LOGINโชนไล่ฉกชิมความหวานจากเรียวกลีบปากอวบอิ่มของอีกคนพลันส่งลิ้นเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มเพื่อตวัดเก็บกลืนสารคัดหลั่งที่ตนเพิ่งฉีดพ่นเข้าปากเธอไป หญิงสาวเกร็งตัว ไม่ได้ตอบสนองอะไรเขาไปสักทาง เพราะตกใจที่ชายหนุ่มจับมาจูบ และเจ็บตึงอยู่ที่ปากทาง
เธอทุบอกเขาเบา ๆ เพราะถอยหน้าออกไม่ได้ จากการที่ยังมีมือหนาจับรั้งไว้ตรงหลังคอ เมื่อเก็บความหวานจากโพรงปากเล็กจนพอใจแล้ว โชนจึงยอมปล่อยมือที่เป็นสิ่งกีดขวางความต้องการของคนบนร่างไว้ “ทำอะไรของนายเนี่ยฮะ?! ฉันบอกไม่ให้จูบไง!” “ก็ไม่ได้จูบ แค่รับน้ำของฉันต่อจากปากเธอมาอย่างที่เธออยากทำไง” “ปากแตะปากขนาดนี้ ไหนจะลิ้นนายที่เข้าปากฉันมาอีก มันจะไม่เรียกว่าจูบได้ยังไง!” “หึ” “แล้วของนายเนี่ยเมื่อกี้มันเข้ารูฉันมาแล้ว ไม่รู้สึกหรือไงฮะถามจริง? หัวใหญ่มากจนฉันตึงไปหมด” “ก็รู้สึกอุ่น ๆ แล้วก็เหมือนมีอะไรตอด” “รู้แล้วทำไมยังไม่ทำอะไรอีก” “แล้วจะให้ทำอะไร ก็มันเข้าไปแล้ว ของเธอกับของฉันมันคงอยากทักทายกัน เลยเข้ากันได้ตรงล็อกพอดี” “นายนี่มัน” “..แล้วนี่รู้ไหมว่าฉันไม่ได้ใส่ถุงยาง” “รู้” “แล้วทำไมไม่ว่าอะไร” “ฉันฝังยาคุมแล้ว สดได้ เรื่องโรคก็คงไม่น่าเป็นห่วง เพราะนายไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อน” “..ขอโทษนะที่ไม่มีถุงยาง ฉันไม่คิดว่าจะได้ทำกับใคร เลยไม่ได้พกไว้” “ถ้าฉันไม่ฝังยาคุมก็คงถามนายเรื่องถุงยางแต่แรกแล้ว แต่นี่ฝังไง” “…” “ไม่เป็นไรไม่ต้องคิดมากหรอกน่า ตอนนี้เรามาเอาให้แตกกันดีกว่า” พูดแล้วก็กดสะโพกของตนลงให้ดุ้นใหญ่เข้ามาในช่องทางสงวนลึกมากขึ้น ทว่าเพียงแค่หย่อนก้นเท่านั้นเธอก็หลุดร้องออกมาเสียงดังด้วยความเจ็บ “ใจเย็น ๆ ของตัวเองก็แคบแค่นั้น จะรีบใส่เข้าไปทำไม ทำเป็นเก่ง” “แล้วของนายจะใหญ่ทำไมล่ะ โอ๊ย.. ฉีกไปหมดแล้วมั้งเนี่ย” “..ค่อย ๆ ใจเย็น ๆ” “ทำไมทำหน้างั้น” “เสียว” “หึ โดนรัดหน่อยก็เสียวละ มีค__นี่มันดีจริง ๆ ดูฉันซิกว่าจะเสียว เจอของใหญ่แบบนี้ก็ต้องเจ็บก่อน” “แล้วชอบไหมใหญ่ ๆ แบบฉัน” “ชอบ เต็มปากเต็มคำดี” “หึ” ใบหน้าสวยเหยเกเล็กน้อยเมื่อทิ้งตัวใส่กลางกายชายหนุ่มมากขึ้น เธอจับไหล่เขาเกาะแน่น ทั้งสองต่างปรือตามองกันเมื่อส่วนเร้นลับผสานรวมเป็นหนึ่งจนเกือบเต็มช่องว่างที่มีแล้ว “มิดโคนฉันแล้ว” โชนเอ่ยบอกด้วยเสียงทุ้มต่ำ คนฟังหลับตาเม้มปากแน่นเมื่อความรู้สึกหนักหน่วงถาโถมเข้ามาในช่องท้อง ไม่นานเธอก็คว้าหยิบเสื้อคลุมแขนยาวของตนที่เบาะหลังมาสวม “ใส่ทำไม” “แอร์โดนแล้วเย็นหลัง” จริง ๆ เพิ่งนึกออกว่าไม่ได้ปิดรอยสักอยู่ เลยรีบนำเสื้อที่ปกติตนใส่คลุมตลอดมาสวมแขน ดีที่เขายังไม่เห็นสิ่งที่เธอไม่ต้องการให้เห็นนี้ “…” “ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันแค่คลุมไว้ ไม่ได้ติดกระดุม ถ้านายอยากดูดนมฉันก็ดูดได้” “หายเจ็บยัง” เธอไม่ตอบแต่เปลี่ยนท่าเป็นนั่งยองคร่อมตักเขา ก่อนจะยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยแล้วค่อย ๆ หย่อนกลับลงไป “หุ้ย” โซเฟียเบิกตาโตขึ้นพร้อมร้องออกมา “ทำไม” “เสียวแล้ว” “หึ” “แต่ก็ยังเจ็บอยู่นิดหน่อย” “ขยับไปเรื่อย ๆ สิ เดี๋ยวก็เสียวจนลืมเจ็บ” “อ๊ะ..อ๊ะ” คนตัวเล็กทำตามที่อีกคนบอกแล้วก็หลุดร้องออกมาตามความรู้สึกเป็นระยะ โชนจับแก้มก้นหญิงสาวช่วยควบคุมจังหวะ เมื่อเห็นคนบนตัวมีสีหน้าดูเสียวซ่านมากก็รู้สึกใจเต้นแรงขึ้น จึงจับรั้งท้ายทอยเธอให้ใบหน้าสวยก้มลงมาหาแล้วป้อนจุมพิตเร่าร้อนให้อีกครั้ง ครานี้โซเฟียไม่ได้ต่อต้าน เธอเกี่ยวพันลิ้นสนองตอบเขาอย่างค่อย ๆ เรียนรู้ไปตามอารมณ์ มือเล็กจับประคองกรอบหน้าคมคายไว้ พลางบดขยี้ใบหน้าส่วนล่างเข้าหาส่วนเดียวกันของอีกคนไม่หยุด สะโพกมนยังคงกระแทกลงกลางหน้าขาของชายหนุ่มอยู่ไม่คลาย เสียงสูดปากของทั้งคู่ดังระงมรถระบายความพลุ่งพล่านในร่างกายที่ร่วมสร้างขึ้นด้วยกัน กลีบเนื้ออ่อนนุ่มปลิ้นเข้าออกตามจังหวะการเสียบของท่อนลำใหญ่ โคนเอ็นหนาที่โผล่พ้นจากช่องทางเล็กแล้วหายกลับเข้าไปสลับกันเป็นระยะถี่เร็ว มีความมันวาวจากน้ำหล่อลื่นซึ่งท่วมท้นในโพรงคับแคบที่สร้างความรัญจวนใจให้เขาจนตอนนี้แทบคลั่ง “พอมองหน้านายนาน ๆ แล้ว- อ๊ะ.. คิดถึงเมื่อก่อน” “…” “ผู้ชายอะไรน่าหมั่นไส้ นิสัยชายแท้” “ชายแท้ยังไง” “รังแกผู้หญิง ทำผู้หญิงร้องไห้ต่อหน้าคนเยอะแยะโดยไม่รู้สึกอะไร ขอโทษก็ไม่ขอโทษ คิดว่าตัวเองใหญ่มาจากไหนกัน” “ไม่รู้อะไรก็อย่าพูด” “แล้วมันทำไม ฉันไม่รู้อะไรฮะ?” “..