นางเอกนิยาย

เอกสารที่เธอเพิ่งได้รับมาจากพ่อนั้นเต็มไปด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับกงเฉิงเซวียนและหญิงสาวอีกคนหนึ่ง หวงซืออิ๋ง นางเอกของนิยายเรื่องนี้

หญิงสาวคนนี้มีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกับกงเฉิงเซวียนตั้งแต่ที่เขายังไม่ได้แต่งงาน ความรู้สึกที่เฉิงเซวียนมีต่อเธอนั้น จะบอกว่าหลัก ๆ คือความอบอุ่นอ่อนโยนที่เธอมีเหมือนกับมารดาที่เขาโหยหามาโดยตลอดเพราะแม่ของเขาจากไปตั้งแต่ยังเล็กก็ไม่ผิดนัก

ในสายตาของกงเฉิงเซวียน หวงซืออิ๋งนั้นน่าประทับใจที่มีความเข้มแข็งอยู่ในตัว เพราะเธอต้องต่อสู้มาเพียงลำพังหลังจากเสียมารดาไปมาโดยตลอด

แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกของพวกเขาทั้งสองก็ยังไม่ได้แน่นแฟ้นมาพอที่จะทำให้กงเฉิงเซวียนกล้าที่จะออกปากปฏิเสธการแต่งงานที่ผู้ใหญ่เจรจากันเอาไว้แล้วเช่นกัน เพราะคล้ายว่าหวงซืออิ๋งเองนั้นยังสงวนท่าทีที่มีต่อเขาอยู่ ผู้หญิงคนนี้ในตอนนั้นจึงมีน้ำหนักในใจของเขาน้อยกว่าคำสัญญาของครอบครัวและคำพูดของผู้อาวุโสตระกูลกงไปโดยปริยาย

แต่ก่อนที่กงเฉิงเซวียนจะแต่งงานได้เพียงสามวัน หวงซืออิ๋งกลับเพิ่งเริ่มรู้ใจตัวเองว่าเธอนั้นเผลอมอบหัวใจให้กับคนที่ไม่ควรจะรักเข้าให้แล้วเสียได้

แล้วกงเฉิงเซวียนเองก็เพิ่งจะรู้ความในใจของอีกฝ่ายในตอนที่หวงซืออิ๋งเมาไม่ได้สติแล้วเผลอ(?)โทรไปสารภาพรักกับเขาโดยไม่รู้ตัว จนเขาต้องรีบขับรถไปหาเธอเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะโดนคนไม่ดีทำอันตรายในตอนที่เธอเมาเอาได้ ซึ่งตอนนั้นเป็นเวลาก่อนที่เขาจะแต่งงานแค่สองวันเพียงเท่านั้น

ในขณะที่เขากำลังเร่งเครื่องของรถยนต์คันหรูเพื่อมุ่งหน้าไปหาหวงซืออิ๋งอย่างบ้าคลั่งนั้นเอง ที่ทำให้กงเฉิงเซวียนเริ่มรู้ใจตัวเองว่าหญิงสาวคนนี้สำคัญกับเขามากเพียงใดและเขาต้องการอะไรกันแน่

แต่ถึงอย่างนั้นกงเฉิงเซวียนกลับไม่คิดที่จะยกเลิกการแต่งงานในครั้งนี้เพื่อทำตามใจตัวเองแบบที่พระเอกคนอื่น ๆ ในนิยายมักจะทำกันอย่างน่าประหลาด

เขาวางแผนการอย่างเห็นแก่ตัวโดยการเว้นระยะห่างจากภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันเพื่อดูท่าทีของอีกฝ่ายหลังจากนี้อย่างใจเย็น

เฉิงเซวียนคิดเพียงง่าย ๆ ว่าเย่อิงน่าจะเหมือนกับหญิงสาวทั่ว ๆ ไปที่คาดหวังถึงชีวิตคู่อันหวานซึ้งหลังจากแต่งงานแล้วเพียงเท่านั้น และหากเธอไม่ได้ในสิ่งที่เธอต้องการเสียที ไม่วันใดก็วันหนึ่งคุณหนูหลี่เย่อิงย่อมทนต่อไปไม่ได้และเกิดการเรียกร้องให้หย่าร้างในอนาคตอย่างแน่นอน

กงเฉิงเซวียนเลือกที่จะใช้เรื่องนี้สร้างความชอบธรรมให้กับการกระทำอันแสนเย็นชา(ต่ำช้า?)ของตัวเองแล้วโยนภาพลักษณ์ของผู้หญิงเอาแต่ใจและไม่คิดถึงใจผู้อื่นไปอยู่บนหัวของหลี่เย่อิงแทน

น่าเสียดายที่หลี่เย่อิงนั้นมีพื้นฐานนิสัยไม่เหมือนกับคุณหนูทั่วไปอย่างที่เขาคิดเอาไว้ ดังนั้นกงเฉิงเซวียนจึงทำได้แค่รอเวลาที่ภรรยาของเขาจะทำเรื่องผิดต่อตนเองขึ้นมาอย่างใจเย็นเพราะทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้วเพียงเท่านั้น

เรื่องนี้หากมองในมุมของหลี่เย่อิงที่ต้องแต่งเข้ามาแล้วพบเจอเข้ากับความเย็นชาของสามีที่รักผู้หญิงคนอื่นอยู่ก่อนแล้วดูจะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับเธอและดูน่าเวทนาสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ไม่น้อยเลย

