ข่าวลือ(2)

.

.

เช้าวันต่อมาอำเภอดอนเจดีย์อากาศอบอ้าวจนร่างกายชาวบ้านโทรมไปด้วยเหงื่อกาฬ หากแต่เรื่องเมาท์มอยใหม่ ๆ กลับร้อนกว่าแดดตอนสิบโมงเสียอีก...

มะนาวในชุดกระโปรงยีนส์กับเสื้อแขนตุ๊กตาเดินเชิดเข้ามาที่อำเภอ มือถือเอกสารบางอย่างไว้ แต่เป้าหมายจริงไม่ใช่เอกสาร หากแต่เป็นเด็กฝึกงานหน้าใสที่เธอเห็นเมื่อวันก่อนกับปลัดวายุมากกว่า ส่วนเอกสารก็แค่เรื่องประดับมือให้ดูมีข้ออ้างจะเข้ามาสำนักงานแห่งนี้ก็เท่านั้นเอง

เธอยังจำได้ติดตาว่ายัยเด็กคนนั้นหัวเราะพูดคุยเหมือนสนิทสนมกับปลัดวายุ ชายที่เธอหมายปองมากแค่ไหนก็ทำเอาใจร้อนรนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ มะนาวก็เลยคันปากขึ้นมาทันที ดูเหมือนว่าต้องทำอะไรสักอย่าง

"สวัสดีจ้ะพี่ ๆ" เสียงหวานของเธอดังขึ้นตอนเดินเข้าไปในห้องเจ้าหน้าที่ทะเบียน เรียกความสนใจจากทุกคนได้อย่างดี "คือมะนาวมีเรื่องจะถามหน่อยน่ะค่ะ"

เจ้าหน้าที่สองสามคนที่นั่งอยู่มองหน้ากันก่อนจะยิ้มสุภาพ

"ว่าไงล่ะมะนาว มีอะไรเหรอ"

"เมื่อวานมะนาวเห็นมีผู้หญิงมาทำงานกับปลัดน่ะค่ะ สวย ๆ ผมยาว ๆ หน้าตาแบบ...ดูไม่เหมือนคนแถวนี้เลย" เธอแกล้งทำเสียงเนิบ ๆ แต่แฝงความอยากรู้อย่างเห็นได้ชัด "อยากรู้ว่าคนนั้นเป็นใครเหรอคะ"

"อ๋อ...นั่นน่ะเหรอ เด็กฝึกงานจากมหา’ ลัยในกรุงเทพน่ะ ชื่อขิง หรือ น้ำขิง อะไรนี่แหละ มาฝึกงานกับปลัดวายุตั้งเทอมหนึ่งแน่ะ"

คนตอบยกยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง เพราะรู้ดีว่ามะนาวชอบปลัดวายุมาตลอด และปลัดเองก็ไม่ได้มีทีท่ารังเกียจรังแคอะไรลูกสาวกำนันคนนี้เลยสักนิด ดูท่าแล้วว่าวันนี้เธอคงจะมาหาข้อมูลเพราะรู้สึกไม่วางใจที่จู่ ๆ ก็มีคู่แข่งที่ทั้งสาวทั้งสวยมาจากกรุงเทพอย่างน้ำขิงแน่นอน

"เด็กฝึกงานเหรอ..." มะนาวทวนเสียงเบา แต่ในใจเหมือนมีระเบิดลูกจิ๋วปะทุขึ้น "แล้วพักอยู่ไหนเหรอคะ เห็นปลัดไปส่งเมื่อวานด้วยกัน"

"อันนี้ไม่รู้เหมือนกันนะ เห็นแค่ตอนมารายงานตัววันแรก ปลัดเขาเป็นคนพามาแนะนำกับทุกคนเองเลยนะ" ความจริงเธอได้ยินมาคร่าว ๆ แล้วว่าน้ำขิงนั้นน่าจะอยู่บ้านเก่าของน้องชายปลัดวายุ เพียงแต่เธอก็ไม่อยากจะพูดมันออกไป เพราะมะนาวลูกสาวกำนันคนนี้น่ะรู้กันทั่วว่าปากสว่างมากแค่ไหน

คำว่าปลัดพามาแนะนำเอง ทำเอามะนาวชะงัก แววตาเปลี่ยนจากอยากรู้อยากเห็นเป็นไม่สบอารมณ์ทันที เธอยกยิ้มบาง ๆ ก่อนพยักหน้า

"อ๋อ...ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ มะนาวถามเฉย ๆ น่ะค่ะ"

แต่พอเดินออกมาจากอำเภอได้เท่านั้นแหละ ใบหน้านวลก็แปรเป็นยิ้มเย็นทันที มะนาวรู้ดีว่าปลัดวายุเป็นคนวางตัวดีมาตลอด โดยเฉพาะเรื่องงาน ดังนั้นวิธีที่เธอจะใช้สกัดคู่แข่งวันนี้ก็ดูจะไม่ได้ยากเย็นอะไร...

