ตอนที่ 6 หมาเด็กโดนฤทธิ์ยา

“ไร้สาระ เด็กจบใหม่จะสู้ไซด์ไลน์ได้ไง”มาร์วินตอบกับศรัน มือโอบเอวสาวไซด์ไลน์ราคาหกหลักที่นั่งข้างเขา

“สายตามันหลอกกันไม่ได้หรอกนะไอ้วิน กูเห็นมึงจ้องน้องเขาตลอด ใช่ไหมจ๊ะน้องจอย”ศรันพูดเสียงสี่เสียงแปดกับจอยสาวไซด์ไลน์เกรดวีไอพี มือก็ถือแก้วเครื่องดื่มชนแก้ว

“แล้วคืนนี้จะให้จอยนวดให้ใครผ่อนคลายดีคะ”จอยเองก็รู้งาน เธอป้อนคำหวานสายตาหยาดเยิ้มมองเสือทั้งสอง

“ไปกับไอ้รันเลย วันนี้พี่ไม่สะดวก”

“ไม่เป็นไรจ๊ะน้องจอย มากับพี่ก็ได้”สิ้นเสียงสี่เสียงแปดศรัน จอยก็เดินเปลี่ยนตำแหน่งไปเทคแคร์เอาใจศรันทันที สองเสือซื้อกินสาวไม่ซ้ำหน้า และไม่กินซ้ำกัน

“วันนี้ศรันรับจบครับ”

@ด้านกลุ่มเพื่อนอันดาและฮันน่า

“เอาน่าอาร์ต มึงก็แค่มอมเหล้ามันไม่กี่แก้ว มันก็เสร็จมึงแล้วคืนนี้ อันดามันคออ่อนจะตายไป”แพรวพูดขึ้นมาเหมือนว่ามีแผนอะไรบางอย่างกับเพื่อนผู้ชายคณะเดียวกัน ระหว่างรอค็อกเทลกับบาร์เทนเดอร์ที่เคาน์เตอร์บาร์

“มึงแน่ใจนะ ว่าจะได้ผล เราจะไม่ได้เจออันดาอีกแล้วนะโว๊ย”อาร์ตคิ้วขมวดพูดกระซิบแพรว

“เออ เชื่อกูสิ กูมีตัวช่วย”แพรวกระตุกหัวคิ้ว ยิ้มมุมปากแบบมีเลศนัย มือยกขวดสีชาขนาดเล็กชูขึ้นให้อีกฝ่ายดู ก่อนที่เธอจะเทน้ำใสๆในขวดสีชาลงแก้วค็อกเทล

“หยดเดียว จอด”

“กูจะทำให้มึงดู”พูดจบแพรวรีบเก็บขวดสีชาใส่กระเป๋า ถือแก้วค็อกเทลเดินนำอาร์ตกลับไปที่โต๊ะ แต่ทว่า ขวดสีชานั้นดันล่วงลงพื้นแถวเคาร์เตอร์บาร์

ฝ่ายมาร์วินที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์ข้าง ๆ ชำเลืองมองเพื่อดูปฏิกิริยาคนสองคน แทบไม่ให้คาดสายตา สองคนนี้จะทำอะไรกับสาวสวยที่โดดเด่นของกลุ่มกันแน่

“อันดาลองชิมนี่ดูสิ เมนูขึ้นชื่อของทางร้านเลยนะ”แพรวพูดพร้อมฉายรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า ดูเหมือนจะเป็นร้อยยิ้มที่สดใส แต่จริงๆแล้วเบื่องหลังไม่ได้ใสเลย ที่ว่าใสอาจจะเป็นเหล้าขาวก็ได้

“เหล้าหรอแพรว”

“ไม่เชิงนะ แต่เราสั่งแบบไม่แรงมาให้อันดาชิม ลองดูสิ อร่อยนะ” อันดายื่นรับแก้วค็อกเทลจากเพื่อนในกลุ่มแล้วใช้จมูกสูดดมกลิ่น ก่อนที่จะโดนแพรวตื้อให้เธอยกดื่ม

“ลอง ๆ อร่อยมาก คล้าย ๆ น้ำผลไม้ทั่วไป”แพรวจับแก้วในมือเรียวอันดา ดันเข้าปากพยายามให้อันดาดื่ม

“อึก!” เธอพยายามผืนกลืนค็อกเทลลงคออย่างประมาท แต่ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที อันดาก็รู้สึกหวิว ๆ จึงบอกแพรวว่าจะไปเข้าห้องน้ำ

แพรวเริ่มทำตามแผนทันทีที่ยาเริ่มทำงาน เธออาสาพาอันดาไปเข้าห้องน้ำ หวังจะใช้จังหวะนี้ตีตัวอันดาให้ห่างจากสายตาฮันน่า

แพรวพยักหน้าส่งซิกให้กับเพื่อนผู้ชายที่เคยดีลกันไว้อีกครั้ง และพาอันดาเดินไปทางห้องน้ำของร้าน

“ร้อน ๆ แปลก ๆ เราว่าเราจะขอกลับก่อนดีกว่า เหมือนจะไม่สบายเลย” อันดาคิ้วขมวด ลิ้นแลบเลียริมฝีปากตัวเอง มือเรียวก็พลางยกขึ้นมาลูบแขนตัวเองไปมาขนลุกซู่

