LOGINในขณะที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามที่มันควรจะเป็น ทางนอกบ้านกลับมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น คนบ้านเหยาที่ไม่ได้ถูกรับเชิญมาปรากฏตัวที่หน้ารั้วบ้านอันที่จริงพวกเขามาที่นี่ได้สักพักแล้ว แต่ยังไม่มีใครไปสนใจพวกเขา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจก็เลยต้องตะโกนเสียงดังเข้าไปในงาน โชคดีที่พิธีสำคัญจบ
ส่วนในตัวบ้านนั้นจะมีแค่คนที่สนิทจริง ๆ และคนที่ต้องเข้าไปทำพิธีให้เจ้าบ้าวเจ้าสาวเท่านั้นที่เข้าไปได้ ห้องโถงของบ้านถูกจัดเป็นสถานที่ทำพิธี แม้ว่าจะไม่ได้จัดงานยิ่งใหญ่อะไร แต่ก็อบอุ่นมาก ๆเซียนอวี่ยิ้มตั้งแต่ตื่น จนตอนนี้เธอยังไม่อาจหุบยิ้มได้ เธอรู้สึกว่าวันนี้คงจะเป็นวันที่เธอยิ้มมากที่สุดตั้งแ
หลังจากขอความช่วยเหลือจากเพื่อนเสร็จ หมิงหานก็รีบตรงกลับบ้านในทันที เหล่าป้า ๆ เองก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปทำหน้าที่ของตัวเองเป็นที่เรียบร้อย ข้าวของที่ซื้อมาเต็มไม้เต็มมือเมื่อเช้าก็หายไปจากบ้านเป็นที่เรียบร้อยตกเย็นหลังกินข้าวก็ทางสะดวก การได้กลับมาอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ มันทำให้หัวใจของเขา
เซียนอวี่ก็รู้ดีว่าป้า ๆ ไม่กล้าเอาเด็กที่บ้านมารบกวน เธอยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน เอาไว้ก่อนกลับค่อยยัดของกินที่เตรียมเอาไว้ให้กลับไปฝากคนที่บ้านก็แล้วกันสำหรับเธอแล้ว เงินทองมีมากจนล้นมือ เธอไม่คิดจะตระหนี่กับป้า ๆ พวกนี้หรอก ตัวเธอที่ไม่มีญาติผู้ใหญ่คอยเป็นห่วง ก็ได้ป้า ๆ พวกนี้นี่แหละที่คอยตักเตือนแ
หลังจากที่ได้คุยกันอย่างจริงจัง เขาก็กลับมาคิดถึงเรื่องการแต่งงาน เขาเป็นผู้ชาย ควรจะทำอะไรให้มันถูกต้อง ไม่ให้ภรรยาของตัวเองต้องเสียหน้าคนอื่นเงินทองมีมากมายจนไม่ต้องทำงานก็อยู่ไปได้ทั้งชีวิต แต่กลับไม่สามารถขอภรรยาแต่งงานได้ แบบนี้ใครรู้ก็คงจะหัวเราะเขาจนท้องแตกตายเป็นแน่ เรื่องสินสอดทองหมั้นอะไร
เขาทำลงไปก็เพื่อเราสองคน เขาไม่อยากแต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกไว้ให้ เขาอยากจะอยู่กับคนที่เขารักเขาชอบ ไม่ใช่ว่าเขาไม่แต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกให้แล้วที่บ้านจะไม่มีใครสืบทอดตำแหน่งต่อ เขายังมีพี่น้องอีกหลายคน แต่หนิงหนิงมีเขาคนเดียว เขาทิ้งเธอไม่ได้ซ่งหนิงหนิงเงียบไป เธอรู้สถานการณ์ของตัวเองและคนรั
ทางฝั่งของหมิงหานเองก็ไม่ได้ต่างกันมา เขานอนเม้มปากคิดถึงสิ่งที่ตัวเองทำไปเมื่อครู่อยู่ ไม่คิดเลยว่าเขาจะกล้าทำลงไปจริง ๆ ในตอนที่กำลังจะเข้านอน อยู่ ๆ เขาก็คิดว่าอยากไปบอกฝันดีเซียนอวี่สักหน่อย ทั้งที่ตั้งใจจะไปบอกฝันดีเท่านั้น แต่กลับเผลอดึงอีกคนเข้ามากอดด้วย กว่าจะรู้สึกตัวก็เอาเขามากอดแล้ว สุดท้
เรื่องของซ่งหนิงหนิงกลายเป็นเพียงฝุ่นผงในชีวิตของเซียนอวี่ ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดของเธอก็คือการสอนหนังสือให้กับหมิงหาน เธอต้องค่อย ๆ พยายามปูพื้นฐานที่สำคัญ ๆ ให้เขาไปทีละน้อยดีหน่อยที่หมิงหานพอจะอ่านออกเขียนได้ ไม่ถือว่าแย่มากจนกู่ไม่กลับ แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำได้แค่อ่านออกเขียนได้กับการคิดเลขง่าย ๆ
ลองดูผลลัพธ์ของการกระทำทั้งหมดจากเหตุการณ์เมื่อเช้านี้ก็ได้ มีใครต่อว่าอะไรเซียนอวี่สักคำหรือไม่ ก็ไม่ นั่นแหละที่ทำให้เขาคิดว่าเซียนอวี่ฉลาดมาก แล้วเขาจะไปมีคนอื่นได้ยังไง!“ฉันจะไปมีคนอื่นได้ยังไง ชีวิตคนเรานะเซียนอวี่ ถ้ามันสงบดีอยู่แล้ว ก็อย่าไปหาเรื่องตื่นเต้นหรือปัญหาเข้ามาในชีวิตเลย ฉันแสวงหา
“ไสหัวไปให้พัน พี่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ ฉันเป็นน้องของพี่นะ ถึงจะไม่ใช่พี่น้องกันจริง ๆ แต่พี่ก็กินอยู่บ้านฉันมาตั้งกี่ปี ทำไมถึงมาบอกว่าเราไม่ใช่พี่น้องกันล่ะคะพี่ ฮึก”ซ่งหนิงหนิงร้องไห้ออกมาสะอึกสะอื้น เธอตัดพ้อเสียงดังจนชาวบ้านที่กำลังจะเดินไปทำงานในไร่หันมาสนใจ อันที่จริงบ้านของเซียนอวี่ก