.

.

ช่วงมื้อเที่ยงของร้านก๋วยเตี๋ยวของแม่มะนาวเป็นศูนย์กลางข่าวสารของอำเภอ ทุกคนตั้งแต่ชาวสวนยันครูโรงเรียนใกล้ ๆ ต่างแวะมากินก๋วยเตี๋ยวและอัปเดตข่าวสารกันทุกวัน วันนี้ก็ด้วย

มะนาวยืนช่วยแม่ลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวไปพลาง และต้อนรับลูกค้าด้วยรอยยิ้มหวาน แต่เสียงพูดแอบแทรกข่าวใหม่ลงไปเรื่อย ๆ ราวกับว่าไม่ได้ตั้งใจจะเมาท์อะไร เพียงแค่พูดไปเรื่อย ๆ เท่านั้น

"พี่นวลจ๋า เมื่อเช้ามะนาวไปอำเภอมา เห็นมีเด็กสาวคนหนึ่งมาฝึกงานกับปลัดจ้ะ สวยน่าดูเลยนะ หน้าตาแบบสาวกรุงเลยแน่ะ ฉันล่ะอยากเป็นสาวเมืองกรุงกับเขาบ้างจริง ๆ น้ำที่นั่นเขาว่ากัดผิวขาวจั๋วเชียวนะ เสียดายที่น้ำประปาบ้านเรายิ่งอาบก็ยิ่งดำเนอะ"

"อ้าว จริงเหรอมะนาว! นานแล้วนะที่อำเภอไม่มีเด็กฝึกงานมาแบบนี้น่ะ" ป้าสมหญิงคนขายของชำข้าง ๆ พูดเสียงดัง เธอไม่สนใจประโยคท้าย ๆ ของมะนาวเลยสักนิด เพราะมัวแต่สนใจเรื่องของเด็กฝึกงานคนใหม่เสียมากกว่า "คนไหน ๆ เขาก็ว่าปลัดเรานิ่ง ๆ ไม่สนใจผู้หญิง ไม่คิดว่าจะมีเด็กมากรุงเทพมาทำงานด้วย" มะนาวหัวเราะเบา ๆ

"ก็นั่นแหละจ้ะ มะนาวก็แปลกใจ เห็นปลัดไปส่งถึงบ้านด้วยนะ เมื่อวานยังเห็นกับตาเลย ฉันล่ะน้อยใจจะแย่" เธอพูดเสียงละห้อย ทำเอาคนฟังนึกสงสาร

"โห...แบบนั้นต้องพักแถวบ้านปลัดแน่ ๆ เอ็งก็ค่อย ๆ คุยกับปลัดดี ๆ แล้วกัน ป้าก็ลุ้นให้เอ็งกับปลัดตกลงกันเสียที นี่ก็ดูใจกันมานานแล้วไม่ใช่เหรอ รีบหน่อยเถอะ เดี๋ยวหมามันจะคาบไปแดกเอานะนังมะนาว" ป้าอีกคนเสริมทันที นั่นทำให้มะนาวดีใจขึ้นมาเล็กน้อย

"จ้ะป้า" มะนาวพยักหน้าก่อนจะแสร้งทำเสียงอ่อนโยนพูดต่อ "ฉันก็ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นพักตรงไหนแน่ แต่ก็น่าจะใกล้ ๆ กันล่ะค่ะ ปลัดคงอยากดูแลเด็กฝึกงาน...ให้ได้ประสบการณ์จริงมั้งคะ" คำพูดสุดท้ายนั้นเรียกเสียงหัวเราะทั้งโต๊ะก๋วยเตี๋ยวได้ครืนเดียว เพราะไอ้ประสบการณ์จริงเนี่ยก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นด้านไหนกันแน่ แต่ดูแล้วไม่น่าเป็นไปในทางที่ดีเลยสักนิด

"เออ นี่ถ้ามีเด็กฝึกงานมาสวย ๆ แบบนั้นจริง ผู้ชายในอำเภอคงกระชุ่มกระชวยกันหมดแน่เนอะ" มะนาวรีบพูดเสริม ทำให้คนยิ่งคิดไปกันใหญ่ ดูท่าแล้วว่าจบจากตรงนี้เรื่องก็คงแพร่กระจายไปทั่วเป็นแน่

"จริงดิ มะนาว! วันหลังพามาดูหน่อยสิ อยากเห็นหน้า"

"โหยย ไม่กล้าหรอกจ้ะ พวกพี่ลองขึ้นไปดูที่อำเภอดูได้เลย ฉันไม่อยากไปเจอพวกเขาน่ะ..." เธอพูดพลางทำเสียงสลดลงนิดหน่อย ทำให้ชาวบ้านเห็นใจจนไม่กล้าจะถามต่อ

