนั้นหน่อย""ครับ" อลันรับเครื่องดื่มจากเพื่อนที่ทำงานด้วยกันแล้วไปเสิร์ฟให้กับโต๊ะที่อยู่ตรงหน้า"เครื่องดื่มมาแล้วครับ"อลันเมื่อวางแก้วลงบนโต๊ะเสร็จกำลังจะกลับมีลูกค้ารายหนึ่งจับแขนเขาไว้"น้องสนใจไปต่อกับพี่ไหม"เด็กหนุ่มค่อยๆพูดกับลูกค้าไม่เอะอะโวยวายกลับกลัวคนในร้านคนอื่นตกใจ"อย่าดีกว่าครับ""ไม่เอาน่า อย่าเล่นตัวสิ""พี่ปล่อยผมครับผมจะกลับไปทำงาน"ชายคนนั้นจับแขนอลันไว้แน่เพื่อที่จะให้อลันขยับตัวใกล้เขาแต่อลันยันเท้าไว้แน่"ชน" ทรชนเมื่อได้ยินอลันเรียกก็วิ่งเข้ามาหาอลันและบอกลูกค้าให้ปล่อยมือเพื่อนของเขา"พี่ปล่อยมือเพื่อนผมครับ" พูดด้วยน้ำเสียงที่เบาและเกรงใจ"ยุ่งอะไรด้วยมึงอ่ะ""อ้าว เขาเป็นเพื่อนผม" อยู่ๆทรชนก็อารมณ์พลุ่มพล่ามขึ้นมา"พี่ปล่อยเพื่อนผม" แล้วชายค
คิมหันต์ของผม บทที่ 27
อลันกดเบอร์โทรหาแม่แต่เช้าเพราะไม่ได้คุยกันหลายวัน ไม่รู้ว่าแม่จะเป็นยังไงบ้าง "แม่ทำอะไรอยู่ครับ""กำลังทำกับข้าวอยู่ แล้วอลันล่ะ""ผมกำลังจะแต่งตัวไปทำงานครับ""แม่ขอโทษนะความจริงลูกต้องได้เรียนไม่ใช่มาทำงานแบบนี้""ทำงานไปเรียนไปด้วยก็ได้นิครับ ไม่ต้องห่วงผมหรอกผมโอเค""ดูแลตัวเองด้วยนะ""ผมว่างจะไปหานะครับ" เมื่ออลันคุยกับแม่เสร็จก็วางสายแล้วลุกจากเก้าอี้ลงไปข้างล่าง"ป้าแก้วครับมีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ""เหมือนเดิมยกของพวกนี้ไปไว้ที่โต๊ะ""รับทราบครับ" เด็กหนุ่มหยิบถาดแล้วยกออกไปที่โต๊ะอาหารด้านนอกคิมหันต์ลงมาจากห้องแล้วเดินตรงมาโต๊ะอาหารพร้อมกับรอยยิ้มกรุบกริบให้กับอลันจะไม่ให้ทำหน้าทำตายิ้มได้ไงก็เมื่อนอนอยู่ด้วยกันทั้งคืน ไม่ทันไรปานก็โผล่มาหลังจากที่อีกฝ่ายนั่งลงบนโต๊ะอาหารโดยมีอลันนั่งอยู่ด้วย"อลันรู้ไหมตอนที่พี่คบกับคิมนะเราสองรักกันมาก" ปานพูดมือตักแกงไปด้วยส่วนสายตามองไปทางคนที่ถูกกล่าวถึง"มึงพูดอะไรมึง" อีกฝ่ายทำเสียงไม่พอใจใส่ปานเพราะกลัวเด็กหนุ่มจะเกิดความน้อยใจ"ก็แค่เรื่องในอดีตหรือเปล่าครับ" อลันตอบกลับปานด้วยคำที่มันเป็นเรื่องจริงทำเอาปานยิ้มออกมาแบบฝืดๆ ส่วนเด็กห
คิมหันต์ของผม บทที่ 9
// อลันรู้สึกตัวด้วยความมึนหัวและหนักหัวมากอาจเป็นเพราะเมื่อคืนเขาดื่มเยอะไปหน่อยและเป็นครั้งแรกที่เขาหัดดื่มอะไรแบบนี้ พอมาคิดถึงเรื่องกรแล้วต้องมานั่งเศร้าต่อจากนี้ไปเขาจะอยู่อย่างไงแล้วไปอยู่ไหนอยู่กับพี่คิมคงจะไม่ได้แล้วอลันเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าคิดจะไปอยู่ที่อื่นไม่อยากรบกวนเจ้าของบ้าน ป้าแก้
คิมหันต์ของผม บทที่ 7
เช้านี้อลันไม่ได้ลงไปช่วยงานในครัวกับป้าแก้วเหมือนในทุกวันเพราะเขาเอาแต่นั่งเสียใจในห้องกินไม่ได้นอนไม่หลับไม่อยากจะทำอะไรทั้งนั้นป้าแก้วแกเองก็ไม่ได้ขึ้นไปดูคิดว่าอลันน่าจะยังไม่ตื่นปล่อยให้เขาหลับไปส่วนเช้านี้คิมหันต์ไปทำงานปกติเหมือนทุกวันในใจกลับนึกขึ้นได้เช้านี้ยังไม่เห็นอลันจะถามป้าแก้วก็กลั
คิมหันต์ของผม บทที่ 6
อลันเงยหน้าขึ้นมองเป็นมือถือเขาจริงด้วยหยิบมือถือจากอีกฝ่ายแล้ววิ่งเข้าห้องตัวเองคิมหันต์มองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่ถามอะไรมาก พอกลับมาห้องตัวเองอลันยกมือถือโทรหากรทันทีแต่อีกฝ่ายกลับไม่เปิดเครื่องอลันเป็นห่วงกรมากไม่รู้ว่าเขาจะเป็นอะไรคืนนั้นทั้งคืนเขาไม่ได้นอนเอาแต่รอสายของกรและนอนเขี่ยมือถือไปมาส่วนก
คิมหันต์ของผม บทที่ 5
กรคุยกับพ่อแม่ถึงยังไงก็จะไม่แต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นคนที่ไม่เคยแม้แต่เจอหน้าและไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเขานอนยันนั่งยันสุดท้ายก็ขัดคำสั่งของผู้เป็นพ่อแม่ไม่ได้เลยต้องจำใจไปเจอคู่หมั้นระหว่างที่กรนั่งรอคู่หมั้นสายของอลันก็โทรเข้า กรกดรับสายยังไม่ลังเล"พี่กรคิดถึงจังครับ" เสียงอันไพเราะของคนน่ารักพูดขึ
Anda juga akan menyukai
หวานใจนายสีหราช
One of สายหมอก1.6K Dibacaข้ามภพมารักเธอ
สาวน้อย.ช่างฝัน1.6K Dibacaคู่พันธะอันเลือนลาง(Omegaverse)
Melmee1.5K DibacaThe bonding wings เสน่หาพันธะปีศาจ (Mpreg)
Glita2.6K Dibacaจับเจ้าทะโมนมาเป็นชายา
เนี่ยนเจิน786 Dibacaสยบรักแม่ทัพเลือด
ซูเหวิน 淑闻310 Dibacaคืนนั้นพวกมันมีหลายคน
กาสะลอง1.0K DibacaX & X
นรกสร้าง149 Dibaca
