Se connecter
เมื่อเข้ามาในรถตู้ มีสาวประเภทสองอีกสองคนรออยู่แล้ว ทั้งสองช่วยกันจัดการให้วาวไหมสวยที่สุดในชุดเจ้าสาว!
ระหว่างนั้น เอกวินเป็นคนอธิบาย
“วาวไหมจะต้องเข้าพิธีรดน้ำสังข์กับคุณทรงฤทธิ์ ลูกชายพ่อเลี้ยงรณชัย”
“ทำไมถึงต้องเป็นหนูล่ะคะพี่เอก”
“คืองี้ เจ้าสาวตัวจริงหนีไป โชคมันก็เลยตกมาที่วาวไหมไงล่ะ”
“ทำไมต้องหนีด้วยล่ะคะ”
“พี่ไม่รู้หรอกเรื่องนั้น แต่คงมีปัญหาอะไรกันนั่นแหละ เราอย่าไปใส่ใจเลย หน้าที่ของวาวไหมก็คือการเป็นเจ้าสาวให้กับคุณทรงฤทธิ์เท่านั้น อาจจะต้องเข้าหอ อาจจะ...มากกว่านั้นก็ทำไป ทำได้ไหม”
“หนูเลือกแล้วนี่คะพี่เอก”
“ดีจ้ะ พี่ว่าดีกว่าไหมไปเสี่ยงชีวิตในเมืองนอกอีก อย่างน้อย ๆ ที่นี่คือเมืองไทย”
“จริงค่ะพี่เอก แล้วเงินล่ะคะ”
หนึ่งในสองสาวประเภทสองหยิบเงินสดออกมาจากกระเป๋าส่งให้เอกวิน หนุ่มท้วมรับไปนับดูแล้วยื่นในส่วนของวาวไหมให้กับหล่อน
“แสนสามหมื่น พี่ขอเอาแค่สองหมื่นพอ”
เพียงแค่นี้ก็ต้องเรียกว่าได้ใจหญิงสาวไปเต็ม ๆ เงินหนึ่งแสนสามหมื่นใบใหม่เอี่ยมอยู่ในมือของหล่อน สำหรับหล่อน มันเหมือนฝันมากกว่า
คำถามมากมายผุดขึ้นมาหลังจากนั้น คุณทรงฤทธิ์รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไรบ้าง ทำไมระดับลูกชายของพ่อเลี้ยงรณชัย เจ้าสาวถึงได้ตัดสินใจหนีจากไป มันต้องมีอะไรซุกซ่อนอยู่อย่างแน่นนอน แน่ละว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ
วาวไหมสูดลมเข้าปอด เธอตัดสินใจแล้วจะต้องเดินหน้าต่อไป
“พี่เอกคะ ช่วยจัดการเรื่องเงินให้คุณแม่หนูได้ไหม”
“ได้สิ”
“ขอบคุณมากค่ะ”
เอกวินรับเงินจากมือของวาวไหมอีกครั้ง
“วาวไหมจะไม่เก็บไว้ใช้เองบ้างเหรอ”
“ไม่ค่ะ หนูยังพอมี เงินก้อนนี้อยากให้แม่เก็บไว้ใช้มากกว่า”
“อืม งั้นไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวจัดการให้ เงินถึงมือแม่จะให้แม่โทร.บอกนะ”
“ขอบคุณค่ะพี่เอก”
โรงแรมกึ่งรีสอร์ตหรูหรา
รถยนต์ล้วนแล้วแต่ราคาแพงเกือบสิบคันที่จอดเรียงรายอยู่นั้น พอจะบอกได้ว่า มันมีงานสำคัญที่ถูกจัดขึ้นภายในตัวอาคารหลังใหญ่สุดของโรงแรม
หัวใจของวาวไหมเต้นรัว พยายามระงับความตื่นเต้นเอาไว้ หล่อนตื่นเต้นกว่าเมื่อครั้งที่ตัดสินใจจะออกจากบ้านเสียอีก ไม่เคยคิดและไม่คาดคิดว่าจะต้องมาใส่ชุดเจ้าสาวอย่างฉุกละหุก แค่เห็นชุด หล่อนอดคิดไปไกลลิบไม่ได้
มันเป็นมโน! แต่ใครบ้างล่ะจะไม่คิด ถึงจะรู้ดีว่าหนทางข้างหน้ามันไม่ได้สวยงามสักนิดเดียวเลย การไปต่างประเทศ งานแฝงแท้จริงก็คือขายตัว ส่วนการเป็นเจ้าสาวจำเป็นในไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ ชะตากรรมเป็นอย่างไรไม่รู้
แอบถอนใจยาว ทว่าสุดท้ายแล้วหญิงสาวก็เปิดประตูก้าวออกจากรถ
“พี่เอกส่งหนูแค่นี้ก็พอค่ะ อย่าลืมจัดการเรื่องเงินให้แม่ด้วยนะคะ”
“สบายใจได้เลยจ้ะ”
หนุ่มร่างท้วมรับคำหนักแน่น อดนึกทึ่งไม่ได้เหมือนกันกับความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวคนนี้ ก็ได้แต่หวังว่า หล่อนจะไปได้ดี เขาไม่แน่ใจนักว่าเพราะเหตุใดเจ้าสาวของลูกชายพ่อเลี้ยงรณชัยถึงได้ตัดสินใจหนีในวินาทีสุดท้าย
ที่แน่ ๆ มันคงไม่ใช่เรื่องดีงามสักเท่าไหร่หรอก!
