Share

บทที่ 83

last update publish date: 2026-09-18 00:17:09

            “ภูมิเป็นคนแรกที่เตือนสติผมเรื่องของพ่อ เขาถึงกับยกเรื่องที่ผมเคยรับปากกับแม่เกี่ยวกับพ่อขึ้นมาพูดกับผม ในวันที่เขาเข้าไปบอกผมว่าพ่ออาการโคม่า มัทคือคนที่สองที่บอกผมว่าผมโชคดีแค่ไหนที่ยังมีพ่อให้กอด ยังมีโอกาสได้ทำหน้าที่ของลูกในการดูแลท่าน ในขณะที่เธอไม่มีโอกาสเหล่านั้นอีกแล้ว เวลาที่คิดถึงพวกท่านทำได้เพียงแค่กอดรูปท่านไว้เท่านั้น เธอมักจะพูดกับผมเสมอถึงความโชคดีที่ผมมี และพยายามพูดโน้มน้าวให้ผมกลับมาปรับความเข้าใจกับพ่อ ทั้งที่ตอนนั้นเธอยังไม่รู้แน่ชัดด้วยซ้ำว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้ผมกับพ่อบาดหมางกัน เธอพูดแต่เพียงว่าไม่ว่าจะมีปัญหาอะไรก็จะแก้ไขได้ ขอเพียงเราหันหน้าเข้ามาพูดจาปรับความเข้าใจกัน ผมคิดเรื่องนี้อยู่นานสุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะลองทำตามคำแนะนำของเธอ”

            “พ่อคงต้องขอบใจว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้ที่เป็นกาวรักษาแผลใจให้เราสองคน พ่อกับติณณ์ถึงได้หันหน้ามาปรับความเข้าใจกัน และนั่นทำให้พ่อมองเห็นโอกาสที่ติณณ์จะยอมยกโทษให้พ่อ”

            “เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับพ่อ เรื่องราวในอดีตก็ปล่อยให้มันผ่านไป แม่คงอยากให้เป็นแบบนี้เช่นกัน”

            คำพูดของบุตรชายเป็นเสมือนน้ำทิพย์ ที่ไหลผ่านเนื้อหัวใจที่แห้งผากให้กลับมาชุ่มชื้นมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง พ่อลูกสบตากัน รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าของบุคคลทั้งสอง

            ปัญหาทุกอย่างคลี่คลายเพียงเพราะหันหน้าเข้ามาพูดจากันอย่างที่เธอบอกไว้จริง ๆ

            “จริงสิ พ่อไม่เห็นหน้าภูมิมาหลายวันแล้ว เขาหายไปไหน”

            “ไปทำงานที่ภูเก็ตครับ และคงถือโอกาสไปหามัทด้วย”

            “หนูมัทแฟนของลูกน่ะเหรอ”

            “ผมก็อยากใช้คำนั้นนะครับพ่อ แต่ไม่รู้ว่ามัทเขาจะคิดแบบเดียวกับผมหรือเปล่า ช่วงนี้ผมให้ภูมิสวมรอยเป็นผมเพื่อลองใจมัทอยู่ครับ ผมอยากรู้ว่าเมื่อรักมาถึงทางเลือกมัทจะเลือกใคร”

            “แล้วภูมิก็ยอมทำตามที่ติณณ์ขอ”

            “ที่จริงภูมิก็ไม่อยากทำหรอกครับ แต่จำใจทำมากกว่าครับพ่อ”

            “ไปบังคับเขาล่ะสิ”

            “ถ้าจะพูดให้ถูกต้องบอกว่าผมขอร้องแกมบังคับมากกว่า”

            จากนั้นสองพ่อลูกหัวเราะออกมาพร้อมกัน

            “แล้วเมื่อไรติณณ์จะบอกความจริงกับเธอ”

            “ไม่นานนี้ล่ะครับพ่อ ขอให้ผมมั่นใจในตัวเธอก่อนว่าเธอเลือกผมที่ตัวผม ไม่ใช่เลือกเพราะผมเป็นทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้าน ผมอยากรู้ว่าเธอจะเลือกอะไร มนุษย์เงินเดือนอย่างผมหรือว่าตำแหน่งลูกสะใภ้ไฮโซของพ่อ อย่างไหนที่เธอต้องการ”

            “ไม่ว่าเธอจะเลือกแบบไหนคำตอบก็คือติณณ์”

            “แต่คงจะดีกว่าถ้าเธอเลือกผมในบทบาทของดิน จริงไหมครับพ่อ”

            “ แล้วถ้าเธอรู้ความจริงและโกรธจนไม่ยอมให้อภัย ติณณ์จะทำยังไง”

            “ผมก็จะพยายามง้อจนกว่าเธอจะหายโกรธ ผมไม่มีวันปล่อยมือเธอแน่นอน ผมรักมัทครับพ่อ และจะไม่ยอมสูญเสียเธอให้ใครเด็ดขาด”

            “พ่อก็รักว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้ทั้งที่ยังไม่เคยได้พบหน้า และก็นับวันรอเวลาที่ติณณ์จะพาเธอมาแนะนำให้พ่อรู้จัก”

            “อีกไม่นานแล้วครับ อาทิตย์หน้าผมจะต้องเดินทางไปสมทบกับภูมิที่ภูเก็ต แต่จะให้คุณอาทรมาอยู่เป็นเพื่อนพ่อนะครับ”

            “พ่อไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงพ่อหรอก ให้อาทรอยู่ช่วยงานลูกน่ะดีแล้ว”

            “ไม่ได้หรอกครับ ถือเสียว่าพ่อทำเพื่อความสบายใจของผมได้ไหมครับ”

            “ตามใจ อะไรที่ติณณ์ต้องการพ่อให้ได้เสมอ”

            “ผมรักพ่อนะครับ”

            ไตรภพยิ้มกว้าง “พ่อก็รักติณณ์”

            “ลูกอภัยให้ผมแล้วนะ เราปรับความเข้าใจกันได้แล้ว คุณรับรู้แล้วใช่ไหมตติยา”

            แม้ว่าไตรภพจะพูดเสียงเบาแต่บุตรชายก็ยังได้ยิน

            “นี่ก็ดึกมากแล้ว ติณณ์เองก็ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน พ่อว่าติณณ์ไปพักเถอะไม่ต้องห่วงพ่อ พ่อก็จะนอนเหมือนกัน”

            ติณณภพดูแลห่มผ้าให้บิดาก่อนจะเดินออกจากห้องไป

            เมื่อติณณภพเดินออกมาจากห้องนอนของพ่อ เพื่อเดินกลับไปห้องของตัวเอง ระหว่างทางเจออรจิราใส่ชุดนอนวาบหวิวมายืนดักรอเขาอยู่

            นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อีกฝ่ายทำเช่นนี้ อรจิรามักจะหาโอกาสมายั่วยวนเขาเสมอยามที่อยู่ลับหลังสามี แม้เขาจะแสดงความรังเกียจการกระทำที่น่าขยะแขยงเหล่านั้น แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายไม่ย่อท้อและยังไม่หยุดการกระทำดังกล่าว เขาเดินเลี่ยงไปแต่เธอก็ยังเดินมายืนขวางทางไว้

            “หลีกไป”

            “อรมีเรื่องจะคุยกับคุณ”

            “ผมไม่อยากฟัง”

            “คุยกับอรมันเสียเกียรติมากนักหรือไงคะ”

            “บอกให้หลีก”

            “ถ้าอรไม่หลีกคุณติณณ์จะทำอะไรอรคะ”

            อรจิราพูดพร้อมกับเอื้อมมือมาลูบไล้อกแกร่งของเขา เธอยักคิ้วให้เขาแทนคำท้าทาย สายตาที่จ้องมองติณณภพนั้นเชิญชวนอย่างเปิดเผย ไม่ว่าจะหน้าตาที่จัดว่าหล่อเข้ม หรือหุ่นล่ำสมชายชาตรีของเขานั้นมันโดนใจเธออย่างแรง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 113

    พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 112

    หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 111

    ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 110

    ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 109

    ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 108

    “ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status