ช่างเถอะ อ่าห์ พูดไปเดี๋ยวเธอก็หาว่าฉันแก้ตัว คนมันอคติ ยังไงก็อคติอยู่วันยังค่ำ” “เหอะ แต่มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจผิดแน่ ๆ คือเรื่องที่นายได้ไอติมตักรสคุกกี้แอนด์ครีมลูกสุดท้ายไปทั้งที่ต่อแถวอยู่ข้างหลังฉันด้วยซ้ำ อ๊ะ.. มันควรเป็นฉันที่ได้แต่นายกลับได้ไป! ฉันจำได้แม่น แม่ค้าบอกว่านายเป็นสารวัตรนักเรียน ทำงานมาเหนื่อย ๆ อ๊ะ..อ๊ะ เขาถามว่านายอยากกินรสอะไร นายก็บอกคุกกี้แอนด์ครีม แล้วนายก็ได้ไอติมลูกสุดท้ายนั้นไปแทนที่จะเป็นฉัน!” “ก็ป้าเขาให้ จะให้ฉันทำไง” “ก็ปฏิเสธสิ! ฉันต่อแถวอยู่ข้างหน้านายนะ!” “โอ๊ย.. ซี้ดดด เธอขย่มแรงมากโซเฟีย” “อ๊ะ! พูดแล้วโมโห!!” “เอาฉันแรงอีก นั่นแหละ ๆ อ่าห์.. โคตรเสียวเลย” “อ๊ะ..อ๊ะ โอ๊ยเสียวว ทำไมของนายใหญ่ขนาดนี้ ทั้งใหญ่ทั้งยาวเลย อ๊า~” ไม่นานโชนก็ยกสะโพกสวนแท่งร้อนขึ้นไปในร่องสาว กลายเป็นโซเฟียยกตัวค้างไว้ให้เขากระแทกขึ้นมาถี่เร็ว สองลูกกลมกลึงมีส่วนโคนยื่นออกให้เห็นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะหายกลับเข้าไปในตัวเธอเหมือนเดิม สลับไปมาอย่างนั้น หลายนาทีต่อมา.. คนตัวเล็กอยู่ในท่าคลานเข่า โดยเข่าอยู่บนเบาะคนขับ ส่วนมือยันตั้งฉากกับพื้นเบาะอยู่บนเบาะฝั่งข้างคนขับ และคนตัวใหญ่อยู่ด้านหลัง ยืนเข่าข้างหนึ่งอยู่ข้างเข่าเล็ก ส่วนอีกข้างแยกไปวางเท้ายืนบนพื้นของเบาะรถด้านหลัง ตัวโน้มลงไปเกือบแนบแผ่นหลังเล็ก มือข้างหนึ่งจับหน้าอกอวบบีบคลึงไปพลาง ๆ ส่วนอีกข้างเท้าพื้นเบาะไว้เพื่อทรงตัว สะโพกหนาสะบัดเข้าหาบั้นท้ายกลมกลึงต่อเนื่อง บำเรอกามารมณ์ของตนและหญิงสาว คนโดนอัดแก่นกายหนาใส่กัดปากล่างตัวเองด้วยความเสียวซ่าน เธอหันหน้ามาด้านข้างเหลียวตามองคนด้านบน ชายหนุ่มจึงงับใบหูเธอเบา ๆ ก่อนจะก้มจูบขมับหญิงสาวตามความปรารถนาที่ไม่ได้ควบคุม จากนั้นโซเฟียก็เลื่อนหน้าไปประทับริมฝีปากกับเขา เนื่องด้วยร่างกายขยับตามแรงกระแทกต่อเนื่องจึงทำให้ปากหลุดออกจากกันโดยง่าย ทั้งสองมองตากันแสดงความรัญจวนใจในระยะประชิดอยู่อย่างนั้น ไม่นานโชนก็ตั้งตัวขึ้นนำเข่าที่วางไว้บนเบาะอยู่ลงแล้วยืนเท้ากับพื้นด้านหน้าแทน เขาก้มมองส่วนเชื่อมต่อกายกันระหว่างตนเองและอีกคนที่กำลังขยับเข้าออกถี่เร็ว พลันนิ่วหน้ากัดริมฝีปากเบา ๆ “ลึกมากเลยโชน อ๊ะ.. เสียวว กระแทกเข้ามาอีก” บอกพลางขยับลำตัวถอยหลังสลับเลื่อนขึ้นหน้า