แต่ก็นั่นแหละ นี่คือแผนการที่เธอคิดว่ายังไงก็ได้ผล ชาวบ้านแถวนี้ขี้นินทาจะตาย และยิ่งเป็นเรื่องสองผัวสองเมีย หรือมือที่สามอะไรแบบนี้ด้วยก็ยิ่งสนุกไปกันใหญ่ ก็นะ...ใครจะไปยอมให้เด็กจากกรุงเทพคนนั้นมาแย่งปลัดวายุของเธอไปได้กันล่ะ

มะนาวก้มหน้าลวกเส้นในหม้อด้วยท่าทางปกติ แต่ริมฝีปากกลับกระตุกยิ้มมุมปากจาง ๆ ยิ้มที่ไม่ได้มีแค่ความสนุกในข่าวเมาท์ แต่ยังซ่อนแผนบางอย่างไว้ด้วย... เพราะงานนี้มะนาวตั้งใจจะจับตาดูว่าเด็กฝึกงานคนนี้จะแน่แค่ไหนกันเชียว!

.

.

สองวันผ่านไป...

เสียงเครื่องยนต์รถกระบะคันคุ้นดังแว่วมาไม่ทันไร หัวชาวบ้านทั้งร้านก็หันไปทางเดียวกันเหมือนซ้อมไว้แล้ว

"อ้าว ปลัดมาแล้ว ๆ!" ป้าสมหญิงกระซิบกระซาบกับเพื่อนโต๊ะข้าง ๆ

ปลัดวายุเดินเข้ามาในชุดลำลองเรียบ ๆ ใบหน้าเคร่งขรึมตามสไตล์ ปกติชาวบ้านก็ชอบมองอยู่แล้ว แต่วันนี้สายตาทุกคู่กลับมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นยิ่งกว่าเดิม เพราะข่าวเด็กฝึกงานแสนสวยที่มากับปลัดเมื่อวันก่อนเริ่มกระจายไปทั่วตลาด

มะนาวที่ยืนอยู่หลังหม้อก๋วยเตี๋ยวเห็นดังนั้นก็รีบเช็ดมือลงผ้ากันเปื้อนและเดินมาหยุดตรงหน้าโต๊ะที่ปลัดเพิ่งนั่งลง ก่อนยิ้มหวานแบบมีแผนในใจ

"อ้าว...พี่ปลัดมาคนเดียวเหรอคะ วันนี้ไม่มีเด็กฝึกงานมาด้วยเหรอคะ" เธอเน้นคำชัดเจนจนโต๊ะข้าง ๆ ชะงักหูผึ่ง วายุเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเรียบนิ่งแต่ดวงตาฉายแววรู้ทันเล็ก ๆ

"อืม...วันนี้ให้เขาอยู่จัดเอกสารที่อำเภอน่ะ"

"อ๋อ..." มะนาวพูดต่อด้วยเสียงหวาน แต่แฝงแววเย้า "เด็กคนนี้น่ารักดีนี่คะ เห็นเมื่อวันก่อนขึ้นรถกลับบ้านพร้อมพี่ปลัดไกล ๆ ฉันก็ยังว่าสวยเลย..."

เสียงฮือฮาเบา ๆ ดังขึ้นจากโต๊ะข้างหลัง ป้า ๆ ลุง ๆ เริ่มกระซิบกันเสียงแผ่วแต่ฟังออกชัดเจน

"น่าจะใช่คนนั้นแหละ เขาว่าสวยมากนะ"

"ฉันว่าข่าวลือคงจริงแน่ ๆ สวยแต่ไม่น่าทำตัวแบบนั้นเลยเนอะ"

"อืม...ก็เด็กสมัยนี้นะ อยากผ่านฝึกงานไว ๆ มั้ง"

วายุเพียงยิ้มมุมปาก ไม่พูดอะไรต่อ เขาชินกับเสียงเมาท์ของชาวบ้านอยู่แล้ว แต่ประโยคสุดท้ายจากป้าคนหนึ่งทำให้เขาชะงักเล็กน้อย

"ก็ไม่แน่...อาจจะมาอ่อยปลัดให้ฝึกงานผ่านก็ได้"

มะนาวยกยิ้มพอใจที่ได้ยินแบบนั้น เธอไม่พูดอะไรอีก แค่เดินกลับไปหลังหม้อก๋วยเตี๋ยวด้วยท่าทีผู้ชนะ ส่วนวายุ...เพียงก้มหน้ากินก๋วยเตี๋ยวเงียบ ๆ แต่ในใจกลับรู้ดีว่าข่าวนี้คงลือกันให้ทั่วทั้งอำเภอก่อนพระอาทิตย์ตกแน่ ๆ ...