ธุรกิจครอบครัว

กงเฉิงเซวียนฟังเสียงซุบซิบของพนักงานในบริษัทตนเองด้วยสีหน้าที่มืดครึ้มลงไปเรื่อย ๆ

เขาไม่ได้สนใจว่าพวกพนักงานจะชมความสวยของหลี่เย่อิงอย่างออกนอกหน้ามากเพียงใด แต่เข้ากำลังหงุดหงิดที่พนักงานไม่รู้ความพวกนี้กำลังพูดจาไม่ให้เกียรติหญิงสาวในดวงใจของเขาอย่างไม่เกรงกลัวอยู่ต่างหาก

“ระเบียบของที่นี่คงจะหย่อนยานมากไปจริง ๆ” เฉิงเซวียนเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังพนักงานที่ยืนออกันอยู่อย่างปราม ๆ

“ก็ดูไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะคะ สนุกดีออก” เธอตอบกว้าง ๆ จนอีกฝ่ายแทบจะเดาไม่ออกเลยสักนิดว่าความหมายของคำว่าสนุกที่เธอเอ่ยออกมานั้นหมายถึงเรื่องอะไรกันแน่

“ผมคงพาคุณเดินเที่ยวได้เท่านี้ เพราะอีกไม่กี่นาทีต้องเข้าประชุมแล้ว” เขามองนาฬิกาบนข้อมือแล้วเอ่ย

“งั้นฉันไม่กวนแล้วค่ะ แค่นี้ก็นับว่าเปิดหูเปิดตาแล้ว ไปนะคะ” เย่อิงตอบแล้วหมุนตัวเดินออกไปพร้อมผู้ติดตามโดยไม่ได้สนใจที่จะพูดคุยกับเฉิงเซวียนอีกต่อไปในทันที

หญิงสาวเดินออกจากออฟฟิศพลางสบตาทักทายกับพนักงานทุกคนที่อยู่ในบริษัทของเฉิงเซวียนด้วยสีหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง

การแสดงออกของเธอดูพอเหมาะ ไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป ซึ่งนั่นเป็นเครื่องบ่งบอกได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว ว่าหญิงสาวถูกอบรมมาจากครอบครัวที่เพียบพร้อมมากเพียงใด

“ดูเหมือนว่าเธอจะเคยมาที่นี่บ่อย ๆ นะคะคุณหนู” เมิ่งหลานเอ่ยกับคุณหนูของตนขณะที่พวกเขากำลังเดินออกมาจากบริษัทตระกูลกง

“ก็น่าจะเป็นแบบนั้นแหละค่ะ ไม่อย่างนั้นพนักงานคงไม่พูดกันสนุกปากแบบนี้หรอก” เย่อิงตอบอย่างเห็นด้วย

“คุณหนูก็ได้ยินที่พวกเขาซุบซิบกันสินะคะ”

“ได้ยินสิคะ อย่าดูถูกพลังของความสอดรู้สอดเห็นของฉันเชียว” เธอกระซิบตอบอย่างสาวช่างจ้อด้วยความเคยชิน

กลุ่มของเย่อิงพูดคุยเรื่องที่เกิดขึ้นในบริษัทของกงเฉิงเซวียนกันอย่างออกรส นับว่าวันนี้ที่เย่อิงตัดสินใจไปในถิ่นพระเอกของเรื่องได้สร้างความวุ่นวายให้เขาในทางอ้อมไม่น้อยเลย

เพราะเธอเชื่อว่าที่นั่นต้องมีคนที่หวงซืออิ๋งรู้จักเป็นการส่วนตัวปะปนอยู่ด้วยอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นเรื่องที่ภรรยาของท่านประธานกงมาเที่ยวชมออฟฟิศของสามีในวันนี้ต้องไปถึงหูหวงซืออิ๋งแน่ ๆ เย่อิงอยากรู้ไม่น้อยเลย ว่าหลังจากนี้แม่นางเอกของเรื่องจะมีท่าทียังไง

+๐+๐+๐+๐+๐+๐+

หลี่เย่อิงเข้าไปในบริษัทของครอบครัวแล้วขอข้อมูลเกี่ยวกับที่นี่ทั้งหมดกลับบ้านไปด้วย

เธอต้องการศึกษารายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับบริษัทของครอบครัวหลี่ เพราะข้อมูลเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งที่จะทำให้เธอสามารถวิเคราะห์จุดอ่อนจุดแข็งของธุรกิจได้เร็วมากยิ่งขึ้น นั่นหมายความว่าเธอจะสามารถวางแผนการในการพัฒนาและปรับปรุงธุรกิจเพื่อมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มประสิทธิภาพและขยายตลาดให้กับกิจการของครอบครัวได้มากขึ้นไปด้วยนั่นเอง

เมื่อได้สิ่งที่ตัวเองต้องการแล้ว หลี่เย่อิงก็กลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลกงเพื่อศึกษาข้อมูลที่ได้รับมาทันที ในขณะเดียวกันเธอก็เริ่มแผนการสร้างความสงสัยให้กับทุกคนที่อยู่รอบข้างเธอไปด้วย

หลี่เย่อิงเริ่มที่จะส่งข้อความไปพูดคุยกับเพื่อนสนิทเรื่องความสัมพันธ์ในชีวิตคู่ที่ห่างเหินของเธอและสามีอย่างแนบเนียน เธอรู้ดีว่าการที่คนอื่นรู้เรื่องความห่างเหินที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและพระเอกของเรื่องในตอนนี้จะต้องมีผลต่อความน่าเชื่อถือให้เรื่องที่เธอกำลังจะทำในอนาคตอย่างแน่นอน