พ่อเลี้ยงรณชัยยกข้อมือมองเวลาอย่างกระวนกระวายใจ แต่เมื่อลูกน้องคนสนิทที่สามารถจัดการปัญหาให้ได้ทุก ๆ เรื่องก้าวเข้ามากระซิบ สีหน้าก็เปลี่ยนไป
“เจ้าสาวมาแล้วครับ”
“อย่าทำให้ฉันขายหน้านะ”
“รับรองครับ แม้แต่คุณทรงฤทธิ์อาจจะตกตะลึง”
“ก็ดี จะได้เริ่มพิธีเลย เกรงใจผู้หลักผู้ใหญ่จะแย่อยู่แล้ว”
พ่อเลี้ยงรณชัยเดินเข้าไปหาลูกชายที่กำลังนั่งอัดควันบุหรี่อยู่ในห้องน้ำ ต่อให้โกรธลูกอย่างไร เขาก็คือสายเลือดเพียงหนึ่งเดียว
ถอนใจยาว แล้วขยับก้าวเข้าไปหา เอื้อมมือตบไหล่นั้นเบา ๆ
“ไปเถอะทรงฤทธิ์ เจ้าสาวมาแล้ว”
“คุณพ่อหมายถึง...”
“ชั่วคราวน่ะ ให้พิธีผ่านไปก่อน”
“ผมขอโทษครับ”
“อืม”
พ่อเลี้ยงรณชัยจัดแจงขยับเสื้อผ้าของทรงฤทธิ์ด้วยตัวเอง หลังจากนั้นสองพ่อลูกก็ก้าวออกมาพร้อมกัน
ณ ห้องโถงพิธี
สองพ่อลูกเดินเข้าไป ยกมือไหว้แขกผู้ใหญ่คนสำคัญฝ่ายเจ้าบ่าวที่มารอเป็นสักขีพยานแล้วนั่งรออยู่ เพียงครู่เดียว คนสนิทของพ่อเลี้ยงรณชัยก็ก้าวออกมาจากอีกด้าน แต่ที่ทำให้ทั้งหมดในนั้นให้ความสนใจไม่ใช่คนสนิทของพ่อเลี้ยงรณชัย หากเป็น...หญิงสาวในชุดเจ้าสาวมากกว่า
ทรงฤทธิ์ตาโตขึ้น แม้ว่าความสวยของเจ้าสาวกำมะลอ จะทำให้เขาหวั่นไหวอยู่บ้าง แต่ก็คิดแบบเหยียด ๆ ตามประสาว่า สวยขนาดนี้ น่าจะผ่านมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำแล้ว
สำหรับเจ้าสาวจำเป็นอย่างวาวไหม พอได้มาเห็นว่าห้องโถงนั้นเตรียมการรอพิธีหมั้นหมายดูเป็นทางการ มีแขกผู้ใหญ่หลายคนเป็นสักขีพยาน เธอก็ยิ่งประหม่าจนไม่กล้าสู้สายตาของใคร
“หนู” เสียงทุ้มของใครคนหนึ่งดังขึ้นดึงสติของหญิงสาวให้กลับคืนมาบ้าง
“คะ” หญิงสาวแทบไม่ได้ยินเสียงของตัวเองด้วยซ้ำ
“ฉันชื่อรณชัยนะ เป็นพ่อของทรงฤทธิ์ ขอบใจหนูมากนะ” นั่นคือการแนะนำตัวครั้งแรกที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกดีขึ้น ในท่ามกลางคนแปลกหน้าทั้งหมด
หล่อนไม่ได้นึกอดสูใจเท่าไรนัก แม้ว่าในความเป็นจริง หล่อนจะถูกซื้อตัวมาในราคาหลักแสน คนเสียเงินจะทำอย่างไรกับหล่อนก็ได้
ลองรักพ่อผัวตอนที่ 6ด้วยความที่พราวเดือนยังอยู่เหนือร่างของเสี่ยเวทิน เพราะฉะนั้นเธอจึงขืนตัว ไม่ยอมให้เขาใช้ลิ้นต่อไป ขยับมาถึงกลางลำตัวของเขา กดร่องเข้าหาแกนกายโดยที่แทบไม่ต้องเล็งด้วยซ้ำ เติมน้ำหนักตัว ร่องสามารถกลืนความแข็งแกร่งของเสี่ยเวทินเข้าไปจนหมด 20พราวเดือนฟุบท่อนบนนาบแนบกับลำตัวของเสี่ยเวทิน เขาโอบร่างของเธอเอาไว้แน่น แล้วขยับส่งแท่งลำเข้าหาร่องสวาทฉ่ำ เอวของคนวัยนี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคใด ๆ เลยแม้แต่นิดเดียวจังหวะซอยเร้าใจ เสียงร้องของพราวเดือนส่งสัญญาณว่าเธอสุด ๆ ไปกับการกระทำของเขา“คุณพ่อขา”เพียงไม่นาน หญิงสาวก็กระตุกเกร็ง เพียงแต่อารมณ์ของเธอนั้นยังสามารถร่วมรักได้อีกต่อไปอย่างต่อเนื่องจนกว่าเสี่ยเวทินจะถึงจุดหมายปลายทางไม่มีความสุขแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ดังนั้น ผู้มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชนอย่างเสี่ยเวทินจึงสามารถยื้อเวลาเอาไว้ได้อีกยาวพราวเดือนเปลี่ยนมาคุกเข่า โดยใช้หมอนรองบริเวณหน้าท้อง สะโพกลอย โชว์กลีบพูย้อยด้านหลังมองเห็นความฉ่ำน่าสัมผัส หญิงสาวหลับตาพริ้มเหมือนเฝ้ารอแกนกายที่จะแทรกเข้ามา ทว่ากลับกลายเป็นลิ้นปาดเลียรัว ๆ เข้ามาแทน“อูยยยย คุณพ่อขา”พราวเดือนสูดปา
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 5รถหมุนล้อออกจากบ้านสิทธิรังสรรค์ในที่สุด โดยเสี่ยเวทินทำหน้าที่เป็นสารถี ไม่มีสักอย่างเดียวที่จะบ่งบอกว่าเขาสูงวัย ประสาททุกสัมผัสยิ่งกว่าหนุ่ม ๆ “วาทิตผิดสังเกตบ้างหรือเปล่าลูก เมื่อคืนนี้”“ไม่ทราบค่ะคุณพ่อ เห็นเขาหลับเป็นตาย”“จริงเหรอ”“จริง ๆ ค่ะ หนูหวั่นใจอยู่เหมือนกันค่ะ”“วาทิตเป็นไงบ้างล่ะ”“เป็นไงนี่คืออะไรคะคุณพ่อ ขอชัด ๆ”“หนูน่าจะรู้นะว่าพ่อหมายถึงอะไร”“แป๊บ ๆ ค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงร่วน พร้อมกับหัวเราะออกมา มือเธอซุกซนวางแหมะลงบนขาของเสี่ยเวทิน แล้วเลื่อนเข้าหาเป้ากางเกงก็พบว่า มันผงาดตั้งนานแล้วพราวเดือนหน้าแดง อารมณ์จากเมื่อคืนยังคุกรุ่นไม่หาย “เล่นซนจัง เดี๋ยวก็ได้เปื้อนมือหรอก” เสี่ยเวทินหัวเราะเบา ๆ“อยากเปื้อนจังค่ะ” อารมณ์แบบนี้ช่างแตกต่างจากขณะอยู่กับวาทิตอย่างสิ้นเชิง วาบหวาม มีความปรารถนาล้ำลึกที่พร้อมจะระเบิดออกมาเวลาต้องการ แทบไม่ต้องอธิบายอะไรเหมือนเมื่อคืน“คุณพ่อขา...”“ลูก อย่าเอามันออกมา พ่ออาย”“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณพ่อจะอายหนู” ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ มือเรียวขยำแท่งนั้นจากภายนอกแล้วปลดเข็มขัด ตะขอกางเกง รูดซิบแล้วล้วงเข้าไปงั
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 4ความไม่มั่นอกมั่นใจของพราวเดือนเวลานี้ไม่มีหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เมื่อกางเกงชั้นใน ปราการบาง ๆ ชิ้นสุดท้ายถูกเสี่ยเวทินรูดลง นี่ถ้าหากมีแสงสว่างมากพอ คงได้เห็นว่า ใบหน้าของพราวเดือนกำลังแดงเข้มด้วยอารมณ์ปั่นป่วนสุดขีด “คุณพ่อขา...”