ให้ร่องสวาทกลืนกินตัวตนอีกคนได้ทันใจมากขึ้น “อย่าตอดฉันแรง ฉันยังไม่อยากเสร็จ อ่าห์.. โซเฟีย” ต่อมา โชนนั่งหันหลังให้พวงมาลัยรถแยกขาคร่อมเบาะ ให้หญิงสาวนั่งหันหน้าเข้าหาตนเองบนตักแล้วขยับเอวบดความเป็นชายสลับกับขย่มขึ้นลง สร้างการเสียดสีให้เกิดในร่องคับแคบไม่ขาดช่วง ชายหนุ่มเท้าศอกกับสิ่งด้านข้างเพื่อช่วยทรงตัว ก่อนจะเด้งเอวสวนขึ้นเร็วแรงเมื่อความต้องการเริ่มพุ่งสูง รถคันหรูขยับโยกไปมาตามแรงกระทำของคนทั้งสองจนเป็นที่สังเกตของคนเดินผ่าน คู่ชายหญิงที่เป็นต้นเหตุต่างรู้ดี แต่ตอนนี้อารมณ์ที่มีมันห้ามไม่ได้จริง ๆ “จะแตกแล้วโซเฟีย อ่าห์! ฉันจะแตก” “อ๊ะ! แตกในฉันเลย ไม่ต้องเอาออกนะ” โชนรัวสอบเอวเข้าหาช่องทางอ่อนนุ่มอย่างบ้าคลั่ง จนในที่สุดน้ำแห่งการเสร็จสมก็ฉีดอัดเต็มช่องทางสวาท คนตัวเล็กเอนหลังพิงกับเบาะหอบหายใจแรงด้วยความเหน็ดเหนื่อย เมื่อชายหนุ่มถอดแก่นกายออกแล้ว น้ำสีขุ่นก็ไหลย้อนออกมาจากปากทางร่องสาว โชนจึงนำทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดให้เธอจนหมดคราบ “เป็นไง ฉันช่วยนายให้เป็นทาสของยานั่นได้ดีไหม” “..ขอบคุณนะ” “หึ ขอบคุณก็เป็นเหรอ” “..ครั้งหน้าเรามาลองแบบที่ไม่มีปัจจัยภายนอกเป็นตัวกระตุ้นกันไหม” “ฮะ?” “ทำไมเข้าใจอะไรยาก” “เอ๊า แล้วนายจะพูดอ้อมโลกให้มันเข้าใจไม่ง่ายทำไมล่ะฮะ?” “โอเค งั้นฉันจะพูดตรง ๆ” “เออ ดี ตกลงยังไง” “ฉันอยากเอากับเธออีก โซเฟีย” “…” โปรดติดตามตอนต่อไป..เพียงไม่นานโชนก็กดให้เพลงหยุดเล่น ก่อนจะบอกให้รุ่นน้องที่ยืนอยู่นั่งลงได้เมื่อโซเฟียนั่งแล้วก็คิดในใจ ว่ากิจกรรมนี้มันมีเพื่ออะไร แค่ให้เต้น ๆ แล้วก็นั่ง แบบนี้คนที่ไม่ชอบเต้น ขี้อาย ก็คงจะลำบากใจน่าดู มันเป็นกิจกรรมสำหรับคนกล้าแสดงออก ไม่เห็นจะช่วยให้ทุกคนละลายพฤติกรรมตรงไหน..แต่บางที ก็อาจจะทำให้บางคนได้ปลดล็อกอะไรบางอย่างในระยะเวลาสั้น ๆ นี้ก็ได้ ใครจะไปรู้และอย่างน้อย แค่มีเสียงเพลงครึกครื้นดังในห้องใหญ่นี้ ก็ช่วยลดบรรยากาศตึงเครียดไปได้มากแล้วหลังจากจบการเข้าประชุมเชียร์ในวันนี้ โซเฟียก็เดินช้า ๆ ด้วยความตึงขาออกมาจากห้องประชุมใหญ่“โอ๊ย.. ไอ้โชนบ้า สั่งให้ย่อยืดตั้ง 50 ที แค่นี้ขาฉันก็จะฉีกตายอยู่แล้ว” เธอบ่นอุบหลังจากดูแล้วไม่มีใครเดินอยู่รอบตัว สีหน้าแสดงความเจ็บปวดตามอาการ ก้าวเท้าต่อไปไม่นานก็เจอม้านั่งยาวตั้งอยู่ริมทางเดิน จึงเดินไปนั่งพักบนนั้น“ตาย ๆ ๆ หาลายเซ็นรุ่นพี่ 999 คนได้แล้วก็ต้องมาทนโดนลงโทษแบบนี้อีก แล้วต้องโดนแบบนี้ไปอีกเท่าไรก็ไม่รู้ ..