“ให้อาร์ตไปส่งไหม เราเป็นห่วงอันอ่ะ จะปล่อยให้นั่งแท็กซี่กลับคนเดียวก็ดูอันตรายไป”แพรวหันไปทางคนตัวสูงที่กำลังเดินตามมา ตอนนี้อันดาแทบจะไม่มีสติอยู่นิ่ง เธอรีบตอบตกลงกับข้อเสนอของแพรว จากนั้นมือสากของอาร์ตก็ไม่รอช้า รีบเดินเข้ามาพยุงอันดาที่กำลังเริ่มมีอาการ้อนรนพาเธอออกไปนอกร้าน

“คิดใช้วิธีแบบนี้เลยหรอหนุ่มน้อย”อาร์ตเบิกตากว้างเมื่อได้ยินเสียงของใครบางคนถามเขา ระหว่างที่กำลังพาอันดาขึ้นรถ

“วิธีอะไรครับ เพื่อนผมเมา ผมกำลังจะไปส่ง”อาร์ตตีเนียน ตวัดสายตามองใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวสูงที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองการกระทำของเขาอยู่

“ถ้าไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ ก็ส่งเธอคืนมา” คำพูดเรียบ ๆ แต่ดุของมาร์วินทำเอาอาร์ตหยุดชะงักการกระทำ

“พี่พูดเรื่องอะไร”เขาถามมาร์วินห้วน ๆ ก่อนจะทำให้มาร์วินจะหยิบโทรศัพท์แล้วโชว์ขึ้นให้ดูเบอร์ที่กำลังจะโทรออก เบอร์ xxx แล้วมืออีกข้างก็ยกขวดสีชาขวดนั้นให้อาร์ตดู

“พี่มาเสื..ก ทำไม”อาร์ตยกมือขึ้นเสยผมตัวเองเซ็ง ๆ

“ก็ไม่ได้จะเสื..ก ส่งเธอมาก่อนที่จะเป็นเรื่องใหญ่” นัยย์ดวงตาวาววับดุจสัตว์ร้าย เขาไม่ได้อยากจะเสือก แต่ก็ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาออกมาปกป้องอันดาเหมือนกัน

“ฮึ่ม~”ร่างบางนั่งอยู่บนรถส่งเสียงกระเส่า อาร์ตตัดสินใจส่งอันดาคืนให้มาร์วินเพราะกลัวความผิด อีกใจก็คิดเสียดาย เพราะสาวที่นอนในรถคือคนที่ตัวเองแอบชอบมานานนับปีแต่จีบไม่เคยติด

“ร้อน อันร้อน” อันดาเอื้อมมือเรียวคว้าแขนมาร์วินหลังจากที่เขาอุ้มเธอมาทิ้งตัวลงนอนบนเบาะหลังรถสปอร์ตหรูสีเหลือง ส่วนมาร์วินเองก็ไล่สายตามองหุ่นอรชรที่นอนอยู่อย่างหักห้ามใจ

สาวสวยนอนอยู่บนเบาะรถเริ่มคุ้มสติตัวเองไม่ได้ เธอใช้มือเรียวของเธอดึงชุดเกาะอกที่ศรันพูดว่าบาดใจเขาลง พรึบ!!

เธอมีของ!! และบึ้มมาก!! เนินอกที่อวบอิ่มนั้น…

อันดาดึงแขนแกร่งสุดแรงสุดกำลังของเธอ จนคนตัวสูงโน้มกายเข้ามาใกล้จนใบหน้าเกือบจะแนบชิดติดกัน

“ช่วยอันหน่อยนะคะ” เธอออดอ้อน ช้อนสายตาที่หยาดเยิ้มด้วยฤทธิ์ของยาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของฝ่ายตรงข้าม ปากก็พูดออดอ้อนมาร์วินด้วยความต้องการ ก่อนพลิกตัวเป็นฝ่ายคร่อมร่างของหนุ่มหล่อ ใช้เข่าเล็กดันเพื่อแยกขาแกร่งมาร์วินให้อ้าออก

อึก!! เสียงกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ

มาร์วินตั้งสติและพยายามข่มอาร์รมณ์ตัวเอง ไม่อยากจะทำอะไรเกินเลยคนที่โดนฤทธิ์ยา พลางก็พลิกตัวเปลี่ยนเป็นขึ้นคร่อมตัวอันดาแทน ตอนนี้ใบหน้าทั้งคู่ใกล้กันมาก มากจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

หนุ่มหล่อไล่สายตามองริมฝีปากบางสีชมพูชวนจูบของอันดา มือหนาก็ยื่นไปหยิบจับอะไรบางสิ่งที่อยู่หลังเบาะรถฝั่งคนขับ

มันคือ!! เชือก มัด มือ แบบนิ่ม ที่เขาเอาไว้ใช้เวลากับสาว ๆ เวลาละเลงบทสวาทนั่นเอง

ไม่นานถึงอึกใจ มาร์วินก็จับมือเรียวเล็กทั้งสองข้างของคนที่กำลังร้อนรนต้องการอะไรบางอย่างผูกยึดเข้าหากัน

“อื้ม ช่วยอันหน่อยนะ อันขอร้อง ไม่ไหวแล้ว”เธอเม้มปาก ส่งเสียงอื้ออือกระตุ้นมาร์วิน

มาร์วินเกลี่ยเส้นผมที่ชื้นเหงื่อให้เข้ากลับที่ ยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ

“หึ นี่สินะหมาเด็ก”