ลิ้นของเสี่ยเวทินแทรกเข้าไป“อย่า... ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าเลียเลยค่ะ”“อืมมม”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ลิ้นผ่านประสบการณ์รักมาอย่างโชกโชน ซุกเข้าสู่ร่องเบียดสนิทของพราวเดือนอย่างรวดเร็ว“อึ๋ยยยย!” หญิงสาวส่งเสียง สีหน้าเหยเก จะว่าไป... นี่เป็นประสบการณ์จริงจังครั้งแรก ก่อนหน้านี้ แม้ขณะกำลังชื่นมื่นกับวาทิต เขาแทบไม่ได้เล้าโลมอย่างถึงใจแบบนี้มาก่อน อย่างทีแค่จูบนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วเดินหน้าเร่งเครื่องทันทีวาทิตไม่ค่อยมีน้ำอดน้ำทน แค่เอาใส่ได้แล้วซอยไม่กี่นาทีก็เสร็จไปแล้ว แตกต่างจากเสี่ยเวทินราวฟ้ากับเหวผู้ชายคนนี้เอาใจใส่กับเรือนร่างของเธอแทบจะทุกส่วนและแน่นอนที่สุดว่า ทุกสัดส่วนล้วนมีความหมายกับผู้หญิงเสมออย่างเวลานี้ ช่องทางรักที่ไม่เคยได้รับความสนใจใยดีจากวาทิตเท่าไรนัก มันเป็นแค่ช่องทางสอดใส่อวัยวะเพศของเขา แต่กับเสี่ยเวทิน... เขาทำ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 3อารมณ์ที่เก็บกดมานานระหว่างทางขับรถกลับบ้าน เสี่ยเวทินคว้ามือของพราวเดือนมากุม หญิงสาวที่ยังขับรถอยู่ไม่ชักมือกลับ มือของเสี่ยเวทินกลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดอาจเป็นเพราะ ระยะเวลาที่ผ่านมา ถ้าหากจะนับตั้งแต่วาทิตหอบเสื้อผ้าออกจากบ้าน เธอกับเสี่ยเวทินค่อนข้างใกล้ชิดกัน ต่อสู้กับอุปสรรคปัญหาต่าง ๆ แต่ไม่มีเรื่องอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องตั้งแต่เธอเคยใช้มือช่วยให้เขาเสร็จสม นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ยังไม่มีครั้งต่อมาพราวเดือนแทบจะลืมไปแล้วละว่าเธอรู้สึกเสียใจอย่างไรกับเรื่องของวาทิต เขาไม่เคยมีบทบาทอะไรเลย นับตั้งแต่ธุรกิจของครอบครัวเริ่มมีปัญหา หนำซ้ำยังมาทำนิสัยแบบนี้อีก เธอจึงไม่เหลือศรัทธาใด ๆต่างจากเสี่ยเวทินอย่างสิ้นเชิงไม่แปลกอะไร ถ้าหากเธอจะมีใจกับเสี่ยเวทิน ผู้ยังมีสถานะเป็นพ่อผัวของเธอ มันช่วยไม่ได้จริง ๆ“หนู จะว่าอะไรพ่อไหม ถ้าพ่อจะ...”“อะไรคะคุณพ่อ”“พ่อจะหื่นกับหนู”พราวเดือนถึงกับหัวเราะออกมา พอจะอ่านออกว่าเสี่ยเวทินกำลังรู้สึกอย่างไร ยิ่งระยะหลังร่างกายของเขาเข้าที่เข้าทาง แข็งแรงออกขนาดนี้ มีหรือจะไม่มีอารมณ์ทางเพศ มันคือสัญลักษณ์ของ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 2“คุณหนู อย่าทิ้งพวกเราไปนะครับ...นะคะ...”