อ้อ หนึ่งเทอม เฮ้ออ”นั่งทนเจ็บอยู่คนเดียวอย่างนั้น เพียงครู่เดียวก็ได้ยินเสียงมือถือสั่นดังขึ้น เธอจึงล้วงหยิบจากกระเป๋า
เกือบ 20 นาทีต่อมา โซเฟียขึ้นลิฟต์มาที่ชั้น 4 ของอาคารซึ่งโชนนัดไว้ เมื่อถึงแล้วก็เดินไปบริเวณหน้าห้องน้ำ เธอมองซ้ายขวาดูคนโดยรอบ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครจึงรีบชะเง้อเข้าไปในห้องน้ำชาย ทว่าก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่ ประตูห้องย่อยก็เปิดหมดทุกห้อง“สุดท้ายก็ไม่รอสินะ เหอะ จะให้มาหาทำไมก็ไม่รู้ ดีนะเนี่ยไม่มีใครยืนฉี่อยู่ งั้นฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เขาได้นึกว่าโรคจิตแน่ ๆ” พูดพึมพำกับตนเองแล้วก็หมุนตัวเดินไปทางห้องน้ำหญิงต่อ“เฮ้อ” โซเฟียถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเข้ามาในห้องสุขาแล้ว เธอเพิ่งเห็นว่ามีห้องหนึ่งที่ประตูปิดอยู่จึงปิดปากตัวเอง ก่อนจะเข้าไปยังห้องที่ว่าง ทว่ากำลังจะปิดประตูก็ได้ยินเสียงคนในห้องนั้นเปิดประตู ก่อนจะมีคนหนึ่งมาดันประตูขณะที่เธอกำลังจะล็อก แล้วใครคนนั้นก็เข้ามาพลันรีบปิดปากคนกำลังจะส่งเสียงร้อง พร้อมกับทำนิ้วให้เธอเงียบเสียงโซเฟียมองคนตรงหน้านิ่ง ดวงตาค่อย ๆ ลดขนาดลงจากการเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเมื่อครู่ หลังจากเห็นชัดแล้วว่าคนที่ปิดปากตนเองอยู่ตอนนี้คือใครโชนยื่นมืออีกข้างไปล็อกประตู จากนั้นก็นำมือที่ปิดปากอีกคนอยู่ออก“นายมารออยู่ในห้องน้ำหญิงเหรอ” ตอนนี้พูดถามได้ เพราะยั
“เธอติดกระดุมผิดรู” โชนบอกขณะนั่งดูอีกคนสวมเสื้อนักศึกษาทั้งที่ยังนั่งคร่อมอยู่บนตักตน“ฮะ?”เขาไม่ได้พูดอะไรต่อแล้วยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อให้เธอ เพื่อจะเรียงลำดับการติดใหม่“เฮ้ยทำอะไรของนายเนี่ย”“ก็จะติดกระดุมให้ใหม่ไง เมื่อกี้ถ้าเธอติดต่อนะ เม็ดสุดท้ายไม่มีรูให้เข้าแน่”“…”“โตขนาดนี้แล้วยังติดกระดุมผิดรังดุมอยู่อีก”“นี่ ทุกคนก็ติดผิดได้ไหม ไม่เกี่ยวว่าอายุเท่าไรเถอะ อีกอย่างในนี้ก็มืด รังดุมมันก็เหมือนกันหมด”“ติดกระดุมผิดแค่นี้ ยังจะพยายามพูดให้ตัวเองไม่ผิด”“อ้าว ทำไมพูดงี้อะ เดี๋ยวก็ขย่มให้โจ้ยหลุดซะเลยนี่”“ทำได้เหรอ แค่ตอนนี้ของเธอก็บวมฉีกไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”“…”“ทำไมเงียบ ไม่สู้ต่อล่ะ”“ก็เจ็บจริง ที่ฉันพูดเมื่อกี้ก็พูดไปงั้นแหละ ตอนนี้เอาอะไรเข้ามาไม่ได้แล้ว พอเสร็จแล้วก็เริ่มรู้สึกเจ็บขึ้นเรื่อย ๆ เลย น่ารำคาญชะมัด”“…”คนหน้าบูดบึ้งยกมือจะติดกระดุมให้ตัวเอง แต่ชายหนุ่มจับมือเธอห้ามไว้ก่อน“เดี๋ยวฉันติดให้”“ฉันติดเองได้ ไม่ต้องมายุ่ง”“อย่าดื้อ” โชนเอ่ยเสียงเข้มขึ้น เชิงดุ“…” เธอยอมเงียบเสียงแล้วหยุดการกระทำต่อต้านลง“ให้ฉันได้ทำอะไรตอบแทนเธอบ้าง ถึงมันจะเล็กน้อย แต่ฉ
โชนไล่ฉกชิมความหวานจากเรียวกลีบปากอวบอิ่มของอีกคนพลันส่งลิ้นเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มเพื่อตวัดเก็บกลืนสารคัดหลั่งที่ตนเพิ่งฉีดพ่นเข้าปากเธอไป หญิงสาวเกร็งตัว ไม่ได้ตอบสนองอะไรเขาไปสักทาง เพราะตกใจที่ชายหนุ่มจับมาจูบ และเจ็บตึงอยู่ที่ปากทางเธอทุบอกเขาเบา ๆ เพราะถอยหน้าออกไม่ได้ จากการที่ยังมีมือหนาจับรั้งไว้ตรงหลังคอ เมื่อเก็บความหวานจากโพรงปากเล็กจนพอใจแล้ว โชนจึงยอมปล่อยมือที่เป็นสิ่งกีดขวางความต้องการของคนบนร่างไว้“ทำอะไรของนายเนี่ยฮะ?! ฉันบอกไม่ให้จูบไง!”“ก็ไม่ได้จูบ แค่รับน้ำของฉันต่อจากปากเธอมาอย่างที่เธออยากทำไง”“ปากแตะปากขนาดนี้ ไหนจะลิ้นนายที่เข้าปากฉันมาอีก มันจะไม่เรียกว่าจูบได้ยังไง!”“หึ”“แล้วของนายเนี่ยเมื่อกี้มันเข้ารูฉันมาแล้ว ไม่รู้สึกหรือไงฮะถามจริง? หัวใหญ่มากจนฉันตึงไปหมด”“ก็รู้สึกอุ่น ๆ แล้วก็เหมือนมีอะไรตอด”“รู้แล้วทำไมยังไม่ทำอะไรอีก”“แล้วจะให้ทำอะไร ก็มันเข้าไปแล้ว ของเธอกับของฉันมันคงอยากทักทายกัน เลยเข้ากันได้ตรงล็อกพอดี”“นายนี่มัน”“..แล้วนี่รู้ไหมว่าฉันไม่ได้ใส่ถุงยาง”“รู้”“แล้วทำไมไม่ว่าอะไร”“ฉันฝังยาคุมแล้ว สดได้ เรื่องโรคก็คงไม่น่าเป็นห่วง เพราะนา