แต่น่าเสียดายที่เรื่องนี้ถูกถ่ายทอดผ่านมุมมองของกงเฉิงเซวียนและหวงซืออิ๋ง ทุกคนจึงเห็นพ้องต้องกันไปโดยปริยาย ว่าทั้งสองกำลังพิสูจน์รักแท้กับครอบครัวของพระเอกผู้มีรักมั่นและภรรยาหลวงที่เป็นดั่งขวากหนามคอยขวางทางรักของพวกเขาเท่านั้น

+๐+๐+๐+๐+๐+๐+

หลังจากที่เย่อิงได้พบกับเฉิงเซวียนโดยบังเอิญที่โรงพยาบาลในวันนั้น เขาก็ขาดการติดต่อกับทางบ้านไปอย่างสิ้นเชิงได้สามวันแล้ว

ทางด้านของกงเฉินผู้เป็นบิดาของกงเฉิงเซวียนนั้นไม่ได้ให้ความสนใจกับการเงียบหายไปของลูกชายมากนัก เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาหายออกจากบ้านเพื่อไปทำงานที่ต่างเมืองนาน ๆ หากเป็นลูกสะใภ้คนโปรดของเขาอย่างอิงอิงหายไปก็ว่าไปอย่าง ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงไม่ลังเลที่จะระดมกำลังคนของตระกูลกงเพื่อพลิกแผ่นดินตามหาลูกสะใภ้สุดที่รักของเขาอย่างสุดกำลังแน่นอน

ส่วนหลี่เย่อิงเองก็ไม่ได้คิดที่จะติดต่อไปหาสามีของเธอเองสักนิดเช่นเดียวกัน เพราะตอนนี้หญิงสาวกำลังใช้เวลาไปกับการอ่านข้อมูลเกี่ยวกับสามีและคนรักของเขาที่คนของเธอสืบและส่งมาให้ไม่หยุดอย่างสนุกสนานอยู่นั่นเอง

“ฉันควรจะทำยังไงกับสามีสุดที่รักดีนะ...” หลี่เย่อิงพึมพำออกมาเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

หญิงสาวมองไปยังภาพถ่ายและคลิปวิดีโอที่สามีของเธอกำลังอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งในสถานที่ต่าง ๆ ทั้งยังแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมกันเกินกว่าที่คนรู้จักกันทั่วไปจะทำด้วยความสนใจ

“คุณหนูคิดยังไงกับสามีของคุณหนูเหรอครับ” ผู้คุ้มกันหนุ่มถามขึ้นมาอย่างใจกล้า ก่อนที่จะขยับแว่นของตัวเองเล็กน้อยแล้วมองไปยังเอกสารที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะต่อโดยไม่เอ่ยคำใดออกมาอีก

“ก็ไม่นับว่าเป็นคนเลว ถึงจะรู้สึกขอบคุณในความเป็นสุภาพบุรุษของเขาที่ไม่แตะต้องฉันทั้งที่มีคนรักอยู่แล้ว แต่ก็รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยเหมือนกันค่ะ ที่ถูกทำให้เสียเวลาโดยไม่จำเป็น”

“งั้นผมว่าเราควรเก็บหลักฐานทั้งหมดเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ไว้ก่อนดีกว่าครับ จากนั้นหากตัดสินใจจะทำอะไรในภายหลังย่อมทำได้ไม่ยากแล้ว” ชายหนุ่มออกความเห็นโดยมีเมิ่งหลานพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ไม่ไกล

“คงต้องเป็นแบบนั้นไปก่อนแหละค่ะ คุณปู่ยังสุขภาพไม่สู้ดีนัก ให้เขาต้องมารับรู้เรื่องพวกนี้อาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่”

หลังจากที่เย่อิงคุยกับคนของตัวเองแล้วเสร็จ เย็นวันเดียวกันกงเฉิงเซวียนก็เดินทางกลับมาจากทำงานที่ต่างเมืองพอดี

เย่อิงไม่ได้สนใจที่จะออกมารับเขาเช่นในทุก ๆ ครั้งที่เธอพยายามทำไปเมื่อก่อนหน้านี้ ความพยายามทุกอย่างของเธอที่เคยทำเกี่ยวกับเขา ไม่ว่าจะเป็นการร่วมโต๊ะกันในบางเวลาหรือแม้แต่ยกชาเข้าไปให้อีกฝ่ายในตอนที่เขาต้องทำงานดึก ๆ หญิงสาวก็ไม่คิดที่จะทำมันอีกต่อไปแล้ว

อวี๋เย่อิงรู้ดีว่าถึงจะทำดีกับพระเอกในเรื่องมากแค่ไหนมันก็จะยิ่งกลายเป็นความรำคาญใจของอีกฝ่ายมากเท่านั้น เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็คือนางร้ายของเรื่อง คนที่คอยขัดขวางเส้นทางรักของเขากับหวงซืออิ๋งในอนาคตไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

ยัยน้องเก็บข้อมูลสนุกเชียวค่ะ

(⁎˃ᴗ˂⁎)

ส่วนอิตาพระเอกก็คือ…กว่าจะกลับบ้านกลับช่องได้ ฮ่าๆๆ

o(-`д´- ｡)