คนงานในโรงงานเล็ก ๆ ซึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวสิทธิรังสรรค์ ต่างพากันมารอพบพราวเดือน เพื่อขอร้องเธอแต่ละคนพร้อมจะต่อสู้เคียงข้างไปกับเธอ พวกเขาเรียกพราวเดือนว่าคุณหนู ตั้งแต่แรก ๆ ทั้ง ๆ ที่พราวเดือนมีฐานะเป็นแค่สะใภ้เล็กของบ้านเท่านั้นอาจเป็นเพราะ เธอไม่ค่อยถือเนื้อถือตัว เป็นกันเองกับพวกเขาตั้งแต่แรก เธอจึงได้รับความเมตตาจากคนเก่าคนแก่ทุกคน“หนูสัญญาค่ะ”พราวเดือนเอ่ยอย่างมั่นใจ เธอตัดสินใจแล้วไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม จะอยู่ต่อไปเพื่อช่วยให้เสี่ยเวทินสามารถพลิกฟื้นกิจการทั้งหมดให้กลับคืนมาอีกครั้งมันอาจไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อ...เสี่ยเวทินมีพื้นฐานดีมาก เขาเป็นนักธุรกิจที่ตรงไปตรงมา คำไหนคำนั้นหนี้สินที่มีอยู่อาจจะมหาศาลก็จริง แต่ยังมีโอกาส และจะว่าไปแล้วช่วงเวลานี้คือการพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งก็ว่าได้ยังมีโรงงานเล็ก ๆ ยังมีคนงานที่พร้อมจะร่วมหัวจมท้ายไม่เห็นจะต้องกลัวอะไรอีกแล้ว“ถ้าพ่อไม่ได้หนู ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง”เสี่ยเวทินเอ่ยกับพราวเดือน ขณะที่เธอมาช่วยทำกายภาพบำบัด ทุกอย่
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 1บ้าน สิทธิรังสรรค์ ในวันที่ประมุขของบ้านล้มป่วยลง ก็ดูเหมือนกับว่าเข้าสู่โหมดแห่งความระส่ำระสายไปหมด สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รอง และสะใภ้เล็ก รับรู้ถึงปัญหาความยุ่งยากของตัวเองธุรกิจของตระกูลส่อเค้ามีปัญหามานาน บวกกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องที่ระหองระแหงมาตลอด เพราะความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้อำนาจของคนเป็นพ่อ ผู้ก่อตั้ง และพยายามยื้ออย่างที่สุดเพื่อจะให้ธุรกิจอยู่ให้ได้ เริ่มจะหมดหวัง เมื่อแบ็งก์ไม่ยอมปล่อยเงินกู้เพิ่มสินทรัพย์ถูกถ่ายเทออกไปสู่กระเป๋าของลูก ๆ แต่ละคนโดยเฉพาะพี่ใหญ่กับพี่รองน้องเล็กดูเหมือนจะได้รับเพียง...มูลค่าหนี้บ้านหลังใหญ่ที่ยังติดจำนองธนาคารอยู่ ธุรกิจที่กำลังจะเจ๊งและหมายรวมถึง...เสี่ย เวทิน ประมุขแห่ง สิทธิรังสรรค์ ผู้เป็นพ่อด้วยในที่สุด ความเลวร้ายทั้งหลายทั้งปวงก็ประเดประดังเข้ามาวาทิต ลูกชายคนเล็กดื่มทุกวัน พราวเดือนผู้เป็นภรรยาในฐานะสะใภ้เล็กมองเห็นความชอกช้ำ อ่อนแอในดวงตาของเขาก็เข้าใจเขาต่างจากเธออยู่มากมายปัญหาที่เขาเจอ แม้จะเรียกว่าหนักหนาสาหัส แต่ไม่เทียบกับชีวิตของเธอหรอกเธอเจอมาหนักกว่าเขามากมันไม่ใช่แค่การเสียศักดิ์ศรี แต่ม