เม็ดเชอร์รีสีหวานอันแข็งขื่นกำลังถูกครอบงำโดยโพรงปากใหญ่ ให้ความรู้สึกกระสันเสียวเมื่อเจ้าของโพรงกว้างออกแรงดูดพลางใช้ลิ้นเลียตวัดสะกิดยอดถันให้สั่นระริกไม่หยุดโซเฟียกัดริมฝีปากล่างก้มหน้ามองการกระทำของอีกคนด้วยสายตาอ้อยอิ่ง ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นแล้วจับรั้งศีรษะเขาให้เข้ามาแนบชิดหน้าอกของตนมากกว่าเดิม จนปลายจมูกสันโด่งจมลงไปในก้อนเนื้ออวบสีขาวเนียนเสียงสูดปากครางในลำคอดังขึ้นจากคนได้รับการปรนเปรอ ทำให้ผู้กำลังทำหน้าที่มอบความรัญจวนใจรู้สึกพึงใจที่ตนทำให้อีกฝ่ายเสียวซ่านได้ เสียงอันเซ็กซี่ของเธอ ส่งผลให้สิ่งแข็งขื่นของชายหนุ่มปวดหนึบมากกว่าเดิมเมื่อดูดเลียยอดถันจนพอใจแล้ว โชนก็ถอยหน้าออกแล้วเลื่อนกลับมากดจมูกลงที่ข้างคอระหง เธอเอียงศีรษะให้เขาได้ทำตามใจ มือก็จับขยำกลุ่มผมหนาของชายหนุ่มไปมาตามอารมณ์“นายไม่เคยทำกับใครมาก่อนจริงเหรอ” ถามด้วยเสียงกระเส่าโชนผละหน้าออกมาจากก้านคอของคนบนตัก มองสบตากับเธอก่อนจะเอ่ยตอบ“ปกติฉันทำแต่กับของเล่น ไม่เคยทำกับคนจริง ๆ”“…”“เธอกำลังจะเป็นคนแรกของฉัน”“..รู้สึกพิเศษ แต่คงจะดีกว่านี้ถ้าคนพูดไม่ใช่นาย หึ่ย ขนลุก”“ปากดี”เธอทำปากมุบมิบล้อเลียนคำพูดขอ
ขณะที่กลุ่มของโชนยังนั่งอยู่ที่โต๊ะเดิม ต้าก็เดินผ่านมา โชนเงยหน้าขึ้นไปเห็นพอดีจึงเรียกเขาไว้“ไอ้ต้า”เจ้าของชื่อหันไปมองตามเสียงเรียก ก่อนจะเห็นโชนพยักหน้าลงครั้งหนึ่งเชิงเรียกให้เดินไปหา ต้าจึงทำตามที่เขาต้องการ“เมื่อวานมึงให้แป้งพูดแบบนั้นทำไม”“เปล่า ก็แกล้งเฉย ๆ”“แล้วเกี่ยวอะไรกับกู”“เฮ้ย มึงอย่าจริงจังดิ” ต้าพูดยิ้ม ๆ กับโชน กลบเกลื่อนความเกรงกลัวเขาที่ตนเองกำลังมี“ไม่จริงจังเหี้ยไร มึงให้แป้งพูดแบบนั้นเสียงดัง คนที่เดินอยู่รอบ ๆ ได้ยินกันหมด กูไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่แป้งเสียหาย”“..ขอโทษ”“ไปขอโทษแป้งด้วย ทำอะไรไม่รู้จักคิด เอาแต่สนุก คิดถึงคนอื่นบ้างดิว่าเขาจะเป็นยังไง รู้สึกยังไง”“..แป้งไม่คิดอะไรหรอก ที่ให้พูดก็ไม่ได้พูดชื่อแป้งนี่”“มึงยังจะเถียงกูอีกเหรอ!” โชนลุกยืนพลันโน้มตัวลงไปจับคอเสื้อของต้าซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามบนโต๊ะเดียวกันกระชากขึ้น“เฮ้ย ๆ ๆ โชนมึงใจเย็น” กลุ่มเพื่อนช่วยกันห้ามทันควัน แต่ก็ไม่อาจทำให้มือแกร่งยอมปล่อยออกจากคอเสื้อของอีกคนได้“กูขอโทษ.. ขอโทษจริง ๆ ทีหลังจะไม่ทำแล้ว”โชนยังคงจ้องมองคนตรงหน้าตาเขม็ง เพียงครู่เดียวก็ปล่อยมือจากคอเสื้อโดยดันไปด้