แล้ววันนั้นกงเฉิงเซวียนก็ไม่กลับบ้านจริง ๆ หลี่เย่อิงมองเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในบ้านหลังนี้ด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย ในความรู้สึกลึก ๆ ของเธอปราศจากความอาวรณ์ที่ตกค้างอยู่ในร่างนี้โดยสิ้นเชิง

หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายไปหาหลี่เจี้ยนผู้เป็นบิดาของตนในเวลาต่อมา

“สวัสดีค่ะท่านประธานหลี่” เย่อิงทักทายพ่อเสียงใส

“หืม ว่ายังไงคุณหนูหลี่ โทรมาหาผมตอนนี้มีเรื่องอะไรให้ผมรับใช่ครับ” ชายวัยกลางคนเล่นไปกับลูกสาวอย่างตามใจ

“ไม่กล้า ๆ ค่ะ พอดีว่าดิฉันจะโทรมาขอสมัครงานในบริษัทของท่านประธานน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าที่นั่นพอจะมีตำแหน่งว่างไหมคะ” เธอเอ่ยติดตลก

“ไม่มีปัญหา คุณหนูหลี่อยากได้ตำแหน่งอะไรล่ะ เดี๋ยวท่านประธานหลี่คนนี้จะจัดการให้เอง” เขาเอ่ยอย่างใจป้ำ

“แล้วแต่ท่านประธานหลี่จะพิจารณาเลยค่ะ อ้อ เพื่อเป็นการแสดงให้ท่านประธานรู้ว่าฉันมีความสามารถมากขนาดไหน ฉันจะส่งสรุปแผนการที่บริษัทเราสามารถพัฒนาได้ในอนาคตจากข้อมูลที่ได้มาวันนี้ไปให้ดูหลังจากวางสายนะคะ”

“หืม...นี่ลูกอย่าบอกนะ ว่าลูกศึกษาข้อมูลของบริษัทเราที่ได้ไปเมื่อช่วงบ่ายเรียบร้อยหมดแล้ว” หลี่เจี้ยนถามลูกสาวของตนด้วยความรู้สึกตื่นตระหนกระคนแปลกใจ

แม้เขาจะรู้ว่าลูกสาวเรียนจบทางด้านนี้มาโดยตรงเลยก็จริง แต่เขาก็ไม่เคยคิดเช่นกัน ว่าเธอจะสามารถทำงานและจัดการกับข้อมูลที่ได้รับไปในเวลาอันรวดเร็วขนาดนี้

“หนูอ่านข้อมูลทั้งหมดของบริษัทเราจบเรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูส่งไปให้คุณพ่อดูนะคะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

“ลูกพ่อ พ่อดีใจนะที่ลูกสนใจเข้ามาทำงานในบริษัทของครอบครัวเรา แต่ลูกแน่ใจเหรอ ว่าลูกจะไหว” หลี่เจี้ยนถามลูกสาวอย่างกังวล

“ไหวแน่นอนค่ะ มีอะไรให้ทำย่อมดีกว่าอยู่เฉย ๆ อยู่แล้ว”

“งั้นเอาตำแหน่งซีอีโอของบริษัทเราไปเลยดีไหมคุณหนูหลี่ คุณลุงจางที่รับตำแหน่งนี้มานานจะได้เกษียณอย่างที่เขาต้องการสักที”

“ให้หนูทดลองงานกับคุณลุงจางก่อนดีไหมคะ ถ้าลุงจางไม่ให้ผ่านขึ้นมา เขาจะได้รับหน้าที่นี้ต่อไป” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

“ถ้าเป็นลูก พ่อว่าไม่วายลุงจางจะยกตำแหน่งเขาให้ตั้งแต่ที่ลูกเดินเข้าไปหาน่ะสิไม่ว่า รายนั้นเขาอยากพักเต็มทีแล้ว ที่ยังไม่ไปเพราะพ่อขอเขาเอาไว้แค่นั้นเอง”

“อย่าเพิ่งไว้ใจหนูขนาดนั้นเลยค่ะ หนูเองก็ต้องเรียนรู้อีกมาก คงจะดีถ้าได้ลุงจางช่วยชี้แนะด้วย”

“เอาอย่างที่ลูกว่าก็ได้ งั้นพ่อขอไปอ่านแผนงานที่ลูกส่งมาก่อนแล้วกัน”

“ค่ะคุณพ่อ อย่าทำงานหนักมากไปนะคะ ฝันดีค่ะ”

“ฝันดีลูกรัก” หลี่เจี้ยนเอ่ยจบก็วางสายไป

หลี่เย่อิงเองเมื่อส่งงานทุกอย่างให้พ่อเรียบร้อยแล้ว เธอก็วางงานทุกอย่างในมือลงและเดินไปแช่น้ำอุ่นในห้องน้ำเพื่อผ่อนคลายความเครียดหลังจากจดจ่อกับอะไรนาน ๆ ทันที

นางเอกของไรต์ มีสกิลสอดรู้สอดเห็นทุกเรื่องเลยค่ะ แค่กๆๆๆ/ยัยเย่อิงถือไม้ไล่ตีนังไรต์ *0*

Ｏ(≧∇≦)Ｏ

ยัยน้องไม่ได้หลุดมาเพื่อเป็นนางร้ายค่ะ น้องมาเป็นคนบ้างานของโลกนี้ต่อ ฮ่าๆๆ

┑(￣▽￣)┍